Prologue

Augustus Drey Donovan Pov

I woke up with a pounding headache and the faint scent of her perfume still clinging to the sheets.

I remember her laugh, the way she looked at me like I wasn’t untouchable, like I was just a man and not the monster people thought I was. Lahat iyon naalala ko. I smile.

At dahil nakadapa akong natulog sa king bed size, gamit ang kanang kamay kinapa ko ang katabi ko pero wala akong maramdaman ng katawan kundi ang malambot na unan. My left arm reached instinctively to the other side of the bed but still.

Empty and cold. Shit.

Kunot ang noo ko, agad akong tumihaya pero–

“Where the hell…?” I muttered, sitting up abruptly. Pinagmasdan ko ang kabuuan ng kwarto. The bathroom door was open. Lights off. No sound of running water.

I stood, scanning the room. Her dress was gone. Her shoes were gone. Even the glass of champagne she barely finished had been cleared from the bedside table.

She didn’t just leave.

She disappeared.

“Fuck! Fuck!” walang ibang bukang-bibig na mura ko. “Shit! Why did she leave me?" sabi ko at hinagis ang baso na may alak sa ding-ding, sa sobrang nanggagalaiti ko sa galit ay halos maubos ko na kakahagis ang mga alak na nakadisplay dito sa mini bar ng kwarto ko. Sa sobrang disappointed ko, napa-inom ako ng alak kahit wala pang laman ang tiyan na pagkain at ito ako, ang hirap kumalma dahil sa ginawa niya.

A bitter laugh escaped my lips. “You’ve got to be kidding me.”

No note. No message. Nothing.

I grabbed my phone from the nightstand. No new notifications. No unknown number. Not even a missed call. My jaw tightened.

Women don’t leave me. I’m the one who leaves. Ako dapat iyon. Ako dapat ang maunang lumabas. Tangina.

I ran a frustrated hand through my hair and paced across the room. “You think you can just walk out?” I scoffed under my breath. “After last night, huh?” anger simmered in my chest—but beneath it was something unfamiliar.

Curiosity.

She didn’t ask for my last name. Didn’t ask for my number. Shit! Kahit ako, hindi ko maalala ang pangalan niya kahit man lang nickname niya, shit, damn it. Bakit di ko naisip ‘yon or maybe I asked but she didn't give me an answer.

And I hated that. Bigla yata akong nagka-amnesia.

Pumunta ako ng banyo para maghilamos, at pagkatapos, agad lumabas ng banyo hinanap ang mga damit and I grabbed my shirt from the floor and pulled it on roughly.

“Fine,” I muttered, staring at the closed hotel door as if she might magically walk back in.

You ran first, women. Hindi ko man maalala ang pangalan mo, pero hindi ko makalimutan ang maganda mong mukha, tandang-tanda ko kung ano ang nakatago sa loob ng suot mo kagabi, and how you scream from pleasure when I started pounding my beast on you.

A slow, dangerous smile formed on my lips.

“But I’ll find you. At once na magkita muli ang landas nating dalawa. Sisiguraduhin ko na, you will be mine…forever. I'll do everything until you crave on me. Pangako ko iyan. ”

"Fuck!" Ginayuma ba ako ng babae na iyon? That's why I'm so eager to see her again? There's something about her na hindi na yata mawala sa sistema ko, dahil, kahit hanggang ngayon, gusto ko pa rin na may mangyari sa aming dalawa. Gusto ko pa rin siyang makita.

Shit, what did you do to me, woman?

“Good morning sir Donovan," diretso lang ang lakad ko at walang pinansin kahit isa sa mga bumati sa akin na staff ng hotel at nagpatuloy lamang sa paglalakad hanggang sa makarating ako sa opisina ng kapatid ko. Yeah, he's fucking own this hotel. I have my own also, bukod sa business na meron kami at ito ang shipping company.

"Tanghali na, sana hindi ka na lang pumunta–” masamang tingin ang pinukol ko sa kapatid ko na nakaupo ngayon sa kanyang swivel chair at kung anong tinata-type sa kanyang laptop pagdating ko.

“Wala akong oras para makipag-away sa'yo kuya," sabi ko at umupo sa single sofa na naroon sa kanyang opisina. And I heard him " tsked” of what I said.

