LOGIN“You want an abortion?”Hindi makapaniwala ang doktor habang muling nagtatanong sa akin.“Are you sure? This pregnancy resulted from artificial insemination. Sigurado ka bang gusto mong ipatanggal ito?”Marahan kong hinawakan ang tiyan ko. Masakit ang dibdib ko. Parte ko ang batang ito, kaya paanong hindi ko mararamdaman ang pagmamahal para rito? Ang problema lang, dumating ang batang ito sa maling panahon.“Doctor, I’ve made up my mind. I want an abortion.” Marahan na sabi ko sa doktor. Napabuntong-hininga naman ang doktor. “Ano ba ang problema sa mga kabataan ngayon? Kung ano ang maisip, ginagawa agad ng hindi iniisip ang consequences. That’s completely irresponsible.”Hindi ko maipaliwanag ang tunay na dahilan, kaya tahimik ko na lang tiniis ang sermon ng doktor.Sumulat siya ng mga kailangang papeles. “Mag-ultrasound muna tayo. Then we’ll see how things look.”Habang nakahiga ako sa ultrasound bed. Sa unang pagkakataon, tumulo ang mga luha ko. Kaya inakala ng doktor na kinakabaha
“I’m your sister-in-law, yet you call me by my first name. Hindi mo ba alam na ang sister-in-law ay parang isang ina? Maaari na rin akong ituring na kalahating ina mo. That’s disrespecting your elders! Ngayon, sabihin mo sa akin. Sino ang walang hiya?”Unti-unting namula ang mga mata ni Lyra, huminga pa ito ng malalim bago itinuro ang daliri niya sa mukha ko. “You… You… Huwag kang masyadong mayabang! Darating ang araw, palalayasin din kita sa pamilya namin!”Umiling lang ako. “I’ll wait and see.”Galit na umalis si Lyra, habang lumapit naman si Auntie Inday at mahina akong kinausap. “Maam, pasaway talaga ang batang yon. Mas mabuting umiwas ka sa kanya. Pagkatapos ng nangyayari ngayon, sino ang nakakaalam kung anong gulo pa ang gagawin niya sa’yo sa susunod?”Napangiti naman ako. “With her intelligence, hindi siya makakaisip ng kahit anong sophisticated. Hayaan mo na siya, Auntie.”Napabuntong-hininga naman si Auntie Inday. “Sireña. Ganito na nga ang trato nila sa’yo, pero pinag-isipan
Seriña’s POVBinuksan agad ni Auntie Inday ang isang sako. “Sir, tignan niyo. Ito lahat ang dinala ni Ma’am Seriña ngayong araw.”Sinilip naman si Khalil ang loob, may ilang buhay na manok at pato sa loob ng sako.Nakita kong natigilan si Khalil at biglang kumunot ang noo, “Where did these come from?”Tumayo ako at lumapit sa kanya. Sinadya kong ipakita sa kanya ang nakarolyo kong sleeves. “I heard na mas nutritious ang free-range chickens and ducks na pinalaki sa malayong bayan. I thought it would be good for Amarah habang nagre-recover siya after giving birth. So, maaga akong nag-drive papunta sa malayong bayan at bumili sa isang farmer.”Napatingin naman sa akin si Khalil. “Malayong bayan? It takes at least five or six hours to drive there and back.”“It’s fine. Wala rin naman akong ibang gagawin. Kahit sampung oras pa ang abutin, pupunta ako. Basta makapag-recover nang maayos si Amarah.”“You…” Biglang napansin ni Khalil ang braso ko. May scratch sa forearm ko. Mukha itong parang
Seriña’s POV“You’re giving me a hard time the moment I get back! Hindi mo talaga kayang makita ako nang hindi naiinis. Sinadya mo talagang pahirapan ako, hindi ba?” Sunod-sunod ang reklamo ni Lyra.Hindi man lang ako kumurap habang nakatitig sa kanya, “First of all, bawal nang pumasok sa airport ang mga unlicensed taxi. So there’s no way na nakasakay ka sa ganoon. At dahil alam kong ayaw mong sumakay sa kahit anong hindi pasado sa standards mo, malamang licensed luxury business vehicle ang sinakyan mo.” Sabi ko, kilalang-kilala ko ang paguugali niya.“Since licensed naman ang sasakyan, impossible na basta ka na lang iniwan ng driver sa gitna ng daan. Kung hindi ako nagkakamali, malamang ininsulto mo ang driver at hindi mo siya maayos na kinausap, kaya napilitan siyang paalisin ka.” Dagdag ko pa, ano pa nga ba ang tamang dahilan? Yung bunganga niyang walang preno malamang. “As for almost getting hit by an e-scooter, nine times out of ten, dahil hindi ka nag-iingat habang naglalakad a
Paolo’s POVPagpasok ko palang sa kotse ay agad na nagsalita si David. “Sir Luigi called you earlier, boss. Pero hindi ka raw sumagot. Pinapauwi ka niya for dinner tonight.” Balita ni David sa akin. Kinuha ko naman ang cellphone ko at nakita ang dalawang missed calls. Naka-silent kasi ito habang nasa loob ako ng cafe, kaya siguro hindi ko narinig ang mga tawag kanina. Pagdating ko sa mansyon ay dumeritso ako sa study room ni Dad. Pagdating ko sa labas ng pintuan ay kaagad akong kumatok. “Dad.”“Come in.” Narinig kong tugon mula sa loob. Dahil hindi naman nakasarado ang pinto ay nakita kong di man lang siya nag abala na tumingala habang tumugon sa akin. Nakatuon pa rin ang attention niya a calligraphy na ginagawa niya.Malakas at firm ang bawat stroke ng brush niya, puno ng buhay ang pagkakasulat. Dalawang taon na rin siyang patuloy na nagsasanay. Pagkatapos lang ni Dad na gawin ang huling stroke ay nagsalita. “Paolo, thirty ka na this year, right?”“Yes.” Magalang na sagot ko ka
Seriña’s POVIsang pares ng mahahabang daliri ang nag-slide ng business card sa ibabaw ng mesa papunta sa akin.“If you have time, Miss Seriña , feel free to visit my company. You’re always welcome.”Tiningnan ko ang card. A-Crown Technology.Sa panahon ngayon na mabilis ang development ng artificial intelligence, sunod-sunod ang paglitaw ng mga bagong technology companies. Pamilyar ako sa karamihan ng well-known tech companies sa cagayan.Pero ngayon ko lang narinig ang A-Crown Technology.“Our headquarters is in Manila. I only recently came to Cagayan to expand the business. I’m still new here, so I hope Miss Seriña will look out for me in the future.”Kaya pala. “So you’re from Manila, marunong kang magtagalog?” Ani ko. “My father hired a Tagalog tutor for me when I was very young.”“I see.” Dahil pareho kaming passionate sa computers, mabilis kaming nakahanap ng maraming pag-uusapan. Unti-unting nawala ang awkwardness at formality sa pagitan namin habang naging mas natural ang c







