Chapter 05

"Do you think I can do that?"

"Of course, ikaw pa ba."

"Hmm, I just want to make sure."

"Here—" inabot niya sa akin ang isang headphones.

Napatawa ako habang umiling. "Vic... medyo tipsy na ako ha."

"So what? You still have the best ears in the room." Kumindat siya. "I trust you."

Napailing ako, nang makita ko ang mga tao na nasa loob ay nakaramdam ako na parang, ang boring na nga. Nakaupo at nag-uusap lang sa mga kaibigan ang mga grupo sa bawat table, si Nica nakita ko na may kausap at parang wala namang kakaiba sa kinikilos nila kaya binalewala ko na lang at binalik ang mga mata kung ano ang mga nasa harapan ko. Matagal tagal na rin, so bakit hindi ko subukan .

Hindi ko alam kung epekto ba ng alak o ng kumpiyansa ni Victor, pero tumayo ako at sumunod sa kanya papunta sa DJ booth. Itinuro niya sa akin ang mga plaka niya at dahil kabisado ko naman ang mga ito ay madali na lang sa akin kahit hindi niya na ako turuan. Isa siya sa nagturo sa akin nito na dati ay binalewala ko lang pero nang makita ang mga tao na nasa club na masaya kaya tinuloy-tuloy ko na hanggang sa na-discover. Matagal na rin talaga nahinto dahil sa marami ng pinagbisihan.

The moment I placed the headphones over my ears, parang may switch na biglang nag-on sa loob ko. The music drowned every unnecessary thought. Huminga ako nang malalim bago hinawakan ang mixer.

"Let's do this..."

Pinasok ko ang susunod na track, then slowly blended the beat. Sumabay agad ang ilaw sa bagong tempo, at halos sabay ring nagsigawan ang mga tao sa dance floor.

"Damn!" sigaw ng isang lalaki. "Who's the new DJ?"

A small smile escaped my lips.

Despite the alcohol running through my veins, kabisado pa rin ng mga kamay ko ang bawat galaw ng faders at knobs. Every transition felt natural, every beat drop landed exactly where I wanted it.

Mas lalo pang lumakas ang hiyawan nang mag-remix ako ng paboritong party anthem. The crowd jumped together, raising their hands in the air habang sabay-sabay silang kumakanta.

Napapangiti ako, ang saya ko.

For the first time that night, I wasn't thinking about my complicated life, my family, or the chaos waiting outside this club.

I was simply Abrianna.

A girl standing behind the DJ console, smiling under the neon lights, letting the music speak for everything I couldn't say.

At nang mapagod ay doon pa lang ako tumigil, kitang-kita ko naman na nag-eenjoy ang ilan sa kanila. Isa na ako.

"Ang galing mo talaga."

"Nahh, mas magaling ka sa akin."

"Really? You're amazing, hindi pa rin nagbabago,," at dahil mapilit siya kaya napapangiti na lang ako.

"Well, if that's a compliment, thank you so much Victor." Nakangisi kong sabi at binalik sa kanya ang headphones na ginamit ko kanina. Dahil gusto ko ng bumalik kung nasaan si Nica kaya nagpaalam na ako sa kanya, ngunit hindi rin nagpaawat ang isang ito at inalalayan pa ako maglakad at baka raw matipalo ako bumaba ng stage, but without a second thought mabuti na lang at nakahawak ako sa braso niya dahil kung hindi baka uuwi ako na may pasa sa katawan.

Paano kasi, bago pa humakbang ang isang paa ko pababa ay nakatingin ako sa paligid at nagulat na nakita ko na naman ang tao na iyon sa kabilang table. Ngunit ng lumingon ulit ako ay wala naman siya roon.

Shit! Lasing na nga siguro ako dahil kung ano-ano na lang nakikita ko. Kailangan ko na talagang umuwi. Baka mababaliw ako kapag nagtagal pa ako rito.

"Are you okay?" Tanong ni Victor sa akin na nag-alala.

Tumango ako para hindi siya mag-alala ng sobra sa akin. Hinanap namin si Nica, hindi ko na kasi siya makita kung saan ko siyang huling nakita at iniwan kanina.

"Umuwi na kaya?" bulong ko at kinuha ang cellphone ko. I dialed her number pero bago ko pa nilapit sa tenga ko ang phone.

"Abbriana, here!" May tumawag sa pangalan ko, paglingon ko sa kabilang table ay andoon nga si Nica na kumakaway sa akin para lumapit ako sa kanya, agad akong naglakad patungo sa kinaroroonan niya na hindi na pinapansin ang nasa paligid.

"Thank you Victor." humarap ako sa kanya at saka pa lang niya binitawan ang braso ko, kahit hindi na ako hawakan ay hindi na ako matutumba. Nabigla lang ako kanina.

"You still have my number right? I stay here at 2 o'clock in the morning pero kung gusto mo ng umuwi at hindi mo kaya, just text me or find me, okay? I can ride you home for your safety. Kasama ang kaibigan mo," bigla naman na touch ang puso ko dahil sa alok niya.

Nginitian ko siya, "sige, itatanong ko kay Nica kung gusto niya na bang umuwi pero sa tingin ko na nakahanap siya ng bagong ka grupo, mahirap pa itong alokin na umuwi ng mas maaga." sabi ko at tumango siya hanggang sa nagpaalam na rin ito dahil may gagawin pa.

