Kabanata 4

Marahas na napalingon si Barbara sa pinaggalingan ng boses. Nathaniel was standing just meters away from her. Ang tindig ng lalaki ay nagsusumigaw ng otoridad. Na para bang hindi niya ito pwedeng tanggihan.

"What are you talking about?" Naguguluhan niyang tanong.

"I said we are going to discuss our marriage," direstahan nitong sagot.

Namilog ang kanyang mga mata. Marriage? Nababaliw na ba ang lalaking ito? Why would he marry her? She was his nephew's ex-wife for god sake!

Naglakad si Nathaniel palapit sa kanya. Ngayon niya lang napagtanto kung gaano ito katangkad. Luke was tall, but Nathaniel's way taller and his body was a lot broader than her ex-husband. At kung tutuusin, halos ilang taon lang ang agwat ng edad nito kay Luke.

"Shall we?" Pukaw nito sa lumilipad niyang diwa.

"Wait!" Aniya at iniangat pa ang dalawang palad niya sa ere. "You know me, right? Why are you asking me to marry you? Kung inaalala mo ang nangyari sa atin kagabi, you said it yourself, we are both adults. I have no problem about it. Let's just forget that this happened."

Umangat ang sulok ng labi ni Nathaniel sa kanyang sinabi. "I don't care about what happened last night but I needed a wife for my inheritance and it's urgent. Naturingan na ikaw ang nakita ko kaya ikaw ang inaaya ko."

She went silent. Hindi niya alam kung ano ang mararamdaman niya sa sinabi nito. But either way, she doesn't want to get involved in another Stavros. Luke is already traumatic enough. Ayaw na niyang madagdag.

"I'm sorry. But I cannot accept your proposal. Iba nalang ang ayain mo," malamig niyang turan.

Tila hindi naman ito nagulat sa naging sagot niya. Mas tama pa yatang sabihin na inaasahan na iyon ng lalaki. Nathaniel nodded before picking something from his pocket. Maya-maya pa'y kinuha nito ang kanyang kamay at inilagay ang isang calling card.

"Incase you have a change of heart. Call me on that number," anito bago siya tinalikuran.

Napatitig siya sa calling card kung saan nakaukit ang pangalan nito sa kulay gold na letra. Sigurado siyang hindi siya magpapakasal sa lalaki pero sa hindi malamang kadahilanan, natagpuan nalang niya ang sarili niya na itinago ang calling card sa loob ng kanyang pouch.

"Saan ka ba nanggaling! Grabe ang pag-aalala ko sayo! Kung hindi ka pa umuwi, magtutungo na talaga ako sa police station para ireport na missing ka!" Malakas na bulalas ni Rhea.

Isang malalim na buntong hininga ang kanyang pinakawalan bago pilit na ngumiti. "Pasensya ka na, Rhea. May nangyari lang," aniya at nilampasan na ang babae.

Sinundan naman ni Rhea ng nagtatakang tingin si Barabara. She looked dishelve at bakit iba na ang suot nitong damit? Subalit kahit na gusto niyang makiusyuso, pinili niyang manahimik nalang.

Matapos na makapagshower, muling lumabas ng apartment si Barbara. Ngayong araw ay pupuntahan niya ang kumpanya na pag-aari ng kaibigan ng kanyang yumaong ina.

"I'm sorry, Miss Ferrer but I cannot accept your application," ani ng mismong boss ng shipping line kung saan siya nag-apply.

Nakaramdam siya ng panlulumo. Ikalawang buwan na magmula ng nagsimula siyang maghanap ng trabaho subalit hanggang ngayon, hindi parin siya natatanggap. Palaging declined anf application niya sa hindi niya malamang kadahilanan.

"Pwede niyo po bang sabihin sakin kung bakit hindi niyo tatanggapin ang application ko?" Sa wakas ay tanong niya.

Hindi na siya tatanggap ng mga walang lamang excuses gaya noong nakaraan. Nakita niya ang pag-aalalangan sa mukha ng kausap niya subalit kalaunan, nagpakawala ito ng isang malalim na buntong hininga.

"Didiretsuhin na kita, Miss Ferrer bilang dati akong kaibigan ng yumao mong ina. Kung ako lang ang masusunod, gusto kong makapasok ka sa kumpanya ko. I know how good you are at sigurado akong malaki ang maitutulong mo sa negosyo ko..."

Nangunot ang noo ni Barbara sa kanyang narinig. "Kung ganun bakit ayaw ninyong tanggapin ang application ko?"

"Masyadong malakas at malawak ang koneksyon ng ex-husband mo. Ayokong pagdiskitahan niya ang negosyo ko dahil lang sa tinanggap kita. Maraming empleyado ang umaasa sa akin."

Unti-unting naiyukom ni Barbara ang kanyang mga kamao. So that's the reason why she was rejected countless times? Hinarang ni Luke ang mga application niya para hindi na siya makahanap ng trabaho?

Hindi na siya nag-aksaya pa ng oras at agad na nagtungo sa Oceana. Subalit nasa labas palang siya, hinarang na siya ng dalawang guard.

"Pasensya na po kayo, Ma'am Barbara pero kabilin-bilinan po ni Sir Luke na hindi na kayo pwedeng tumapak dito sa kumpanya," nakayukong sabi ni Barbara.

"Pero gusto kong makausap si Luke! Isa pa, this is my company!" Hindi na niya napigilan na magtaas ng boses dahil sa frustration.

"Wag na po kayong magpumilit, Ma'am. Baka mapilitan din kaming kaladkarin kayo palayo."

Hindi naman siya makapaniwala habang nakatitig sa dalawang guard. They used to bow their heads to her and served her. Hindi siya makapaniwalang sa isang iglap, tinalikuran na siya ng mga ito.

Akmang aalis na siya nang umibis ang isang magarang kotse sa kanyang harapan. Ilang sandali pa'y bumaba mula sa loob si Luke kasama si Celine. She saw how gentle he is towards her step-sister. Subalit nang makita siya nito, bigla nalang tumalim ang mga mata ni Luke at nilapitan siya.

"What are you doing here?!" May diin nitong bigkas.

Matapang niyang sinalubong ang mga mata nito. "Why did you do it?"

Ilang saglit itong natahimik bago sarkastikong natawa. "Oh, you're talking about your application? I did meddle with the process."

"Bakit Luke?!" Tanong niya sa nanginginig na boses.

Huminga ito ng malalim bago mayabang na tumitig sa kanya. "Simple lang! I just want to show to everyone else that the high and mighty well-respected Barbara Ferrer is a stupid woman who falls for a man's trap. And incase you still don't get it, tatagalugin ko nalang. Hindi kita mahal. Ginamit lang kita para makuha ko ang kumpanya mo. Ngayong wala ka ng silbi, gagapang ka na sa kahirapan, Barbara at hinding-hindi ka na makakabalik pa sa tuktok!"

With that words, itinulak ni Luke si Barbara. At dahil hindi niya inaasahan ang ginawa ng lalaki, napaupo siya sa sementadong sahig.

Agad na lumapit si Celine at inangkla ang braso kay Luke saka mapang-uyam siyang tinitigan bago walang likod lingong naglakad ang dalawa papasok.

Naiyukom niya ang kanyang mga kamay habang nakatitig sa matayog na building ng Oceana. Isang Stavros ang sumira sa kanya kaya nararapat lang na kaparehong apelyido rin ang magbabangon sa kanya. With that idea, kinuha niya mula sa kanyang pouch ang calling card ni Nathaniel Stavros at tinawagan ang lalaki.

"I am accepting the marriage proposal…”