Chapter 5

CASSANDRA POV

Lumipas ang ilang linggo matapos ang parangal, at ang aking buhay ay lalong naging makulay at puno ng pag-asa. Maraming kumpanya ang lumapit sa akin para mag-alok ng mga proyekto, at hindi ko maiwasang makaramdam ng labis na pasasalamat sa lahat ng biyayang dumarating sa aking buhay. Ang dating Cassandra na mahina at laging umaasa sa iba ay wala na. Sa halip, narito na ako ngayon—isang babaeng may sariling pangalan, sariling tagumpay, at sariling kinabukasan.

Isang umaga, habang nasa aking silid-aralan at nag-aaral para sa susunod na pagsusulit, tumunog ang aking cellphone. Nakita ko ang isang hindi pamilyar na numero sa screen, kaya naman nag-atili muna ako bago sinagot ito.

"Hello, magandang umaga po," bati ko.

"Magandang umaga, Ms. Fuentes," sagot ng isang pormal na boses sa kabilang linya. "Ako po si Mr. Santos, ang assistant ni Mr. Sebastian Knight ng Knight Corporation. Nais ko pong ipaalam sa inyo na nais kaming makipagpulong sa inyo tungkol sa isang posibleng proyekto."

Nanigas ako sa aking kinatatayuan nang marinig ang pangalan ni Sebastian. Hindi ko akalain na tatawag ang kaniyang kumpanya sa akin, lalo na pagkatapos ng aming pagkikita sa parangal ilang linggo na ang nakalilipas.

"Anong klaseng proyekto po?" tanong ko, pilit na pinapanatili ang katatagan ng aking boses.

"Ang Knight Corporation po ay magpapatayo ng pinakamalaking hotel at resort sa bansa," paliwanag ni Mr. Santos. "Nakita po ni Mr. Knight ang inyong disenyo sa paligsahan, at labis siyang humanga rito. Nais po niyang kayo ang maging pangunahing arkitekto ng proyektong ito. Malaki po ang halaga ng bayad, at tiyak na lalong magiging kilala ang inyong pangalan sa industriya kung tatanggapin ninyo ito."

Hindi ako agad nakasagot. Sa isang banda, ito ay isang malaking pagkakataon na hindi ko dapat palampasin. Ang proyektong ito ay magpapakilala sa akin sa buong mundo bilang isang mahusay na arkitekto, at tiyak na marami pang ibang proyekto ang susunod pagkatapos nito. Ngunit sa kabilang banda, alam kong ang pagtanggap sa proyektong ito ay nangangahulugang madalas akong makikita at makakasama si Sebastian. At natatakot ako na baka bumalik ang lahat ng sakit ng nakaraan, o mas malala pa—baka mahulog ulit ang puso ko sa lalaking minsan nang nagwasak nito.

"Kailangan ko po munang mag-isip," sagot ko pagkatapos ng ilang sandali. "Maaari po ba kayong tumawag ulit bukas? Ipagbibigay-alam ko po sa inyo ang aking desisyon."

"Sige po, Ms. Fuentes," sagot ni Mr. Santos. "Inaasahan po namin ang inyong positibong tugon. Malaking karangalan po para sa amin na makatrabaho ang isang tulad ninyo."

Nang ibaba ko ang telepono, hindi ko maiwasang mapabuntong-hininga. Naisip ko ang payo nina Aling Marta, Liza, at Mark. Kung sasabihin ko sa kanila ang tungkol sa proyektong ito, tiyak na hihikayatin nila akong tanggapin ito dahil sa malaking oportunidad na dala nito. Ngunit alam din nila ang tungkol sa nakaraan ko kay Sebastian, at tiyak na mag-aalala rin sila para sa aking kapakanan.

Nagpasya akong kausapin si Propesor Reyes tungkol dito. Siya ang taong pinagkakatiwalaan ko pagdating sa aking karera, at alam kong makakapagbigay siya ng tamang payo. Pumunta ako sa kaniyang opisina pagkatapos ng aking mga klase, at ikinuwento ko sa kaniya ang tungkol sa alok ng Knight Corporation.

Nakinig si Propesor Reyes nang mabuti sa aking kwento, at pagkatapos ay tumingin siya sa akin nang may seryosong mga mata. "Cassandra, alam ko ang pinagdadaanan mo. Alam ko na ang proyektong ito ay maglalapit sa iyo sa taong nagdulot sa iyo ng maraming sakit. Ngunit kailangan mo ring tandaan na ito ay isang malaking pagkakataon para sa iyong karera."

"Pero natatakot po ako, Propesor," pag-amin ko. "Natatakot ako na baka bumalik ang lahat ng sakit ng nakaraan. Natatakot ako na baka mahulog ulit ako sa kaniya."

