บทที่ 49 : สบึม! (18+)

เม็ดเหงื่อกระซ่านเซ็นเปรอะเปื้อนแนบเนื้อ นี่คือกระบวนท่ารักระดับ Uncen ที่ดารา Av มาเห็นยังต้องโค้งคาราวะ เมื่อก๊าซของเปรมฟุ้งไปทั่วห้องเกร็ดละอองของมันเล็กซะยิ่งกว่ารูขุมขน แต่ก็ได้ผลดีกับมนุษย์เพศหญิงอย่างมิวท์แบบหาที่เปรียบมิได้ เธอร่านขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ เสียงจูบอันดูดดื่มไม่ได้เกิดขึ้นที่ปากแต่นาบคาอยู่ตรงหว่างขา แล้วก็เป็นกลีบผกาของเธอเองที่ขมิบใส่ดวงหน้าเปรมจนดิ้นหนีแทบไม่หลุด

.

“เยสสส~! อ่าาา~! พี่เปรม.. ม.. ม.. ม ขา.. า.. า..”

“พี่เปรมสุดที่รัก~!”

.

“งึด.. ด.. งึด.. ด.. งึด.. ด.. ด..”  

เนื้อตัวกระตุกเกร็งตามติดมาด้วยการใช้ต้นขาวขาว ๆ บีบขนาบใส่ใบหน้าให้ฝ่ายชายจอมจมอยู่ในดงแมกไม้ป่าเบญพรรณ และเนินแห่งการเรียนรู้

.

“มิวท์เสียวกว่าเดิมอีกค่ะ~ พี่ใช้ก๊าซแบบใหม่เหรอคะ? อืมมม.. ม.. ม ซีดดด!”

“อ่าาา~  , เสียววว~”

.

พูดไปพลางแกะกระดุมเสื้อสูทของตัวเองออกไปด้วย สาวเจ้ายกตัวขึ้นไล่ระดับแขนเล็กน้อยพลันทดเอาความภูมิฐานออกไปจากตัวตน คงไว้แต่ยกทรงกับเสื้อเชิ๊ตตัวบางที่คลุมร่างไว้พอหลวม ๆ กระชากที่เดียวก็คงจะหลุดออกเป็นชิ้น ๆ แสงไฟเจิดจ้าฉาบอาบลงมา เงาสะท้อนส่องเห็นเป็นร่องนมโครงหน้ากับเนื้อนวลคู่อวบอูม ที่อัดแน่นอยู่ในกระจับยกทรงอันแน่นขนัด

.

เปิดทางให้เปรมต้องชี้แจงกลับไปด้วยการเลียที่ติ่งเสียว เขาตวัดลิ้นยีอยู่พักใหญ่ก่อนจะเลี้อยสูงขึ้นไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งต่าง ๆ พร้อมกับขบเอาชายเสื้อของมิวท์ให้ร่นสูงลอยขึ้นมาด้วย

.

“จุ๊บ!”

.

“ก็ไม่เชิงหรอกครับ แค่ปรับสูตรนิดเดียวเอง”

.

“จุ๊บ! ,  จุ๊บ! , จุ๊บ! , แผล่บ! , แผล่บ! , แผล่บ!”

.

ทั้งจูบและเลียลงที่หลุมสะดือ ชายผู้กอบกู้สอดลิ้นเข้าไปวนและแหย่แยง จนเริ่มสังเกตเห็นความเกร็งของรอนท้องมิวท์ที่แบนราบ  

.

“ทำไมหรอ? โอเคเปล่า? ไม่ชอบบอกได้นะพี่จะได้หยุด?”

.

“เปล่าค่ะ~ มิวท์ชอบมากต่างหาก ไม่ไหวแล้วพี่~ มิวท์ขอขึ้นก่อนเลยนะ~!”

“ฮึบ!”

.

เลียยังไม่ทันอิ่มสาวเจ้าก็ชิงจู่โจมก่อนอีกครั้ง มิวท์ไม่สนแล้วว่าฟลอร์รักวันนี้จะเป็นโต๊ะในห้องถ่ายทอดสด ไม่แคร์ด้วยว่าที่หน้าห้องจะมีพนักงานได้ยินเสียงเธอเอากับผู้ชายหรือไม่ แถมยังไม่แยแสด้วยว่าตรงหน้าจะเต็มไปด้วยกล้องสำหรับบันทึกภาพและเสียง มิวท์จิกหัวเปรมพลางดันเขาไปข้างหลังให้อยู่ในท่านั่งเหยียดขา เพื่อที่ต่อมาจะเป็นตัวของเธอเองที่เปลื้องอาภรณ์ออกจนล่อนจ้อน แล้วกระแทกสองเต้านุ่ม ๆ ร้อน ๆ เข้าไปประกบนาบแนบชิดตัว ก่อนจะโยกโยนช่วงล่างเสียดสีกับแกนแข็งที่ตื่นตัวจนถึงขีดสุด

.

