Bad love...รักร้าย ผู้ชายที่ชื่อ..ราเรซ (NC18+)

Bad love...รักร้าย ผู้ชายที่ชื่อ..ราเรซ (NC18+)

last updateDernière mise à jour : 2025-05-04
Par:  กณิกาComplété
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
49Chapitres
2.2KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

ผมแอบชอบผู้หญิงคนหนึ่ง เธออายุห่างกับผมสามปี เธอเป็นผู้หญิงน่ารัก เป็นสาวหมวยผิวขาวราวกับหิมะ ผมอยากจีบเธอ แต่ติดอยู่อย่างเดียว... “ห้ามพวกมึงจีบน้องกูเด็ดอันขาด!” ติดตรงนี้แหละครับ พี่ชายโคตรหวง และที่สำคัญ ผมดันเป็นเพื่อนมันนี่สิ โคตร....

Voir plus

Chapitre 1

คนมีเจ้าของ 1/3

相島香奈(あいしま かな)が裁判官になって初めて担当した案件は、なんと彼女の夫と幼なじみの離婚訴訟だった。

訴状を受け取った時、彼女は何度も確認した。

「長尾さん、この被告の情報、間違ってないですか?相手は陸川伸年(りくかわ のぶとし)っていう名前?」

事務官の長尾(ながお)は笑って答えた。

「相島さん、これは港市の陸川グループの支配者、陸川伸年社長ですよ。私の担当した案件でミスがあったとしても、この件だけは絶対に間違いありません!」

アシスタントはスマホで「陸川伸年」の検索履歴を見せ、残酷な真実を彼女の目の前に突きつけた。

写真に写っている夫と全く同じ顔を見て、彼女は全身がこわばり、一瞬にして氷の中に落ちたようだった。

書記官の同僚が追い打ちをかけた。

「そうですよ、相島さん、来たばかりだから知らないでしょうけど、陸川社長と幼なじみの林桐子(はやし きりこ)の愛憎劇はもう七年ぐらいになりますよ。法廷沙汰になったのは今回が初めてで、傍聴席の予約は満員御礼なんです!」

香奈は立っているのもやっとで、指先から資料がふわりとテーブルの上に滑り落ちた。

長尾は不思議そうに尋ねた。「相島さん、もしかして陸川社長と知り合いなんですか?」

知り合い?それどころか、彼女と伸年は結婚してもう六年になり、一人の息子までいる。

六年もの間、寝食を共にしてきた男が、実は陸川グループの社長で、しかも他人の夫だなんて?あまりにも荒唐無稽だ。

香奈はぼんやりと首を横に振った。「港市に来たばかりで、そんな人、知りませんよ」

結婚後、彼女は息子の弘安(ひろやす)の世話をするために、A市での弁護士の仕事を辞め、三年間の専業主婦をしていた。

今年、離れて暮らす生活を終わらせるため、苦労して港市の裁判官に合格したばかりで、今夜にでも伸年にこの良いニュースを伝えようと思っていた。

だが、運命が先に彼女に強烈な一撃を食らわせた。

……

法廷の高い席に座った香奈は、ようやく伸年の幼なじみの桐子の顔をはっきりと見ることができた。

桐子は優雅にサングラスを外し、高級ブランドの服を身にまとい、ゆったりと席に着いた。真っ白な指先がテーブルを軽く叩いている。

一方の自分は、息子を一人で育てたせいで日に日にやつれ、生活費を切り詰めるために三年も新しい服を買っておらず、手のひらの薄いマメが、唯一持っていたシルクのパジャマを引っかけて破ってしまったこともある。

開廷時、伸年は姿を見せず、被告代理人の弁護士の東(あづま)だけが来た。

原告の桐子は冷たい顔をして、不機嫌そうにサングラスをテーブルに投げつけた。

「伸年はどうして来ないの?私、離婚したいのよ!」

東は申し訳なさそうに言った。

「陸川社長は国際会議中で席を外せません。社長は、アイビスオークションで落札して、二百億の価値がある『グラスハートブルーダイヤモンド』をすでに別荘に送ったと、今夜は必ず帰って一緒に過ごすと言っていました」

桐子は鼻で笑い、審判席に向かって大声で叫んだ。「今日こそ絶対に離婚するわ!もう耐えられない!」

香奈はプロとしての冷静さを保とうと努めた。「原告は離婚の理由を挙げてください。状況を考慮して検討します」

桐子は腕を組み、訴えた。「彼は私を精神的に追い詰めるのよ。一年の半分しか一緒にいてくれないし、朝目が覚めたらもういなくなってることだってあるの!

