พอแทโอโต ก็จะใหญ่เหมือนป๊า

แทบิน PART

หลังจากกินข้าวเสร็จผมก็กลับคอนโดทันทีไอสายไหมโทรหาผมยิกแต่ผม

โนว์สน!

ทีตอนกูโทรไปไม่คิดจะรับเรื่องไรกูจะรับตอนมึงโทรมา

ผมเควี้ยงโทรศัพท์ไว้บนเตียงมองไอแสบที่พอกินเสร็จมันหลับคารถเลยครับ ลำบากผมต้องแบกมันขึ้นมาอีก-.-

คือความรู้สึกผมอุ้มแทโอเหมือนยกเวทออกกำลังกาย

คือหนักชิบ!

พอจัดแจงท่านอนให้แทโอเสร็จก็มาทำงานของตัวเอง เห็นผมเรียนแบบนี้ผมก็มีงานอดิเรกทำนะครับ ผมรับจ้างแปลบทความจากต่างประเทศคือจากภาษาไทยให้เป็นบทความภาษาต่างๆ

ซึ่งผมค่อนข้างมีความรู้ด้านภาษาอยู่พอควร เพราะพ่อทำงานอยู่สถานทูต เวลาไปประจำการที่ประเทศไหนเขาก็สอนผมผ่านการวิดีโอคอล และผมเองก็สนใจไง เวลาแบบไปเที่ยวที่ไหนจะได้รู้ความจะได้ไม่โดดหลอกง่ายๆ

"อ๊า..ปวดไหล่ชิบ"ผมบ่นขึ้นมาพลางถอดแว่นที่ใส่ก่อนจะบีบนวดบริเวณไหล่ที่รู้สึกปวดมากเวลาที่ต้องนั่งทำงานนานๆ ส่วนเรื่องแว่นผมจะใส่เวลาทำงานกับคอมมันจะช่วยกรองแสงจากหน้าคอมสายตาจะได้ไม่เสียก่อนวัยอันควร

"ฮื่ออออ"ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเด็กร้องไห้ในห้อง ก่อนจะตั้งสติแล้วรีบลุกขึ้นไปดูไม่ใช่นอนดิ้นตกเตียงหัวจุ่มพื้นไปแล้วเรอะ

"แทโอ!"ผมเรียกชื่อแทโอดังลั่นกลัวมันจะเป็นอะไรไป แต่พอเดินเข้ามาในห้องปรากฏว่ามันยังนั่งอยู่ที่เดิมแล้วคุณมึงจะร้องไห้ทำไมกัน

"ร้องทำไม"ผมถามแทโอ มือก็คอยกอดปลอบเด็กน้อยที่พอเห็นผมนั่งลงบนเตียงก็กระโจนขึ้นมานั่งตักพรางซุกหน้าลงบนอกผมซะงั้น

"มะ...มะ"

"มะ?...ไรวะ"ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย จู่ๆแทโอก็พูดขึ้นมาแต่ผมได้ยินไม่เต็มเสียงไงเพราะมันยังร้องไห้ไม่หยุด

"มะ...หมาฮือออ...หมาวิ่ง"ผมยิ่งขมวดคิ้วหนักขึ้น ครั้งนี้พอจะจับใจความได้แต่ผมก็ไม่เข้าใจประโยคของแทโออยู่ดี

หมาวิ่ง?

หรือว่าฝันว่าเห็นหมาวิ่ง?แล้วทำไมต้องร้องไห้? โอ้ยปวดหัว เลิกคิดเถอะครับ

ผมนั่งกอดปลอบแทโอนานพอควร ก่อนจะพาแทโอไปอาบน้ำเพราะทั้งคาบน้ำตาทั้งคาบน้ำลายปนเต็มหน้าไปหมดเลยพาไปอาบน้ำส่วนผมเองก็จะอาบด้วยเพราะอาการปวดไหล่ทำให้ร่างกายผมล้าพอควร อยากจะเจอน้ำเย็นๆให้ร่างกายมันกระชุ่มกระชวยบ้าง

ซ่าาาา

ผมเปิดฝักบัวน้ำพุ่งออกมาด้วยความแรง ผมเอามือสัมผัสซึ่งแม่งก็เย็นได้ใจผมมาก ผมมองแทโอที่ยังคงยืนมึนไม่ยอมเดินมาอาบน้ำด้วย

