Share

Chapter 3

Author: MonaBean
last update publish date: 2026-06-08 06:57:56

“Gabriel, naghihintay ang mga customers sa labas,” awat ni Shelly sabay hila sa bata papalayo kay Gavinn, desperately trying to control the situation before her entire life collapsed right then and there.

Gabriel sighed, adjusting his tiny denim jacket. “I'm sorry, Mom. But this dude was low-key delaying our transaction queue."

Tumingin siya ulit kay Gavinn. "Excuse me again, sir. You were actively intervening with the efficiency of our operations. Time is money.”

With that final mic-drop, Gabriel casually pushed his utility cart straight toward the alfresco area of the café, nag-iiwan ng trail of squeaks sa bawat hakbang niya para lang i-serve ang mga orders sa naghihintay na customers.

“So,” bulong ni Gavinn. Hinay-hinay siyang sumandal sa counter, just as his intense gaze was locking onto Shelly like a predator cornering its prey. “You're the mommy.”

Lalong nagwala ang tibok ng puso ni Shelly, but she still forced a complete hyper-polished customer-service smile bago hinarap si Gavinn.

“Pasensya na, Sir! He watched too many business documentaries instead of cartoons. Nagpupumilit rin siyang tumulong dito. Baka, nainggit lang siya sa suit niyo."

"Anyway! The total price for your wife’s custom cake is already flashed on the screen. Swipe na lang po natin ang card niyo para makuha niyo na ang receipt, and you can finally go."

Gavinn didn't reach for his card. Instead, he tilted his head, a dangerous, mocking glint in his eyes as he looked at her frantic face, then back at the door where the mini-CEO was conquering the alfresco area.

"Funny." he softly echoed, his fingers lightly tapping the marble counter. "His attitude looks genetic."

Agad na napatigil si Shelly, halos mapigtal ang string ng apron niya sa sobrang paninigas ng katawan. Before she could even process the absolute panic rising in her chest, Gavinn dropped his black card across the counter, sliding a sleek, textured business card right along with it.

"Deliver the cake to my office tomorrow," utos niya, his baritone voice leaving no room for negotiation. "Personally."

Bago pa man makasagot si Shelly, binalingan na ni Gavinn ang pinto. With his massive presence and peak corporate audacity, he walked out of the shop, leaving the digital chime ringing in his wake.

Napasandal na lang si Shelly sa counter, her knees shaking as she stared at the elegant typography embossed on the card: Gavinn Lucero, Chief Executive Officer, Lucero Prime Holdings.

Pagod na isinandal ni Gavinn ang ulo niya sa headrest ng leather seat habang binabaybay ng mayordomo ang daan pauwi sa condo niya. Hindi rin niya mapigilang isipin ang batang nasa cake shop kanina. It was impossible. But his gut instinct, the one that made him a ruthless billionaire in the Philippine business scene, was screaming otherwise.

"You're late, Gavinn."

Sinalubong agad siya ni Doña Fatima nang sandaling makarating siya sa condo, na prenteng nakaupo sa high-back lounge chair habang humihigop ng tsaa. Elegante ito gaya ng dati, pero ang aura nito ay puno ng seryosong awtoridad.

"Mom. Anong ginagawa mo rito?" tanong ni Gavinn habang tinatanggal ang kanyang necktie.

"I’m here to remind you of your responsibilities," diretso at walang paligoy-ligoy na sagot ni Doña Fatima, ibinaba ang mamahaling porcelain cup.

"Five years. Limang taon na kayong kasal ni Luna, pero hanggang ngayon, wala pa rin kayong anak? You are not getting any younger, Gavinn. Patanda ka na nang patanda."

Umirap si Gavinn sa hangin, ramdam ang pamilyar na bigat ng family pressure. "Mom, we are busy with the regional campaigns—"

"I don't care about the campaigns! Ang kailangan ng pamilyang ito ay ang tagapagmana ng Lucero Prime Holdings," putol ng kanyang ina, her tone turning ice-cold.

"Dapat ngayon pa lang ay may anak ka na, Gavinn... para habang lumalaki siya, nasasanay at nae-expose na siya sa takbo ng korporasyon. Kung kailan ka pa tatanda at hihina, tsaka ka pa lang ba magkaka-anak? Dynamic business landscape ang kinakaharap natin, Gavinn. We need an heir who is ready when the time comes."

Sa gitna ng matinding sermon ng kanyang ina, biglang nag-flash sa isip ni Gavinn ang mukha ng limang taong gulang na bata sa cake shop kanina.

Five years old...

