ANG PAGBABALIK

Lumipas na ang tatlong araw pero hindi pa rin umuuwi si Gabriel. Sa loob ng tatlong araw na yun ay wala siyang natanggap na tawag o mensahe galing sa asawa. Kaya inabala na lang niya ang sarili siya sa pag-aalaga sa kanyang nanay na noo’y nagpapagaling sa hospital. Gustuhin man niyang magsumbong pero ayaw naman niya itong ma-stress dahil kakatapos palang nitong sumailalim sa heart surgery. At ayaw niyang maging pabigat sa mga magulang. Kaya isinekreto niya ang lahat.

At sa wakas, nakauwi na rin siya. Sa bahay na dati ay maliwanag ngayon naman ay sobrang dilim. Sa matinding pagod ay nakatulog ng maaga si Monica. Bigla ay nagising siya dahil sa tunog ng pagbukas ng pintuan. Naramdaman niyang umalog ang kama na para bang may umupo ditongh mabigat na bagay. Amoy niya rin ang matapang na amoy ng pabango. Napamulat siya bigla ng marealize na amoy iyon ng kanyang asawa na si Gabriel.

“G-gabriel….” nauutal na pagtawag niya sa lalaki. Hindi ito nagsalita, niyakap lang siya nito ng mahigpit. Kung noon ay kinikilig pa siya sa paglalambing nito, ngayon naman ay labis ang pandidiri niya.

Kumalas siya mula sa pagkakayakap.

“Galit ka?” tanong niya. Hindi umimik si Monica. Nanatili itong nakayuko habang pinipigilan ang pag-iyak.

“Pasenya na, medyo busy lang ako sa trabaho. Huwag ka nang magalit,” malumanay na sabi ni Gabriel at gumapang ang malikot nitong kamay sa kanyang hita.

“May regalo ako para sa’yo. Pero bukas muna lang buksan. Damit mo muna ang bubuksan ko. Gusto kitang kainin ngayon,” nakangising sabi niya. Bago pa man siya maka-protesta ay hinalikan na siya ni Gabriel. Isang malalim na halik pero nang maalala niya ang nakitang larawan ay bigla niyang naitulak ang asawa. Inisip niya na paano kung si Ericka pa rin ang nakikita ng asawa kahit siya ang hinahalikan nito. Parang naging malaking trauma sa kanya ang nalaman.

“Huwag!” malakas ang pagkakasabi ni Monica. Mabilis din siyang bumangon at hinarap si Gabriel.

“Bakit?” batid ang inis sa mukha ng lalaki dahil sa matinding pagkabitin.

Napatingin si Monica sa suot na singsing ni Gabriel. Napangiti siya ng mapakla. Paanong nagawa niyang hawakan at galawin ang ibang babae habang suot ang kanilang singsing. Bigla ay napahawak siya sa kanyang tiyan. Naramdaman niya kasing may kung anong tumaas sa kanyang lalamunan. Mabilis siyang tumakbo sa lababo at doon sumuka. Sinundan naman siya ni Gabriel at bahagyang hinimas ang likod niya.

“May sakit ka ba?” tanong niya. Mabilis niyang iwinasiwas ang kamay ng asawa. Mabilis siyang lumabas ng kwarto at pumunta ng kusina para uminom ng tubig. Pero sumunod pa rin ito na para bang sinusuyo siya. Pero hindi madaling magpatawad lalo na kung hanggang ngayon ay inililihim pa rin niya ang lahat kay Monica.

“Gusto mo bang pumunta ng hospital ngayon?” nag-aalalang tanong ni Gabriel. Umiling agad si Monica.

“Hindi na, pagod lang ito. Magpahinga kana, alam ko naman na napagod ka sa tinrabaho mo,” sarkastikong sabi ni Monica. Pero nagmatay malisya lang ang asawa niya.

“Huwag kanang magtampo. Para sa future din naman natin ang pag-alis ko,” Habang patuloy siyang nagsisinungaling, patuloy ring nasasaktan si Monica. Yumakap na naman ito sa kanya pero nanatili siyang nakatayo, hindi niya magawang gumanti ng yakap sa asawa.

“Bukas magpapa-book ako ng restaurant para i-celebrate ang anniversary natin,” nakangiting sabi ni Gabriel. Akala niya siguro ay mauuto pa niya si Monica.

“Hindi na kailangan, lumipas na din naman,” malamig na sabi niya sa asawa. “Wala ka namang tinatago diba?” dugtong pa niya. Bumitaw sa pagkakayap si Gabriel. Halata sa mukha nito ang pagkabahala at namumuo rin ang pawis sa kanyang noo na para bang kinakabahan siya sa naging tanong ng asawa.

“Ano bang sinasabi mo diyan? Bakit naman kita pagtataguan? Mahal na mahal kaya kita,” nakangiting sabi nito. Ang mga ngiting may tinatagong kahihiyan. Doon lang narealize ni Monica kung gaano kasinungaling ang asawa niya.

Bigla ay tumunog ang cellphone ni Gabriel na noo’y nakalagay sa bulsa ng kanyang jacket. Nataranta siya bigla. Tumalikod siya at lumayo sa asawa na noo’y alam na kung sino ang tumatawag sa kanya.

Napangiti ng mapakla si Monica. Habang nakikita niya kung gaano kabilis niyang sagutin ang tawag ng iba hindi niya maiwasang mainggit. Samantalang, kapag siya ang tumatawag, hindi na nga sinasagot, bina-block pa siya. Iba talaga ang nagagawa kapag totoong mahal. Hindi kagaya niya na katawan lang ang habol ng kanyang asawa.

Mabilis niyang nalukot ang suot na damit. Naiinis siya sa isiping talo na naman siya.

“Aalis muna ako, Babe. May urgent na kailangang tapusin sa company,” nakangiting sabi ni Gabriel at mabilis na humalik sa pisngi niya. Hindi sumagot si Monica, nanatili siyang nakatingin sa asawa habang papalayo sa kanya. Inisip niyang sino ang tangang magtatrabaho sa madaling araw. Ang palusot ni Gabriel ay hindi na kailanman pinaniwalaan ni Monica.

Hindi maiwasang ikumpara ni Monica ang sarili kay Ericka. Maganda si Ericka, napabayaan naman niya ang sarili dahil sa pag-aalaga sa asawa. Ang gandang meron siya noon ay biglang nawala. Mahal ni Gabriel si Ericka, samantalang si Monica ay pinakasalan lang dahil sa yaman na meron ang pamilya niya. At alam niya sa sarili na wala siyang laban sa unang minahal at pinangakuan.

Humarap si Monica sa salamin. Pinangako niya sa sarili niya na babangon siya. Hindi man madali pero sisikapin niyang ibalik ang dating sigla na meron siya. At ipinangako niya sa sarili na hindi na siya muling iiyak sa maling lalaki.