แต่ละดอกสอดใส่นี่ร้อนผ่าวไปถึงแกนสมอง มิวท์ขย่มเอวรัว ๆ กอดเปรมเอาไว้แล้วกระแทก ๆ ๆ กัดฟันหลับตาซีดริมฝีปาก สองเต้าไม่ขยับเขยื้อนเพราะเป็นมือกร้านของฝ่ายชายเองที่ขยำมันจนหนำใจ เปรมบีบมันขยุ้มขยี้สลับกับเคล้นคลึงเขี่ยยีที่ยอดถัน

.

“ดีไหม? เสียวเปล่า?”

.

“ซีดดด~!”

“ที่สุดในโลกเลยค่ะ~ ก๊าซสีแดงที่พี่ปล่อยออกมาทำให้มิวท์ไม่เหนื่อยเลย”

“ให้ทำดุกว่านี้ยังได้~”

“อ๊อย! , อ๊อย! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ!”

.

ขย่มก้นโครม ๆ เสียงหัวหน่าวกระแทกใส่ลำดุ้นดัง ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!

.

“หึ.. ของมันแน่อยู่แล้วนี่ขนาดยังไม่สมบูรณ์นะ ถ้าได้เลือดพวกผิดเพศที่ข้นกว่านี้ล่ะก็รับรองเลยโควิดก็โควิดเหอะ มีอันต้องสูญพันธ์เพราะการเอากันของมนุษย์โลกเป็นแน่~ เยสสสสส~! ซีดดด!”

.

เปรมชันเข่าขึ้นทำให้ท่วงท่าการนอนหงายของเขามีองศาที่ต่างไป ส่งผลให้แกนแข็งแยงเข้าใส่ร่องเสียวได้ลึกเข้าไปอีกกว่า 4.325 ซม. อันเป็นพิกัดที่ประกบติดกับจุดที่เรียกว่า “G spot” ในจิ๋มผู้หญิงแบบพอดิบพอดี 

.

“อร๊อยยย!!!”

“อร๊อยยย! , อ๊ายยย! ,  อ๊ายยย! , พี่เปรมคะ~! ”

“จัดต่อเถอะที่รัก~ ไม่ต้องพูดแล้ว~ เดี๋ยวเสร็จ~!”

.

“เสร็จเจ็ดน้ำเลยยังได้ พี่รู้ว่ามิวท์ไหว”

.

“ไอ้พี่เปรมบ้า!”

“แต่เสียวจริง~ ไม่ไหวแล้ว.. ว.. ว..”

.

แล้วการสนทนาขณะผสมพันธุ์ก็ไม่เกิดขึ้นอีกเลย เหมือนทั้งสองจะเข้าโหมดสมสู่แบบ Hard core and a holy sh*t กันเต็มรูปแบบ น้ำจิ๋มกับน้ำกามกำลังตรงเข้าผสมกัน เซ็กส์แบบไม่ป้องกันนี่แหละคือทางรอดแห่งมวลมนุษยชาติ ซึ่งก็ต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ว่าฝ่ายชายจะต้องมีคุณสมบัติพิเศษแบบเปรมด้วย

.  

กล่าวคือคุณจะต้องเป็นเพศผู้ที่รับเลือดของกระเทยได้โดยไม่ถูกยีนปฏิเสธ ฮอร์โมนเพศจะต้องสมดุลกัน มิหนำซ้ำอวัยวะภายในยังต้องถูกแปลงสภาพเป็นกึ่งคนกึ่งโรบอท มิเช่นนั้นแรงดันในหลอดเลือดจะรองรับกระบวนการส่งผ่านไม่ไหว ม้ามและเครื่องในจะฉีกขาดเป็นชิ้น ๆ แล้วคุณก็จะตายก่อนที่จะได้พ่นน้ำกามใส่จิ๋มใครซะอีก

.

