Chapter 04

"Ikaaw?”

"Hi Abbriana, akala ko namalikmata lang ako kanina eh, ikaw nga pala, you look so beautiful tonight, do you still remember me?" Ngumiti ako na makita si Pamela. Isa rin sa mga swimwear design. At kaklase ko no'ng college. Nakasama ko na rin siya sa mga ilang fashion events na isa rin ako sa invited. Seeing her right now na nakakapanibago dahil ang sabi n'ya sa akin na hindi niya masyadong type ang pumunta rito sa club or bar, well, maybe, she change her mind, wala namang masama sa ginagawa niya na magbago ang isip ng isang tao at subukan ang ibang environment, tulad nang ginagawa ko.

"Thank you, Pamela. You look beautiful tonight too, and nice to see you here. How are you, by the way?" tanong ko habang pinupunasan ng tissue ang kamay ko pagkatapos maghugas. Siya naman ay naglagay ng make-up sa mukha niya. Nagkatinginan kami sa salamin, ngumiti siya.

“I'm doing great, my business…so far, we're doing amazing hindi nawawalan ng mga clients. And, I'm fine with that. How about you? Are you with someone tonight?"

“Oh yeah–"

“With your boyfriend?" Agad akong umiling sa tanong niya. Ito palagi ang maririnig ko kapag nasa club or saan man ako pupunta, na may kasama ako na boyfriend, girlfriend siguro, oo, meron.

“Ahh… a friend, I'm with my girl friend –"

“Ah okay, kung wala ay yayain sana kita sa table namin, I'm with my friends too and with my boyfriend." kindat niya sa akin.

“Nahh, it's okay, I'm fine, don't worry about me. I'm with my friend and we're having fun, so, thank you for inviting me Pamela, maybe next time, how's that?"

“Yeah sure…no problem about that,” saad niya at dahil di pa tapos na mag-ayos ay nauna na akong nagpaalam sa kanya. At baka naghihintay na si Nica sa akin para alokin ako na umuwi.

Sana nga dahil bigla kong naramdaman ang pagod sa isang araw na ginawa ko kanina sa office. Hindi madali at mabilis mag-isip ng mga disenyo dahil sa panahon ngayon, halos lahat ay may katulad o magka-pareho ang design, ikaw na lang ang gagawa ng paraan para magmukha itong bago.

Medyo nahihilo na ako dahil sa alak na nainom kanina at ilang minuto na pagsasayaw. Habang naglalakad pabalik sa loob ay kinuha ko ang cellphone na nasa maliit ko na pouch at pagbukas ko ay agad bumungad ang cellphone number ni mommy. Tumawag siya kanina at dahil maingay sa loob ng club ay naka-silent mode din ang tawag kaya hindi ko nasagot ang tawag ni mommy.

Binasa ko na lang ang mensahe na pinadala ni mommy sa akin, ayon sa text niya na nasa bahay na ito at pinapauwi rin ako ng maaga. At para manigurado I call her bago ko puntahan si Nica.

"Hey baby–" nakasimangot ako na marinig ang tawag ni mommy sa akin, hindi na ako bata pero ito siya, baby pa rin ang tinatawag sa akin minsan, at dahil kami lang naman ang nagkakarinigan kaya ayos lang sa akin.

"Hi mom-"

"Yes darling?"

"Tumawag lang po ako just to confirm that you're already home now?"

"Of course yeah, kanina pa ako nakarating at ito at maliligo na nga ako para mauna na akong matulog sa'yo."

"Alright mommy. okay lang po. Don't forget to lock the door, I have my key here. "

"Are you drank?" tanong nito sa akin na agad kong pinakiramdaman ang sarili ko.

"Yeah, a little bit-"

"Nah, I won't believe you, I can hear you the way you talk right now. Ganito nalang, much better maghanap na muna kayo ni Nica ng hotel na malapit kung saan kayo ngayon kung mamaya pa kayo uuwi, magstay muna kayo doon at bukas na kayo umuwi, baka kung ano pa ang mangyari sa inyo sa daan."

" But mommy–"

"No buts baby, just do of what I said earlier, safety first kung ayaw mong mag-alala ako. Tawagan mo na lang ako bukas kung pauwi ka na. Okay?" aniya at may narinig ako na ingay ng tubig at kaluskos ng mga gamit sa banyo.

Wala akong nagawa at nag-oo na lang kay mommy, pero kung kaya naman mamaya ay baka uuwi rin ako.

Pagpasok ko sa loob ng club ay ito na naman ako sa pakiramdam, na parang may mga matang nakatitig sa akin. May mga matang nakamasid sa akin. Ang weird naman ng pakiramdam na ito or talagang dahil sa kalasingan ay kung ano-ano na lang ang naiisip ko.

"Hey Miss Abbriana, wazzup?” tumalikod ako para makita kung sino ang tumawag ng pangalan ko. Nang mamukhaan ko siya ay nakangiti ako, ang dami ko namang kakilala na andito rin pala ngayon, nakakatuwa naman.

"Hello David, how are you?” Napangiti ako na makita ang isa sa modelo ko.

“Ayos naman Miss, nakita kita kanina pa kaso may kausap ako, banda roon,” turo niya sa kabilang table. “at may kausap ka rin kaya hindi na muna kita nilapitan.” Paliwanag niya.

“No, that's okay, well, balita ko, kasali ka rin sa gaganapin na fashion week sa Dubai, right?”

"Yes Miss-” aniya at nakita ko ang pamumula ng mukha niya, marahil dahil sa alak na nainom niya?

"Congrats David, kapag may event ako, kukunin kita ulit ha, ‘wag kang tumanggi," wika ko at mas lalong namula ang mukha niya at agad umiwas ng tingin sa akin. Kung hindi siya lasing, mapapaisip na ako. May ganito rin pala na lalaki, namumula.

