LOGINAba, mukhang may pinaplano si Chan Chan ah... Pahingi po gems.. pa-vote, like and comment. Maraming salamat!
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Chancy“Magkainan na tayo at naghihintay na ang hapag,” masiglang yaya ni Mama matapos ang sandaling tawanan at kantiyawan sa mesa.Napabuntong-hininga ako sa dami ng saya na nag-uumapaw sa paligid. Mabuti na lang at nagkasya kami kahit medyo siksikan na. Pero hindi iyon naging sagabal, parang mas n
Gianna“Ang ibig mong sabihin, nagsama na kayo ng soon-to-be mother and sister-in-law mo sa pagpapagawa ng wedding gown na susuotin mo sa kasal niyo ni Chancy, na wala pang date ha! At higit sa lahat, hindi pa nagkakaharap ang mga parents niyo?” litanya ni Hailey habang nanlalaki ang mga mata sa sob
Gianna“Sweetheart, are you sure okay ka lang maiwan dito mag-isa?” tanong ni Chancy habang nakatayo sa harap ko. Nakaayos na siya para umalis, white shirt na hapit sa katawan, light jacket, at yung signature niyang pabango na madalas kong inaamoy sa kanya kapag yakap ko siya.Ako naman, nakaupo sa
Napakagat ako sa labi. “Paano po kung matagal pa siyang gumising?”“Kung hindi pa rin siya magising sa loob ng 12 hanggang 24 hours post-op, doon pa lang kami magsisimulang mag-order ng additional tests, CT scan o MRI ng utak, kung saka-sakaling may gusto kaming i-rule out,” paliwanag niya. “Pero sa