เปรมก็เลยยังรอด ณ ปัจจุบันทั้งโลกมีคนแบบเขาอยู่แค่คนเดียว วัคซีนหรอ? ส้นตีนเถอะ?! จะแอตต้าเซเนก้า , ไฟวเฟอร์ , หรือซีโนแวทซ์ ก็ล้วนมีปัญหาและผลข้างเคียงต่อคนฉีดกันทั้งนั้น เปรมของเรานี่แหละเจ๋งสุด แม้จะยังไม่สามารถรักษาจนหายขาดได้ร้อยเปอร์เซ็นต์  แต่ถ้าได้ลองร่วมรักกับเขาแล้วล่ะก็ รับประกันได้เลยว่าอย่างน้อยคุณก็จะรอดตายไปได้อีกหลายเดือน ดูได้จากตัวอย่างที่มิวท์กำลังเป็นอยู่ตอนนี้ก็ได้

.

จากเด็กสาวลุคคุณหนูสุดแบ๊วที่ดูไม่มีพิษมีภัย กว่าเธอจะยอมมีอะไรกับแฟนเพื่อนได้ก็คิดแล้วคิดอีก ทว่าตอนนี้มิวท์เหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน สาบานได้ว่าเธอเพิ่งผ่านการสูญเสียบิดามารดามาหยก ๆ โต๊ะตัวที่เธอร่อนเอวใส่ผู้ชายสุดสกปรก ก็เป็นตัวเดียวกันกับที่เธอใช้แถลงเรื่องการตายของพ่อแม่

.

หญิงสาวหายใจหอบรัวพลันกระเถิบร่างกายลงจากการขึ้นคร่อม แล้วตรงไปที่โพรเดียมที่ตั้งอยู่ข้างกัน เธอจ้วงเท้าไปสองสามทีในขณะที่หว่างขาก็เต็มไปด้วยน้ำเสียวที่หยาดเป็นเมือกหยดลงสู่พื้น จนเปรมต้องทักขึ้น

.

“จะเปลี่ยนท่าเหรอ?”

.

“ค่ะ.. หนุขออีกสักน้ำ~ ให้พี่รุกคืนบ้างผลัดกันไง~”

.

เปรมยิ้มมุมปากเขาไม่เพียงแต่สปริงตัวขึ้นนั่งบนโต๊ะเท่านั้น จังหวะที่เจ้าตัวกระโจนร่างเปลือยลงมาฝ่ามือมหัศจรรย์ก็ได้เปิดหลุมตรงกลางออก พลางพ่นก๊าซแห่งการรักษาออกมาอีกรอบ

.

“ฟู่~!”

.

ดุจเทศบาลมาฉีดยุงก็มิปาน ต่างกันแค่สีที่เป็นสีแดงสดคล้ายเลือดแทนที่จะเป็นสีขาวกระจ่างใสแบบที่เคยเห็น ยุงไม่ตายแต่โควิดตายแล้วก็แลกมาด้วยความกระสันซ่านของสาวเจ้า ที่น่าจะกำหนัดขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว

.

มิวท์ปัดเอาดอกไม้ที่ประดับอยู่ตรงโพรเดียมออก เธอหักก้านไมค์โครโฟนที่ตั้งอยู่ข้างกันให้พับลง เพื่อที่จะได้ใช้นวลนมที่อวบอูมวางขึ้นไปพาด รอจนกระทั่งกลุ่มก๊าซจางหาย  

.

“หมับ!”

.

เปรมจึงเข้ามาประกบจากทางด้านหลัง เข้ารุกใส่เธอด้วยการสอดมือเข้ามาจับนม ต่อด้วยการแยงแกนแข็งเข้าทางประตูหลังแบบช้า ๆ เน้น ๆ

.

“อ่าาา.. พี่เปรม.. ซีดดด~!” 

.

“เสียวล่ะสิ.. งั้นให้พี่ซอยเลยไหม?”

.

มิวท์พยักหน้าพลางชำเลืองสายตากลับหลัง ก่อนจะใช้มือเรียวทั้งสองข้างเกาะขอบโพรเดียมไว้จนแน่นแล้วกระแอมพูด

.

“อื้อ.. อ.. อ~! แต่จะเสียวกว่านี้ถ้าตอนเอาพี่เปลี่ยนจากครางชื่อมิวท์เป็นชื่อ “แพรว” แทน~!”

.

“เอ๋?”

“ได้เหรอ?”

.

“ได้สิคะ~ มิวท์ยอม.. ม.. ม~ อุ๊ย~! โอ๊ยยย~! โอ๊ยยย~! โอ๊ยยย~! พี่เปรม~!”

“พี่เปรมมมม.. ม.. ม.. ม.. ม~! , พี่เปรมมมม.. ม.. ม.. ม.. ม~! , กรี๊ดดดดด~!”

.

“ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ!”