Se connecterChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
ChandlerHindi ko agad binitawan si Mitch matapos ko siyang yakapin. Para bang may kung anong kumakapit sa akin na ayaw siyang pakawalan, na parang kapag binitiwan ko siya, babalik ulit kami sa ilang araw na puro chat lang, puro kulang, puro bitin.Ramdam ko kung paano siya sumandal sa akin, kung pa
ChandlerBoyfriend pa lang naman?Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi ng captain ng Fullpower habang papalapit ako sa lounge area kanina. Kahit tapos na ang usapan at nagkanya-kanya na ng kwentuhan, hindi pa rin mawala sa isip ko yung kindat niya kay Mitch at yung paraan ng pagtingin
“Loko-loko!” sagot ni Ryan, sabay akbay sa batok niya at bahagyang inalog.Nagtawanan ang lahat, at akala ko doon na matatapos ang asaran, pero biglang may malamig na boses na sumingit mula sa likod namin.“What’s going on here?”Halos sabay-sabay kaming napalingon sa pinanggalingan ng tinig.Napati
MitchLahat kami ay nasa lounge ng gaming room sa 6th floor. Naka-set up na ang malaking TV sa harap, may nakahandang tubig at snacks sa gilid, at kumpleto na rin ang buong team. Naghihintay na lang kami sa pagdating ng Fullpower mula Singapore, at kagaya ng sinabi ni Sir Sol kanina, dito nga raw si
Arnie“Why are you zoning out?” tanong ni Christian. Nasa may park by the lake na kami at promise ang ganda rito. Yun nga lang, hindi ko ma-appreciate ng husto dahil nga sa narinig ko.Nang kumatok ako ay naputol ang pag-uusap ng mag-asawa at gustuhin ko mang magtanong ay hindi ko na nagawa dahil ba
Arnie“Babe, mag momodel ako ha,” sabi ko. May tinitignan si Channing sa kanyang laptop. Nasa office niya siya at mukhang busy ito.“Okay, babe.”“Kapartner ko si Christian,” dugtong ko pa.“Yes, babe.” Kumunot ang noo ko sa pagtataka, kaya para makasiguro ay sinabi ko ulit.“Partner kami ni Christi
ArnieMarami kaming mga conversation ni Channing na talaga namang puro kalokohan lang, especially kapag gabi at nasa bahay na ako ready to sleep habang siya naman ay nasa kanyang opisina.Napahinga ako ng malalim bago tuluyang naglakad na papunta sa school ground kung saan naghihintay na naman ang m
ChanningSabay na kaming bumaba ni Arnie for breakfast at nakatingin ang lahat sa amin. Ayaw ko pa sana at ang gusto ko ay maglambingan lang kami doon ngunit ayaw niyang galitin si Tita Eunice na ang gusto ay laging magkakasabay kumain ng agahan“Good morning, dear.”“Good morning po,” sabi ni Arnie







