مشاركة

Chapter 32

مؤلف: Cathy
last update تاريخ النشر: 2026-08-09 19:59:13

JEROME POV

"HINDI ako pipirma at kailangan kong makausap si Chloe. Regarding sa tseke na iyan, hindi ko din tatanggapin. Wala siyang utang at sadyang naging tanga lang talaga ako noon at nasaktan ko siya ng paulit-ulit." seryoso kong wika

At pagkatapos kong sabihin ang bagay na iyun, mabilis akong tumayo. Dinampot ko ang susi ng kotse ko na nasa ibabaw lang ng bedside table at hindi man lang nag-abala na magpalit ng damit

Mabilis na akong lumabas ng silid habang nakasunod sila Mama at Tre
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 111

    JEROME POV "SECOND CHANCE? Naririnig mo ba ang sinasabi mo? Ang second chance na hinihiling mo ay para lamang iyon sa mga taong wala nang sabit. Jerome. may asawa at anak na ako, at masaya na ako sa piling nila." seryosong sagot naman ni Chloe sa akin Mabilis akong napatayo mula sa pagkakaupo sa kama. Dahan-dahan akong naglakad palapit sa kanya at mas lalo akong nasasaktan dahil sa tuwing humahakbang ako palapit sa kanya, unti-unti naman siyang umuorang palayo sa akin na para bang may nakakahawa akong sakit. "Huwag kang lumapit." seryoso niyang wika. Parang nahahapo ako na napahinto sa paghakbang. "Kahit na lumuhod ka pa sa harapan ko, hindi ka babalik sa lalaking iyon." seryoso kong wika sa kanya "A-ano? Hindi! Hindi maaari!'" sigaw niya "Chloe, husgahan man ako ng lahat ng tao sa buong mundo...magalit man sa akin ang lahat, hindi na magbabago ang desisyon ko. Dito ka lang sa tabi ko....at tuturapin na natin ang pangako natin sa isa't-isa noon na magsasama tayo sa hirap a

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 110

    JEROME POV "ANO ang ginagawa mo? Sinabing bitiwan mo ako eh. Jerome!" narinig kong galit na sigaw ni Chloe Pero, nagbingi-bingihan ako. Tuluyan na kasi talaga akong kinain ng matinding pagnanasa. Pagnanasa na kay tagal kong tiniis sa loob ng labing tatlong taon. Gusto ko siyang halikan. Gusto kong tikman muli ang matamis niyang labi Pero, nang angkinin ko na ang labi niya, mariin kong naipikit ang aking mga mata nang bigla na lang iyong kagatin ni Chloe At sa lakas noon, kaagad kong nalasahan ang dugo sa sarili kong bibig. "I hate you!" galit na sigaw ni Chloe sa akin at hindi pa man ako nakakabawi sa ginawa niyang pagkagat sa akin ay sunod kong naramdaman ang pagtama ng palad niya sa pisngi ko Sa lakas ng pagkakasampal niya sa akin, pakiramdam ko bigla akong nagising sa katotohanan "Bastos! Walang modo!" galit na sigaw niya sa akin .HInayaan kong makawala siya mula sa pagkakadagan ko at kusa siyang gumapang palayo sa akin Ako naman, tulala na nakatitig lang sa kany

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 109

    JEROME POV "CHLOE...nagugutom ka na ba? Kaunting tiis lang, umorder na ako ng makakain nating dalawa sa labas. Kung magluluto pa kasi tayo, wala nang time eh." nakangiti kong wika. Gusto ko nang baguhin na namin ang topic namin. Gusto kong huwag na naming pag-usapan ang aming nakaraan. Lalo na at alam kong mas lalo lang kaming masasaktan pareho Siguro nga, simula ngayong araw, iiwasan ko nang bangitin ang aming nakaraan. Magkasama na kaming dalawa ngayon at siguro, bubuo na lang ulit kami ng panibagong magagandang alaala. Hindi ko na siya kayang makitang umiiyak. Kung nasasaktan siya sa mga ginagawa ko ngayon, mas nasasaktan ang kalooban ko na makita siyang nahihirapan "Jerome, uuwi na ako sa bahay. Baka, hinahanap na ako ni Cheryl. Kawawa naman ang anak ko." lumuluha niyang wika sa akin Hindi ko naman mapigilan ang maikuyom nag kamao ko. Sa totoo lang, naiinis ako na marinig ang mga salitang palagi niyang binabangit sa akin Uuwi siya ng bahay dahil namimiss daw ang anak

