로그인Wahahaha.. Payag na daw maging kabit!! Siraulo talaga...
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Pagdating sa shooting location ay sinamahan na ako ni Sir Sol. Hinatid niya ako sa isang tila lounge.“Wait here,” sabi niya sa akin bago tumingin kay Ezekiel. “Ikaw na muna ang bahala kay Mitch.”“Yes, Sir,” nakangiting tugon ni Ezekiel.Pagkatapos ay naglakad na si Sir Sol papunta sa production st
MitchNakuntento na lang talaga ako sa video call at sa mga chats namin. Hindi man madalas, hindi man mahaba palagi, pero sapat na iyon para sa akin. Masaya na ako roon dahil alam kong busy siya, at ayokong maging isa pang responsibilidad sa listahan ng iniisip niya araw-araw.Alam kong kapag tumata
Lumapit siya sa mesa at bahagyang yumuko bilang respeto. “Mr. Chandler,” bungad niya, maingat ang tono. “These are the list that you asked on our first meeting. Everyone who had something to do with the supplies—respective personnel in charge, vendors, purchase orders, delivery schedules, and discre
ChandlerPagkasara ng elevator doors, para bang sabay ding nagsara ang maliit na mundo na binuo namin ni Mitch kanina. Bumalik ang bigat sa balikat ko, ang pamilyar na pressure ng responsibilidad na hindi puwedeng ipagpaliban o i-delay dahil lang sa personal na emosyon. Tahimik ang elevator habang u
ChandenNaging super busy na ako sa trabaho nitong mga nakaraang araw at ganoon din si Noelle sa maghapon. Pero kahit gano’n, hindi ko alintana ang pagod. Siguro’y dahil sa maya’t-maya kong sulyap sa kanya habang nagta-trabaho. Kahit tahimik siya, sapat na ‘yong presensya niya para kumalma ang isip
Chanden“Welcome home, Lovey!!” masaya kong bati nang makapasok kami sa condo. Ramdam ko ang saya sa bawat hakbang namin papasok, lalo na nang makita ko ang malawak na ngiti sa kanyang mga labi. Para bang nawala ang lahat ng pagod at kaba ko sa loob ng ilang araw. Masarap sa pakiramdam yung makita m
Third PersonNang matapos mag-usap ay nanatiling nakatingin si Chanden sa screen ng kanyang cellphone. Tigib ng kaligayahan ang kanyang puso, isama pa ang excitement na bumabalot sa kanyang buong katawan dahil sa binabalak gawin mamaya.Muli niyang itinuon ang isip sa trabaho matapos niyang ibaba an
Third PersonSa labas ng korte…“Anong ginawa mo, Conrado!” galit na sigaw ni Mang Vergel nang magtagpo ang mga mata nila ng matanda paglabas ng korte. Sa loob pa lamang habang nagdidinig sa kanilang kaso ay sobra na ang galit na nararamdaman niya ng magsabi ng kanyang salaysay ang matandang mayaman







