Episode 4 : ไม่เหมือน

ติณณ์

หลังจากวันนั้นที่ผมคุยกับไอ้กายไป ผมก็ยังไม่ได้บอกไอ้เฮคเตอร์หรอกนะเพราะตอนนี้ดูเหมือนว่าเรื่องของมันกับชาไทยแม่งจะไปกันใหญ่แล้ว

"พี่ติณณ์เครียดอะไรหรือเปล่าคะปรางเห็นทำหน้าบึ้งตั้งแต่ขึ้นรถมาแล้วนะ"มะปรางถามผม

"เดี๋ยวปรางก็รู้เอง แล้ววันนี้เรียนเป็นไงบ้างครับ"ผมถามมะปรางและที่ผมอารมณ์ไม่ดีก็เพราะพี่ชายของเธอนั่นแหละพวกผมก็เตือนแล้วแต่มันก็ไม่เชื่อไง

"คงไม่เกี่ยวกับพี่เฮคและพี่ชาไทยใช่มั้ยคะ"มะปรางถามผมเสียงเบา

"ถ้าพี่บอกว่าใช่ล่ะปรางจะทำยังไง"ผมถามเสียงดุ

"....................."

"มันเป็นเรื่องของคนสองคนนะปรางพี่บอกได้แค่นี้"

ผมพามะปรางขับรถมาที่คอนโดของพี่ชายเธอผมคงไม่ต้องบอกนะว่ามันให้ผมพามะปรางมาทำไม ผมกับมะปรางเดินเข้าก่อนจะเจอชาไทยวิ่งร้องไห้ออกไป

"มึงทะเลาะอะไรกับชาไทยไอ้เฮค"ทันทีที่เข้ามาในห้องผมก็ถามไอ้เฮคเตอร์ทันที

"พี่ชาร้องไห้ด้วยนะคะทะเลาะอะไรกัน"มะปรางรีบเขาไปนั่งลงข้างๆ ทันที

"มึงมากับน้องกูได้ยังไง"มันถามผม

"มึงให้กูไปรับปรางไอ้สัส"

"พี่เฮคปรางถามว่าทะเลาะอะไรกันคะทำไมพี่ชาถึงร้องไห้แบบนั้น"มะปรางถามย้ำอีกรอบ

"สมน้ำหน้าครับเป็นไงล่ะ"ผมรีบพูดแทรกทันทีชาไทยคงจะหมดความอดทนกับไอ้เวรนี่จริงๆ แล้วสินะ

"เพราะไอ้นี่ใช่มั้ยคะทำไมพี่เฮคทำแบบนี้ล่ะคะ เมื่อวานพี่ชายังไปกินข้าวกับคุณแม่และปรางพี่ชายังพูดถึงพี่เฮคว่าดูแลดีอยู่เลยแล้วนี่มันอะไรกันคะ"ไอ้เฮครีบหันไปมองสิ่งที่มะปรางชูให้มันดูจนผมต้องเดินไปแย่งออกจากมือของน้อง

"ไอ้โง่คนแบบมึงเหมาะที่จะอยู่คนเดียว พวกกูเคยบอกมึงแล้วชีวิตคู่มันไม่สนุกมึงก็รั้นอยากจะได้ชาไทยแล้วเป็นยังไงพอได้เขามาก็ไม่รักษาเขาไว้ มึงอย่าคิดว่าคนอื่นจะทนมึงได้สิเฮค"ผมไม่รู้ว่าจะสรรหาคำไหนมาด่ามันแล้ว

"กูไม่ยอมหรอกชาแค่งอนกู"มันก็ยังมั่นใจและมั่นใจมากด้วย เหอะ.......

"ชาให้โอกาสมึงมากี่ครั้งแล้วเฮคเตอร์มึงดีได้สองวันหลังจากนั้นมึงชั่วอ่ะ อยู่คนเดียวไปเถอะมึงน่ะ"

"ถ้ามาซ้ำเติมเชิญกลับไป"มันไล่ผม

"นิสัยเมียมึง มึงคงจะรู้จักดีนะครั้งนี้ชาไทยไม่ได้งอนไม่ได้โกรธหรือทำประชดมึงแต่เพราะชาไทยหมดความอดทนกับมึงแล้วจริงๆ เฮค"นิสัยชาไทยใครๆ ก็รู้ว่าเย็นชาขนาดไหน

"แค่รักเดียวใจเดียวมันยากขนาดนั้นเลยหรอคะ ถ้ารู้ตัวว่าทำไม่ได้พี่เฮคก็ไม่ควรจะมีใครนะ"จุกมั้ยล่ะมึงเพราะปกติมะปรางไม่พูดแบบนี้ไง

"พูดจบกันหรือยัง"

"ปรางมานั่งกับพี่เดี๋ยวไอ้เวรนี่แม่งอาละวาด"ผมรีบดึงมะปรางมานั่งลงข้างผม

"ชาขอกูหย่า"ไอ้เฮคเตอร์พูดเสียงเบา

"อะไรนะคะ"

