LOGINMATAPOS AYUSIN ANG kanyang sarili ay nagpalit na ng damit si Gail at nahiga na upang matulog. Kung hindi pa tumunog ang alarm ng kanyang cellphone tanghali kinabukasan ay hindi pa magigising si Gail. Ilang sandaling tinitigan niya ang oras na alarm ng kanyang cellphone. Iyon ang oras ng pagtawag niya kay Jax. Dahil half day lang ang school ng anak, minabuti niya na tawagan ito after ng klase. Iyon lang ang pagkakataon na nakakapag-usap sila nito.
“Hindi ko na rin ngayon kailangang tumawag.” Pinatay ni Gail ang alarm kahit na may bigat sa kanyang puso. Ilang beses niyang sinulyapan ang cellphone. Kagat na ang labing sinupil ang sarili na tawagan at kausapin ang kanyang anak. Matapos niyang marinig ang sinabi nito sa kanyang Yaya ay sumama na ang loob niya. “Tutal ayaw naman na niya akong maging ina, pagbibigyan ko ang hiling niya.” Sa mga sandaling iyon ay panay ang sulyap ni Jax sa cellphone na nakapatong sa gilid ng lamesa. Kakarating lang nila ng bahay. Sinundo siya ng ama upang sabayan na kumain lang. Hapon ang usapan nilang pupunta ng camp site kasama ang Tita Nica niya sa araw na iyon. “Dad, nakalimutan ba ni Mommy na tawagan ako?” Binanggit ng ama ang pag-alis ng ina sa kanya nang umagang iyon. Syempre natuwa ang bata dahil wala ng hadlang sa pagpunta nila ng camp site, ngunit dahil nakasanayan niya na tumatawag ang ina kapag ganitong oras. Nakaramdam na siya ng pagtataka na wala na iyon. “Baka busy lang ang Mommy mo dahil alam mo na, bumalik siya agad kahapon hindi ba?” “Kahit na, kahit busy siya tatawag pa rin siya kahit saglit.” dabog pa ng kanyang mga paa. “Anak, noong narito siya hindi mo siya kinausap tapos ngayon nagagalit kang—” “It was her promise, Dad. Mabuti pa talagang si Tita Nica na lang ang Mommy ko eh!” Hindi pinansin ni Leon ang napipintong pag-aalboroto ng anak kahit pa maging siya ay curious na rin sa hindi pagtawag ni Gailyn. Ganunpaman, hindi niya ito binigyan ng halaga. “Tatawag din iyon sa’yo, malay mo bukas dahil nakalimutan niya lang ngayon.” Pinagsalubong pa ni Jax ang kanyang mga kilay na manang-mana sa kanyang ama na makapal. Pinapakita lang noon na hindi siya masaya sa ginawang iyon ng sarili niyang ina. “Kapag tumawag siya bukas, hindi ko siya kausapin. She needs a silent treatment from me.” Matapos ng kasal ni Gailyn kay Leon na ginanap sa ibang bansa, nagsimula siyang magtrabaho sa kanilang kumpanya na Lombardi Enterprises. Ginawa lang niya iyon nang dahil kay Leon. Ngayong maghihiwalay na sila, walang dahilan upang magtagal pa siya dito. Kung kaya naman kinabukasan pagpunta niya ng kumpanya, una niyang ini-abot ang resignation letter niya kay Zion. Kulang ang salitang halos mahulog ang panga nito sa nakita. “Mag-re-resign ka?” Isa lamang si Zion sa mga nakakaalam kung ano ang tunay na relasyon niya kay Leon. Tutal sa ibang bansa sila ikinasal, karamihan sa mga employee doon ay walang alam na asawa siya ng kanilang CEO. Wala rin namang plano si Gail na ipangalandakan iyon sa mga employee eh. Alam ni Zion na ginawa iyon ni Gail upang mas mapalapit sa kanyang asawa