ของขวัญอยู่ในนี้

​​สายไหม

หลังจากที่เจอตัวแทโอแล้ว แทบินก็บ่นแทโอยับเลย และสั่งห้ามไม่ให้ไปไหนคนเดียวอีก แทโอก็หน้างอไปตามระเบียบ เพราะวันนี้พวกเรากะว่าจะไปกินไอติมกันก่อนกลับคอนโด แต่ทว่าต้องยกเลิกเพราะจะทำโทษแทโอ

ส่วนฉันน่ะหรอ

ที่เห็นไม่ค่อยพูดค่อยจาทำหน้าตายใส่ไอ้แทบินก็เพราะฉันงอนมันไง! ในเมื่อมันไม่มีสถานะให้ฉัน และจะต้องไปสนใจมันทำไมกัน

"นี่ไอสายไหมมึงเงียบอีกแล้วนะ"มันสะกิดฉัน ตอนนี้เราอยู่ในคลาสเรียน อาจาร์ยก็สอนไป ไม่ได้รู้เล้ยว่านักศึกษาจะเข้าใจไหมเอาแต่สอนๆพูดๆจดก็ไม่ทันเฮ้อออ

"อย่ามายุ่งดิ๊"ฉันปัดมือมันออกอย่างนึกรำคาญ ก่อนจะตีหน้านิ่งนั่งฟังอาจาร์ยพูดต่อไปแต่มันไม่ได้หัวสมองสักนิด

"...."และมันก็เงียบไปตามระเบียบ ฉันเองก็ไม่ได้สนใจจนจบคลาส เราก็ต่างเดินออกมาพร้อมกันฉันจูงมือแทโอเดินไปยังโรงอาหารเพราะรู้สึกหิวข้าว

"กินอะไรไหมครับ"ฉันถามแทโอหลังจากที่เดินมานั่งที่โต๊ะกันแล้ว

"ไม่ครับ"แทโอตอบเสียงอ่อยจนฉันนึกสงสาร ตั้งแต่โดนแทบินดุแทโอก็เงียบๆซึมๆไปเลย

"งั้นเดี๋ยวมี๊ซื้อไอติมมาให้นะครับ"

"แต่ปะป๊า..."

"ช่างเขาสิ มี๊ซื้อให้ เงินมี๊ไม่ใช่เงินป๊าสักหน่อย"ฉันตอบอย่างไม่สนใจไอแทบิน เพราะฉันเดินมาโดยไม่รอมันที่ยังคงเก็บเอกสารไม่เสร็จเลยทำให้มันเดินมาช้า

"ขอบคุงครับมี๊"ฉันส่งยิ้มให้และเดินออกไปสั่งข้าวของตัวเอง และแวะไปซื้อไอติมให้แทโอ พอเดินกลับมาก็ได้ข้าวพอดี

ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะวางข้าวของตัวเองและส่งไอติมให้แทโอที่มองไอติมนิ่งๆแต่สายตาอยากกินมาก คงกลัวโดนแทบินดุละสิเลยไม่อยากกิน

"กินสิครับ มี๊บอกแล้วไงนี่เงินมี๊"ฉันหลูบหัวแทโอเบาๆ แทโอส่งยิ้มให้ฉันและใช้ช้อนตักไอติมเข้าปากทำหน้าฟินส่วนฉันก็นั่งกินข้าวโดยไม่สนใจไอแทบินที่มองฉันตลอด

พอกินข้าวเสร็จ ฉันก็จูงมือแทโอเดินไปยังรถเตรียมตัวกลับบ้านโดยมีแทบินเดินตามมา ฉันเปิดประตูหลังทั้งๆที่เมื่อก่อนฉันจะนั่งข้างคนขับ ไม่รู้จะนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถทำไมในเมื่อฉันมันก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆสำหรับมัน

"ทำไมไม่มานั่งหน้า"หลังจากที่ฉันขึ้นมานั่งข้างหลังแล้วแทบินก็เข้าไปนั่งประจำที่และเอี้ยวตัวกลับมาถามฉันด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ ส่วนแทโอก็นั่งอยู่ข้างฉันนี่แหละ

"...."ฉันเงียบใส่และนั่งมองไปนอกหน้าต่าง เป็นสัญญาณว่าตอนนี้ฉันไม่อยากจะคุยกับใคร ส่วนแทบินมันก็ไม่ได้พูดอะไรต่อสตาร์ทรถและขับออกจากมหาลัยทันที

รถแล่นไปตามท้องถนนแทโอหลับอยู่บนตักฉัน มือน้อยๆกอดเอวฉันไม่ห่างส่วนฉันก็ใช้มือลองหลังเอาไว้กลัวเด็กน้อยคนนี้จะตก

"มึงงอนกูเรื่องเมื่อวานใช่ป่ะ"จู่ๆมันก็ถามฉันขึ้นมา ฉันละสายตาจากนอกกระจกและสบตากับมันที่กระจกด้านหน้า

"คิดว่าไง"