Tumango si Propesor Reyes at hinawakan ang aking balikat. "Ang takot ay normal, iha. Ngunit huwag mong hayaang ang takot na iyon ang humadlang sa iyo na abutin ang iyong mga pangarap. Tandaan mo, ikaw na ang hawak ng buhay mo ngayon. Kung tatanggapin mo ang proyektong ito, ikaw ang may kontrol. Ikaw ang magdedesisyon kung paano mo haharapin si Sebastian. At kung sakaling makaramdam ka ulit ng sakit, nandito kami ng iyong mga kaibigan para tulungan ka."

Ang kaniyang mga salita ay nagbigay sa akin ng lakas ng loob. Tama siya. Hindi ko dapat hayaang ang takot ko sa nakaraan ang humadlang sa akin na magtagumpay. Ang proyektong ito ay para sa aking kinabukasan, hindi para kay Sebastian. At kaya kong harapin siya nang may katatagan at dangal.

Kinaumagahan, tinawagan ko si Mr. Santos at sinabing tatanggapin ko ang proyekto. Narinig ko ang saya sa kaniyang boses, at sinabi niyang magkakaroon kami ng unang pulong sa opisina ni Sebastian sa susunod na araw.

Ang araw ng aming unang pulong ay dumating nang may halong kaba at determinasyon. Nakasuot ako ng pormal na suit, ang aking buhok ay nakatali nang maayos, at ang aking mga mata ay puno ng tiwala sa sarili. Pumunta ako sa gusali ng Knight Corporation—ang parehong gusali na dati ay iniiwasan ko dahil sa mga alaala ng aking nakaraan. Ngunit ngayon, hindi na ako natatakot. Ngayon, pumapasok ako sa gusaling ito bilang isang propesyonal, hindi bilang asawa ng may-ari nito.

Nang makarating ako sa opisina ni Sebastian, sinalubong ako ni Mr. Santos na may malaking ngiti. "Ms. Fuentes, maligayang pagdating po. Hinihintay na po kayo ni Mr. Knight sa loob."

Tumango ako at pumasok sa malawak at mamahaling opisina ni Sebastian. Nakatayo siya sa tabi ng malaking bintana, nakatingin sa labas ng lungsod. Nang marinig niya ang pagpasok ko, lumingon siya, at ang kaniyang mga mata ay nagniningning nang makita ako.

"Cassandra," bati niya, ang kaniyang boses ay malambot at puno ng paghanga. "Ikaw talaga ang pinakamagandang nilalang na nakita ko sa aking buhay."

"Mr. Knight," bati ko nang malamig, inilalagay ang aking mga dokumento sa ibabaw ng kaniyang mesa. "Nandito ako para pag-usapan ang proyekto, hindi para makipag-usap ng mga bagay na walang kaugnayan dito. Maaari na ba tayong magsimula?"

Nakita ko ang bahagyang pagkadismaya sa kaniyang mukha, ngunit mabilis din itong nawala at napalitan ng kaniyang propesyonal na anyo. "Sige, simulan na natin."

Sa loob ng ilang oras, pinag-usapan namin ang mga detalye ng proyekto. Ipinakita ko sa kaniya ang aking mga paunang ideya at disenyo para sa hotel at resort, at nakita ko ang patuloy na paghanga sa kaniyang mga mata habang nakikinig siya sa aking mga paliwanag.

"Ang husay mo talaga, Cassandra," puri niya pagkatapos kong ipaliwanag ang aking mga konsepto. "Walang duda na ikaw ang tamang tao para sa proyektong ito. Ang iyong mga disenyo ay hindi lamang maganda, kundi puno rin ng puso at kahulugan."

"Maraming salamat po," sagot ko, pilit na pinapanatili ang aking propesyonal na tono. "Gagawin ko ang lahat para matiyak na magiging matagumpay ang proyektong ito."

Tumingin siya sa akin nang matagal, ang kaniyang mga mata ay tila ba naghahanap ng sagot sa aking mga mata. "Cassandra, pagkatapos ng pulong na ito... maaari ba tayong kumain ng tanghalian nang magkasama? Gusto ko lang kasing makipag-usap sa iyo. Bilang... bilang magkaibigan."

Huminga ako nang malalim bago sumagot. Alam kong ang pagsang-ayon sa kaniyang alok ay magbubukas ng p***o sa aming nakaraan, ngunit nais ko ring patunayan sa kaniya at sa aking sarili na kaya ko na siyang harapin nang walang halong galit o sakit.

"Sige," sagot ko. "Kumain tayo ng tanghalian. Pero bilang magkatrabaho lang, Mr. Knight. Wala nang iba."

Ngumiti siya—isang ngiting nagpaparamdam sa akin na hindi pa siya sumusuko. "Sige, bilang magkatrabaho. Pero sana balang araw, maging higit pa roon."

Hindi ko sinagot ang kaniyang sinabi. Sa halip, inayos ko ang aking mga gamit at naghandang lumabas ng kaniyang opisina. Ngunit sa aking isipan, alam kong ang proyektong ito ay hindi lamang tungkol sa pagpapatayo ng isang hotel. Ito ay tungkol sa pagharap sa aking nakaraan, at pagtuklas kung ano pa ang maaaring mangyari sa pagitan namin ni Sebastian.

 TO BE CONTINUED