LOGIN"Here, bago kayo umuwi, mag-enjoy muna tayo sa party. Birthday kasi ni Drey kaya samahan niyo akong mag-enjoy, kasama siya." mahina pero rinig namin ni Nica ang sinabi ni Pamela. Birthday ng boyfriend niya. Nagsisi pa tuloy ako kung bakit tumuloy pa ako rito, sana umuwi na lang kami ni Nica. Mukhang nakakasira pa kami ng okasyon. Hindi ko pa rin siya binalingan kung ano na ang ginagawa niya ngayon habang nakaupo at baka kapag ginawa ko kahit sulyapan siya saglit ay baka hindi ko gusto ang makikita ko. Kahit magkaharap lang kami ay iniiwasan ko talaga na mapunta sa kanya ang paningin ko. Kumalma na ang puso ko ngayon hindi tulad kanina, siguro, tinanggal ko na s'ya sa sistema ko lalo nang malaman ko na boyfriend ito ni Pamela. Matagal na rin ang nangyari sa amin at wala na kami no'ng umalis ako sa Isla. Binaon ko na rin siya sa limot. Hanggang pailalim na ang gabi ay nag-eenjoy pa rin kami. Di naman pala boring dito sa ka grupo ni Pamela pwera na lang diyan sa isa na hindi ko
"Do you think I can do that?" "Of course, ikaw pa ba." "Hmm, I just want to make sure." "Here—" inabot niya sa akin ang isang headphones. Napatawa ako habang umiling. "Vic... medyo tipsy na ako ha." "So what? You still have the best ears in the room." Kumindat siya. "I trust you." Napailing ako, nang makita ko ang mga tao na nasa loob ay nakaramdam ako na parang, ang boring na nga. Nakaupo at nag-uusap lang sa mga kaibigan ang mga grupo sa bawat table, si Nica nakita ko na may kausap at parang wala namang kakaiba sa kinikilos nila kaya binalewala ko na lang at binalik ang mga mata kung ano ang mga nasa harapan ko. Matagal tagal na rin, so bakit hindi ko subukan . Hindi ko alam kung epekto ba ng alak o ng kumpiyansa ni Victor, pero tumayo ako at sumunod sa kanya papunta sa DJ booth. Itinuro niya sa akin ang mga plaka niya at dahil kabisado ko naman ang mga ito ay madali na lang sa akin kahit hindi niya na ako turuan. Isa siya sa nagturo sa akin nito na dati ay bina
"Ikaaw?” "Hi Abbriana, akala ko namalikmata lang ako kanina eh, ikaw nga pala, you look so beautiful tonight, do you still remember me?" Ngumiti ako na makita si Pamela. Isa rin sa mga swimwear design. At kaklase ko no'ng college. Nakasama ko na rin siya sa mga ilang fashion events na isa rin ako sa invited. Seeing her right now na nakakapanibago dahil ang sabi n'ya sa akin na hindi niya masyadong type ang pumunta rito sa club or bar, well, maybe, she change her mind, wala namang masama sa ginagawa niya na magbago ang isip ng isang tao at subukan ang ibang environment, tulad nang ginagawa ko. "Thank you, Pamela. You look beautiful tonight too, and nice to see you here. How are you, by the way?" tanong ko habang pinupunasan ng tissue ang kamay ko pagkatapos maghugas. Siya naman ay naglagay ng make-up sa mukha niya. Nagkatinginan kami sa salamin, ngumiti siya. “I'm doing great, my business…so far, we're doing amazing hindi nawawalan ng mga clients. And, I'm fine with that. Ho
I didn't expect na magkaroon ng orders galing sa isang client kaya halos wala na rin akong oras para sa sarili ko. Hindi ko tuloy matukoy sa sarili ko kung mukha na ba talaga akong pera, kaya, kayod pa rin ako nang kayod. O talagang pinaghandaan ko lang ang magiging future ko, o dahil mas maganda sa pakiramdam na ang pera na hawak mo ay pinaghirapan mo talaga. "Let's go, aalis tayo mamaya, nightclub, later? What do you think?" Napatigil ako sa pagtipa na kung ano sa aking laptop na marinig ang boses ni Nica, kanina pa pala siya na nandito sa office ko, sa sobrang tahimik naming dalawa pagkatapos magkape ay dito na rin namahinga sa loob. Hindi ko namamalayan na naging busy ako sa ginagawa namin or baka ako lang. "Wala na akong gagawin, tapos na ako kanina pa, sa tingin ko, gusto ko munang uminom ng alak mamayang gabi bago umuwi, though, yeah, I know….you have more liquor here but I prefer in that crowded place–" dagdag pa nito. Napailing na lang ako ng ulo dahil sa sinabi niya. Hind
"Oh my gosh, ang sakit ng ulo ko?" Ang aga-aga pero bad trip ang gising ko. Nang dahil sa alak kaya ganito ang naramdaman ko na sakit. Kinapa ko ang sarili ko. Walang ibang masakit, ang ulo ko lang talaga, nasapo ko ang ulo ko, wait...nanaginip na naman ako? Panaginip lang pala iyon pero bakit parang totoong-totoo iyon? Hanggang kailan ba mawawala sa isipan at panaginip ko ang nangyari sa akin isang taon na ang nakalipas? Kinalimutan ko na ang nangyari na 'yon at ngayon ay pinapaalala na naman ako ng panaginip ko. Ang masaklap pa, hindi ko kilala kung sino yong laman ng panaginip ko. It was a big mistake. And I'm careless doing it. Kung naging maingat lang sana ako, baka hindi iyon nangyari. Umiling ako, hindi na dapat ako nanaginip ng gano'n pero bakit kagabi.... Ughhh....I hate it. I hate it. Ang weird naman, bakit pati sa panaginip ay nangyari pa iyon? Gosh, nakakahiya. Halos sabunotan ko na ang buhok ko dahil sa katangahan na ginawa ko. Pero....ughh, bakit di yon mawala sa a
Chapter 01 The music from the beachfront bar mixed with the sound of crashing waves. The air smelled of salt, beer, and temptation. Hindi ko inaakala na magiging ganitong klaseng babae ako, ’yung sasayaw nang walang tsinelas, tawanan lang, at walang ibang iniisip na trabaho kundi ang mag-enjoy lamang. Ngayong gabi, sa ilalim ng mga ilaw ng paligid at buwan, parang hindi na mahalaga ang lahat. Hindi ang pangalan ko. Hindi ang nakaraan at hindi ang sakit na pilit ko pa rin tinatakasan. Mahigit five years na noong nalaman ko na niloko lang ako ng boyfriend ko. Hindi ko talaga maatim na ginawa niya iyon sa akin, pinagpalit niya ako sa babaeng bayaran. Akala ko, kausap niya lang ang boss niya para pag-usapan ang trabaho kung minsan nagd-date kaming dalawa ay bigla-bigla na lang na may tumatawag sa kanya. Iyon pala, after our date time, iba naman ang ka date niya, ang malala pa, may nangyari na sa kanila. Gago ba siya. I broke up him. Matagal na iyon, oo, pero bakit ito pa rin a
Augustus Drey Donovan PovI woke up with a pounding headache and the faint scent of her perfume still clinging to the sheets.I remember her laugh, the way she looked at me like I wasn’t untouchable, like I was just a man and not the monster people thought I was. Lahat iyon naalala ko. I smile. At