"กูไม่รู้!"มันตอบกลับมาอย่างหัวเสีย ฉันเค้นหัวเราะออกมาเบาๆ

"ผู้หญิงทุกคนต้องการความชัดเจน"ฉันตอบมันไปเสียงเรียบ มองสายตามันที่หวูบไหวแปลกๆแต่แค่แปบเดียวก็กลับมาเป็นปกติ

"อย่างนี้นี่เอง"และหลังจากประโยคนั้นก็ไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมาอีกจนถึงคอนโด ฉันกะจะอุ้มแทโอเพราะไม่อยากปลุกแต่ก็โดนแทบินเปิดประตูมาอุ้มตัดหน้าไปก่อน ฉันเองก็ไม่ได้อะไรได้แต่เก็บของและเดินตามเข้าไป

พอถึงห้องพักแทบินอุ้มแทโอไปนอนในห้องส่วนฉันก็เปิดตู้เย็นหยิบเบียร์กระป๋องมากระดกดื่ม ไม่รู้ว่าทำไมถึงอยากกินทั้งๆที่ตอนนี้มันยังบ่ายกว่าๆอยู่เลย

"กินทำไม"เสียงดุดันเอ่ยขึ้นก่อนที่ร่างหนาของแทบินจะกระชากกระป๋องเบียร์ออกจากมือฉัน

"เอามา"ฉันยื่นมือไปตรงหน้าเพื่อขอเบียร์คืน

"หลับตาก่อน"ฉันถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย หลับตงหลับตาอะไรทำไมต้องหลับและทำไมต้องทำตาม

"หลับตา"มันสั่งฉันอีกครั้ง ฉันเลยหลับๆไป ก่อนจะรู้สึกว่ามีอะไรเย็นๆมาวางบนมือฉัน มันไม่ใช่กระป๋องเบียร์แน่ๆเพราะน้ำหนักมันไม่ใช่เลย

ด้วยความสงสัยฉันเลยลืมตาขึ้นมาจ้องมองไปยังมือตัวเองก็พบว่า...

มันมีสร้อยวางอยู่บนมือฉัน!

"ให้"ฉันคลี่สร้อยคอออกมันเป็นสร้อยคอสีเงินเส้นบางมีรูปหัวใจเล็กๆสองดวงห้อยอยู่ ฉันมองมันอย่างหลงใหลเพราะมันสวยมากจนอดยิ้มไม่ได้

"อ๊ะ"ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อแทบินหยิบสร้อยออกจากมือฉันก่อนจะอ้อมไปด้านหลังปัดผมฉันไปด้านข้างโชว์ลำคอขาวต่อหน้าเขา

"เดี๋ยวใส่ให้"

"อะ..อืม"หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักอย่างไม่เคยเป็น ยามเมื่อสร้อยคอเย็นๆถูกสวมลงบนเรียวคอของฉันพร้อมๆกับลมหายใจอุ่นร้อนจากแทบินจนหน้าร้อนฉ่าไปหมด

และต้องร้อนขึ้นกว่าเดิม เมื่อแทบินกอดฉันจากทางด้านหลัง เขากอดรัดฉันจนแน่นแต่ฉันไม่รู้อึดอัดแต่อย่างไรกลับรู้สึกอบอุ่นมากกว่า

"เป็นแฟนกันนะ"หัวใจเหมือนหยุดเต้น โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุนไปชั่วขณะ ยามเมื่อน้ำเสียงนุ่มลึกนั้นเปล่งประโยคที่กระชากใจฉันออกมา

ไม่ได้หูฝาดใช่ไหม....ใครก็ได้มาตบหน้าฉันทีเถอะ

เพี้ยะ!

"มึงไม่ได้ฝัน"ไอแทบินพูดเหมือนมันรู้ความคิดฉัน ฉันส่งค้อนวงใหญ่ให้ไอ้แทบินที่บังอาจมาตบหน้าฉัน ถึงมันจะเบาๆแต่ก็แสบๆอยู่เหมือนกันนะเว้ย!

"พอใจกับสถานะนี้ไหมถ้าไม่เดี๋ยวเลื่อนให้"ไอ้แทบินจับฉันให้หันมาสบตา ฉันเบือนหน้าหนีอย่างเขินๆใบหน้ายังคงร้อนไม่หาย

"แล้วจะเลื่อนให้เป็นไร"ฉันถามกลับไปอย่างกวนๆ

"ก็....แม่ของลูกไง"

"ชิ๊ตอนนี้ก็เป็นอยู่ไงย่ะ"ฉันย่นจมูกเล็กน้อยไม่วายโดนไอ้แทบินหยิกแล้วบิดเข้าให้จนฉันร้องจ๊าก

ไอ้แฟนเวร! ชอบทำร้ายร่างกายแฟนอย่างฉันได้ไงกัน!