Kung nagbunga ang gabing iyon, ang bata ay eksaktong limang taon na ngayon. ​The timeline perfectly matched.

Nang makaalis na si Doña Fatima, hindi mapakali si Gavinn. He immediately swiped through his contacts until he found their core circle's group chat, then speed-dialed his best friend, Lance.

"Bro, napatawag ka?" sagot ni Lance sa kabilang linya, may background noise pa ng isang maingay na club.

Hindi na nag-aksaya ng panahon si Gavinn. His voice was dead serious, laced with an intensity that made Lance instantly sober up.

"I need you to remember everything about my bachelor party five years ago. Sino-sino ang mga pinalabas ninyong performers noon? Specifically, the girl who wore the cat woman outfit."

Natahimik ang kabilang linya. "Wait, bro. Why the sudden curiosity? Five years na ang nakalipas ah? At saka, diba sabi mo part lang yun ng laro?"

Hinigpitan ni Gavinn ang hawak sa cellphone niya, his eyes darkening as he stared at the city skyline outside his floor-to-ceiling glass windows.

"Just drop the questions and find the coordinator, Lance. I need her identity. ASAP."

*****

​The smell of freshly baked vanilla sponges and rich cocoa filled the air. Nilulunod ni Shelly ang sarili niya sa trabaho sa kusina ng kanilang bahay, pero nagwawala pa rin ang kanyang sistema. ​Naka-kunot ang noo niya habang marahas na nagka-crush ng cookies para sa gagamiting filling. Ang utak niya, naka-loop sa eksena kanina sa cake shop.

"Mommy, are you trying to bake or are you trying to destroy the kitchen counter?" seryosong puna ni Gabriel, nakaupo sa high stool malapit sa island counter habang may hawak na baso ng gatas. "You're over-processing the ingredients."

Napatigil si Shelly at napabuntong-hininga. "Mommy's just stressed, anak. Marami kasing orders para bukas," palusot niya, pinapantayan ang tono ng bata para hindi ito makahalata.

Gabriel took a sip from his milk, acting like a literal CEO during a performance review. "Stressed? Or was it because of that corporate dude earlier? The one who was clogging our transaction queue?"

Muntik nang mabitawan ni Shelly ang spatula niya. "Gabriel, I told you, customer lang natin siya. He's just a regular client who wants a customized cake for his... wife."

"You know what, Mom? We do have similarities." giit ni Gabriel, blinking his deep-set eyes with terrifying intelligence. "The resemblance is too high to be statistically random. Parang feel ko ako yung younger self niya."

"Gabriel, maraming tao ang magkakamukha sa mundo, okay?" saway ni Shelly, feeling completely attacked sa talas ng dila ng limang taong gulang niyang anak.

Umalis si Gabriel sa kusina at nagpunta sa sala, leaving Shelly leaning against the counter, holding her chest as she tried to catch her breath. ​Pero hindi nagtagal, nakarinig siya ng kalaswas doon kung saan niya padalos-dalos na inilapag ang kanyang mga gamit kanina.

"Gabriel? Ano'ng ginagawa mo riyan?" tawag ni Shelly habang naghuhugas ng kamay.

Walang sumasagot.

Gabriel was standing by the coffee table, holding a sleek, textured black business card in his tiny fingers. The light from the living room lamp hit the embossed silver letters perfectly. ​Naka-kunot pa ang maliliit niyang kilay habang binabasa ang nakasulat. He slowly looked up at Shelly, his deep-set eyes mirroring the exact same dangerously sharp look that Gavinn Lucero gave her hours ago.

"Gavinn Lucero. Chief Executive Officer of Lucero Prime Holdings," Gabriel read out loud, his voice dropping to a serious tone. He tilted the card, staring at the company logo, then back to his mom. "So, this is his portfolio. He’s the toxic billionaire on the internet, right?"

"Gabriel, ibalik mo yan dito. Bawal pakialaman ang gamit ng customers," utos ni Shelly, her voice trembling as she stepped forward to snatch the card.

Pero mabilis na iniwas ni Gabriel ang card. A mischievous yet incredibly intelligent smirk creeping onto his lips. It was the ultimate mini-mastermind expression.

"No, Mom. If he wants a customized cake delivered to his office tomorrow, then I'm coming with you," matigas na sabi ni Gabriel, sliding the business card into his oversized denim jacket pocket.

"I need to audit this guy myself. If he thinks he can just barge into our operations and stress you out, he’s wrong. Our corporate defense is officially activated."

