LOGINSa wakas, matatahimik na si Noelle.
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
“And you found him?” tanong ko.“Pero ayaw niya pong umamin. Nasa presinto na siya at iniimbestigahan.”“Sino siya?” si Channing na ang nagtanong.“Jerry Ponteres. Isang painter.”“Jerry? Damn!”“Kilala mo ba siya?” tanong ni Tita Sarina na nasa tabi lang namin.“Cha and I met him sa painting contes
Chastity“Kamusta ka naman hija?” tanong ni Auntie Lan Lan. Magkakaharap kami sa lamesa at hindi ko kinailangang maghanda ng kahit na ano dahil may dala naman na sila ng aming makakain.“Mabuti naman ho, Auntie,” magalang kong tugon. Kahit na alam naman na nila na ako talaga ang asawa ng anak nila a
LanderKung naiba iba siguro itong si Cha ay malamang na itinapon or sinipa ko na siya palabas ng sasakyan ko. Imagine, umihi siya? Fuck! May matino bang babaeng gagawa non at ni hindi man lang nahiya?Hindi naman natapos sa sasakyan ang aming maiinit na eksena. Nakarating pa kami sa penthouse hangg
ChastitySuper and overly protective. Yan ang mga taong nakapaligid sa akin ultimo mga kaibigan ko. Three days muna akong pinag pahinga ni Lander at hindi hinayaang lumabas ng penthouse. Sabi niya ay bilin ng doktor na magrest ako.Dahil ayaw ko namang bigyan pa siya ng alalahanin at alam ko rin na







