EP.3 ถ้ามึงชอบก็จีบไปสิ

EP.3

หลังจากเอลินแยกย้ายกับกลุ่มเพื่อน เธอขับรถมุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดัง หญิงสาวเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่คอนโดหรูในย่านมหาวิทยาลัยได้ไม่กี่วัน ซึ่งเป็นของขวัญจากคุณพ่อคุณแม่ที่อยากให้ลูกสาวคนเดียวสะดวกสบายที่สุด ในฐานะเจ้าของเครือโรงพยาบาลเอกชนยักษ์ใหญ่ พวกท่านย่อมกังวลเรื่องความปลอดภัยและความเหนื่อยของเอลินเป็นธรรมดา

เอลินกำลังเข็นรถเข็นเดินไปตามเชลล์ที่วางของในโซนขนมขบเคี้ยว 

สายตาของเธอมัวแต่กวาดมองหาของที่ต้องการจนลืมดูทางข้างหน้า 

ปึก~

“โอ๊ย! ตีนกู!”

เสียงร้องอุทานดังลั่นทำเอาเอลินสะดุ้งสุดตัว รถเข็นของเธอชนเข้ากับร่างของชายคนหนึ่งอย่างจัง แถมล้อหน้ายังทับลงไปบนรองเท้าผ้าใบของเขาเต็ม ๆ

เอลินรีบปล่อยมือจากรถเข็นแล้วยกมือไหว้ปลก ๆ ด้วยความตกใจ “...ขอโทษค่ะ! คือไม่ได้ตั้งใจนะคะ เจ็บมากไหม ?”

ชายหนุ่มร่างสูงเจ้าของเสียงร้องนั่งจับเท้าตัวเอง หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บ แต่พอเขาหันไปมองตามเสียงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

“อ่าว...น้อง” 

เขาคือ 'แทนคุณ' เพื่อนสนิทในแก๊งของสายฟ้า เขามาเดินห้างเพื่อซื้อของใช้ส่วนตัวเหมือนกัน

เอลินตาโต “เมื่อกี้หนูขอโทษนะคะพี่ หนูไม่มองทางเอง เจ็บมากไหมคะ”

แทนคุณเปลี่ยนจากหน้าเขียวเป็นหน้ายิ้มกะล่อนทันที “ไม่เป็นไรครับน้อง”

“ว่าแต่...น้องคือคนที่รับเพื่อนพี่ไว้ใช่ไหมที่ตึกวิศวะน่ะ” 

“ค่ะ...พี่เป็นเพื่อน เอ่อ~” เอลินเงียบไปอย่างใช้ความคิด เพราะเธอรู้แค่ว่าเขาหล่อแต่ไม่รู้ว่าเขาชื่ออะไร

“สายฟ้า เพื่อนพี่ชื่อสายฟ้า”

“ค่ะ...หนูชื่อเอลิน”

“พี่ชื่อแทนคุณ” 

“แล้วนี่พี่มาเดินคนเดียวเหรอคะ ?” เธอถามเสียงแผ่ว แววตาที่จ้องมองแทนคุณดูมีความหวังเล็กๆ ซ่อนอยู่ หวังว่าเขาจะไม่ได้มาคนเดียวอย่างที่เธอเห็น

“มาคนเดียวดิครับ เพื่อน ๆ พี่มันหนีไปตีกิลด์กันหมด ส่วนไอ้สายฟ้าาาา...” แทนคุณแกล้งเว้นวรรคยาว “มันก็พักอยู่แถวนี้แหละ” 

เอลินหูผึ่งทันที ข้อมูลนี้มีค่ามากกว่าทองคำเสียอีก! “คอนโดแถวนี้เหรอคะ ?”

“ใช่ อยู่แถวนี้ครับ”

เอลินแทบจะอยากกรี๊ดออกมาดัง ๆ เพราะเธอก็อยู่แถวนี้เหมือนกัน ทว่าเอลินยังคงต้องเก็บอาการเอาไว้ แต่ดวงตาเธอขึ้นประกายจนทำให้คนมองเผลอยิ้มตาม 

เพื่อนเขาอยู่ตรงหน้าแบบนี้ เธอก็แค่…ถามสิ่งที่อยากรู้ไปตามโอกาสเท่านั้นเอง จริงไหม ? อย่างน้อยก็ได้รู้ชื่อเขาแล้ว

‘พี่สายฟ้า’ 

“พี่เป็นเพื่อนสนิทพี่สายฟ้าหรือเปล่าคะ” เอลินขยับกายเข้าไปใกล้พลางเอียงคอส่งยิ้มหวานให้อย่างเป็นมิตร

“เอ่อ...ชะ ใช่ น้องขยับออกไปหน่อย ใกล้ไป” แทนคุณหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นแรงจนแทบเสียอาการเมื่อถูกจู่โจมด้วยรอยยิ้มหวาน

ยายเด็กคนนี้น่ารักเป็นบ้า!