それに、ドタキャンもするのよ!一ヶ月もあのブラックカードを使わなかったのに、彼はそれに気づきもしなかった!

あと、先月ロサンゼルスにいた時よ!胃が痛いって言ったのに、夜通し飛んできてお粥を作ってくれなかったの!

彼に電話したのに、会議に集中していて、私が『グラスハートブルーダイヤモンド』が欲しいって言ったのを全く聞いてなかったのよ。今更こんな深情けを見せられても、遅すぎるんだから!」

桐子の、一見すると「訴え」だが、実際は「自慢」である一連の発言に、法廷全体が沈黙した。

特に香奈は、普段は無愛想な仕事中毒の夫に、こんなにも優しい一面があるなんて全く想像できなかった。

彼女は伸年が港市で働く普通のサラリーマンだと思い込み、夫が稼ぐのは大変だろうと、弘安のミルク代も自分の結婚前の貯金から使っていた。

自分がまるで馬鹿みたいに節約し、二人の将来を思い描いていたなんて。

伸年の目には、どれだけ滑稽に映っていただろうか!

彼女は涙で目が潤み、一滴の涙が訴状に落ち、「陸川伸年」という四つの文字がにじんだ。

東弁護士は離婚しないと主張し続け、裁判は膠着状態になった。

その時、伸年から電話がかかってきた。東弁護士はほっと息をつき、スピーカーボタンを押した。

聞き慣れた声が法廷全体に響き渡った。

「もしもし、桐子ちゃん。俺が悪かったよ、ね?また島を一つ買ったから、二日後、その島で一ヶ月間一緒に遊ぼう、それでどう?

俺は離婚したくないんだ……君とやっと結婚できたんだ。離婚するくらいなら、俺を殺してくれ!」

ついに、桐子は吹き出した。「もう、バカね。私、スピーカーにしてるのよ。みんなに聞こえちゃったんだから、もう後悔しちゃだめよ!」

香奈は、自分の夫がそんなベタベタした言葉を言うのを聞いて、心が硫酸に浸されたように、焼けるような痛みに襲われた。

裁判はあっさり結審し、彼女は夫と幼なじみの案件の書類を整理しなければならなかった。

「ピンポン」の通知音。スマホに港市のメディアの速報が届いた。

【陸川グループの社長は愛妻と金湾クラブでデート『離婚騒動』は全くのデマ?!】

添えられた写真には、甘く抱き合う二人が写っていた。

彼女の瞳から光が消え、タクシーに乗って金湾クラブへ向かった。

道中、伸年と過ごした日々の断片が絶えず頭をよぎった。

二人はあるビジネスパーティーで知り合い、偶然、彼女が伸年の厄介な案件を解決してあげた。

もう会うことはないと思っていたが、伸年は猛烈に香奈を追い求め始め、二人はあっという間に恋に落ちた。

幼い頃に父を亡くし、幸せで完全な家庭を強く望んでいた彼女は、伸年のプロポーズに即座に承諾した。

伸年は、彼女の母の前で一生彼女を大切にすると誓った。

結婚後の一年間、香奈は自分が天にも昇るほど愛されていると感じていた。

食事のたびに、伸年は自らエビの殻を剥いてくれ、彼女の嫌いなものを全て覚えていた。

バレンタインデーには、たくさんの花を準備して、自らデザインした指輪を彼女の指にはめてくれた。

彼女の誕生日に、彼は全財産を差し出した。当時、彼女はその千万円に感動して涙を流した。

本当に香奈の心を掴んだのは、伸年が自らパイプカット手術を受けたことだった。

彼は彼女の唇にキスをしながら、深く愛を告白した。「香奈、愛してる。そして、君を尊重したい。君が準備できたら、その時に子供を作ろう」

しかし、結婚二年目、香奈は予期せず妊娠してしまい、伸年も港市に転勤になった。その時から、彼らの関係は急変した。

伸年と友人たちの楽しそうな話し声が、少し開いた個室のドアから聞こえてきた。

「やっぱり陸川さんはすごいよ。A市には嫁と子供と温かい家庭があって、港市には幼なじみとの深い愛情。俺たち独り身には羨ましい限りだ!」

真ん中の男は冷笑した。「羨ましいなら、お前さんにも父親をプレゼントしてやろうか!」

「勘弁してくれ!陸川さんの親父さんが、自分の孫が俺のことを『お父さん』って呼んでるのを知ったら、俺をぶっ殺すだろうよ?ところで、いつになったら桐子にこのことを話すつもりなんだ?」