Napanganga si Shelly, literal na na-stuck ang salita sa lalamunan niya. Shet, lumalabas na talaga ang Lucero blood ni Gabriel. At bukas, pagtatagpuin na naman ng tadhana ang mag-amang xerox copy.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Daddy, Stop Mommy's Wedding   Chapter 71

    "Come on, Daddy! Faster! Faster po!" hiyaw ni Gabriel, his small voice was cracking from pure panic while clutching his seatbelt so hard.​"I'm trying, Gabriel! Kumapit ka!" sigaw ni Gavinn habang sagad sa sahig ang apak niya sa accelerator ng kanyang sasakyan.​Sumisigaw ang makina sa lakas ng humaharurot na sasakyan. Nag-o-overtake si Gavinn sa bawat kotseng humahadlang sa kalsada, sweeping past traffic like a man possessed.​"Report! Now!" asik ni Gavinn sa kanyang private security team, his breathing heavy and ragged. "Na-secure niyo ba sila? Nasaan sina Shelly?"​"Sir Gavinn! Good news po!" sagot ng security chief sa kabilang linya sa gitna ng ingay ng airport background. "Dahil sa biglaang bad weather, delayed ang flight ng 3 hours! Nasa loob pa rin po sila ng Departure Lounge."​"Thank God!" halos mabitawan ni Gavinn ang manibela sa matinding ginhawa, pero agad na pinalitan iyon ng matinding gigil at takot. "Listen to me very carefully! Huwag na huwag niyong hahayaang makatapak

  • Daddy, Stop Mommy's Wedding   Chapter 70

    Nanginginig ang buong katawan ni Luna habang unti-unting pumapasok sa utak niya ang matinding disaster na paparating. Nagpapanic na ang sistema niya. Ang dating feeling victorious na aura ay napalitan ng takot at pangangamba. Alam niyang kapag narinig iyon ni Gavinn, siguradong katapusan na niya.​Dali-dali siyang tumakbo pabalik sa kanyang kwarto, clutching her luxury handbag like a lifeline. Kumuha siya ng ilang gamit niya, dahil need niyang umalis bago pa man dumating si Gavinn. ​Pero habang mabilis siyang bumababa sa grand staircase, sinalubong naman siya ni Doña Fatima. Cold, regal, at nakatitig sa kaniya nang may matinding pagkamuhi."Mukhang may pupuntahan ka, Luna," malamig na bungad ni Doña Fatima. Ang boses nito ay pabulong pero kasing-talim ng balisong na direktang bumabaon sa sistema ni Luna. "Nagmamadali ka kasing umalis."​Napatigil si Luna sa kalagitnaan ng hagdan. The panic in her eyes was visible. Nanginginig ang kanyang mga labi, her mind wildly scrambling for excuse

  • Daddy, Stop Mommy's Wedding   Chapter 69

    Samantala, habang halos mabaliw na si Gavinn sa pag-aalala, si Luna naman ay kulang na lang ay magbukas ng champagne araw-araw. ​Hindi na rin nagpaparamdam si Richard sa kaniya.For her, she possessed this supreme winning moment. Pakiramdam niya ay nanalo na siya sa lahat ng anggulo dahil sa wakas, tuluyan nang nawala ang pinakamalaking peste sa buhay nila. Wala nang Shelly na hahadlang sa mga plano niya.​So, sinimulan na niya agad na ibalik ang buong kontrol sa mansion. Naisip niyang ito na ang tamang panahon para ipamukha sa lahat kung sino ang totoong reyna sa bahay na yun.​Habang naglalakad sa madilim at tahimik na hallway papunta sa kwarto, nakita niya si Gabriel na nakahandusay sa sahig, nakatitig sa bakanteng pinto ng kwarto ni Shelly. Namumula ang mga mata nito at halatang galing sa matinding pag-iyak.​Marahang lumapit si Luna, ang kanyang mamahaling heels ay gumagawa ng malakas na click-clack sa marbol na sahig. Tumingala si Gabriel, pero bago pa man ito makatayo, huminto

