LOGINSa loob ng silid, nakaupo si Luna sa isang malambot na armchair habang gumagana na ang mga silver needles sa katawan ng ginang.Nakatakip ang makakapal na kurtina kaya nahaharangan ang liwanag ng araw sa labas, pero ang loob ng kwarto ay napakainit, tahimik, at masarap sa pakiramdam.Nang tumingin siya sa ibaba, nagtama ang mga mata nila ni Pia—na may malambot at matatag na tingin. Biglang naintindihan ni Luna kung bakit pakiramdam niya ay ligtas na ligtas siya rito.Ngayong dalawa na lang sila, hinawakan ng ginang ang kamay niya, ayaw na magkaroon sila ng anumang agwat. Ang boses nito ay pabalik-balik sa lambing at galit. "Kung nasasaktan ka o nagagalit sa nangyari, sabihin mo lang sa 'kin, hija. Pag-uwi ng Don ngayong gabi, sisiguraduhin naming mapaparusahan nang matindi ang asawa ko."Umalis si Don Richard at ang asawa nito para bisitahin ang isang maysakit na war comrade at mamayang gabi pa ang balik ng mga ito."Kung hindi po ako kumportable..." Huminto si Luna, tsaka nagbigay n
Nanigas si Luna at napatigil ang paghinga niya. Sa ilang segundo, hindi siya nakapagsalita.Hindi naman balak itago 'yun ni Pia kay Luna—naghahanap lang siya ng magandang timing para sabihin sa bunso niyang anak. Nabigla si Pia sa pagiging prangka ni Enzo, kaya mabilis niyang hinawakan ang mga kamay ni Luna habang medyo nanginginig ang mga palad niya."Luna, makinig ka sa 'kin. Walang nakakaalam sa 'min na gagawin niya 'yun! Nung nalaman ng Lolo Richard mo, tinanggalan niya agad si Raul ng lahat ng posisyon sa kumpanya at pinauwi sa Tagaytay para i-house arrest!"Dahil sa init at takot sa mga kamay ni Pia, naramdaman agad ni Luna na hindi siya niloloko ng mga ito. Nawala agad ang natitirang lamig sa puso niya.Tsaka hindi naman talaga sila close ng asawa ng ginang. Normal lang sa isang ama na mawalan ng katwiran para sa isang batang pinalaki niya nang higit dalawampung taon.Pilit na ngumiti si Luna para pakalmahin sila. Para mabawasan ang tensyon sa paligid, nagbigay siya ng possible
Si Elmer at ang grupo niya. Hindi masyadong pinansin ni Luna ang sinabi nito hanggang sa makapagpalit siya ng damit at bumaba, kung saan nakita niyang nakatambay ang buong security team sa daanan.Bukod kay Elmer at dalawang senior guard, may limang armadong bodyguard pa na nakatayo sa malapit. Sobrang higpit ng security.Habang papunta sa villa ng pamilya Padilla sa Alphaland, inilabas ni Luna ang phone niya at nag-text kay Hunter:[Dahil ba 'to sa Janus Gutierrez na ‘yon kaya sobrang higpit ng bantay?]Ilang araw pa lang ang nakakalipas simula nung huling atake, pero hindi niya maiwasang mag-alala na baka gumagawa na naman ng galaw ang Janus na ‘yon.Pagkalipas ng ilang segundo, nag-reply 'to:[We're on alert for Era.][Someone pulled strings to get her out on bail, and she took the chance to break her custody and vanish.]Napahigpit ang hawak ni Luna sa phone niya. Inisip niya agad na ang mga dating kaibigan nitong mayayaman ang tumulong sa kanya.[Uuwi ako agad pagkatapos ng thera
Nang marinig ang gustong marinig sa lalaki, mabilis na hinila ni Luna si Hunter papunta sa hagdan. "Let’s go na, i-check na natin mga Christmas lights sa labas. Baka sabihin mo na naman masyado nang gabi at papapasukin mo na lang ako ulit dito sa loob.”Sa labas, nababalot ng mga nangniningning at iba’t ibang kulay ang buong courtyard pati na rin ang sa mga katabing bahay na naroon. Makakapal na damit ang pinasuot sa kanya ni Hunter kaya halos hindi na niya nararamdaman ang malamig na gabi. Napapalakpak si Luna habang pinapanood ang pabago-bagong kulay ng Christmas lights na nakakabit sa mga matatas na pader ng mansyon at pati sa mga katabing puno at halaman nito, tuwang-tuwa sa buhay na decoration ng mansyon. Lumingon siya kay Hunter na tahimik na naghila ng upuan para sa kanya. “Hindi pa nga nag-iinit paa ko papaupuin mo na ako?”Hindi naman iyon pinansin ni Hunter. "Mag-ingat ka. You should sit at baka madulas ka pa." Nag-aalala pa rin, sinenyasan niya ang kasambahay na bantayang
Tumingin si Hunter sa kumikislap niyang mga mata, at tuluyang nawalan ng lakas na tumanggi.Pagkatapos ng ilang segundo, inabot niya ang pisngi nito at madiing pinisil iyon. "Fine. Sa study room muna.""Yehey!" Hindi na nagulat si Luna. Kamakailan lang, sinusunod nito ang lahat ng gusto niya, sa takot na ma-stress siya at maapektuhan ang baby nila sa sinapupunan niya. Ipinulupot niya ang mga kamat sa braso nito habang naglalakad sila papunta sa elevator. "Alam mo, sabi ng doktor na napakatatag na ng kapit ng baby ngayon. Kung may hilingin man akong hindi makatwiran, pwedeng-pwede kang tumanggi. Hindi naman ako isang spoiled brat."Tumingin si Hunter sa kanya. "Sa tingin mo ba ginagawa ko lang ang lahat ng 'to dahil sa baby?"Napakurap si Luna, naguguluhan. "Bakit... hindi ba?"Pinitik ni Hunter ang noo niya, nagkukunwaring inis. "Gamitin mo nga 'yang utak mo.""Ouch!" Hinawakan ni Luna ang noo niya, at tsaka lang pumasok sa isip niya ang katotohanan.Dahil pala sa kanya mismo... Ang
Habang papalapit ang Christmas, nararanasan ng Maynila ang napakalamig na klima.Sa nakalipas na ilang araw, malaki ang naging pagbuti ng kalusugan ni Luna. Nakatayo sa tabi ng bintana, nagliwanag ang mga mata niya habang nakatitig sa bakurang nababalot ng mga Christmas lights, halos manginig siya sa sobrang excitement.Pinapanood siya ni Hunter, at lumalambot naman ang puso nito. "Gusto mong lumabas?""Yup!" Mabilis na tumango si Luna, kumikislap ang mga mata sa gitna ng nagniningning na tanawin.Masyado na kasi siyang matagal na nakakulong sa loob kaya halos mamatay na siya sa pagka-inip. Ngayong buhay na ang mga subdivision sa labas, imposibleng maupo lang siya sa loob ng mansyon at hindi pagmasdan ang nagniningning na kalsada.Isang matamis at halatang-halatang in-love na ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Hunter. Are you in, or not?"Nagkataong paakyat si Elmer mula sa basement lounge at nagkataon na nakita ang hitsura ng kanyang boss. Nangingilo sa sobrang kasweetan sa paligid, mah