伸年は指先の煙草を深く吸い込んだ。

「来月、休暇から戻ってきたらだ。桐子とは深い絆で結ばれてる。彼女は俺を助けるために、母親になる資格を失ったんだ。俺は彼女に子供という借りを返したい。きっと弘安のことを気に入ってくれるだろう」

「A市にいるその女が騒ぎ出すんじゃないか?弁護士だそうじゃないか、うまくやれるのか?」

白い煙が立ち込めて、男の表情は見えない。彼は薄情な笑い声で全てに答えた。

「弁護士?それがどうした。彼女は母親いるじゃ。少し手を使えば、香奈は素直に子供を俺に渡すだろうさ」

友人は頷いた。「それもそうだな。そもそも、お前が桐子を怒らせて結婚に追い込んでいなければ、あの女にタダ乗りされなかったんだ。笑ってればいいさ!」

香奈は全身が冷たくなり、心臓が引き裂かれ、一瞬で血の海になったようだった。

彼が自分に優しかったのは、全てが嘘で、彼女と弘安は彼らの喧嘩の際に、何気なく使われた賭けの駒に過ぎなかったのだ。

どうやって金湾クラブから出たのかも覚えていない。外に出るとすぐに、遠く離れたカリフォルニアの先輩から電話がかかってきた。

「香奈、裁判官の仕事には慣れたか?きっと大変で給料も安いだろう。正直言って、カリフォルニアに来ないか?うちの法律事務所はもうすぐ上場するんだ。パートナーの地位を用意してやるよ」

