EP.4 หนูชอบพี่

EP.4

หลังจากเอลินแยกกับแทนคุณที่ลานจอดรถ เธอก็หอบหิ้วถุงพลาสติกพะรุงพะรังขึ้นมาบนคอนโดฯ 

ติ๊ง!

เสียงสัญญาณลิฟต์ดังขึ้นพร้อมกับประตูลิฟต์ที่เลื่อนเปิดออก เอลินเงยหน้าเตรียมจะก้าวเข้าไปข้างใน แต่แล้วโลกทั้งใบของเธอก็เหมือนหยุดหมุนอีกครั้ง

ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อยืดสีขาวธรรมดาที่ดูสะอาดตา สวมกางเกงวอร์มสีดำ ยืนเด่นอยู่กลางลิฟต์ ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูติดจะรำคาญโลกกำลังจ้องมองตรงมาที่เธอ

“เชี้ย...” เอลินอุทานเบา ๆ ด้วยความตกใจ มือไม้ที่เคยแข็งแรงกลับอ่อนแรงลงทันที

ตุ้บ!

ของที่เธอซื้อมาหล่นกระจายเต็มพื้น แอปเปิ้ลกลิ้งหลุน ๆ ไปหยุดที่เท้าของชายหนุ่ม สายฟ้าขมวดคิ้วมุ่นจนหัวคิ้วแทบจะชนกัน เขาหลุบตามองของบนพื้นก่อนจะเงยหน้ามองผู้หญิงที่ยืนตาค้างอยู่หน้าประตูลิฟต์

“พี่...สายฟ้า” เธอเรียกชื่อชายตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเบา 

สายฟ้านิ่งไปครู่หนึ่ง แปลกใจเล็ก ๆ ว่าทำไมเธอรู้ชื่อเขา แต่พอมาฉุกคิด เขาก็พอจะเดาได้ว่าเธอรู้ได้อย่างไร ถ้าไม่ใช่ไอ้ ‘แทนคุณ’ 

ชายหนุ่มไม่ได้ก้มลงช่วยเก็บ แต่กลับกดปุ่มเปิดลิฟต์ค้างไว้พลางถอนหายใจอย่างรำคาญ 

“รีบ ๆ เก็บซะ” น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะดุเยือกเย็นจนคนฟังใจสั่น “ฉันรีบ” 

“อ่อ...ค่ะ ๆ ” เอลินรีบตาลีตาเหลือกก้มตัวเก็บของด้วยความลนลาน เธอรวบถุงที่หล่นขึ้นมาไว้ในอ้อมอกอย่างทุลักทุเล ก่อนจะก้าวเข้าไปยืนชิดมุมลิฟต์ข้างใน

หัวใจของเธอเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เอลินดีใจที่ได้เจอเขา 

‘พี่แทนนะพี่แทน บอกก็ไม่บอกให้หมดว่าพี่สายฟ้าอยู่คอนโดเดียวกับเรา’ 

สายฟ้าเหลือบมองเด็กสาวผ่านเงาสะท้อนในลิฟต์ เห็นเธอพยายามจะรวบถุงของที่หนักอึ้งด้วยท่าทางพะรุงพะรัง 

“อยู่ชั้นไหน” เขาถามสั้น ๆ โดยไม่หันมามอง 

“ชั้นยี่สิบสี่ค่ะ...” เอลินตอบเขาเสียงชัด 

หญิงสาวยืนอมยิ้มจนแก้มปริที่ได้อยู่กับเขาตามลำพัง แม้จะไม่ได้คุยอะไรกันมากมายก็ตาม เอลินหยิบลูกแอปเปิ้ลหนึ่งผลยื่นไปให้กับสายฟ้าจนสุดแขน

“พี่สายฟ้าคะ หนูให้ผลไม้ค่ะ” 

คนถูกจู่โจมด้วยแอปเปิ้ลยังคงนิ่งเหมือนเดิม ใบหน้าหล่อเหลายังคงไร้ความรู้สึกและไร้คำตอบ กระทั่งลิฟต์ส่งสัญญาณเตือนเมื่อถึงชั้นยี่สิบสี่

“ออกไป” เสียงทุ้มสั่งสั้น ๆ

เอลินเม้มปากแน่นพลางเหลือบมองตัวเลขชั้นที่เธอพัก ร่างเล็กหอบข้าวของก้าวออกจากลิฟต์ด้วยท่าทางทุลักทุเล แต่ก่อนที่บานประตูจะเลื่อนปิดลง เธอกลับหยุดยืนแล้วหมุนตัวหันมาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเย็นชาคู่เดิม

“พี่สายฟ้าคะ...” เธอเอ่ยขึ้นในจังหวะที่ประตูลิฟต์กำลังจะบรรจบกัน ดวงตาหวานหยาดเยิ้มเปล่งประกายวาววับ “หนูชอบพี่นะ!” 