Tuloy -tuloy pa rin naman ang music at dumarami ang mga tao sa club kaya mas lalong maingay.

"Ang thagal mo namang kausap ang lalaking iyon, nagsheshelos na ako." hindi ko na masyadong naiintindihan ang sinasabi ng babae na ito dahil sa kalasingan.

"Selos ka riyan, kanino ka nagseselos, sa akin o kay Victor?" Natatawa kong tanong sa kanya at tingnan mo inirapan lang ako at siya na ngayon ang nakahawak sa braso ko at ginigiya ako sa kung saan siya nakaupo kanina.

"Halika, meet my new friends, inaalok ako to join them at nang mamukhaan ko si Pamela, kaya for the go agad ako dahil akala ko hanggang magdamag ka pa magpapatugtog sa stage, kawawa naman ako kapag andon lang ako sa isang sulok like a lonely girl in this world." Kwento niya na siyang nagpatawa sa akin kaya kinurot niya ako sa tagiliran dahil bakit ko siya pinagtatawanan, eh sa nakakatawa ang sinasabi niya, anong magagawa ng mga labi ko kundi ang tumawa.

"Hi, Abbriana," agad kong namataan si Pamela na kakatayo lang galing sa upuan kaya natabunan ang taong katabi niya. Higit sa lahat medyo madilim sa area nila. Hindi ko na pinapansin at nilibot ang buong area nila. Pabilog ang couch at sa gitna nito ay maliit na table kung saan andon nakalagay ang alak at meron pa akong nakitang pack ng sigarilyo. Hindi ko pa rin pinapansin ang ibang tao sa paligid, marahil siguro, medyo nahihilo na ako dahil sa nainom ko at pagtugtog kanina sa stage.

"Mabuti na lang at napilit ko si Nica na sumali sa amin and I'm happy na narito ka. Halika, ipakilala kita sa mga kasamahan ko," gusto ko mang umupo na rin dahil nangangalay na ang mga paa ko ay wala na akong magawa kundi ang ipakilala na rin ang sarili ko, pangit naman kung agad akong uupo without knowing their names.

From the left side, isa't-isa niyang pinakilala ang mga ka business niya raw na agad ko naman nilahad ang kamay ko para sa pakikipag-handshake at ngumiti pagkatapos magpakilala. Mukhang mababait naman sila. 3 guys at 2 girls na ang pinakilala sa akin ni Pamela.

"And lastly, Drey Donovan, my boyfriend."

Parang biglang huminto ang mundo ko nang marinig ko ang pangalang iyon. Napatingin ako sa lalaking tahimik lang na nakaupo sa couch.

What the...

Siya nga...nandito nga siya.

Nakasandal siya na parang siya ang may-ari ng buong lugar. Nakabukas ang itim niyang polo, sapat lang para makita ang matipunong dibdib at matigas na collarbone niya. Mas tumapang ang dating ng matalas niyang panga, habang ang manipis na balbas sa baba niya ay lalo lang nagbigay ng rugged na appeal.

His dark brown hair was neatly brushed up, bagay na bagay sa seryoso niyang mukha. Pero ang pinakaayaw kong makita... ang mga mata niya.

Those cold black eyes.

Pareho pa rin. Matalim. Nakakabasa ng kaluluwa. At higit sa lahat, sila pa rin ang mga matang minsan ng tumingin sa akin na parang ako lang ang babaeng umiiral sa mundo niya.

Pero....ngayon?

Wala na roon ang init kundi puro lamig na lang at distansya. Walang pag-aalala, so tama nga ako, hindi iyon hallucinations na nakita ko siya kanina pa. Totoong narito siya at ito siya ngayon sa harapan ko, malamig pa sa yelo ang mukha, nakaigiting ang panga.

Napakagat ako sa loob ng pisngi ko habang pilit kong pinapanatiling kalmado ang mukha ko. Hindi niya talaga ako binati. Hindi rin siya ngumiti. Isang saglit lang niya akong tiningnan bago ibinalik ang tingin sa hawak niyang baso.

As if I was just another stranger.

Wala siyang plano na magkamay sa akin, ganoon din ako. Ngumiti na lang ako. "Hi" sabi ko at hinarap agad si Pamela.

"Sorry, wala siguro sa mood ang boyfriend ko, pinilit ko lang kasi pumunta eh," nakangising wika ni Pamela na ngayon ay namumula na rin ang mukha marahil dahil sa alak.

Boyfriend? A creepy smile on my lips. Boyfriend niya pala yan.

"It's okay, Pamela." sabi ko at dahil tapos na akong magpakilala ay hinatak ako ni Nica malapit sa upuan niya. Sinamaan ko siya ng tingin na ngayon ay mapupugay na itong makatingin sa akin.

"What?" Nagtataka niyang tanong.

"Why didn't you tell me? Sinandya mo ba ito?"

"What are you talking about? Gaga ito, nagpakilala ka lang, nagagalit ka agad."

"Hindi mo alam na narito siya?"

"The, who? Ay...oops, oo nga pala. I'm sorry. Like you, hindi ko rin napansin na andyan siya, late ko ng nalaman, kung alam ko lang, eh di sana umuwi na lang ako kasama ka."

"Why are you whispering to each other?"