"เลิกทำหน้างอเป็นตูดหมาได้แล้ว"ไอ้แทบินมันจับหน้าฉันด้วยอุ้งมือของมันทั้งสองข้าง ก่อนจะบีบหน้าฉันจนปากจู๋

งื้อออไม่รู้โมเม้นต์นี้จะน่ารักหรือน่าถีบแฟนตัวเองดี

ฉันตีมือหนาให้คลายออก แทบินดึงฉันเข้าไปกอดดื้อๆจนฉันได้แต่ทำหน้าเหวอโหมดนี้ของมันไม่เคยเจอ มาแปลกอีกแล้ว

"ทำอะไร"ฉันถามมันทั้งๆที่ตัวเองยังอยู่ในอ้อมกอด

"ขอโทษนะถ้าทำให้รู้สึกไม่ดี ตอนนี้หายโกรธหายงอนเถอะอยากเห็นอีสายใหมคนแรดคนร่านคน..."

"คือมึงด่ากูใช่ไหม?"ฉันพูดสวนมันขึ้นมา แอบแบะปากเล็กน้อยแต่ช่างเถอะ เพราะตอนนี้ฉันอารมณ์ดีดี๊

"ขอโทษครับ"ว่าแล้วก็หอมแก้มฉันฟอดใหญ่ ก่อนตัวเองจะวิ่งหนีเข้าห้องน้ำไป

เขินหรืออะไรและทำไมต้องวิ่งเข้าห้องน้ำ?

เขินจนปวดขี้ไรงี้หรอ?

แทบิน PART

1อาทิตย์ผ่านไป

เข้าสู่ช่วงปีใหม่ไทยอย่างเป็นทางการในเดือนเมษา ที่มีเทศกาลสำคัญคือวันสงกรานต์ ผมกับสายไหมเราหวาน  แหววกันมาก เปิดตัวคบกันอย่างเป็นทางการแทโอกับผมก็กลับมาสดใสร่าเริงด้วยกันทั้งคู่

ซึ่งวันนี้สายไหมขออาสาทำอาหารดินเนอร์กับผมฉลองคบกัน1อาทิตย์และบอกว่ามีของขวัญจะให้ผมด้วย

คือจำเป็นขนาดนั้นไหม แต่ผมก็ไม่ได้ขัดอะไรอยากทำไรก็ทำเพราะผมตามใจแฟนอยู่แล้ว

นี่ก็เป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว แทโอนอนหลับส่วนผมกับสายไหมเรานั่งทานอาหารใต้แสงเทียนกันอยู่ในห้องเพราะออกไปไหนไม่ได้มีบ่วงอย่างแทโอต้องดูแล

"ไหนอะของขวัญที่มึงว่า"ผมพูดพร้อมกับจ้องหน้ามันอย่างเอาเรื่อง เพราะนี่ก็รอมานานแล้วอยากเห็นของขวัญที่มันพูดจะแย่

ผมจ้องมองสายไหมที่ลุกขึ้นจากโต๊ะกินข้าวพร้อมกับสาวเท้าเข้ามายืนตรงหน้าผม ก่อนจะคว้ามือผมไปแนบตรงหน้าท้องแบนราบ

"ของขวัญ...อยู่ในนี้"

"!!!"ผมอึ้งเลยครับ!

หมายความว่าสายไหมท้องงั้นหรอ! เห้ย! แค่ครั้งเดียวน้ำยาผมดีขนาดนั้นเลย?

ไม่ใช่ว่าไม่ดีใจนะที่จะมีลูก แต่คือมันดีใจฉิบหายเลยสัส!

"ขอบคุณนะมึง~"ผมลุกขึ้นพร้อมกับกอดรัดสายไหมแน่น น้ำตาใหลลงมามันรู้สึกซาบซึ้ง ในชีวิตนี้ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมีลูกเร็วแบบนี้ แถมแม่ของลูกยังเป็นคนที่ผมบ่นนว่าไม่อยากได้ที่สุดอีก

สายไหมกอดรัดผมแน่นเช่นกัน ใบหน้าเล็กซกอยู่ตรงอกผม ผมยิ้มออกกว้างคิดไปต่างๆนานาว่าลูกผมจะเป็นเพศไหนและออกมาจะเหมือนผมหรือสายไหม

แต่ที่ดีใจที่สุดคงจะเป็นแทโอที่ตอนนี้กำลังจะมีน้องตัวเล็กๆอีกคนที่กำลังจะเกิดมา

"มึง..."สายไหมพูดเสียงเบาๆอยู่ตรงอกผม ใหล่เล็กสั่นไหวคงจะร้องไห้ซาบซึ้งใจไม่ต่างจากผม

"สุขสันต์วันเอพริลฟลูเดย์คิกๆ"

“ห๊ะ เอไรนะ?”

“ก๊ากกก หน้ามึงโคตรตลกเลยฮะฮ่าๆๆ” ผมมองสายไหมที่ขำมันชี้ไปที่ปฏิทินทำให้ผมรู้ทันทีว่าผมโดนมันหลอกแล้วแน่นอน

-แทบิน-

วันเมษาหน้าโง่ หรือ วันเอพริลฟูลส์(April Fool's Day) ทุกวันที่1 จะเป็นที่ทุกคนจะสามารถโกหกอะไรก็ได้ออกมา

ว๊ากกกโดนอิไรท์คนนี้หลอกเต็มๆคิกๆ