[Engineering] 2

[Engineering] ตอนที่ 2

เวลา 17.00 น.

หลังจากที่เรียนเสร็จ วันนี้ฉันกับเพื่อนๆอีกสามคนจึงเดินมาที่โรงยิมเพื่อที่จะไปเข้ากิจกรรมรับน้อง

"ซาร่าแกดูสิ ที่นี่มันสวรรค์ชัดๆ ดูแต่ละคนสิ ^.^"

"เห้ออ ฉันน่าจะเรียนวิศวะนะว่ามั้ย"

"เราลงใหม่กันเถอะ เอาปะ >_<"

"พอๆ พวกแกนี่นะ บ้าผู้ชายกันจริงๆ" ฉันที่เห็นว่าสองคนนั้นเริ่มจะพูดจาไม่รู้เรื่องแล้วจึงรีบเบรกไว้ทันที

ตอนนี้ทั้งมิวมิวและซาร่าเริ่มสนิทกันแล้ว ตอนแรกฉันยังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมสนิทกันไวจัง แต่พอคุยไปคุยมาเท่านั้นแหละ รู้ไหม เห้อออ

และตอนนี้ทางที่พวกเราเดินกันเป็นลานกิจกรรมของเด็กวิศวะซึ่งเป็นทางผ่านไปโรงยิมที่คณะฉันรับน้องพอดี และตอนนี้พวกเด็กวิศวะก็เริ่มมากันแล้ว ฉันจึงคิดว่าต้องรีบเดินผ่านไปให้ไวที่สุด ดูแต่ละคนนี่น่ากลัวมากเลยถึงแม้ว่าจะหน้าตาดีก็เถอะ

"แกจะรีบอะไรของแกเนี๊ยปลายฟ้า" ยัยมิวบ่นฉันเบาๆ

"ก็ฉันกลัวว่าจะไม่ทันเช็คชื่อนี่นา ^_^"

"เหรอออ"

"อื้ม ^_^"

เราเดินไปเรื่อยๆจนมาถึงที่นัดหมาย ตอนนี้พวกเพื่อนๆเริ่มทยอยมากันแล้ว เมื่อฉันเห็นว่ามีคนนั่งกันอยู่บนสแตนแล้ว ฉันจึงเดินเข้าไปนั่งรวมด้วย

"แกเมื่อกี้ฉันเห็นผู้ที่วิศวะอ่ะ อย่างหล่ออ่ะ"

"ถ้าแกเจอพี่เซนนะ ฉันว่าแกน่าจะเป็นลมเลยแหละ >_<"

"ฉันก็ได้ยินชื่อพี่เค้ามาด้วยเหมือนกันนะ >_<"

ฉันได้ยินเพื่อาที่นั่งข้างๆคุยกันอย่างออกรส อะไรจะขนาดนั้นกัน

"แก ฉันอยากได้เกียร์อ่ะ" ซาร่าพูดขึ้นมา

"เกียร์อยู่ที่ใคร ใจอยู่ที่เกียร์ กรี๊ดดด นี่แค่คิดนะ >_<"

"พอๆทั้งคู่ นั่นรุ่นพี่มากันแล้ว"

"เชอะ/เชอะ" ฉันถึงกลับต้องส่ายหัวทันทีกับท่าทางเพ้อฝันของเพื่อนทั้งสอง

"เงียบครับ!"

"......."

จากที่ทุกคนกำลังคุยกันอย่างสนุกสนานกลับกลายเป็นต้องเงียบทันที เมื่อรุ่นพี่เดินเข้ามาพร้อมกับตะโกนขึ้นมา

"มาครบกันแล้วใช่มั้ยครับ!"

"ครับ/ค่ะ"

"ยินดีต้อนรับน้องๆทุกคน วันนี้ที่พี่นัดพบทุกคนมาก็เพื่อที่จะทำความรู้จักกันและในวันนี้จะมีรุ่นพี่ทุกชั้นปีเข้ามาด้วย" พี่ผู้ชายเป็นคนพูด

"......"

"ขอให้น้องๆทุกคนให้ความร่วมมือกันด้วย"

"......"

"ได้ยินมั้ยครับ!"

"ได้ยินครับ/ได้ยินค่ะ"

จากนั้นเราจึงได้ทำการแนะนำตัวของแต่ละคน และพอแนะนำตัวเสร็จรุ่นพี่ที่น่าจะเป็นปี 4 ก็เดินเข้ามา เพราะตอนนี้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าจะเป็นรุ่นพี่ปี 2 และ 3 ส่วนรุ่นพี่ที่ที่เอ่ยบอกกับพวกเราชื่อพี่กฤษ ซึ่งเป็นเฮดว๊ากปี 2 นั่นเอง

"น้องค่ะ นี่คือรุ่นพี่ปี 4 ของพวกเรา....." พี่ไหมที่เป็นรองประธานจึงพูดแนะนำให้พวกเรา

"แกว่าพี่เจสสวยมั้ยยะ >_<"

"ฮะ" ฉันที่กำลังตั้งใจฟังรุ่นพี่แต่ละคนแนะนำตัวเอง ถึงกับต้องหันไปมองยัยมิวที่ตอนนี้มองพี่เจส เพราะพี่เค้าพึ่งแนะนำตัวเองไป

"อื้ม สวยดี ^_^"

"นี่แหละ ไอดอลฉัน ^.^"

"นี่! มิว ไหนแกบอกว่าฉันเป็นไอดอลแกไง ทำไมถึงเปลี่ยนใจยะ"

"ก็พี่เค้าสวย เซ็กซี่ ฉันได้ยินมาว่าเค้าเป็นดาวมหาลัยเลยนะ >_<"

"เหอะ ก็แค่ดาว ฉันรู้สึกไม่ถูกชะตากับยัยรุ่นพี่นั่นยังไงก็ไม่รู้"

"พอๆ อย่าพึ่งเถียงกัน" ต้องเป็นฉันตลอดสินะที่ต้องห้ามทับสองคนนี้

"เอ้าล่ะ ในเมื่อรู้จักพวกพี่กันครบหมดแล้ว หวังว่าน้องคงจะให้ความร่วมมือกับการเข้าร่วมกิจกรรมในครั้งต่อไป"

"......"