kahit pa napakalayo nito sa kanyang tinapos sa kolehiyo. Pinili niyang maging secretary lang na katulong ni Zion gawin ang trabaho habang nasa malayong probinsya ng Mindoro si Leon. “Bakit?” Hindi lubos ma-imagine ni Zion na darating ang araw na mag-re-resign si Gail dahil nakita niya kung gaano nito ginalingan sa kanyang trabaho kahit habang nagdadalang-tao na ito. “Tanggapin mo na lang, nasa policy ng company na kapag ayaw na ng trabahante may karapatan silang mag-resign. Pwede mo rin basahin ang reason ko diyan ng maintindihan.” Tinanggap iyon ni Zion. “Oo na, tinatanggap ko na ang resignation letter mo. I will arrange for someone to take over your work position as soon as possible.” “Thank you, Zion!” Bumalik na si Gail sa kanyang table. Kailangan niya pa ‘ring hintayin iyon na ma-approved. Bagay na alam niyang hindi matatapos ang araw na iyon at magkakaroon ito agad ng result. Sa umagang iyon bago ang coffee break ay may ipinasang report si Zion kay Leon through online. As the conversation was winding down, naalala niya ang resignation ni Gail. Kailangan niya pa ‘ring sabihin iyon dito bilang respeto. Bagamat tinanggap na niya ang resignation nito, kailangan pa rin iyong malaman ng kanilang CEO. Baka kasi magalit ito kung hindi niya papaabutin dito. “Siya nga pala Sir, about sa—” Hindi magawang ituloy iyon ni Zion nang maalala na wala nga palang pakialam dito si Leon. Kumbaga, kung ano ang mangyari kay Gail sa company ay hindi siya nakikialam kahit na malala pa. hinahayaan niyang company ang mag-ayos. “What is it, Zion?” Iniiling ni Zion ang kanyang ulo. Hindi niya na kailangang iparating pa iyon sa kanya. “Wala po, Sir.” Naniniwala si Zion na alam na ni Leon ang ginawang pagbibitaw sa trabaho ni Gail. Malamang asawa ito kung kaya ito ang unang makakaalam. Ayaw niyang sumama ang mood ng amo matapos niyang banggitin iyon. He can simply handle it according to company regulations, just like before ng mag-file si Gail ng maternity leave sa kanilang anak ng CEO. “Alright…” Panay ang sulyap ni Gail sa table ni Zion, hinihintay siyang lapitan nito at sabihin na approved na ang resignation. Napalingon siya sa kasamahan ng tapikin ang balikat niya. “Huy, akala ko ba naka-leave ka ng two weeks? Bakit narito ka na agad?” “Hmm, oo nga eh.” “Hindi ka natuloy na umuwi sa anak mo? Akala ko ba sobrang miss mo na?” “Hindi na ako tumuloy. Sayang din ang sweldo.” “Hindi ka tatawag sa anak mo?” Dalawang beses kung tumawag si Gail kay Jax, isang after lunch at isang hapon bago uwian. Halos ng mga ka-trabaho niya ay alam ang routine niyang iyon. “Hindi, mamayang gabi na lang.” Ang hindi nila alam ay ang big boss ng kanilang company ang lihim na ama ng kanyang anak. Matapos ng trabaho sa araw na iyon ay nagtungo si Gailyn sa wet market upang bumili ng ilang mga gulay na kailangan niya at potted plants nang magkaroon naman ng buhay ang kanyang bahay. Matapos na kumain ay nag-check si Gail ng balita tungkol sa partnerships announcements na may kasamang medical conferences kung saan ay may mga hospitals or research institutions na involved, sponsorship iyon o exhibit naman ang para sa medical conferences.SAGLIT PANG NAG-USAP ang magbiyenan tungkol sa mga bagay-bagay. When Gail arrived at LP Solutions, she did not see Nica. Ikinahinga iyon nang maluwag ni Gail dahil ayaw niyang masira ang kanyang araw. When the Federation of Trade Unions saw her, they smiled. Ginantihan naman din iyon ni Gail.