Kabanata 1

"Sign this!"

​Namilog ang mga mata ni Barbara at naramdaman ang panlalamig ng kanyang mga kamay nang makita ang nilalaman ng papel na inihain sa kanya ng asawa niyang si Luke Stavros.

​"D—divorce papers?" Hindi niya makapaniwalang tanong, ang boses niya’y halos isang bulong na lang.

​"Yes," walang gatol na sagot ng lalaki.

​His eyes were cold—merciless. Hindi na niya makilala ang lalaking ilang taon ding naging kanlungan niya. They’ve been married for three years, and for all those years, Luke showered her with nothing but love. Utang pa niya rito ang kanyang buhay mula sa pagkalunod noon, kaya ganoon na lang kabilis ang pagkahulog ng loob niya sa lalaki.

​Pero ngayon, tila muli siyang nalulunod—sa mga salitang binitawan ng lalaking mahal niya.

​"Luke... Anong klaseng biro 'to? Are you pranking me? Do you have a surprise for me?" nanginginig ang boses ni Barbara habang pilit na humahanap ng kahit anong senyales ng pagbibiro sa mukha ng asawa.

​Pinilit pa niyang ngumiti, kahit na sumisigaw na ang puso niya sa kaba. Subalit nanatiling bato ang mukha ni Luke.

​"Hindi ako nagbibiro, Barbara. Pirmahan mo na 'yan. Maghiwalay na tayo," walang pag-aalinlangan nitong wika.

​Tuluyan nang bumagsak ang mga luha ni Barbara. "Pero bakit? Akala ko ba mahal natin ang isa't isa?"

​Humakbang si Luke palapit sa salaming dingding at nakapamulsang tumingin sa labas. "Noon 'yun, Barbara. Pero nagbago na ang damdamin ko. Ayoko na sa 'yo. Sawa na ako."

​Parang dinurog ang puso ni Barbara sa bawat salitang lumalabas sa bibig nito. "P—pwede ko bang malaman kung bakit? Give me a reason, Luke!"

​"Celine is pregnant with my child. Kailangan ko siyang panagutan."

​Pakiramdam ni Barbara ay gumuho ang buong mundo sa paanan niya. Buntis si Celine? Ang step-sister niya at ang asawa niya—nagawa siyang pagtaksilan ng mga ito?

​"Napakahayop mo!" sa sobrang galit ay akma sana niyang susugurin si Luke, pero biglang humarang si Celine kaya ito ang nasampal niya nang malakas.

​"Celine!" puno ng pag-aalalang sigaw ni Luke. Agad niyang niyakap ang kapatid ni Barbara para protektahan ito.

​"Don't you dare hit her! Kapag may nangyaring masama sa anak namin, mapapatay kita, Barbara! Tandaan mo 'yan!" puno ng poot nitong asik sa kanya.

​Napatulala si Barbara. Galing pa sa ibang bansa si Celine at apat na buwan pa lang itong nakakauwi, pero ganito na pala kalalim ang ugnayan ng dalawa? Sa likod niya, habang minamahal niya ang mga ito, pinagtutulungan na pala siya.

​"Huwag mong pagalitan si Ate, Luke. She's hurt. Ako ang may kasalanan... napakasama kong kapatid," humihikbing wika ni Celine.

​"No. Don't say that. I won't let anyone hurt you, Celine," may diing bigkas ni Luke habang nakatitig kay Barbara nang matalim.

​Lalong uminit ang dugo ni Barbara nang dahan-dahang lumuhod si Celine sa harap niya. "Patawarin mo kami, Ate. Bigla ko na lang narealize na mahal ko si Luke. Magkakababy na kami... pangarap ni Luke 'to. Kaya sana... palayain mo na siya," umiiyak nitong wika habang marahan na hinahaplos ang maliit na tiyan.

​Napalingon sa gilid si Barbara. Now it’s clear. Kaya ba siya nito ipinagpalit? Dahil hindi niya ito mabigyan ng anak?

