HARAP-HARAPANG SAKIT

Nang makapasok si Monica sa kaniyang kwarto napaupo nalang siya sa kama at napaiyak ng sobra. Kinuha niya ang larawan ng kanilang kasal at itinapon ito sa basurahan. Lahat ng mga larawan, lumang album ay isinama niya sa pagtapon. Ang divorce paper ay isinilid niya sa isang drawer. Hahayaan niyang si Gabriel mismo ang kusang pumirma dito. 

Sa gitna ng kanyang kalungkutan bigla na lamang siyang may nareceive na text galing sa hindi kilalang numero. 

"Ang kalungkutan mo ay kaligayahan ko. Kukunin ko lahat ng meron ka, Monica," iyon ang mensahe sa kaniyang cellphone pero alam naman niya kung kanino iyon galing. 

Galing iyon sa isang babaeng matagal na pala siyang pinaglalaruan. Ang akala niyang kabaitan nito ay pakitang-tao lamang pala. Si Ericka. Mabilis niyang isinilid ang cellphone sa kanyang bulsa at dahan-dahang bumagsak sa kaniyang malambot na higaan.

Humiga siya sa kama, yakap ang isang unan at maya-maya pa ay nakatulugan na niya ang pag-iyak.

Kinabukasan, maagaang lumabas ng kwaro si Monica Noon ay sabay pa silang natutulog ng asawa, magkatabi pero ngayon ay hindi na nila maabot ang isa't isa. Never na rin silang nagtabi.

"Kumain kana? You want me to buy your food?" tanong ni Gabriel. Nasa sala siya, para bang may hinihintay na dumating. 

Hindi siya pinansin ni Monica. Nakatuon lang ang tingin ko sa sasakyang pumarada sa labas ng bahay. At sa babaeng naglalakad papasok ng bahay, at may kasamang bata. Awtomatiko akong napatingin kay Gabriel.

"Anong ibig sabihin nito?!" galit na tanong ko.

"Kailangan nila ng matitirahan, Monica. Kaya pansamantala ay dito na muna sila,"seryosong sabi ni Gabriel habang nakangiti sa kaniyang mga bisita.,

"T-this is our house, Gabriel!" Nakakuyom na sabi ko. 

"This is my house, Monica!" mas malamig na sabi niya. 

"Gab, hindi ata gusto ng asawa mo na nandito kami, pwede naman kaming umalis. Pasensya na, Monica," malungkot na sabi ni Ericka na noo'y nakatuon lang ang tingin kay Monica. Ang kaninang malungkot niyang mukha ay biglang napalitan ng saya at ngumiti ng biglang pumagitna sa kanila si Gabriel.

"No! Hindi kayo aalis. Dito na kayo titira ni Nathan," sabi ni Gabriel. 

"Paalisin mo sila o ako ang aalis?" nakakuyom na sabi ni Monica. Mas dumoble ang sakit sa dibdib niya. Nagawa pa niyang tanungin ang asawa, kahit alam naman niya ang sagot nito. 

"Monica, pwede ba! Huwag kanang maarte diyan. Dito lang sila titira, masama ba?!" galit na sabi ni Gabriel. Ngumiti ng mapakla ang asawa. 

"Bobo ka ba?!" hindi na nakapag-pigil si Monica. Humarap siya ng buong tapang sa asawa. 

"Sinong tanga ang papayag na patitirhan ang kabet sa pamamahay ng tunay na asawa?!" galit na sabi niya at hinarap si Ericka.

"At ika naman. Sino-sino pa ba ang kailangan mong landiin para pumirmi ka?!" sigaw ni Monica. 

"G-gabriel, sinisigawan niya ako," malumanay na sabi ni Ericka na humahanap ng kakampi kay Gabriel. Bigla ay umiyak si Nathan, gumitna siya a pinrotektahan ang nanay niya. 

"Look what you've done! Pinaiyak mo ang bata!" sigaw ni Gabriel at tinulak si Monica. Bumagsak ang babae sa sahig habang iniinda ang sakit ng katawan mula sa pagbagsak. 

"Nagawa mo talaga akong saktan para sa babaeng 'yan?! Hindi na napigilan ni Monica ang maiyak. Hindi siya makapaniwala sa nagawa ni Gabriel. 