彼女はためらうことなく、すぐに返事をした。

「分かったわ。十日後、カリフォルニアで会いましょう」

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
49
คนมีเจ้าของ 1/3
“พี่ราเรซค่ะ หน้าตาพี่ก็ดีแถมยังเรียนเก่งอีกต่างหาก แต่ทำไมเรื่องผู้หญิงพี่ถึงได้โง่จัง”เสียงเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งพูดขึ้น“พี่โง่ยังไง” ผมยกคิ้วขมวดเป็นปมอย่างสงสัย“แฟนพี่เขานอกใจ แต่พี่ก็ยังคบกับเขาอยู่อีก ไม่ให้เรียกว่าโง่แล้วจะให้เรียกว่าอะไรคะ”สิ่งที่เด็กนี้พูดมา ไม่ได้ทำให้ผมโกรธเธอเลยสักนิดแล้วผมก็ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย เพราะผมรู้อยู่แล้ว“แล้วจะให้พี่ทำยังไง” ผมยื่นหน้าเข้าไปถามเธอก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวและก็ถอยได้แค่นั้นแหละ เพราะด้านหลังมันคือกำแพง“ก็...ไม่รู้สิ คิดเอาเอง” พูดจบ เธอก็ตั้งท่าจะวิ่งหนีผมรีบยกแขนยาวสองข้างกักตัวเธอไว้ที่กำแพง“ถ้าต้าหนิงบอก พี่จะทำตามทุกอย่างเลย” ตากลมโตจ้องมองหน้าผมอย่าง งงๆผมยกยิ้มแสนกระชากใจส่งไปให้เธอ แล้วก็ได้เห็นแก้มเนียนๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ“คือ...ต้า...” เธอยืนพูดอ้ำอึ้งผมจึงขยับตัวเข้าไปใกล้อีก มือเล็กรีบยกขึ้นมาดันอกแกร่งของผมไว้“พี่ฟังอยู่” ผมก้มหน้าลงสบตากับดวงตากลมโตของเธอที่ห่างกันไม่ถึงเซนต์“ราเรซ!” เสียงเรียกชื่อด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจอย่างมากดังขัดขึ้นซะก่อน“ทำอะไรกัน” เธอเดินเข้ามาควงแขนผมอย่างแสดงความเป็นเ
Read More
คนมีเจ้าของ 2/3
จากนั้นผมก็คบกับฝ้ายมาเรื่อยๆ จนถึง ม.5 เธอก็เริ่มเบื่อผม เพราะผมไม่ค่อยสนใจเธอ เรียนเสร็จผมก็ใช้เวลาอยู่กับเพื่อนซะส่วนใหญ่ หลังๆ ก็เริ่มมีข่าวมาเข้าหูผมว่าฝ้ายไปกับผู้ชายคนนั้นคนนี้อยู่บ่อยๆ แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกโกรธหรือหวงเธอเลยสักนิด“ถ้าเธออยากเลิก ก็ได้นะ”ผมพูดกับฝ้าย เมื่อเห็นเธอไปกินข้าวกับรุ่นพี่คนหนึ่ง“ก็ราเรซไม่ยอมไปไหนกับฝ้ายเลยอ่ะ ฝ้ายก็แค่เหงา คุยเล่นๆไปงั้นเอง ไม่ได้ชอบสักนิด” ฝ้ายตอบ“งั้นก็แล้วแต่เธอแล้วกัน”ผมก็รู้สึกเฉยๆนะ การที่คบกับเธอมันทำให้ไม่มีผู้หญิงมาวุ่นวายกับผมดีผมรู้ตัวเองดีว่าผมทำให้เธอมีความสุขไม่ได้หรอก เธออยากจะไปไหนกับใครมันก็เรื่องของเธอ“ไปเตะบอลบ้านไอ้โต้งกัน” ธามพูดขึ้น เมื่อได้เวลาเลิกเรียนที่บ้านของโต้งมีสนามหญ้าเทียมให้เช่าเล่นฟุตบอลครบวงจร ซึ่งก็ใหญ่โตพอสมควร เพราะมันมีตั้งห้าสนาม แล้วที่บ้านมันยังทำธรุกิจขายส่งอุปกรณ์กีฬาอีกด้วย“ฟรีไหมว่ะ” เลโอถามขึ้น“มึงไปคุยกับป๊ากูเองก็แล้วกัน” โต้งตอบทีทีคลับบ้านของโต้งเป็นตึกคูหาสามชั้น ซึ่งก็ตั้งติดกับสนามฟุตบอล ด้านหน้าตึกเป็นร้านกาแฟและอาหาร ห้องอาบน้ำก็ทำซะหรูหราแทบไม่กล้าอาบกันเลยทีเดียวเมื่