"ปะป๊า"จู่ๆ แทโอเรียกผม

"หืมว่าไง"ผมขานรับมือก็ลูบไล้ไปตามร่างกายปล่อยให้สายน้ำชำระร่างกายผมไป เดี๋ยวพอผมอาบเสร็จจะได้อาบให้แทโอต่อเลย

"แทโอยังโตมะพอใช่ไหม"ผมหยุดมือที่สระผมไว้แค่นั้น ก่อนจะใช้หางตามองแทโอที่ก้มมองน้องชายตัวน้อยของตัวเอง

ว้อทท!

"ทำไมถามแบบนั้น"ผมถามขึ้นพร้อมกับล้างยาสระผมออกจากหัว

"ก็ทำไมกะจู๋แแทโอกับกะจู๋ปะป๋าถึงไม่เท่ากัน"

ห๊าา!!??

ผมแทบจะสำลักน้ำที่ไหลเข้าจมูกตายเมื่อได้ยินประโยคที่แทโอพูด'กระจู๋แทโอกระจู๋ปะป๊า'โอ้ยกูขนลุก!

ไม่เคยคิดว่าผมจะได้ยินประโยคแบบนี้จากเด็กอายุเท่านี้ ให้ตายเหอะ ใครแม่งสอนเรื่องพวกนี้ให้เด็กกันวะ

"คือ..เอ่อ..เพราะแทโอยังไม่โตไง เดี๋ยวพอแทโอโตแทโอก็จะใหญ่เหมือนป๊า"

อี๋...นี่กูพูดอะไรออกปายยยยT^T

"คิกๆ"แทโอหัวเราะออกมาก่อนจะวิ่งเข้ามาอยู่ตรงหว่างขาผม เงยหน้ารับน้ำที่ไหลออกจากผักบัว

"อู้ๆเยงๆ"ผมอมยิ้มเล็กน้อยมองแทโอที่วิ่งหลบน้ำเย็นๆ พอเห็นว่ามันนานมากแล้วที่แทโอจะเปลือยเลยรีบอาบน้ำให้กลัวจะไม่สบายน่ะสิ

ผมและแทโอเดินออกจากห้องน้ำมาด้วยผ้าขนหนูคนละผืน ซึ่งสำหรับตัวแทโอแล้วผมต้องสละผ้าเช็ดหัวให้ 

ครับได้ยินไม่ผิดหรอก

ผมต้องสละผ้าเช็ดหัวไปคลุมตัวแทโอแทน ยิ่งเห็นเวลามันเอาผ้าผมไปเช็ดตรงไข่มันนะ โห้ยอธิบายไม่ถูกจริงๆ

รู้สึกว่าชีวิตนี้ไม่อยากใช้ผ้าเช็ดหัวอีกต่อไปแล้ว..

-แทบิน-

สายไหม PART

ผ่านมาสามตอนแล้วอิฉันพึ่งจะได้ออกโรง!

แนะนำตัวกันก่อน ฉันชื่อสายไหม สวยใส แซ่บซ่าส์ 

อ๊อดดด อ๊อดดด

ไม่ใช่เสียงออดห้องฉันแน่นอน แต่เป็นเสียงออดที่ฉันเป็นคนกดนั่นเอง ตอนนี้ฉันอยู่ที่คอนโดไอ้แทบินหรือเรียกง่ายๆว่าสามีสุดที่รักของฉันนั้นเอง><

ถึงฉันจะดูแรด อ่อยผู้ชายไปทั่ว แต่แทบินนี่ที่หนึ่งในใจนะจ๊ะ ตามอ่อยมาตั้งแต่ปีหนึ่งล่ะนี่ปี่สี่!

กู-ก็-ยัง-โสดเหมือนเดิม! ชีวิตอิสายไหมมันช่างหน้าเศร้าใช่ไหมทุกคนT^T

แกร้ก

ฉันมองหน้าไอ้คนที่เดินมาเปิดประตูอย่างเคืองๆ คือก่อนหน้านี้ฉันโทรหามันหลายรอบมากแต่มันไม่ยอมรับสาย ก็เหมือนที่มันโทรมาและฉันไม่ได้รับสายนั้นแหละ

มันชอบเอาคืนจะตายไปไอ้ห่านี่อะ!