เอลินยอมถอยหลังมาหนึ่งก้าว “เพื่อเป็นการไถ่โทษที่หนูเข็นรถทับเท้าพี่ มื้อเย็นนี้หนูขอเลี้ยงข้าวพี่สักมื้อได้ไหมคะ ? คือหนูอยากรู้เรื่องเพื่อนพี่น่ะ” 

แทนคุณยักคิ้วอย่างรู้ทัน “เลี้ยงข้าวพี่ไม่พอนะ ต้องมีของหวานด้วย”

“ได้สิคะ! พี่อยากกินอะไร หนูสายเปย์อยู่แล้ว”

ในขณะที่เอลินกำลังเพลิดเพลินกับการเลือกของ ร่างเล็กยืนหันข้าง แทนคุณแอบลอบยิ้มพลางยกโทรศัพท์ขึ้นมาเก็บภาพเธอ แล้วส่งรูปถ่ายลงในกลุ่มเพื่อน พร้อมกับแท็กชื่อ ‘สายฟ้า’ ทิ้งไว้

ชื่อกลุ่มไลน์ : คนหล่อ แต่ชีวิตล่อแล่ 

แทนคุณ : ส่งรูปเอลินที่ยืนหันข้างกำลังตั้งใจเลือกขนมขบเคี้ยว

แทนคุณ : ให้ทายกูเจอใคร

แทนคุณ : @สายฟ้า มึงมาดู 

(สายฟ้าเปิดดูภาพ...แต่ยังไม่ตอบ)

ฟีฟ่า : เฮ้ย! น้องคนนั้นนี่หว่า สวยสัตว์! ไอ้แทนมึงไปทำท่าไหนถึงได้ไปเดินห้างกับน้องเขาได้วะ ?

ปกป้อง : หรือว่าไอ้แทนจะตัดหน้าไอ้สายฟ้า? @สายฟ้า มึงระวังนะเว้ย ของดีหลุดมือนะมึง

แทนคุณ : ตัดหน้าพ่อมึงดิ! น้องเขาเข็นรถทับตีนกูเนี่ย ก็เลยได้คุยกัน แต่น้องเขาน่ารักว่ะ บอกจะเลี้ยงข้าวไถ่โทษกูด้วย

แทนคุณ : @สายฟ้า น้องเขาถามถึงมึงด้วย

สายฟ้า : ไร้สาระ...

สายฟ้า : จะไปไหนก็ไป

ณ โซนซูเปอร์มาร์เก็ต

“พี่แทนคะ เอาอะไรไหมคะ หนูจะได้หยิบให้” เอลินหันมาถามอย่างคนใจดี ในมือเธอมีขนมห่อเต็มสองมือ ก่อนจะหย่อนใส่ลงไปในรถเข็น

“ไม่เอาหรอก เรานี่น่ารักดีนะ มีน้ำใจดี” แทนคุณเอ่ยชม พลางเก็บมือถือลงกระเป๋ากางเกงหลังจากคุยกับกลุ่มเพื่อนเสร็จ 

“เอลินน่ารักจริงเหรอคะ ?” ร่างเล็กเอียงคอถามพลางช้อนสายตามองด้วยรอยยิ้มหวานอย่างไร้เดียงสา ทว่ากลับทำเอาแทนคุณแทบหยุดหายใจ

“จะ...จริงสิ” แทนคุณตอบตะกุกตะกักพยายามสะกดก้อนเนื้อในอกที่เต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ

“แล้วพี่สายฟ้าจะมองว่าหนูน่ารักบ้างไหม หนูชอบพี่สายฟ้า” 