Read More
คนมีเจ้าของ 3/3
กลับมาปัจจุบัน....ต้าหนิงมาเรียนต่อ ม.4 ที่โรงเรียนเดียวกันกับพวกผม เพราะม๊าของโต้งแกคิดถึงลูกสาวอยากเห็นหน้าทุกวัน“ไอ้พวกเหี้ย อยากตายรึไงว่ะ” นั้นคือสิ่งที่พวกผมได้ยินทุกวันจากปากไอ้โต้งก็น้องสาวคนสวยของมันนะสิ ฮอตไปทั่วโรงเรียนแล้ว ทำให้ไอ้โต้งคันตีนเป็นระยะๆ“เป็นไรว่ะ” เลโอถาม ทั้งที่มันก็รู้สาเหตุอยู่แล้ว“รู้งี้ กูให้เรียนที่โรงเรียนหญิงล้วนต่อดีกว่า” โต้งบ่น“ก็น้องมึงน่ารักขนาดนั้นใครจะไปอดใจไหวว่ะ ใช่ไหมไอ้เรซ”ผมสะดุ้งตัวนิดหน่อยที่ไอ้บิ๊กไบค์มันพูดเหมือนพลาดพิงผม“ก็น่ารักจริงแหละ” ผมตอบไอ้บิ๊กไบค์ไป แบบยิ้มๆ“เป็นเพื่อน กูก็ไม่เว้นโว๊ย เตรียมแดกตีนกูได้เลย”“กลัวแล้วคร๊าบ... อย่าดุนักเลยพี่โต้ง” เลโอพูดอย่างล้อเลียนบิ๊กไบค์กับเลโอพวกมันสองคนนั่งทะเลาะกับไอ้โต้งอย่างเมามัน แต่ว่า..เสียงของพวกมันไม่ได้เข้าหูผมแล้วในตอนนี้ เพราะผมกำลังนึกถึงเหตุการณ์เมื่อสามสิบนาทีที่ผ่านมา นึกถึงแก้มเนียนๆ ที่เปล่งเป็นสีแดงอมชมพูของน้องต้าหนิง“มึงยิ้มเชี้ยไร ไอ้เรซ” เสียงไอ้โต้งตะโกนใส่หูผม“กูนั่งยิ้มเฉยๆ ก็ผิดเหรอวะ” ผมหันไปมองหน้าเพื่อน อยากจะขำให้ฟันร่วงกับความพาลไปทั่วของมัน“สงสั
Read More
หวงของ 1/2
“เป็นไงบ้านแก” แก้มใสถามขึ้น เมื่อฉันเดินกลับมานั่งที่โต๊ะ“ขอน้ำหน่อย” ฉันยื่นมือไปขอน้ำหวานจากแก้วของเพื่อนพอได้ดื่มน้ำแล้วค่อยยังชั่วหน่อย“ได้คุยกับพี่เขารึเปล่า” แก้มใสถามต่อ“อื้ม..ได้คุย แต่พี่ฝ้ายดันมาเห็นพอดี ก็เลยรีบชิ่งมาก่อน”“เหรอ แกจะโดนพี่ฝ้ายเล่นงานไหม” แก้มใสถามอย่างป็นห่วง“ไม่รู้ดิ”ที่แก้มใสถามอย่างนั้นก็เพราะเวลามีผู้หญิงคนไหนไปยุ่งกับพี่ราเรซก็จะโดนพี่ฝ้ายกลั่นแกล้ง จนไม่กล้าไปยุ่งกับพี่ราเรซอีกเลย ล่าสุดก็เพื่อนร่วมห้องของฉันเอง นางก็แค่ทำขนมไปให้พี่ราเรซเฉยๆ พอพี่ฝ้ายรู้ก็ตามมาด่านางถึงในห้องเรียน พร้อมกับถุงขนมที่ทำไปให้พี่ราเรซ พี่ฝ้ายเอามาระเรงเต็มหน้าเต็มผมเพื่อนร่วมห้องคนนั้นอย่างซะใจ ทำให้เพื่อนร่วมห้องของฉันอับอายจนไม่กล้ามาโรงเรียนหลายวัน“แต่แกมีเฮียโต้งอยู่ ไม่ต้องกลัวไปหรอก” แก้มใสบอก“ต้าไม่ได้กลัวหรอกนะ ต้ากำลังสงสัยพี่ราเรซอยู่”เรื่องพี่ฝ้ายจะมาหาเรื่องฉันหรือเปล่านั้น ไม่ได้คิดมากเลย“สงสัยอะไร” แก้มใสถามอย่างใคร่รู้“ก็ตอนที่บอกเรื่องแฟนของพี่เขาไป พี่ราเรซกลับทำเฉยเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ไม่โกรธ ไม่หึง แถมยังยิ้มหน้าระรื่นอีก” นั่นแฟนเขานะ