"Rianna–” lumingon ako sa kaliwang bahagi ko na may kamay na humawak sa braso ko. "What took you so long? Akala ko umuwi ka na,” napangiti ako na makita si Nica at batay sa hitsura niya, kanina niya pa ako hinihintay.

"Sorry na, may nakasalamuha lang ako na kakilala, like David, kilala mo siya di ba?” Tinuro ko si David sa kanya pero umirap lamang ang ginawa ng kaibigan ko.

Taray naman nito, nagawa pang magsuplada. Natawa na lang ako at dahil nahiya siguro ang kaharap namin kaya agad siyang nagpaalam.

“Suplada mo talaga-"

“What? I'm not interested to strangers and I don't know him-" tanggi niya.

“Well, sa bagay pero sana nag-hi or tumango ka na lang, pero ugali mo talaga ang magtaray, ano?" natatawa kong sabi.

“Sa iba lang naman, gusto mo gawin ko rin sa'yo?" aniya at inangat ang isang kamay para pitikin ako sa noo.

Kaya, napalo ko siya sa balikat at sabay kaming natawa.

Hindi kami bumalik sa table namin ni Nica, nagtungo kami sa bar counter at umupo sa bakanteng silya na naroon. Umorder kami ng alak at naghihintay na lamang ng tamang oras at saka kami uuwi.

“I like this girl–” binaba ko ang baso na may laman pa ng alak at binalingan si Nica, sinundan ko kung saan siya nakatingin at ng makita ko sa phone niya ang sinasabi niya at agad namang makahulugan ang pagtitig ko sa kanya.

"I mean… I like this girl to be part of our fashion show. Model siya at kilala na rin not only here in our country pati na rin sa ibang bansa, for sure kapag kinuha natin siya bilang modelo natin sa ilan sa mga design na ginawa mo ay mas lalong makilala ang brand natin. What do you think, hmm?” Paliwanag niya. Nagtaas ang kaliwang bahagi ng kilay ko at tinitigan ko ng maigi ang profile ng modelo and yes, she's pretty at sa tangkad niya ay may panlaban sa pagmo-modelo at higit sa lahat, after ko basahin ang ilang detalye ng kanyang background profile ay tama nga si Nica.

Hindi na ako nagdadalawang-isip pa at sinabi ko rin kay Nica ang mga plano ko.

“Abrianna, long time no see…” nagulat ako na biglang may nagsalita na naman sa likuran ko at nang makita ko ay napangiti ako na makilala ko siya.

“Hi Victor, it's nice to see you again?" Masayang wika ko sa kaibigan ko na dj at tumayo ng maayos para yakapin siya.

“Masaya din ako na nakita kita rito–"

“Wait, ikaw ba yong kanina?” Tumango siya, sabi ko na mga ba, alam na alam ko talaga kung kaninong plaka ang naririnig ko kanina eh.

“Hindi pa rin nagbabago ha?" Natawa siya sa sinabi ko. Matagal na rin kasi na hindi kami magkasama sa ilang event. Simula na nagfocus ako sa business ko, I don't have much time to enjoy what I did long time ago.

"Gusto mo? May slot pa ako pero dahil nakita kita, baka pwede kang magpatugtog, for sure marami na rin ang nakakamiss na magpatugtog ka.” Napailing ako habang natatawa. Biglang nawala ang antok ko dahil sa sinabi niya habang si Nica ay busy sa phone niya habang nakaupo sa mahabang silya at minsan nakikita ko na nag-uusap sila ng bartender.

"Nahh, baka sa sobrang lasing ko ay magkamali pa ako ng pindot at imbes mag-eenjoy ang mga tao na nandito ay uuwi na lang ng mas maaga pa.” sabi ko at natawa kaming dalawa.

Pero bago pa siya magsalita, hinawakan niya ang kamay ko at pinatayo.

“Sa tingin ko, kaya mo pa, halimaw ka kaya sa stage kapag nagpatugtog ka na."

“Saan kayo pupunta? Magho-hotel ba kayo? Ouch!” Nahampas ko sa braso si Nica dahil sa sinabi niya. Narinig pa tuloy ng ilang tao na malapit sa amin.

“The hell, paano mo naisip iyan?"

“Dadalhin ko lang ang kaibigan mo sa stage, hindi niya lang sinabi pero alam ko na namimiss niya na rin ang ginagawa niya kapag pumupunta siya ng club," sambit ni Victor sambay kindat sa aking kaibigan at nakita ko paano siya umirap kaya mas lalo akong natawa sa reaction ni Nica. Suplada rin eh.

"Sama ka? Bago tayo umuwi, gigisingin ko muna ang mga taong tahimik sa kanilang table. Just give me 30 minutes to get wild and after this, uuwi na tayo.” saad ko pero hindi na siya nagdadalawang-isip pa at agad niya akong tinulak papalapit kay Victor.

“Go at hahatakin na lang kita mamaya kapag nakita ko na naghahanap ka na ng gulo sa stage." Natawa ako sa sinabi niya at napailing na lang kalaunan ganon din si Victor. “Maghahanap na muna ako rito ng kalandian." Dugtong niya pa.

“I like your best friend pero ang hirap lapitan," nanlaki ang mga mata ko dahil sa makahulugang wika ni Victor, napailing na lang ako na may kasamang pagkamangha.

"Mukhang macha-challenge ka sa kanya if you want to pursue her. Mahihirapan ka kaya goodluck na lang," hindi naman sa nananakot ako pero binibigyan ko lang siya ng idea.

Hinapit niya ako sa braso para igiya patungo sa stage.

"Well, I will find a method to make it happen," aniya sabay kindat sa akin.

"Just don't hurt her-"