“Did you receive any flowers, Miss Espinoza? Today is Valentine's Day.” tanong ng isa na parang nais makibalita sa buhay-buhay niya. Before Gail could speak, one of the Spark Mind employees who had come with her chimed in with a smile. Isa sa mga nakakita sa bouquet.“Yes, may natanggap si Miss Espinoza. Such a big bouquet of roses. Naiinggit pa nga kami.”The Federation of Trade Unions laughed, but before they could speak, Aya, who seemed to appear out of nowhere, chimed in. Nakataas na ang isang kilay. Halatang nanghahamak agad.“Just flowers? Walang ibang kasama? Cheap.”The Spark Mind employee was stunned for a moment. Tiningnan na si Gail na wala pa rin noong anumang emosyon na pinapakita d
HINDI NA NAIS pang pahirapan ang delivery driver, Gail had no choice but to sign the form. Carrying the flowers back to the office, she glanced at the beautiful card and discovered that the sender hadn't left a name, only a simple Happy Valentine's Day. Aaminin niya, medyo na-touched siya sa kung sinumang nagbigay kahit na parang ang weird tingnan.‘Kung sinuman siya, salamat pa rin.’Nicolas pushed open the door and came in. Nang makita niya ang mga pulang rosas na inilagay nito sa mesa, napataas ang kilay niya.“Sino ang nagbigay niyan sa’yo?”Gail shook her head. Since tinatanong siya ni Nicolas, imposible na sa kanya galing iyon. Ibig sabihin ay ekis na siya pinaghihinalaan niya.“I don't know, but the handwriting looks a bit familiar.” sagot ni Gail na hindi pa rin ito ginawang big deal, bulaklak lang naman iyon.Nicolas laughed. May himig na ng pang-aasar.“Looks like someone has a crush on you, Gailyn. Can you guess who it is? Aba, mukhang kakaiba ang secret admirer mong ‘yan.
GAILYN NOTICED RICO’S cold yet disgusted gaze. Biglang sumagi sa kanyang isipan ang nangyari ng nagdaang araw. Tama, marahil ay iniisip ng lalaki na may tinatago silang relasyon ni Leon. Sa isiping iyon ay nais ng malakas na matawa ni Gail sa kahunghangan ng isipan ni Rico. Kung malalaman lang nito kung sino siya sa buhay ni Leon, paniguradong babahag ang kanyang buntot. Syempre, hindi naman niya iyon sasabihin. Hahayaan niyang ang lalaki ang makadiskubre noon. Gusto pa niyang asarin si Rico, kung hindi niya lang kasama si Nicolas ay malamang ay pinagtripan niya pa nga ito.“Mr. Villamor, do you have something to say to me? Kanina ka pa kasi nakatitig na para bang may nais kang ipahayag.”Awtomatikong umiling ang ulo ni Rico nang marinig ang pahayag ni Gail. Pahapyaw na tumingin na ito kay Nicolas.“Wala, Miss Espinoza. Huwag mong bigyan ng kahulugan ang mga titig ko sa’yo.” malamig ang boses na turan ni Rico na nag-iwas na ng kanyang mga mata, “I thought we had nothing to talk about.