Read More
หวงของ 2/2
ฉันกำลังจะยื่นมือไปรับโทรศัพท์พี่ไผ่เพื่อกดเบอร์โทรของตัวเองให้ ก็มีมือปริศนามาแย่งโทรศัพท์ไปซะก่อน“45”ฉันหันไปมองคนที่แย่งโทรศัพท์ตัดหน้าฉันไป พี่ราเรซ.. เขามาตั้งแต่เมื่อไรเนี้ย แล้วอะไรคือ 45 พี่ราเรซยืนจ้องหน้าพี่ไผ่นิ่ง พร้อมกับยื่นโทรศัพท์ให้พี่ไผ่คืน“อะไรของมึงวะ!” พี่ไผ่ถามอย่างหงุดหงิด พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ของตัวเองคืน“ก็เบอร์ไง” พี่ราเรซยืนล้วงกระเป๋ากางเกงตอบอย่างกวนๆ“เบอร์ไรของมึง” พี่ไผ่ถามอย่าง งงๆ“เบอร์รองเท้ากูเนี้ย”“ไอ้สัสนี่ กวนเหรอ!” พี่ไผ่ผลักอกพี่ราเรซอย่างแรง แต่พี่ราเรซก็แค่เซเอง เขาแข็งแรงจะตาย“อย่าทะเลาะกันเลยนะคะ” ฉันรีบห้ามก่อนที่จะวุ่นวายไปกว่านี้“นี่แฟนน้องต้าหนิงเหรอ” พี่ไผ่หันมาถามฉันฉันมองหน้าพี่ราเรซ แล้วก็ได้รับสายตาดุๆ จากพี่เขากลับมา ทำไมต้องดุกันด้วย ฉันยังไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย“เปล่าค่ะ” ฉันตอบตามความจริง“แล้วมึงหวง ทำไมว่ะ” พี่ไผ่หันไปจ้องหน้าพี่ราเรซอย่างเอาเรื่อง“เรื่องของกู” พี่ราเรซตอบอะไรของเขานะ ฉันไม่เข้าใจพี่ราเรซเลยจริงๆ เขาทำตัวไม่มีเหตุผลเอาซะเลย ทำอย่างกับว่า หึง งั้นแหละ หรือว่าพี่ราเรซหึงฉันงั้นเหรอ บ้าไปแล้ว...“ไอ้เร
Read More
เดิมพัน 1/4
ห้องอาบน้ำของสนามสาม....“เฮีย ทำไมไปรับคำท้าเขาแบบนั้น” ฉันเดินตามเฮียโต้งมายังห้องน้ำที่พวกพี่ๆเข้ามาเปลี่ยนชุดกัน“แกไม่ต้องกลัวหรอกต้า เฮียจะไม่รุนแรงกับมัน โอเคร..”“เครบ้าไรล่ะเฮีย ถ้าเฮียแพ้ล่ะ” นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันกังวล“เชื่อมือพวกพี่เถอะ ต้าหนิง” พี่บิ๊กไบค์พูดขึ้น แล้วก็เดินมานั่งข้างเฮียโต้งเพื่อใส่รองเท้าสตั๊ดยี่ห้อดัง“พวกพี่ไม่ใช่ไก่อ่อนให้พวกมันเชือดเล่นนะครับ” พี่เลโอพูดก่อนที่ฉันจะมาหาพวกพี่ๆ ฉันเดินไปหาป๊ามาก่อน ป๊าบอกว่าสามคนนั้นเขามาเช่ารายเดือน เพราะต้องการฝึกทักษะของตัวเอง แล้วพวกเขาก็เป็นนักกีฬาทีมชาติด้วย“ค่ะ ต้ารู้ว่าพวกพี่นะเก่ง แต่เฮียรู้อะไรไหม เพื่อนพี่ไผ่สามคนนั้นนะ เขาเป็นนักกีฬาระดับทีมชาติรุ่นเยาวชนเลยนะ”“ห๊ะ! ห๊ะ! ห๊ะ!” ทั้งสามคนประสานเสียงกัน“แล้วไง พวกพี่ต้องกลัวเหรอ” พี่ราเรซพูดขึ้นเมื่อเขาเดินออกมาจากห้องน้ำโดยไม่ใส่เสื้อ ไม่รู้จะโชว์อะไรนักหนา“ก็แค่บอกไว้ค่ะ จะกลัวหรือไม่..ก็เรื่องของพวกพี่”“เอาน่า มันจะเก่งสักแค่ไหนกันเชียว” พี่บิ๊กไบค์พูดแล้วพี่เลโอ พี่บิ๊กไบค์กับเฮียโต้งก็เดินออกไปยังสนามเพื่อวอมร่างกายฉันกำลังจะเดินตามออกไปก็ถูกมือ