สิ้นคำสารภาพรักแบบสายฟ้าแลบ บานประตูก็ปิดสนิทลงทันที เอลินยืนทำปากยื่นใส่ประตูลิฟต์ที่ไร้เงาคนตรงหน้า ก่อนจะรีบเบนสายตาไปจ้องตัวเลขดิจิทัลที่กำลังขยับขึ้่นไปด้านบนอย่างใจจดใจจ่อ...เพื่อดูให้เห็นกับตาว่าลิฟต์จะไปหยุดนิ่งอยู่ที่ชั้นไหนกันแน่

“ชั้นยี่สิบเก้า” เอลินยิ้มสดใสที่ได้รู้ว่าเขาอยู่ชั้นอะไร แล้วพาตัวเองเดินกลับไปที่ห้องของตน 

เมื่อเธอกลับถึงห้อง เอลินวางของทุกอย่างลงบนโต๊ะกินข้าว เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้น เมื่อข้าวตูส่งลิงก์จากเพจ 'FU Cute Boy' ลงกลุ่มแชต ซึ่งเป็นรูปของสายฟ้า ในชุดเสื้อช็อปวิศวะ 

เอลินรีบกดเข้าไปดู ทว่าข้อมูลในนั้นกลับ ‘ลึกลับ’ สมกับเจ้าตัว เพราะไม่มีระบุทั้งงานอดิเรก สิ่งที่ชอบ หรือแม้แต่รายละเอียดครอบครัว มีเพียงข้อมูลพื้นฐานไม่กี่อย่างที่เด่นสะดุดตา

“นายสายฟ้า โชติโภคิน คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า ปีสี่”

และบรรทัดต่อมาที่ทำเอาเธอต้องเบิกตากว้างคือผลการเรียน...

ข้าวตู : สี่จุดศูนย์ศูนย์ทุกเทอม! โห... เห็นลุคแบด ๆ หน้าดุเหมือนจะต่อยคนได้ตลอดเวลาแบบนั้น แต่เกรดเฮียแกไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย! 

ข้าวตูส่งข้อความตามมาด้วยอิโมจิหน้าเหวอ

ไอรีน : นี่มันระดับเทพเจ้าสายฟ้าชัด ๆ 

ไอรีนรีบพิมพ์เสริม

เอลินจ้องมองเลข สี่จุดศูนย์ศูนย์ในหน้าจอพลางเม้มริมฝีปาก ความรู้สึกนับถือพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที

“หล่อด้วย เรียนเก่งด้วย...นี่มันเนื้อคู่ในอุดมคติของว่าที่คุณหมออย่างฉันชัด ๆ”

เอลินพึมพำกับตัวเองก่อนจะพิมพ์ลงแชต 

เอลิน : วันนี้ฉันเจอพี่สายฟ้าด้วย อยู่คอนโดเดียวกับฉัน 

ข้าวตู : ห๊า! จริงดิ โคตรจะเลิศ 

ข้าวตูพิมพ์ตอบกลับมา 

เอลินมองรูปสายฟ้าในหน้าจอ เขาทำหน้านิ่ง ๆ แต่ดูมีเสน่ห์ล้นเหลือ  

“ยิ่งลึกลับ ก็ยิ่งน่าค้นหา...” เอลินพึมพำกับตัวเอง เขาคือเฟิร์สอิมเพรสชั่นของเธอ 

“หวังว่าพรุ่งนี้เราจะได้เจอกันนะคะพี่สายฟ้า” 

ไอรีน : พวกแกทำไรอยู่เหรอ ฉันเบื่อ ๆ ไปบาร์กันไหม 

เอลิน : อายุถึงเหรอแก 

ไอรีน : บาร์ ไม่ใช่คลับ เดี๋ยวฉันส่งสถานที่ให้ดู 

ไอรีน : ส่งโลเคชั่นและรูปภาพ 

ที่รัก : เอาสิ พรุ่งนี้เรียนบ่าย ไปสักสองสามชั่วโมงค่อยกลับ 

ข้าวตู / เอลิน : ตกลง 

คอนโด LUXOR 49

สายฟ้านั่งเอนหลังอยู่บนที่นอน นิ้วเรียวยาวรัวกดลงบนหน้าจอสมาร์ทโฟนอย่างดุเดือดขณะกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มในเกมแนว FPS ทว่าจังหวะที่จะลั่นไกสังหารศัตรู แถบข้อความจากกลุ่มแชตเพื่อนตัวดีก็เด้งรัวขึ้นมา ทำให้เขาพลาดท่าถูกยิงตายในเกม สายฟ้าจึงเปิดแชตดูอย่างเบื่อหน่าย 

แทนคุณ : @ทุกคน ไปดื่มกัน ร้านเดิม เพลงโคตรดี กูชอบ

ปกป้อง : เออ กำลังเบื่อ ๆ พอดี 

ฟีฟ่า : กูวิ่งผ่านน้ำแปป 

แทนคุณ : @สายฟ้า มาไหมไอสัตว์ เข้าสังคมบ้างเพื่อน ปีสี่แล้ว 

สายฟ้า : อืม 

ปกป้อง : อืมของมึงนี่คือไปไม่ไป 

สายฟ้า : ไป