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 108

    JEROME POV Nasaan si Chloe? Kung kasama mo siya, ibigay mo sa kanya ang cellphone. Gusto ko siyang makausap." halos sumigaw na si Trexie habang sinasabi ang bagay na iyon Kaagad akong napatitig kay Chloe. Nakaupo na ito ngayon sa living room at halatang masama ang loob nito. "Okay lang si Chloe. Kung gusto mo siyang makausap, not now!' sagot ko din naman kay Trexie Siya na yata ang pinakamakulit na tao na nakilala ko. Pinsan ko siya, kadugo ko siya pero bakit sa ibang tao siya pumapanig? "Jerome...hindi mo pwedeng ikulong si Chloe sa isang lugar na ayaw niya!'" naiinis na sagot naman ni Trexie 'Hindi ko siya ikinukulong. Ang gusto ko lang ay ibalik siya sa dati niyang kalagyan." seryoso kong sagot "Dating kalagyan? Ano ang palagay mo sa kaibigan ko? Gamit na pagkatapos mong hindi pahalagahan, basta mo na lang pulutin at muling angkinin?" yamot na sagot ni Trexie sa kanya "Kahit kailan, hindi ko itinuring na parang isang gamit si Chloe. Mahal ko siya. Asawa ko siya.

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 107

    'DADDY, nasaan po si Mommy?" umiiyak na tanong ni Cheryl. Kanina pa niya hinahanap ang kanyang Ina na si Chloe at ilang minuto na lang, magsasara na ang mall. At Francis, kanina pa siya nag-aalala. Ilang beses niya na ding tinawagan si Chloe pero, hindi nito sinasagot ang sarili nitong cellphone At hindi niya malaman kung ano ang susunod na hakbang ang gagawin niya Gusto niya nang ireport sa kapulisan ang biglaang pagkawala ni Chloe pero hindi din naman niya alam kung practical ba iyong gawin Lalo na at naiisip niya din na baka nagtatampo lang sa kanya ang babae. Nahuli siya nitong may ibang babae at baka naman bigla na lang umalis si Chloe para magpalamig. Although, hindi naman nito ginagawa ang bagay na ito noon, pero posible pa ring gawin ni Chloe ngayon dahil sa sama ng loob. Alam ni Francis sa sarili niya na kahit na hindi sabihin ni Chloe, nagtatampo ito sa kanya dahil sa mga ginawa niya nitong mga nakaraang araw. At kaya niya nga ito niyaya na lumabas para makabawi

  • DON'T REGRET WHEN I'M GONE   Chapter 106

    CHLOE POV Sa muling pag-apak ng dalawa kong mga paa sa loob ng dating bahay namin ni Jerome, parang muli akong bumalik sa nakaraan. Pakiramdam ko, kahapon lang nangyari ang lahat. Ang mga pagdurusa pati na din ang sakit. Malalim akong napabuntong hininga. Muli kong inihakbang ang aking mga paa pero muli ding napahinto nang mapatingin ako sa gawi ng dining area. "Chloe, naaalala mo na ba kung gaano tayo kasaya noon?" narinig kong tanong sa akin ni Jerome. Nasa likuran ko siya at kahit na hindi ko siya nakikita, ramdam ko ang mga mata niyang nakatitig sa akin. Mariin kong naipikit ang aking mga mata. Ano nga ba ang naaalala ko sa dining area na iyon? Ano nga ba? Well, ang naaalala ko sa dining area na iyon ay hindi ang tuwa kundi puro pasakit Ang dining area ang isa sa mga lugar noon na nagapatunay kung gaano kalupit ni Jerome sa akin noon. Sa lapag din ng dining area na iyan, inatake ako ng sakit pero hindi niya ako pinansin. Bagkos, wala isang ibang nakikita noon kundi

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status