สถานะ?

แทบิน PART

ผมนั่งดูบอลไปเรื่อยๆป่านนี้สองแม่ลูกก็คงจะหลับกันแล้ว แต่รออีกหน่อยบอลยังไม่จบรอจบก่อนแล้วเดี๋ยวจะเข้าไปหานะ คิกๆ

แกร้ก

"ไอ้แทบิน!"ผมสะดุ้งสุดตัว จู่ๆไอ้สายไหมก็เปิดประตูห้องมันออกมาพร้อมกับสายตาแข็งกร้าวในมือถือไม้เบสบอลผมมองมันอย่างตกใจ

อะไรของมันผีเข้าหรอ?

"อะไรของมึง"ผมถามมันแบบงงๆ ผีเข้าหรือละเมออันนี้ก็ไม่ค่อยแน่ใจ

"แทโอบอกความจริงกูหมดแล้ว"

"ความจริงอะไร"ตอบไปด้วยสีหน้านิ่ง แต่ใจกลับเต้นตุบๆ

ชิบหายแล้วไง!

ไอแทโอ! ไอเด็กบ้า! มันเล่นผมแล้ว! แค่ไม่ให้มันดูโดเรม่อนนี่มันแค้นผมขนาดนี้เลยหรอ!!

"มึงแอบเข้าห้องกูทุกคืน! แถมยังดูดนมกูด้วย!"นั่นไง แม่งรู้จนได้!

ผมยิ้มเยาะส่งไป ก่อนจะรวมแรงทั้งหมดที่มีใส่ตีนหมาเข้าห้องล็อคกลอนอย่างดี

"ฮ่าๆๆมึงทำกูไม่ได้หรอกเว้ย!"ผมตะโกนผ่านประตูด้วยความสะใจ เสียงมันหายใจฟึดฟัดยังคงอยู่หน้าห้อง บ่งบอกว่ามันโมโหมากแค่ไหนและไม่นานเสียงนั้นก็หายไป

สงสัยพรุ่งนี้คงต้องรีบหนีมันแต่เช้าแล้วล่ะ

ผมตัดสินใจกระโดดขึ้นเตียง วันนี้อดกินนมเลยเห้อ เพราะไอเด็กผีนั้นแท้ๆ

หึ้ยคอยดูนะจะสั่งงดข้าวงดขนมไม่ให้กินไปสามวันเลย!

แกร้ก

ในขนาดที่ผมกำลังจะเคลิ้มหลับ จู่ๆเสียงประตูห้องก็เปิดขึ้น ผมงัวเงียตื่นขึ้นมา ผมล็อคห้องแล้วนะมันเปิดออกมาได้ไง

แต่ยังไม่ทันที่ผมจะลุกออกจากเตียงจู่ๆก็มีร่างบางก็กระโดดขึ้นมาคล่อมผมไว้

ไม่ใช่ใครที่ไหน

สายไหมนี่เอง!

"ไง...ฉลาดมากนะมึง!"มันมองผมอย่างเคืองๆ

"มึงเข้ามาได้ไงวะ!"ผมถามมันที่ตอนนี้ผมกำลังนั่งทับท้องของผมจนหายใจไม่สะดวก สายไหมส่งยิ้มให้ผมและชูพวงกุญแจขึ้นมา

ชิบ! กูลืมไปได้ไงวะว่านี่ห้องมัน มันก็ต้องมีกุญแจสำรองอยู่ดี

"เสียใจด้วย มึงไม่รอดแน่!"มันง้าไม้เบสบอลในมือขึ้นมา

หัวกูแบะแน่เลยอ๊ากกก!

ควับ!

ผมใช้จังหวะที่มันกำลังจะตีผม จับตัวมันให้ผลิกลงไปบนเตียงก่อนที่ตัวผมจะขึ้นคล่อมทันแทน

หึ! ท่านี้สวย กูไม่ยอมให้หัวเบะหรอกเว้ย!

