تسجيل الدخولThis will be the last and final chapter of the story. Maraming- maraming salamat talaga sa pagbabasa ninyo kay Nate at Barbara. See you in my other novels. God bless everyone!
"How was the case going?" Tanong ni Nate habang kaharap ang kanyang laptop sa loob ng kanyang opisina.Tumikhim si Ryan bago nagsalita. "Ah, ayon po sa huling hatol, mabibigyan ng halos eighteen years na sintensya si Madam Esmeralda, Master Nate."Natigil siya sa pagtitipa at napatingin sa kawalan. "Eighteen years?""Yes po."Marahan siyang napatango-tango. Eighteen years is already a very long period of time. And that's exactly what he needs nang sa ganun hindi na makapanggulo pa sa kanila si Esmeralda."Even after the verdict, I still wanted someone to look after her activities," malamig niyang turan.Prison doesn't stop the evil from committing another crime. Mas maigi ng makasiguro siya nang sa ganun, hindi maglalagay sa alanganin ang buhay ng kanyang mag-ina."What about Luke?" Pag-iiba niyang ng usapan."Si Luke po ay nabigyan ng halos sampung taon, Master Nate," sagot ni Ryan.Ten years. He's just hoping those ten years would be enough for him to repent on his mistakes and rebu
Humarap siya kay Barbara, hawak ang isang singsing. Kinuha niya ang kamay ng babae at dahan-dahan iyong isinuot sa kamay ng babae."Barbara... The first time I stood in front of you as your husband, I really intended to not end our marriage," pagtatapat niya."But I don't know how to do it. We had a contract. We had our own reasons for being together. And neither of us knew what would happen when everything was over."Marahan niyang hinaplos ang singsing sa daliri nito kasabay ng pagsilay ng isang munting ngiti sa kanyang labi. "But somewhere between all the arguments, the misunderstandings, and the battles we fought together, you became more than my wife.""You became the person I look for when I wake up. The person I want beside me when something good happens. And the person I want to hold when everything feels like it's falling apart."Huminga siya ng malalim bago masuyong hinalikan ang likuran ng kamay nito. "Today, I don't want a contract between us. I don't want conditions. I do
Mabilis na pinahid ni Barbara ang kanyang mga luha bago muling ngumiti. "Thank you, Mommy Constancia."Marahan siyang binitawan ng ginang at inayos ang ilang hibla ng kanyang buhok. "Stop crying. Nate knew that I went here to talk to you. Baka isipin niya na pinaiyak kita."Mahina siyang natawa. "I'm sorry po."Marahan na umiling ang ginang at inayos pa ang kanyang make-up bago naunang tumayo. Naglahad ng kamay ang ina ni Nate na dahan-dahan naman niyang tinanggap."Come on. Your husband is probably losing his mind while waiting for you at the church."Sa sinabi ni Mommy Constancia ay napangiti siya. Knowing Nate, she can already picture out his reaction as of the moment.Maya-maya pa'y bumukas ang pinto at sumilip si Rhea. "Barbs, ready ka na?"Tumango siya.Before leaving, Barbara took one last look at herself in the mirror. The woman staring back at her was no longer the same Barbara who had once surrendered Oceana just to protect her mother's name.Hindi na rin siya ang babaeng na
Tahimik na nakatayo si Barbara sa harap ng malaking salamin habang inaayos ng makeup artist ang ilang hibla ng kanyang buhok.She stared at her reflection.White wedding dress.Simple veil.A small bouquet resting on her hands.And beneath the elegant fabric was the tiny life growing inside her.Ten weeks pregnant.Hindi pa gaanong kapansin-pansin ang kanyang tiyan, pero sapat na iyon para palagi siyang paalalahanan ni Nate na mag-ingat.She smiled faintly.One month ago, she had stood beside her mother's grave and accepted Nate's proposal. Today, she was going to marry him again.Not because of a contract.Not because of revenge.Not because they needed something from each other.But because she loved him. And he loves her.Ang plano sana nila ay sa Greece sila magpakasal but the doctor didn't gave her a permission to travel due to pregnancy safety kaya pinili nilang sa Maynila nalang muna.Well, kahit na hindi pa nga nangyayari ang kasal nila, Nate was already planning another grand