"Masasaktan ka talaga kapag pinagpilitan mong paalisin sila," malamig na sabi ni Gabriel. Binuhat nito ang mga gamit ng kanyang mag-ina at walang sabi-sabing ipinasok ito sa loob ng kanilang bahay. Naiwan si Monica sa may pintuan, umiiyak habang pinagmamasdan ang dalawang taong sumira sa kanya. Hindi na niya idadamay ang anak, dahil wala naman itong kasalanan. Hindi pa nito nauunawaan ang kataksilan ng kanilang mga magulang. 

Huminga siya ng malalim. Napagdesisyonan niyang pumunta sa Bar na pinagta-trabauhan ng kanyang kaibigan na si Marco Asuncion. 

"1 glass of 1800 Tequila Blanco," malumanay na sabi niya. Agad na lumingon sa kanya si Marco. Bartender/ Owner ng Dandellion Bar sa Parañaque. 

"Aba. Ito ang unang beses na iinom ka after mo makasal kay Gabriel. May problema ba kayo?" seryosong tanong ng lalaki habang naglalagay ng alak na inorder ni Monica. 

"Sabihin mo sakin. Anong ginawa ng magaling mong asawa para sumugod ka rito sa bar ko?" nakangising sabi ng lalaki. Isang lagok lang ang ginawa ni Monica sa alak na noo'y nasa baso. 

"Huy! Malalasing ka niyan," mabilis na inagaw ni Gabriel ang baso at inilayo ito kay Monica. 

"He cheated on me." malamig na sabi ng babae. 

"What?! Hindi niya magagawa iyon sa'yo. Nakita ko kung paano ka niya alagaan at mahalin," gulat na sabi ni Marco. Tumikhim lang si Monica. Pinipigilan ang pag-iyak. 

"Pero nagawa niya, Marco," punong-puno ng kalungkutan na sabi niya. "Kilala mo si Ericka? The so called childhood sweet heart of his life. Bumalik siya and you know what? Dala niya ang anak nila," ang lungkot ay idinaan na lang niya pagtawa. 

"Ano?! May anak sila? Masakit nga 'yan, tama lang na mag-inom ka," nakangusong sabi niya sa kaibigan. 

"Salamat. Ang laki ng tulong mo. Bwisit ka!" natatawang sabi ni Monica habang pinapalo si Marco sa balikat. 

"Hindi naman kasi ako marunong manuyo ng babae. Kaya nga wala pa akong jowa diba?" nagkakamot na sabi ng lalaki.

"Hayss. Pogi kapa naman sana, Marco." natatawang sabi ni Monica. Kahit sandali lang ay nakalimutan niya ang matinding lungkot at panloloko ng kanyang asawa. 

"Nakuh po! Masama 'yan. Baka mainlove ka sakin ha," natatawang sabi ni Marco pero inismiran lang siya ni Monica.

"In your dreams. Hindi ako pumapatol sa kaibigan. Alam mo yan!" nakangiting sabi ni Monica. Bigla ay napatigili si Marco. Gumuhit sa kanyang mga mata ang matinding sakit. Rejection mula sa babaeng matagal na niyang nagugustuhan. Kaya nga hindi naghahanap ng babae si Marco dahil hinihintay lang niya si Monica at ngayon namang broken ito ay wala pa rin naman siyang pag-asa. Dahil alam niyang mas makakabuting maging magkaibigan nalang sila. Never siyang papasa sa standard ni Monica. 

"Ang sakit mo namang magsalita," pagbibiro ni Marco. 

"Hayys. Punta nalang tayo sa penthouse mo. Doon nalang muna ako matutulog," sabi ni Monica at hinigit ang braso ni Marco.

"Gagi. May trabaho pa ako. Maya-maya. Inom ka muna diyan," sabi ng lalaki na agad namang tinanguan ni Monica. 

Hindi niya alam kung anong mangyayari ngayong gabi. ANg gusto niya lang ay makalaya at makalimot kahit isang gabi lang. Gusto niyang makalimutan si Gabriel kahit ngayon lang. Dahil sa tuwing naalala niya ang masasaya nilang ala-ala. Kinukwestiyon ni Monica ang sarili kung anong naging pagkukulang niya para lang ipagpalit siya ni Gabriel sa iba.