"ปล่อยนะ!"สายไหมดิ้นอยู่ใต้ร่างผม ส่วนไม้เบสบอลผมจัดการเควี้ยงลงพื้นไปแล้ว แรงหญิงหรือจะสู้แรงชายได้พละกำลังเรามันต่างกันเว้ย!

"เสร็จกู"ผมพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ งานนี้คงไม่ได้แค่กินนมแต่จะได้กินมันทั้งตัวเนี่ยแหละ

ผมก้มลงหวังจะประกบจูบลงบนริมฝีปากบางๆนั้นแต่ทว่ามันกลับเอาหัวมันขึ้นมาโขกกลับหัวผมซะได้

โป๊ก!

"อ๊ะ/โอ้ยย"ต่างคนต่างร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บทั้งสองฝ่าย ผมมองหน้าไอสายไหมอย่างเคืองๆอินี่ที่ตอนยังไม่ได้กันสะดีดสะดิ้งอยากได้กูเป็นผัว ทีกูเป็นผัวให้แล้วกลับเล่นตัวซะงั้น

กูงงใจ!

"มึงจะเล่นตัวทำไมเนี่ย!"ผมผละตัวออกห่าง นั่งเอามือกุมหน้าผากตอนนี้เริ่มมึนๆไม่ต่างอะไรกับสายไหมที่ใช้มือกุมหน้าผากเหมือนกัน

"เราไม่ได้เป็นอะไรกัน มึงจะทำแบบนี้กับกูไม่ได้!"

"เอากันแล้ว บอกไม่ได้เป็นไรกัน?"

"ก็มึงไม่ชัดเจนอ่ะ! สถานะเชี่ยไรก็ไม่มีให้กู!"มันพูดขึ้นอย่างงอนๆก่อนจะเดินหนีไป

เอ้า!

รุ่งเช้ามาผมก็ต้องมาเรียนตามปกติ แต่จะมีสิ่งไม่ปกติอยู่บ้างก็ไอสายไหมนี่แหละ

ไม่พูดไม่จา ทำหน้าตายตั้งแต่เช้า ตอนกินข้าวก็ไม่พูดจะคุยก็แต่กับแทโอไม่คุยกับผม

ส่วนผมหรอ?

ก็จ้องจะฆ่าไอเด็กผีนั้นตั้งแต่เช้าละ! แต่พอเห็นบรรยายกาศไม่ค่อยดีเลยลืมๆมันไปก่อน แต่ผมไม่ลืมความแค้นนี้แน่นอน

ผมเข้ามาในมอพร้อมกับสายไหมและแทโอ ใบหน้าของเราสองคนมีพาสเตอร์แก้ปวดแปะอยู่บนหน้าผากเหมือนกันสีเดียวกันลายเดียวกัน

นี่ยังไม่ถึงเวลาเรียนผมเลยพาสายไหมกับแทโอมานั่งกินกาแฟและเค้กร้านในมอ แทโอก็กินเค้กอย่างอร่อย

"เดี๋ยวมานะ"สายไหมพูดขึ้นเสียงเรียบ

"ไปไหน"

"เข้าห้องน้ำ"สงสัยจะเริ่มอารมณ์ดีขึ้นมาแล้วถึงได้คุยกับผมได้แบบนี้ ถึงแม้จะเป็นประโยคสั้นๆก็ตาม ผมมองตามร่างบางเดินไปเข้าห้องน้ำในใจก็คิดถึงเรื่องเมื่อคืนที่สายไหมพูด

เรื่องสถานะอะไรนั่นมันจำเป็นต้องมีด้วยหรอ แค่รู้ๆกันก็พอไหม แต่ก็นะ ผมรู้มาบ้างว่าผู้หญิงต้องการความชัดเจน

ก็ได้เดี๋ยวมีให้ก็ได้..