Read More
เดิมพัน 2/4
ฉันเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องอาบน้ำ สักพักเฮียโต้งกับพี่บิ๊กไบค์ พี่เลโอก็เดินออกมา พวกเขาอยู่ในชุดนักเรียนกันเรียบร้อยแล้ว“อ้าว น้องต้าหนิงมาทำอะไรหน้าห้องอาบน้ำครับ” พี่เลโอถาม“พวกพี่โอเครใช่ไหม” ฉันกลัวว่าพวกพี่ๆ เขาจะคิดมากที่ทีมแพ้ และอาจจะพากันไปด่าคนที่อยู่ในห้องอาบน้ำที่ตอนนี้ยังไม่ยอมออกมา“พวกพี่ไม่เป็นไรหรอกครับ แต่ไอ้เรซนี่ดิ..”ฉันเงยหน้าขึ้นมองพี่บิ๊กไบค์อย่างตกใจ พูดแบบนี้รู้สึกใจคอไม่ดีเลยเหะ.. เขาคงไม่ได้เสียใจขนาดนั้นหรอกมั้ง“ไม่เป็นไรหรอกน่า ไอ้เรซมันรับปากว่าจะเลี้ยงเหล้าพวกเฮีย เพื่อเป็นการไถ่โทษ” เฮียโต้งเดินเข้ามายี่ผมฉันเล่นอย่างที่เคยทำเป็นประจำ“ไม่เป็นไรก็ดีแล้วค่ะ แล้วเรื่องที่ท้ากันไว้ล่ะ”ฉันจับมือเฮียโต้งออกจากผม แล้วใช้สองมือสางผมให้เข้าทรงเหมือนเดิม“มันก็แค่ขอจีบ ส่วนจะจีบติดไม่ติดมันก็ขึ้นอยู่กับต้า ถ้าไม่อยากให้เฮียของขึ้นก็อย่าให้มันจีบติดล่ะ” นั้นไง พี่ชายของฉัน เจ้าเล่ห์จริงๆฉันพยักหน้าให้เฮียโต้งอย่างเข้าใจ แล้วพวกพี่ๆ ทั้งสามก็เดินไปที่ร้านกาแฟของมาม๊าทำไมยังไม่ออกมาอีกนะ หลับรึเปล่านั่น ฉันหันซ้ายขวามองดูว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้แล้ว ก็รีบแทรกต
Read More
เดิมพัน 3/4
หลังจากที่วัดตัวเป็นแบบเสื้อให้พี่มิรินเรียบร้อยแล้ว พวกผมทั้งสี่คนก็เดินเล่นอยู่ในห้างสักพัก ไอ้โต้งเดินเข้าไปยังร้านรองเท้ากีฬาพวกผมก็เดินตามเข้าไป จังหวะนั้นสายตาของผมก็มองไปเห็นใบหน้าหวานขาวหมวย กำลังยิ้มแย้มหัวเหราะชอบใจอยู่กับเพื่อนของเธอ ผมเผลอยืนมองอย่างลืมตัว แต่สักพักก็มีไอ้หน้าตี๋ที่ไหนไม่รู้มายืนบังต้าหนิงซะมิดเลย ดูจากสถานการณ์แล้ว เซ้นของผมบอกว่า...มันมาจีบต้าหนิง“45”ผมเดินเข้าไปแย่งโทรศัพท์ของไอ้หน้าตี๋จากมือของมันก่อนที่ต้าหนิงจะรับไปต้าหนิงหันมามองหน้าผมอย่าง งงๆ“อะไรของมึงวะ” ไอ้หน้าตี๋หันมาถามผมอย่างหงุดหงิดพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ของมันคืน“ก็เบอร์ไง” ผมยืนล้วงกระเป๋ากางเกงตอบอย่างกวนๆ“เบอร์ไรของมึง” ไอ้หน้าตี๋ถามผม หน้าของมันตอนนี้ตลกฉิบหายอย่างกับคนโดนเอ๋อแดก“เบอร์รองเท้ากูเนี้ย”“ไอ้สัสนี่ กวนเหรอ!”ทันทีที่ผมตอบก็โดนไอ้หน้าตี๋ผลักอกอย่างแรง แต่ก็แค่เซเท่านั้นแหละ แรงแค่นี้คิดว่าจะทำอะไรผมได้เหรอ“อย่าทะเลาะกันเลยนะคะ” เสียงต้าหนิงร้องห้าม“นี่แฟนน้องต้าหนิงเหรอ” ไอ้หน้าตี๋หันไปถามต้าหนิงเธอหันมองหน้าผมแวบหนึ่ง ผมส่งสายตาดุไปให้ หวังว่าเธอจะกลัวแล้วตอบว่า ใช
Read More
เดิมพัน 4/4