  • Daddy, Stop Mommy's Wedding   Chapter 68

    Isang buong linggo na ang nakakalipas matapos ang madugong gulo sa lobby ng kumpanya. Pero hanggang ngayon, parang may natitira pa ring napakalamig na hangin na nakabalot sa buong mansyon ng mga Lucero.​Walang ni isang paramdam mula kay Shelly. Kahit si Richard, parang naging bula na biglang naglaho. Walang calls, walang texts, walang kahit anong galaw sa social media. Para silang dalawa na sabay na naging missing persons.​Sa loob ng kanyang opisina, nagwawala na naman si Gavinn. Ang mga mata niya ay lagpas na sa pagiging pulang-pula dahil sa kawalan ng tulog. Halos maubos na ang boses niya sa paulit-ulit na calls sa kanyang mga private investigators.​"Anong ibig mong sabihin na wala pa ring trace?" sigaw ni Gavinn habang marahas na isinara ang laptop niya. "Isang linggo na! Isang buong linggo nang walang balita sa kanila! Pano niyo nasasabing pinakamagaling kayong agency kung simpleng babae lang, hindi niyo mahanap?"​"Sir, hindi po talaga siya namin ma-trace for now," nanginginig

  • Daddy, Stop Mommy's Wedding   Chapter 67

    "Mommy!" ​A trembling voice broke the heavy silence. Humakbang si Gabriel paitaas, clutching his little hands together. His eyes were swollen, and spilling tears fast. Ang dating advanced mag-isip na child prodigy aura ay naglaho. He was just a terrified, heartbroken five-year-old boy facing his mother.​"Mommy Shelly, please listen to me." basag na lumabas ang boses ni Gabriel. "Walang kinalaman si Daddy Gavinn at si Grandma. It was all me, Mommy. I swear!"​Napatigil si Shelly. Her breath hitched as she looked down at her son, her jaw trembling in sheer shock.​"Ako ang nagpumilit," hikbi ni Gabriel, wiping his nose with his sleeve, totally breaking down. "I begged Daddy and Grandma to help me stop the wedding. Ayoko kay Uncle Richard! Ayoko siyang maging stepdad ko! I knew everything was just an arrangement, Mommy! Alam ko sa sarili ko na hindi mo naman siya totoong mahal, na pinipilit mo lang ang sarili mo para sa akin!"​"Gabriel," bulong ni Gavinn, stepping forward to restrain t

  • Daddy, Stop Mommy's Wedding   Chapter 66

    Huminto ang sasakyan sa tapat ng nagtataasang glass towers ng Lucero Prime Holdings. The imposing skyscraper looked like an untouchable fortress of power, pero para kay Shelly, target practice lang ito ngayong araw.​"Shelly, please! Wait for me, huwag kang pumasok diyan nang nag-iisa!" sigaw ni Richard, staggering out of the passenger seat, his body still weak and reeling from hangover.​"No, Richard. Just let me. Hindi ikaw ang kalaban ko rito," malamig ngunit determinadong ganti ni Shelly, not even looking back. "Stay in the car. This is my fight now."​With fierce strides, pabalagbag na itinulak ni Shelly ang revolving glass doors ng lobby. Hindi na siya nag-abalang magpa-announce sa reception. Ignoring the panicked calls of the security guards na sinusubukang humabol sa kaniya, she marched straight to the executive VIP elevator, pressed the highest floor, and waited as the floor numbers ticked up. ​Then, pabalagbag niyang itinulak ang mga pinto ng CEO office without knocking. ​T

  • Daddy, Stop Mommy's Wedding   Chapter 2

    It was a busy Tuesday afternoon sa Shelly’s Cake Corner. The café was packed of freshly baked premium cakes and brownies, and Shelly was currently in the zone. Naka-apron siyang may kaunting bahid ng flour at icing sugar, busy sa paghahanda ng mga orders. At that moment, malabong-malabo nang maki

  • Daddy, Stop Mommy's Wedding   Chapter 1

    "We lost the regional account! Should we celebrate this incompetence?" Matindi ang tensyon sa Glass Boardroom ng Lucero Prime Holdings sa mga oras na yun. Lahat ng board members ay tikom-bibig, pigil ang hininga at hindi man lang magawang makipag-eye contact. "Sino ang nag-approve ng 12% ad spend

  • Daddy, Stop Mommy's Wedding   Chapter 5

    Kinakabahan si Shelly habang nakasunod sa likod ng matangkad at eleganteng si Doña Fatima. Wala siyang magagawa; ang aura ng Doña ay hindi nagbibigay ng opsyon para tumanggi. Ramdam niya ang bawat tibok ng puso niya na parang gustong kumawala sa kanyang dibdib. Habang naglalakad sila sa corridor, p

  • Daddy, Stop Mommy's Wedding   Chapter 4

    Habang binabaybay ni Shelly ang abalang highway patungo sa sentro ng business district, abala siya sa pagsagot sa tawag ni Richard sa hands-free system ng kanyang sasakyan. "I'll be home in two days, babe." masayang balita ni Richard sa kabilang linya. "I can't wait to see you and Gabriel. Sobrang

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status