Ilang minutong katahimikan ay nagsalita ulit si kuya.

"We will meet her within this year. Handa ka na ba makilala s'ya? " tumaas ang isang bahagi ng kilay ko dahil sa narinig.

"Magpapakasal talaga si dad sa bago niya? Hmm, I can't believe him.” wika ko sabay iling at kinuha ang cellphone ko sa bulsa ng pants and turn it on, nakita ang mensahe ni Aaman, one of my friends in business. Nasa Rote Nacht siya mamaya. Maaga pa kaya dito na muna ako sa office ng kapatid ko bago pumunta ng opisina.

"It's our dad's decision, who are way para suwayin ang gusto niya. Matagal na rin na nawala si mommy, sa tingin ko, willing naman siya na pakasalan ang bago niya, so…”

"Kaya pwede na siya magpakasal ulit? What an excuse."

“Your words Drey. Kung iyan ang nagpapaligaya sa kanya, well, hayaan na natin–”

"Paano kung yaman lamang ang habol sa ating ama! Kaya pa ba natin siyang iligtas?” nagkatinginan kami dahil alam ko na nakukuha niya ang punto ko kasi baka maulit lamang ang dati o magaya lamang ang bago niya tulad ng dati.

"Sa tingin ko, may binabalak si dad, at iyan ang bagay na hindi ko pa alam, you know dad, hangga't may sumisira sa mga pinaghirapan niya ay gagawin niya ang lahat para magpabagsak lamang ito."

"Hindi pa rin nagbabago si dad, tsked," me and my father are not in a good terms dahil hanggang ngayon, hindi pa rin maalis sa isipan ko kung bakit namatay si mommy, hanggang ngayon, sinisisi ko pa rin siya, sana...sana lang talaga na wala siyang kinalaman sa pagkamatay ni mommy dahil oras na malaman ko, ako ang makakalaban niya. "Bahala siya sa buhay niya, kung iyan ang gusto niya, let him be. Sana tumino na nga siya at magbago na, walang problema iyon sa akin, isa lang naman ang gusto ko, huwag lang sirain ni dad ang mga pinaghirapan ko, pinaghirapan nating dalawa kuya." dagdag ko pa sa kapatid ko.

Walang sinabi si kuya, tamad lang itong uumaling sa akin at bumalik sa kanyang ginagawa.

At dahil nawalan na ng gana para makinig tungkol sa bagong girlfriend ni daddy at pagkikita namin ay tumayo na ako at nagpaalam sa kanya.

At nang makarating ako sa opisina ay halos wala rin akong nagawang trabaho dahil ang babae na kaniig ko kagabi ang laman ng utak ko, fuck. I'm not a saint, I'm a sinner pero damn bakit biglang nagbago ang pananaw ko nang dahil sa babaeng iyon? Ginayuma yata ako ng babae na iyon at kailangan ko ng panumpa at siya lang ang makakagawa sa akin nito.

Napahilamos ako ng aking mukha sa sobrang frustration. I want more from her. I want to see her again. I want her to know my name. Damn.

Ginayuma talaga ako ng babaeng iyon. Paulit-ulit na bulong ko sa sarili ko.

At dahil nawalan na ng gana magtrabaho, I cancel all my meetings today at dumiretso na muna ako sa bar or maybe doon na rin matulog sa hotel na ako ang may-ari.

Pagpasok sa loob ng bar agad akong nagtungo sa vip room kung saan exclusive lamang ito para sa aming anim na magbabarkada.

Pagkarating ko sa loob naabutan ko si Brad and boss Emilio na nag-uusap malapit sa glass window at tanaw ang kaganapan sa baba. I nodded to both of them at dumiretso sa kabilang gilid para kumuha ng alak na nakalatag na sa table.

Napailing na lang ako na seryosong naglalaro ng billiard si Gab and Aaman. Akala mo may pustahan. I decided not to disturb them and just headed over to the dart area. But for my frustration, kung saan-saan napupunta ang dart na halos wala man lang dumikit sa inner ring. Shit.

“Bad trip ah," narinig kong sabi ni Gab. Hindi ako lumingon sa kanila at patuloy lamang sa pagsho-shoot ng dart sa dart board.