“พี่ไผ่ค่า...สู้ๆ ”พอได้ยินประโยคนี้ ที่ออกมาจากริมฝีปากสวยของใครบางคนที่นั่งอยู่ข้างสนามมันก็ทำให้ร่างกายของผมชะงักค้าง ทั้งที่ผมกำลังจะยิงประตูให้กับทีมของตัวเอง ประโยคสั้นๆ แค่นั้นส่งผลต่อร่างกายของผมเหลือเกิน ไม่เข้าใจตัวเองเลย...ว่าทำไม ผมต้องรู้สึกตกใจขนาดนั้นเมื่อผมเสียสมาธิในการเล่นก็ทำให้ไอ้ไผ่ชิงจังหวะตัดลูกฟุตบอลไปได้และมันก็ไม่พลาดที่จะยิงประตูทำให้ทีมของพวกมันเป็นฝ่ายชนะไป แต่ผมนี้สิยังยืนมึนงงอยู่ที่เดิม“มึงอ่อนให้กูเหรอ”มารู้สึกตัวอีกทีก็ต่อเมื่อไอ้ไผ่เดินมาคุยกับผม“มึงชอบต้าหนิงจริงไหม”ผมเงยหน้าขึ้นมาจ้องตากับมัน“กูถึงได้พนันกับพวกมึงไง กูชอบต้าหนิง”ไอ้ไผ่ก็จ้องตาผมกลับเหมือนกัน“ดี”“สรุปมึงอ่อนให้กูจริงๆ ใช่ไหม”มันยังคาใจอยู่สินะ“เปล่า กูแค่ฝากไว้ก่อน ถ้ากูพร้อมเมื่อไร กูจะมาเอาคืน..”ผมใช้สายตากลิ้งไปทางที่ต้าหนิงนั่งอยู่ บอกเป็นนัยๆ ว่าของที่ฝากไว้คืออะไร... ไอ้ไผ่หันไปมองตามสายตาของผม และมันก็น่าจะเดาออกแล้วด้วย“กูไม่คืน” ไอ้ไผ่หันกลับมาตอบผม“แต่กูจะเอา..” ผมพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก็เดินหนีมันไปทันทีซ่า................น้ำเย็นๆ ปะทะผิวกายที่เปียกชุ้มไปด
Read More
แอบมอง 1/4
ต้าหนิงฉันรีบวิ่งขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเอง ดีนะ ระหว่างทางที่วิ่งมาไม่มีใครเห็นไม่งั้นคงได้ตอบคำถามยาวเป็นหางว่าวแน่ ฉันทิ้งตัวลงนอนกับเตียงนุ่มนิ่มอย่างอ่อนแรง ภายในใจของฉันตอนนี้มันว้าวุ่นไปหมด ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมเขาถึงกล้าทำแบบนั้นกับฉันทั้งที่เราสองคนก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน พอนึกถึงเหตุการณ์เมื่อกี้แล้ว...ตึกๆ ๆ ๆ ๆ ตึกๆ ๆ ๆ ๆใจก็เต้นแรงไม่หยุด ไม่รู้ว่าเพราะอะไร นี่ฉันคงไม่ได้หวั่นไหวไปหรอกนะ ที่ใจเต้นแรงแบบนี้ต้องเป็นเพราะ...ฉันตกใจกับเหตุการณ์เมื่อกี้แน่ๆ เลย ใช่..มันต้องเป็นแบบนั้น ฉันจะรู้สึกหวั่นไหวกับคนที่มีเจ้าของอยู่แล้วไม่ได้ เพราะพี่เขา..มีแฟนอยู่แล้วคลื่น......คลื่น......(098765xxxx)เอ๊ะ! เบอร์ใครนะ ไม่เห็นจะคุ้นเลยฉันกำลังลังเลอยู่ ว่าจะรับสายหรือไม่รับสายดี... รับดีกว่า เผื่อเป็นเพื่อนของฉันที่อาจจะเอาเบอร์คนอื่นโทรมา เพราะไม่มีใครมีเบอร์ของฉันนอกจากเพื่อนแล้วก็คนในครอบครัว“ฮัลโลค่ะ”ฉันกดรับสายกรอกเสียงพูดลงไป“ใช่เบอร์ของน้องต้าหนิงหรือเปล่าครับ”เสียงผู้ชายด้วย แถมยังรู้ชื่อฉันอีกต่างหาก“ใครคะ แล้วเอาเบอร์นี้มาได้ยังไง”ฉันถามกลับ โดยที่ไม่ตอบคำถามเขา“
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status