"ส่วนเรื่องกฏ ถ้าใคร........."

"......"

"เข้าใจมั้ยคะ"

"เข้าใจครับ!/เข้าใจค่ะ!"

"วันนี้คงไม่มีอะไรแล้ว เลิกได้ค่ะ"

เห้อออ เจอคอชะมัด ่ฉันว่าฉันรับกับทุกกฎได้นะ แต่พอมาข้อสุดท้าย ฉันคิดว่ากฎมันโหดไปนิดหนึ่งนะ ถ้ามาสายให้วิ่งรอบสนาม 7 รอบเนี่ยนะ ฉันจะบ้าตาย แล้วดูสนามสิกว้างใหญ่ไพรศาลขนาดไหน ไม่ใช่สนามโรงยิมนะ แต่เป็นสนามฟุตบอล

"นี่! พวกแกว่ากฎข้อสุดท้ายโหดไปปะ" ยัยซาร่าที่อารมณ์เสียขั้นสุดเมื่อพูดถึงเรื่องกฎ

"ฉันก็คิดว่ามันโหดไปจริงๆนั่นแหละ วิ่งรอบสนาม 7 รอบ คิดว่ามันง่ายรึไง เหอะ!" มิวมิวก็อีกคน

"แล้วแกคิดว่าไงยัยฟ้า"

"ฉันก็ว่ามันโหดนะ ถ้ามาสายจริงฉันจะไหวหรือเปล่าก็ไม่รู้" ฉันยิ้มแหยไปให้ทั้งสองคน

"นั่นเป็นเพราะแม่ไอดอลของเธอไม่ใช่ไง? ที่สั่งเพิ่มกฎอ่ะ"

"รุ่นพี่อาจจะอยากให้เรามีวินัยก็ได้นะ"

"จ๊ะ แม่คนคิดบวก ^_^" จริงค่ะ ที่บอกว่าพี่เจสเป็นคนคิดมันขึ้นมา ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ เพราะพี่เค้าเป็นถึงคณะกรรมการนักศึกษาของมหาลัยนี้รวมถึงเป็นคนสนิทของประธานสภานักศึกษาเลยแหละ

"อ่ะ ได้เวลาแล้ว งั้นฉันกลับก่อนนะ บายพวกแก พรุ่งนี้เจอกัน"

ขณะนี้เราก็ถึงหน้ามอกันแล้ว ซาร่าที่ขอตัวกลับก่อนเพราะมีนัดทานข้าวกับครอบครัว ยัยนี่รวยใช่เล่นเลยแหละ

"ฟ้า แกจะให้ฉันนั่งรอเป็นเพื่อนมั้ย"

"ไม่ล่ะ แกกลับก่อนเลย เดี่ยวลุงพลก็ใกล้ถึงแล้ว"

"ฉันถามจริงทำไมแกไม่หัดขับรถฮะ ที่บ้านก็มีตั้งหลายคัน"

"ก็ฉันขี้เกียจนี่ อีกอย่างให้ลุงพลขับมารับก็ดีแล้วไง ^_^"

"เห้อออ ฉันไปล่ะ"

"บ้ายบาย ^_^"

ฉันจึงมองไปรอบๆ ตอนนี้ผู้คนเริ่มทยอยกันกลับแล้ว จึงเหลือคนเพียงน้อยนิด ระหว่างที่ยืนรอลุงพล สายตาก็เหลือบไปเห็นผู้ชายสองคนกับผู้หญิงอีกหนึ่งคนที่ฉันจำได้แม่นเลย นั่นเพราะผู้หญิงคนนั้นก็คือพี่เจสนั่นเอง ส่วนผู้ชายอีกสองคนฉันไม่รู้จักและไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน จึงคิดว่าอาจจะอยู่คนละคณะ

ฉันที่อาจจะมองนานไป จนสบเข้ากับนัยน์ตาสีดำสนิทที่แฝงไปด้วยความดุดันกับใบหน้านิ่งเรียบ ที่ทำให้ฉันต้องสะดุ้งตกใจก่อนที่จะหลุบตาลงแล้วก็พอดีกับรถของลุงพลที่มาจอดอยู่ด้านหน้าของมหาลัยแล้ว

"คุณหนูครับ"

"ค่ะ ^_^" ฉันจึงหันไปยิ้มให้ลุงพลก่อนที่จะเข้าไปนั่งในรถ มันเป็นแบบนี้ทุกครั้งตั้งแต่ที่ชั้นเข้าโรงเรียน ก็จะมีลุงพลคอยรับส่ง เพราะพ่อกับแม่ฉันไม่ค่อยมีเวลาเพราะท่านต้องบินไปมาระหว่างต่างประเทศ ท่านจึงให้ลุงพลมาดูแลฉันแทน มีแต่คนบอกให้ฉันขับรถมาเอง แต่เพราะฉันขี้เกียจแล้วแถมยังไม่ชอบจำทางอะไรด้วย ฉันจึงไม่หัดขับรถ

"วันนี้เป็นยังไงบ้างครับคุณหนู"

"ฟ้าก็สนุกดีนะคะ แต่นี่เพิ่งเปิดเรียนวันเเรกเลยไม่ค่อยมีอะไรมากค่ะ ^_^" ฉันจึงยิ้มตอบลุงพลไป......