Ilang segundo lamang na nakatitig si Nate sa kanya. Wala ring salitang namutawi mula sa labi ng lalaki. Para bang kailangan pa nitong siguraduhin na tama ang narinig niya. "Say that again." Napangiti siya sa kabila ng namumuong luha sa kanyang mga mata. Hinawakan niya ang magkabila nitong pisngi at marahan na hinaplos. "I love you." "Again." "I love you, Nathaniel Stavros." This time, tuluyan nang pumatak ang luha sa gilid ng mga mata ng lalaki. Agaran naman niya iyong pinunasan gamit ang kanyang mga daliri. "Why are you crying?" Natatawa niyang tanong. "I just can't help it," naiiling nitong bigkas. Masuyo siyang ngumiti at bahagya pang tumingkayad para halikan si Nate. Sandali pa itong natigilan subalit agad din nitong ipinulupot ang dalawang braso sa kanyang bewang at mas nilaliman pa ang halik. "Nabawasan ba ang nararamdaman mo sa'kin ngayong umiiyak ako?" Maya-maya pa'y tanong nito. Mahina siyang natawa bago umiling. "Nope. Hinding-hindi mababawasan ang pagmamahal ko say
"Anong nginiti-ngiti mo diyan?" Masungit na tanong ni Barbara habang naglalakad sila palabas ng ospital.Dinala ni Nate sa labi nito ang kamay niya na hawak ng lalaki at hinalikan. Ni hindi man lang nito alintana na may nakakita sa kanila habang ginagawa iyon ng lalaki."I'm just happy," nakangiti nitong sagot.Napaingos naman siya. "The doctor may have said yes but it will still depend on me if I want to do it or not!"Unti-unting napalis ang ngiti sa labi ni Nate nang marinig ang sinabi niya. "You're not really going to give in to me?" Malungkot nitong tanong.Sa pagkakataong iyon ay siya ang napangisi. "Bakit? Hindi mo ba kaya?" Sandali siya nitong pinagmasdan bago taas noong sumagot. "Sinong nagsabing hindi? I can endure it until you will say yes. Pero naisip ko lang kasi..."Agad siyang napalingon kay Nate at hinintay ang susunod nitong sasabihin. "What?""...naisip ko lang na deserve ko naman siguro ng kahit konting consideration, right? I have been a good husband these past f
Napatitig si Barbara sa mga mata ni Nate. Ang tanging liwanag lang sa loob ng silid ay ang sinag ng buwan na tumatagos sa glass wall, pero sapat na iyon para makita niya ang seryosong ekspresyon ng lalaki."Living together?" ulit ni Barbara. "D—don't you think it's too much? Sa kontrata natin, we j
Kinuha ni Celine ang microphone, ang kaniyang boses ay umalingawngaw sa buong ballroom, pilit na kinukuha ang atensyon ng lahat."Good evening everyone..." Panimula niya.Agad namang lumingon sa kanya ang lahat kabilang na si Barbara. Tanging si Nate lang ang nanatiling nakatingin sa kanyang kapati
Bago paman makausad sina Barbara at Nate, agad na silang hinarang ng mga reporters na nais makakuha ng scoop kung bakit magkasama ang dalawa."Magandang gabi, Master Nate, siya po ba ang date ninyo ngayong gabi?""Kaano-ano niyo po si Barbara Ferrer?""Are you two together?"Nagdadate ba kayo?" Hal
Ilang sandaling pinagmasdan ni Barbara ang babae bago siya tumango. "Okay. Have a seat," aniya at iminuwestra ang visitor's chair na nasa harapan ng kanyang mesa."Maraming salamat po, Miss Barbara," ani Charie at tumalima sa sinabi niya."What can I do for you?" Pormal niyang tanong.Nakita niya a







