Chapter 2.1

LEON WAS GAILYN’S dream during her teenage years but Leon's dream was her stepsister Nica. If it weren’t for the accident that night and the pressure from their family, Leon would never have married her. In the past, Gailyn naively believed that as long as she worked hard, Leon would eventually see her as a good choice of wife. Ngunit malakas na sinampal siya ng katotohanan noon sa mukha. It's been almost seven years. Kailangan na niyang gumising sa kahibangan.

Matapos na ilagay ang divorce agreement in an envelope, inutusan ni Gailyn ang maid na ibigay ito kay Leon. Hila ang kanyang maleta ay pamartsa siyang lumabas ng kanilang villa.

“Madam, s-saan na po kayo pupunta?”

Lumingon si Gailyn at kapagdaka ay malungkot na ngumiti.

“Uuwi na ako ng Laguna.”

Gabing-gabi na nakauwi ng araw na iyon sa villa ang mag-ama dahil matapos nila sa park ay pumunta pa sila ng bayan upang manood lang ng sine. Ayaw pa nga sanang umuwi ni Jax dahil naroon sa villa ang kanyang ina. Sinuyo pa siya at nilambing-lambing ni Nica upang pumayag lang na umuwi na.

“Jax, alam mo ba na pumunta dito ang Mommy mo para makasama kayo ng Daddy mo. Huwag mong pasakitan ang puso niya. Malulungkot ang Mommy sa ginagawa mong ito…”

“Pero Tita—”

“Huwag ng matigas ang ulo, kapag hindi ka umuwi sasama ang Mommy mo bukas sa atin papunta ng camp site. Gusto mo ba iyon? Umuwi ka at subukan mong makiusap sa kanya na huwag na siyang sumama. Mahal ka niya kaya imposibleng hindi ka pagbibigyan, hindi ba?”

Napilitan si Jax na pumayag na umuwi sila dahil na rin sa pangma-manipula noon ni Nica.

“Dad, paano kung hindi pumayag si Mommy at gusto niyang sumama sa atin bukas?”

Habang naglalakad ang ama at karga siya papasok sa loob ng villa ay iyon ang naging tanong niya. Iniiling ni Leon ang kanyang ulo. Sumabay doon ang sayaw ng lagpas taingang buhok ng lalaki.

“Ako ang bahala sa kanya, Jax.”

Kilalang-kilala na ni Leon ang asawa na sa loob ng pitong taon nilang pagsasama ay palagi itong humahanap ng oras upang makasama silang mag-ama, ngunit kapag sinabi niyang hindi pwede walang ibang magawa ang kanyang asawa kung hindi ang pagbigyan siya nito.

“Salamat, Daddy…”

Pagdating ng silid ay agad ng nagpaligo ang bata sa kanyang Yaya. Ni hindi niya hinanap ang ina kung nasaan. Samantala, dumiretso si Leon sa kusina upang uminom ng tubig. Kailangan niyang e-relax ang katawa bago umakyat sa ikalawang palapag kung nasaan ang asawa. Alam niyang mahabang paliwanag na naman sa babae kung bakit ngayon lang sila.

“Sir, pinapabigay po ito ni Madam sa inyo.” lapit ng maid sabay abot ng envelope na iniwan.

Kaswal at walang reaction na tinanggap iyon ni Leon.

“Nasaan siya?”

“Umalis na po siya kanina, Sir. Ang sabi niya po ay babalik na siya ng Laguna.”

Ilang sandaling natigilan ang maid nang makita niya ang reaction ng among lalaki.

“Hindi niyo po ba alam? Hindi po ba siya sa inyo nagpaalam?”

Natigilan si Leon sa akmang gagawing paghakbang upang umakyat ng ikalawang palapag.

“Bumalik na siya agad?”

“Opo, Sir…”

Biglang naguluhan ang loob ni Leon. Ang laki ng effort nitong magtungo sa Isla, tapos ngayon mababalitaan niyang bumalik na ito agad ng Laguna? Bakit niya gagawin iyon?

“Ah sige, salamat sa information.”

“Tapos Sir, hindi po maganda ang expression ng mukha ni Madam noong umalis siya. Mukha po siyang galit. Parang nagtitimpi lang po na huwag siyang sumabog saka umiyak.”

“Ah, baka mayroong emergency kaya kinakailangan na niyang bumalik agad.”

Tuluyan nang umakyat sa kanilang silid si Leon. Pagpasok sa loob ng kwarto ay bahagya niyang naamoy ang naiwang pamilyar na pabango doon ng kanyang asawa. Inilapag niya ang envelope sa may gilid ng kama. Nagpalit siya ng damit at muling nahiga na doon. Akmang bubuksan na niya iyon nang biglang maistorbo siya ng tawag ni Nica sa cellphone.

“Ngayon na?”

“Oo, sana Leon…”

“O sige, pupuntahan na kita.”

Binitawan ni Leon ang envelope at nagmamadaling magbihis ng damit na pang-alis. Hindi bumalik ng villa ang lalaki ng gabing iyon, kung kaya naman kinabukasan nang makita ng maid ang envelope sa ibabaw ng kama ay sininop niya iyon at itinabi sa cabinet ng amo niya.

“Ano kayang laman ng envelope? Ah, hindi ko pwedeng tingnan. Makikita ni Sir sa CCTV.”

Madaling araw na nang makarating si Gail ng Batangas Port, kinailangan pa niyang mag-taxi patungo ng kanilang villa sa Laguna. Wala siya doong maid, dahil solo lang naman siya kaya hindi na niya kailangan. Twice a week ang punta doon ng mga partimer cleaner upang maglinis kaya malaya siya doon. Pagod at inaantok, walang inaksayang oras ang babae at iniimpake niya ang kanyang mga gamit. Anim na taon na silang nakatira doon kaya naman medyo marami ang kanyang naipon na mga gamit. Kumuha lang siya ng ilang sets ng damit, at ang mga librong palagi niyang binabasa na may kinalaman sa trabaho niya. Noong sa kanya pa nakatira ang kanilang anak at siya pa ang humahawak ng allowance nito, hindi niya ginastos iyon. Inipon niya at inilagay niya sa bank account sa pangalan ng anak. Iniwan niya iyon. Pagbakasyon dito ng mag-ama, imposibleng hindi pa iyon makita ni Leon.

“Kailangan kong piliin ang aking sarili.”

Lingid sa kaalaman ni Leon ay may bahay siyang nabili gamit ang kanyang sahod malapit sa kanyang trabaho. Hindi iyon sobrang laki, pero para sa kanya ay katas iyon ng buong pagod niya. Hindi niya hiningi sa asawa ang kanyang pinangbili dahil pinag-ipunan niya itong mabuti. Apat na taon na nang bilhin niya ang bahay na iyon upang tulungan ang kaibigan niyang naglayas upang piliin na magnegosyo. Ni isang beses ay hindi pa niya nagagawang tulugan ang naturang bahay. May lungkot ang mga matang napangiti si Gail habang nakatayo sa labas ng bahay na iyon. Mas masaya sana kung kasama niya ang anak, kaso ayaw naman sa kanya kaya wala siyang magagawa. Batid din niyang hindi naman ito papabayaan ng sarili niyang ama.

“Ikaw muna ngayon, Gailyn, piliin mo muna ang iyong sarili bago ang iba. Ikaw na muna…”

Umingit ang bagong pinturang gate nang bahagyang itulak ng babae upang buksan. Malinis ang palibot ng bahay maging ang loob dahil sa walang nakatira at regular din ang pagpapalinis niya nang hindi iyon alikabukin.