" Buti alam mo–”

“Gago!"

"Same to you, thank you," sagutan naming dalawa. Narinig ko na lang silang nagtawanan habang patuloy na naglalaro.

Fuck, magaling ako rito, bakit ang hirap na nitong laruin?

"Guys, let's play a game–” napalingon ako sa nagsasalita at si Brad iyon, tapos na silang mag-usap ni boss Emilio, boss ang tawag ko sa kanya dahil siya ang may-ari ng village na ito na kung saan, dito rin ako nagpatayo ng hotel para sa mga gustong magstay pero dapat members ka muna, we are strict at hindi basta-basta nagpapasok ng kahit sino sa village na ito kahit mismong pamilya namin.

Nang marinig ko ang games na tinutukoy ni Brad na poker ay agad kong iniwan ang paglalaro ng dart at sumama sa kanila na umupo sa couch.

“Pero dapat may pustahan ulit tayo." Fuck, napamura ako sa isipan ko dahil sa condition ng laro.

" Sumali ka na Drey para naman madagdagan ang pagkabadtrip mo–” nang-aasar na sabi ni Gab kaya binato ko sa kanya ang walang laman na empty can and I smirk na agad naman niya itong nailagan.

Naka focus kami sa paglalaro ni Gab, Aaman, Brad at seryoso namang bumalik si boss Emilio sa kabilang couch malapit sa glass wall para siguro mangmanman pa rin sa baba, sa hitsura niya pa lang na seryoso ay parang maraming tinatago, napailing ako sa naiisip, narinig ko ang pagbukas ng pinto at nakita si Atticus papasok ng vip room.

"Yo, Prof! Long time no see ah… Wala ka na sigurong mabiktima sa school niyo ano, kaya dito ka naman maghahasik ng lagim," pang-aasar ko sa kanya.

"Gago, na-busy lang ako sa negosyo saka sa university kaya hindi ako nakakapunta nitong nakaraan," seryosong sagot niya bago kinuha ang isang baso ng alak na nasa ibabaw ng kanilang lamesa. Napailing na lang ako dahil medyo hindi naniniwala. Biglang nawala ang inis ko sa nangyari kaninang umaga paggising ko dahil kasama ko na naman ang mga kaibigan ko, kung hindi dahil sa ama ko at pinilit akong dumalo sa wedding anniversary ng mga magulang ni Brad and Gab ay baka hindi ko sila makikilala, Brad introduced me to boss Emilio and boss Emilio naman ang nagpakilala sa akin kay Atticus Soren na andon din pala sa wedding anniversary pero di ko na maalala dahil siguro ayokong maalala ang mga pagmumukha ng mga ito, pero akalain mo yun, nang dahil sa business event ay magkatagpo-tagpo ang mga landas naming anim at nagkaroon pa kami ng negosyo na kung saan kami ang co-owner at mas lalong naging matibay ang aming samahan.

Ilang minuto na paglalaro ng poker games ay may nanalo na, si Aaman, no choice kundi ang yate na kakarating lang sa Australia ang pinusta ko. Damn. Sana tama ang decision ko.

After the game, we talked about business while having a drinking session at nang matapos ay kanya-kanya na rin kaming nagsisi-alisan.

Naging busy na rin ako sa mga nagdaang araw sa kompanya at nagkaroon din ng business trip sa ibang bansa, at pagbalik ko ng Maynila naging busy ulit sa trabaho until I decided to unwind para makalimutan ang babae na laman ng panaginip ko na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin nakikita.

Hindi na rin daw ito pumupunta ng club kung saan nagsimula ang lahat. Uimiiwas ba siya sa akin o talagang nagsisisi siya sa nangyari sa amin no'ng gabi nail iyon?

Pumunta ako sa Batanes, may magandang beach ang kaibigan ng kuya ko roon at habang nasa isla ng ilang araw ay halos lumabas ang puso ko sa tuwa na makita ko ang babae na matagal ko ng hinahanap, and what more excited nang malaman ko na one month ang bakasyon niya.

Ginawa ko ang lahat para maging akin siya ulit not knowing sa pagbalik ko ng Maynila ay masasaktan lamang ako. Masasaktan kami pareho.

“Why her? Fuck and it's hurt. It's fucking forbidden."