"ปะป๊าปวกฉี่"แทโอเงยหน้าจากเค้กมาพูดกับผม

"เดี๋ยวป๊าพาไป"ผมทำท่าจะลุกขึ้นแต่แทโอก็พูดขัดมาเสียก่อน

"ม่ายๆแทโอปายได้...เดี๋ยวจากาบมาพร้อมมี๊"ผมพยักหน้ารับ แทโอโตแล้วไปไหนมาไหนได้โดยไม่ต้องมีผมหรอกมั้ง อีกอย่างเดี๋ยวก็เดินไปเจอสายไหมเองแหละ

ผมนั่งรอให้ทั้งสองที่ไปเข้าห้องน้ำ จะได้เวลาขึ้นเรียนแล้วไม่นานร่างบางสมส่วนก็เดินเข้ามาในร้านแต่เธอเดินมาคนเดียวนี่สิ

"สายไหมแล้วแทโอล่ะ"ผมถามออกไป ไหนบอกจะเดินมาพร้อมกันไง

"ว้อท?..ไม่ได้นั่งอยู่กับมึงเหรอ?"สายไหมทำหน้างง?แบบอ่าวไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอ เมื่อกี้ก็นั่งอยู่ด้วยกันประมาณนี้

"ก็แย่ล ะแทโอบอกจะไปหาเธอนิ"ผมเริ่มหน้าเสีย กลัวแทโอจะหลงทางในมอเพราะก็มันกว้างอยู่

"ไม่นะฉันไม่เห็นเลย"สายไหมตอบมาสีหน้าดูเป็นกังวล

"ชิบ!แล้วมันหายไปไหนวะ!"ผมสถบออกมาเบาๆแต่คนในร้านก็ยังได้ยิน ผมเลยคิดเงินและรีบไปหาแทโอที่ห้องน้ำทันที

ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำ หาทุกห้องก็ไม่พบ หัวใจของผมมันหวิวขึ้นมาอย่างประหลาดใใบหน้าแทโอตอนยิ้มหัวเราะหรือตอนกินข้าวมูมมามฉายเข้ามาในหัวผมไม่หยุด

ผมวิ่งหาแทโอรอบมอก็ไม่เจอ สายไหมก็หายใจหอบอยู่ข้างหลังผม คลาสเรียนก็ไม่ได้ขึ้นทวิ่งตามหากันอยู่แบบนี้

"ให้ประชาสัมพันธ์ช่วยเหอะ"สายไหมพูดขึ้น ผมเห็นว่าเป็นสิ่งที่ดีถ้าประกาศหา แทโอก็น่าจะรู้ตัว ผมเลยวิ่งไปทางห้องประชาสัมพันธ์ทันที แต่วิ่งไปได้ครึ่งทางผมก็ต้องหยุดชะงัก

สายไหมวิ่งมาชนหลังผมเต็มแรงแต่ผมไม่รู้สึกเจ็บเท่ากับภาพตรงหน้าผม

"พี่จ๊าวจ๊วยๆ"แทโอนั่งอยู่ท่ามกลางสาวสวยที่ลุมล้อมอยู่ เจ้าตัวส่งยิ้มแล้วพูดขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์

"ปากหวานจริงลูกใครเนี่ย^^"สาวสวยคนหนึ่งผมจำได้ว่าเป็นดาวของมหาลัย เธอยิกแก้มแทโอเล่นอย่างน่ารักแทโอส่งยิ้มและหัวเราะคิกคักอย่างเอ็นดู ผมเดินเข้าไปใกล้ๆจ้องมองแทโออยากจับมันมาผัดเผ็ดนัก

กูวิ่งตามหาตั้งนานมึงมานั่งม่อสาวอยู่ตรงนี้เนี่ยนะ! ไอเด็กเวร!

-แทบิน-

สงสารรรร5555 เชื้อพ่อมันแรงรึเปล่าคะเนี่ยยย

สวัสดีปีใหม่นะคะทุกโคนน ขอให้ปีหน้าเป็นปีที่ดีนะคะ