"แล้วมึงจะเอายังไงกูว่าชาไทยแม่งสุดแล้วจริงนะเฮคถึงทำแบบนี้"ผมบอกมัน

"กูไม่หย่ากูไม่มีวันจะหย่าด้วยกูจะง้อเมียกู"

"มึงบอกใครบอกตัวเองหรอ"

"กูรอให้ชาใจเย็นกว่านี้ก่อน"

"ทำไมต้องรอให้หายไปก่อนคะถึงคิดจะรักษา ปรางไม่รู้หรอกนะคะว่าเรื่องความรักของผู้ใหญ่มันเป็นยังไงแต่อย่างน้อยมันก็ไม่ใช่แค่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งพยายามอยู่ฝ่ายเดียวปรางพูดถูกมั้ยคะ"มะปรางถามพี่ชายตัวเอง

"พูดไปก็แค่นั้นแหละพี่ชายปรางมันเป็นพวกมั่นหน้ามั่นใจในตัวเองคิดว่าจัดการทุกอย่างเองได้ มึงเอาง่ายเข้าว่าเป็นไงล่ะเจอของยากเข้าไปนั่งเป็นเหี้ยคอตกเลย"ผมหันมาพูดกับมะปราง

"มึงพูดเหมือนมึงชอบเมียกู"มันถามผม ถามมาได้ไงวะ.....

"กูชอบน้องมึงไอ้สัส ปรางกลับเดี๋ยวพี่ไปส่ง"

มะปราง

ฉันโดนพี่ติณณ์ลากออกจากห้องทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยฉันเองไม่เข้าใจพี่เฮคเลยจริงๆ มีเมียอยู่แล้วยังไปมีผู้หญิงคนอื่นอีกมันใช่หรอ

"พี่ติณณ์พูดอะไรนะคะเมื่อกี้ปรางไม่ทันได้ฟัง"ฉันหันมาถามพี่ติณณ์

"ชาไทยนั่งอยู่ตรงนั้น"พี่ติณณ์ไม่ได้ตอบคำถามแต่พี่ติณณ์ชี้ไปที่พี่ชาไทยที่นั่งอยู่หน้าคอนโด

"พี่ชาคะ"ฉันเรียกพี่ชาไทยก่อนจะวิ่งเข้าไปหา

"ว่าไงปราง"

"จะเอาแบบนี้จริงๆ หรอชา"พี่ติณณ์ถาม

"ใช่ชาคิดดีแล้วเพราะอยู่กันไปมันก็ไม่มีความสุขหรอกและอีกอย่างชาไม่อยากให้ตัวเองเจ็บไปมากกว่านี้"ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลยฉันรู้ว่าพี่เฮครักพี่ชาไทมากแค่ไหน

"ไม่ลองคิดใหม่หน่อยหรอคะพี่ชาปรางไม่อยากให้พี่ชาเลิกกับพี่เฮคเลย"ฉันถามเสียงเศร้า

"พี่ก็ไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้หรอกปรางพี่ทำทุกอย่างทำทุกทางแล้ว พี่มีหัวใจพี่มีความรู้สึกนะปรางจะต้องให้พี่เจ็บอีกเท่าไหร่หรอ"อึก...การมีความรักมียากขนาดนี้เลยหรอ

"ไอ้เฮคมันไม่ยอมหรอกนะชา ชาเองก็รู้ว่ามันรักชามากขนาดไหน"

"ถ้ารักเขาไม่ทำแบบนี้หรอกติณณ์"

"พี่เฮคบอกจะง้อพี่ชาแต่รอให้พี่ชาใจเย็นก่อน"ฉันบอกพี่ชาไทยไปเพราะยังไงพี่เฮคก็ไม่ยอมเลิกแน่ๆ

"ต่อให้ง้ออีกร้อยครั้งพี่ก็ไม่กลับไปหรอก"

หลังจากนั้นพี่ติณณ์ก็พาฉันกลับดีนะฉันยังเด็กและยังไม่มีความรักแค่นี้ยังปวดหัวแทนเลยอ่ะ ตั้งใจเรียนดีสุดแล้วมะปราง

"ทำไมทำหน้าแบบนั้น"พี่ติณณ์ถามฉัน

"ปรางแค่คิดว่าการมีความรักมันทำให้ทุกข์แล้วคนเขาจะอยากมีไปทำไม"ฉันถามพี่ติณณ์

"ปรางอย่าพึ่งเอาสิ่งที่เจอมาตัดสินความรักของคนอื่นสิ"พี่ติณณ์พูดเสียงดุ

"ความรักมันไม่ได้เหมือนกันหรอคะ"

"อย่างน้อยพี่ก็ไม่ได้เหมือนพี่ชายปรางก็แล้วกัน ความรักของพี่ไม่เหมือนกับของคนอื่น"