“เฮ้ย...ตรงเกิ๊น!” แทนคุณหลุดอุทานออกมาด้วยอาการตกใจ เขาไม่คิดเลยว่าภายใต้ใบหน้าจิ้มลิ้มดูเรียบร้อยนี้ เอลินจะเป็นคนกล้าพูดกล้าทำ และบอกรักสายฟ้าผ่านตัวกลางอย่างเขาได้หน้าตาเฉยขนาดนี้

เอลินส่งยิ้มหวานให้กับคนมอง “ตกลงพี่สายฟ้าจะมองว่าหนูน่ารักไหมคะ” 

“ไอ้สายฟ้าน่ะมันแพ้พวกกลิ่นแป้งเด็ก อะไรที่ดูสะอาด ๆ นุ่มนิ่มน่ะทางมันเลย” แม้ที่ผ่านมาสายฟ้าจะครองตัวโสดสนิทและไม่เคยปริปากพูดถึงสเปกผู้หญิงที่ชอบเลยสักครั้ง ทว่าเพื่อนที่โตมาด้วยกันอย่างแทนคุณกลับอ่านความรู้สึกของเพื่อนรักออกอย่างทะลุปรุโปร่ง ว่าผู้หญิงแบบไหนที่จะทำให้คนอย่างมัน 'เสียทรง' ได้มากที่สุด 

ทว่าพอเห็นเอลินที่ทั้งน่ารักและสดใสขนาดนี้ เขาก็อดที่จะยิ้มตามไปกับอาการของเธอไม่ได้จริง ๆ 

“แพ้แป้งเด็ก ? พี่สายฟ้าแพ้แป้งเหรอคะ พี่บอกหนูทำไม หนูไม่ได้จะซื้อแป้งให้เขานี่” เจอคำถามซื่อ ๆ แบบนี้เข้าไป แทนคุณถึงกับหลุดขำพร้อมถอนหายใจยาว เหยื่อของเขาดูจะ ‘ใส’ เกินกว่าจะเข้าใจมุกปั่นประสาทครั้งนี้เสียแล้ว

“เอาเถอะ ๆ ซื้อของให้เสร็จก่อนเถอะเรา จะได้ไปหาอะไรกระแทกปากกันสักที” แทนคุณบอกพลางมองรถเข็นของเธอที่เริ่มพูนไปด้วยของใช้

เอลินรับคำอย่างร่าเริงก่อนจะออกตัวเข็นรถเข็นมุ่งหน้าไปเลือกของต่อทันที ท่าทางเปิ่น ๆ ที่ดูจะตื่นตาตื่นใจไปเสียทุกอย่างทำเอาแทนคุณถึงกับทอดถอนใจ เขาเดินตามหลังพลางพึมพำกับตัวเองด้วยความสงสัย

“ถามจริง...ซื่อบื้อขนาดนี้ เรียนแพทย์ไหวแน่เหรอวะ” แทนคุณพึมพำกับตัวเอง ทว่ายังไม่ทันสิ้นคำเขาก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อจู่ ๆ สาวน้อยตรงหน้าหันขวับมาหาพร้อมดวงตาเป็นประกาย

“พี่แทน หนูซื้อของเสร็จแล้ว เราไปจ่ายเงินแล้วไปหาอะไรกินกันเถอะ พี่อยากกินร้านไหนเลือกเลยนะคะ” เจอสายเปย์รุ่นจิ๋วเข้าไปแบบนี้ แทนคุณถึงกับไปไม่เป็น จากที่กะจะแกล้งปั่นประสาท กลายเป็นว่าเขาถูกความน่ารักจู่โจมจนหัวใจเต้นผิดจังหวะเสียเอง

“สดใสเกินไปแล้วน้อง” 

คอนโด LUXOR 49

สายฟ้านั่งอ่านข้อความของเพื่อนในกลุ่มอย่างเงียบ ๆ พวกมันแซวเรื่องเขากับผู้หญิงที่ชื่อเอลินไม่หยุดปาก 

ชายหนุ่มนั่งถอนหายใจอยู่นาน ไอ้แทนคุณก็ยังส่งรูปเธอเข้าแชตไม่เลิก

“...ถ้ามึงชอบ ก็จีบไปดิ” คำพูดฟังดูไม่แคร์ แต่สายตาคมกลับมองรูปที่เพื่อนส่งมาอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว

เอาแล้วไง ท่าทางคุณพี่จะมีอารมณ์นะคะ 

ชอบกดใจ กดเข้าชั้น ขอคอมเมนต์ เป็นกำลังใจให้กันหน่อยน๊า ❤️