Luke knew how hard she tried to give him a child. Lahat ginawa na niya sa loob ng pagsasama nila pero wala talagang nangyari. Akala niya ay ayos lang iyon kay Luke. Sinabi nito sa kanya na ayos lang. But why did he suddenly impregnate her step-sister and now he's asking for a divorce?

​"Anong nangyayari dito?!" Isang pamilyar na boses ang bumasag sa tensyon. Pumasok si Madam Sofia, ang mother-in-law ni Barbara, kasama si Tita Esmeralda. Agad nilang dinaluhan si Celine.

​"Bakit ka lumuhod sa kanya? Baka mapano ang apo ko!" sigaw ni Madam Sofia bago hinarap si Barbara ng isang nakamamatay na tingin. "At ikaw! Maselan ang pagbubuntis ni Celine. Palibhasa hindi mo kayang magkaanak kaya ganyan ka!"

“Ayos kalang ba anak? Did Barbara hurt you?” Puno ng pag-aalalang wika ni Esmeralda habang sinisipat ng tingin ang anak.

​Tiningnan ni Barbara ang apat na panauhin. Sa sandaling iyon, ang sakit ay napalitan ng isang malamig na determinasyon. Hindi niya kailangan ang mga taong ito.

​"Okay. Pipirmahan ko ang divorce papers," sabi niya habang pinapahid ang luha. "Pero sa isang kondisyon. Babawiin ko ang lahat ng meron kayo ngayon—lalong-lalo na ang kumpanya ng Mommy ko!"

​

"Yan ang hindi mo pwedeng gawin, Barbara!" bulyaw ni Luke.

​Tumaas ang kilay ni Barbara. "At bakit hindi? Ang Oceana Shipping Lines ay sa akin. Pinamahala ko lang sa 'yo 'yan dahil sa pagmamahal ko, pero ngayon? Babawiin ko na!"

​Tumawa nang sarkastiko si Madam Sofia. May kinuha itong envelope sa bag at isinampal sa mukha ni Barbara ang mga papel sa loob. "Tingnan mo 'to! Mga ebidensya 'yan kung paano ibinulsa ng gahaman mong ina ang pera ng kumpanya para sa safety inspections! Iyan ang naging pangunahing dahilan ng madugong aksidente noon!"

​Nanginig ang kamay ni Barbara habang binabasa ang mga dokumento. Embezzlement? Ang Mommy niya? Hindi ito totoo!

​"See? Isang masamang tao ang ina mo, Barbara! Dahil sa kanya, maraming buhay ang nawala!" dagdag ni Sofia.

​"Hindi magagawa ng Mommy ko 'to! Gawa-gawa niyo lang 'to!" sigaw ni Barbara.

​"Evidence doesn't lie, Barbara. Isipin mo na lang ang kahihiyan kapag lumabas 'to sa media."

​Humakbang si Madam Sofia palapit sa kanya at marahan nitong pinahiran ang mga luha sa pisngi ni Barbara—isang haplos na tila lason. "Mamili ka, Barbara. Pipirmahan mo ang divorce papers at mananatili sa amin ang Oceana, o magmamatigas ka at hahayaan mong kaladkarin ko ang dangal ng patay mong ina sa harap ng buong bansa? "

Nanginginig ang buo niyang katawan sa galit. Her mother has a great reputation all over the country. At iyon nalang ang meron sa kanyang ina matapos itong ipagpalit ng kanyang daddy kay Esmeralda. She can't let them ruin her mother completely after they broke her heart.

“Isa pa, I know you love my son. At iniligtas niya ang buhay mo noon. Isipin mo nalang na isang kabayaran sa pagliligtas niya sayo ang pagpapaubaya mo sa Oceana,” dagdag pa ng ginang.

Labag man sa loob niya, pinirmahan niya ang divorce paper at umalis na tanging sarili lang niya ang kanyang dala…