IMPORTANTENG GOVERNMENT EVENT iyon at hindi inaasahan ng Ginang na makikita ang step-daughter na bida-bida sa event na akala mo ay kung sinong magaling na may-ari ng isang kumpanya, gayong employee lang din naman siya.“Yes, Mom, porket malakas siya kay Nicolas.” pasalampak na upo ni Nica sa tabi ng ina, humalukipkip habang nanonood. “As usual, nagkalat na naman siya doon ng ka-epalan niya. Porket malakas siya kay Nicolas kaya nagiging abusado siya.”“Nasaan ba si Nicolas at kailangang ibigay niya ang spot na iyon sa mangmang na Gailyn na iyan? Hindi ako magrereklamo o kokontra kung ikaw ang inilagay niya sa pwesto. Kaso paano mangyayari, di ka bahagi ng Spark Mind?”Nica knew that since Gail could still represent at such an important event, her resume was probably a waste of time. Mangunguna na naman tiyak itong ibasura ang application niya. “Kaya nga, Mom. Siya lang naman ang tinik na humaharang sa akin diyan. Literal na balakid siya sa mga pangarap ko.” Nica’s mother furrowed br
BATID NI RICO na kahit na may balak talaga si Leon na makipagrelasyon kay Gail o hindi, wala siyang karapatang magsalita laban sa kanila. He nodded, glanced at Gail in the back seat again.. Hindi niya pwedeng ipilit ang gusto sa lalaki lalo na kung alam niya sa kanyang sarili na sa bandang huli ay wala pa rin siyang mapapala kahit na igiit pa ang nais niya.“Naiintindihan ko, Mr. Lombardi.” anitong tumalikod na upang umalis.Leon’s car was very soundproof, so Gail couldn't hear what they were talking about. Tanging kibot lang ng kanilang bibig at reaksyon ng mukha ang kanyang nakikita mula sa loob ng sasakyan. Hindi mapigilan ng babae ang maging curious dito. She noticed Rico's gaze as he looked into the car. Even if she couldn't hear what they were saying, she could roughly guess his intentions regarding his feelings for Nica. Malamang ang babae na naman ang dahilan ng paglapit ni Rico kay Leon. Gail stopped paying attention to them. She looked away. Inisip ng mabuti kung ano ang nar
WITH SO MANY people around at mga matang nakatuon ang pansin sa kanila, Gail had no choice. Hindi siya pwedeng basta na lang sumabog at magwala nang dahil sa ginawang iyon ng asawa na walang paalam. Kung gagawin niya ang bagay na iyon, lalo siyang makakaagaw ng atensyon ng ibang mga naroon. Bagay na ayaw niyang umabot pa dito.“Thank you, Mr. Lombardi.” nilakasan niya ang boses nang sa ganun ay marinig ng lahat, hindi niya na kayang tiisin ang kanilang posisyon ng asawa. “Now that I've stepped down the stairs, I can walk away by myself—”Leon steadily carried Gail and walked towards the car. Hearing this, he glanced down at her. Tiningnan lang siya pero hindi nito sinunod ang kanyang utos na ibaba na siya para maglakad na ng sarili. Napasinghap na si Gail nang makita ang lalim ng paninitig ni Leon sa kanya. Ibang-iba ang dating noon kumpara sa mga paninitig nito ng mga nakaraang panahon.“You have indeed lost weight. Pinapabayaan mo ang sarili mo. Hindi mo pwedeng isubsob ang sarili m
LEON WAS GAILYN’S dream during her teenage years but Leon's dream was her stepsister Nica. If it weren’t for the accident that night and the pressure from their family, Leon would never have married her. In the past, Gailyn naively believed that as long as she worked hard, Leon would eventually see
NAPAKURAP NG MGA mata niya si Gail. Tila nabingi na sa kanyang narinig na sinabi ng anak. Buong akala niya ay wala ng sasakit pa sa narinig niya kanina, mayroon pa pala. Hindi niya rin ito napaghandaan.“Saka ang sungit ni Mommy, Yaya. Lagi niyang sinisigawan at inaaway si Tita Nica—” “Hijo, saan
NANUYO ANG LALAMUNAN ni Gail sa kanyang narinig. Magiging ipokrita siya kung sasabihin niyang hindi siya nasaktan sa sinabi ng anak. Kaarawan niya sa araw na iyon at hindi man lang siya nito naalala? At ibang tao pala ang iniisip ng anak habang ginagawa.“Daddy also ordered gifts for Tita Nica, tom
PAGOD NA NAPATINGALA ang mga mata ni Gail sa madilim na langit na walang habas ang patak ng ulan. Ilang beses na iginala niya ang mga mata sa paligid ng port kung saan ay kakadaong lang ng barkong sinakyan niya. Umuulan kung kaya naman ibang-iba ang pakiramdam niya kung ikukumpara iyon sa mga nakar