"มาไม"คำพูดคำจาช่างไร้เยื่อใย สีหน้านิ่งๆ กับคำพูดแบบโคตรจะเบื่อโลกของเขาทำเอาอารมณ์ฉันมันเฟลไปด้วย

"ซื้อขนมมาให้แทโอ"ฉันชูถุงขนมขึ้นมา จริงๆคือจะมาง้อไอ้นี่แหละ แต่รู้ไงว่าคงไม่ให้เข้าห้องแน่ๆเลยใช้แทโอเป็นข้ออ้างซะเลย

"เอามา"

"ไม่!กูจะเอาไปให้เอง"ฉันปฏิเสธเสียงแข็งอุส่าห์มาถึงคอนโดขนาดนี้แล้วให้ฉันกลับคิดว่าฉันจะยอมหรอ

"จิ๊"ฉันได้ยินเสียงมันจิ๊ปากเบาๆแต่ยังดีที่มันให้ฉันเข้ามาในห้อง พอเข้ามาถึงก็เห็นแทโอกำลังนั่งดูการ์ตูนอยู่ฉันเลยเรียกแทโอเสียงหวานพอแทโอเห็นฉันก็ยิ้มกว้างและรีบวิ่งมากอดเอวฉันทันที

"หม่ามี๊"

"มี๊ซื้อขนมมาให้ด้วยน้า น่ากินไหม"ฉันชูถุงขนมขึ้นมา แทโอก็ตาลุกวาวรีบคว้าถุงขนมไปทันที

"ไอ้เด็กตะกละ"ฉันหันไปตีแขนแทบินที่นินทาแทโอ แต่แทโอคงไม่สนใจอะเพราะตอนนี้นางเอาแต่กินขนมที่ฉันซื้อมาให้อยู่ ดูท่ากินแล้วมันคงจะอร่อยมากน่าดู กินเอากินเอาไม่หยุดเลยแหะ

"กินเยอะๆนะคร้าบ"ฉันลูบหัวแทโอก่อนจะลุกขึ้นเดินไปนั่งที่โชฟากับแทบินที่ตอนนี้มันนั่งกอดอกอยู่

"ให้แล้วก็กลับไปสิ"โห่!พึ่งมาเองจะไล่กลับซะละบ้าบอ!คิดว่าจะกลับไหมล่ะแน่นอนว่า....

ไม่!

"ปวดหัวอะขอพักหน่อย วันนี้แดดแรงมาก"ฉันแกล้งซบหัวลงบนไหล่หนาของแทบินที่มันคงจะตกใจไม่น้อยที่ฉันทำแบบนี้

"ตอแหล"ฉันแทบจะกลั้นขำไม่อยู่ คือฉันไม่เคยหลอกมันได้เลยโดนจับทางได้ตลอด แต่ถึงมันจะพูดแบบนั้นแต่มันก็ไม่ได้ผลักหัวฉันออกจากไหล่แต่อย่างใดฉันเลยเนียนๆซบไป แอบดมๆกลิ่นกายของมันเข้าปอดด้วย

กลิ่นผัวคือดีย์..

"ลุกได้แล้วหนัก"พอซบไปสักพักมันก็สั่งให้ฉันลุกขึ้น ฉันก็ทำตามเพราะดูแล้วมันคงเมื่อยไหล่ แต่จังหวะที่ฉันลุกขึ้นทำให้ฉันหน้ามืดขึ้นมาเพราะฉันลุกเร็วเกินไปส่งผลให้ฉันต้องล้มลงไปอีกครั้งแต่ครั้งนี้ท่ามันกลับ...

"คิกๆ หม่ามี๊ทับปะป๊าทำไมครับ"ใช่แล้ว!คือฉันล้มทับแทบินที่มันคงกำลังจะลุกขึ้นพอดีแต่โดนฉันล้มใส่เลยหงายหลังลงไป และเป็นฉันที่ล้มทับมันอีกที ทำให้ตอนนี้ร่างกายของเรามันแนบชิดกันแบบท้องชนท้อง อิปิ๊ชนกระจู๋อ่ะ!

กรี๊ดดดดดด

ฉันชอบท่านี้!

-สายไหม-

เก็บอาการหน่อยก็ได้โอ้ยยยย