LOGIN“Hmm… Halikan mo muna ako para ibigay ko sa ‘yo ‘tong damit.”Pang-aasar lang naman iyon ni Rozen, katulad ng palagi niyang ginagawa. Hindi naman siya umaasang hahalikan siya ni Lianne.‘Sinasabi ko na nga ba!’ isip naman ng dalaga nang marinig ang demand nito.Ganoon pa man, inaasahan na rin niyang sasabihin ito ni Rozen, kaya hindi na rin siya nagulat.‘Ilang beses na rin kaming nag-sex… at halik lang naman ito… Hindi na masama,’ dagdag niya pa.Noong una, naiinis siya sa mga ganitong hirit ni Rozen. Pero dahil na rin siguro sa daming beses na may nangyari sa kanila, nasanay na siya sa katawan ng binata.Lahat ng pagpapaligayang ibibigay nito ay kaya niya nang tanggapin.Muling ibinalik ni Lianne ang tingin sa binata. Pinagmasdan niya ang guwapo nitong mukha, bago dumako ang tingin niya sa labi nito.‘Posible pala talaga na magkaroon ng ganitong kaguwapo na lalaki sa mundo…’ isip niya pa, tila hindi makapaniwala habang nakatitig lang kay Rozen.‘Okay lang ba talaga na halikan ko siy
Samantala, imbes na sa banyo, nagtungo muna si Rozen sa kusina upang uminom ng malamig na tubig.Pakiramdam niya kasi ay hindi siya mapapakalma ng basta shower lang. Kailangan ay ‘yong magigising kaagad ang diwa niya.Mahigpit ang pagkakahawak niya sa malamig na baso ng tubig, pero hindi no’n matalo ang init sa kan’yang imahinasyon.Nasa kuwarto niya si Lianne ngayon, nakahiga sa kan’yang kama, at gamit ang unan at kumot niya.‘I want to be beside her…’ isip niya bago umigting ang panga, at unti-unting namumula ang tainga. ‘I want to feel her, hug her, f.uck her…’“Fuck it.”Muling lumagok si Rozen ng isa pa
Humawak ang magkabilang kamay ni Lianne sa damit ng binata, at kahit gusto niyang depensahan ang sarili, hindi na lang niya iyon ginawa.Isa pa ay hindi naman nagpapatalo si Rozen, at kailangan niya rin talaga ng tulong kaya hinayaan na lang niya ito na buhatin siya.Kung lilikot pa kasi siya at bigla na lang siyang mabitiwan ni Rozen, masasaktan na naman siya. At siya lang ang magiging talo roon.Hindi naman nagtagal at nakarating na ulit sila sa penthouse ni Rozen. Kaagad siyang nagtungo sa kuwarto at inilapag ang dalaga sa kan’yang kama.Biglang nakaramdam ng pagkakomportable si Lianne dahil doon, kaya bigla rin siyang kinabahan.‘Bakit… Nasasanay na ako sa presensiya niya? Baka dumating ang araw na hana
Nakararamdam pa rin ng pagkailang si Lianne kapag malapit sila ni Rozen sa isa’t isa, pero hindi niya alam kung kailan nagsimula ang unti-unting pagkakomportable niya sa lalaki.Hindi nagtagal ay nakarating din sila sa unit ni Flynn. Ibinaba na ni Rozen ang dalaga, at ito na ang nagbukas ng pinto.Inilagay naman ng lalaki ang dalawang aso sa sarili nilang pet room, kung saan umupo lang ang dalawa sa sahig habang kumakawag ang mga buntot. Nakatingin ang mga ito kay Lianne.“Aalis na ako, ha?” wika ni Lianne sa dalawa, na para bang mga tao talaga ang kausap niya, bago tinapik ang mga ito sa ulo. “Babalik na lang ako bukas.”Ayaw ni Cherry at Chocolate na umalis si Lianne, kaya naman tumayo ang mga ito at pinaikutan siya.
Tumayo na si Lianne, at kahit nahihirapan ay sinubukan niyang huwag humawak sa kahit ano bilang suporta.“Cherry, Chocolate, halika na at uuwi na tayo…”Tila naman katatapos lang manood ng romance movie ang dalawang aso. Nakangiti ang mga ito bago naglakad papalapit kay Lianne.Hindi sanay sa strangers ang dalawa, at hindi rin nila gusto ang presensiya ni Rozen. Kaya naman nang makita nila nila ang lalaki, hindi nila ito tinrato nang kaparehas sa dalaga.Noong dumaan pa nga si Cherry sa gilid ni Rozen, sinadya nitong banggain ang paa niya. Nang tumingin doon ang lalaki, inilabas pa nito ang dila na para bang nang-aasar.Tumaas ang kilay ni Rozen habang nakatingin sa aso. ‘Bakit pakiramdam ko, pino-provoke niya ako?’Napansin naman ni Lianne na nag-iba ang ekspresiyon ng mukha ni Rozen. Bahagyang tumalim ang tingin nito, kaya naman tumikhim siya.“Huwag kang mag-alala… M-Mabait ang dalawang ‘yan. Hindi nangangagat.”Hindi tuloy alam ni Lianne kung puwede niya ba talagang sabihin iyon,
Malamig pa rin ang ekspresiyon ng mukha ni Rozen, at nanatili siyang nakatingin kay Lianne habang hawak niya pa rin ang phone nito.Namula naman ang mukha at tainga ng dalaga, pero tumikhim siya at sinamaan ng tingin ang binata.“Anong sinasabi mo riyan? A-Anong boyfriend kita, ha?” tanong ng dalaga sa medyo nauutal na boses.Hindi niya alam kung ano ang mararamdaman. May kung anong kumiliti sa kan’yang puso, pero bigla rin siyang kinabahan dahil alam niyang hindi totoo ‘yon.‘Hala! Baka isipin ni kuya Flynn na nagdadala ako ng lalaki sa unit niya!’ isip nito, kasabay ng pamumutla ng kan’yang labi.“A-Akin na nga ang phone ko!” sigaw ni Lianne bago inunat ang kamay para kunin ang hawak ni Rozen. “Kailangan kong mag-explain kay kuya Flynn!”Lalong dumilim ang mukha ng lalaki nang marinig iyon.“Hmm?” Hinawakan ni Rozen ang palapulsuhan ng dalaga at inilagay iyon sa itaas ng ulo ni Lianne. “Bakit kailangan mong mag-explain? May gusto ka ba sa kan’ya?”“Ha? Hindi, ah!” kaagad namang sago
Pagkabalik sa inuupahang kuwarto, kaagad kumuha si Lianne ng tubig upang inumin ang pills na binili niya kanina.Pagkatapos ay nag-shower siya at hinugasan nang sobra ang sarili, mula ulo hanggang paa.Napansin niya ang balat na punong-puno ng marka galing sa lalaki. Maging ang hita niya ay hindi p
Sa isang presidential suite, nakakalat ang damit ng isang lalaki at babae sa sahig, kasabay ng lumalagablab na init sa loob ng kuwartong iyon.Lumalangitngit ang kama sa bawat paggalaw ng lalaki, dahilan upang mapaungol nang malakas ang babae sa ilalim niya.Ilang oras na rin nang may mangyari sa k
Totoo naman ang sinabi ni Lianne. May plano talaga siya ngayong gabi.Niyaya siya ni Eunice sa isang dinner para makapag-catch up sa isa’t-isa. Matagal na rin kasi noong huli silang magkita.Nagkita sila sa isang restaurant.Habang kumakain, kinuwento ni Lianne ang pangha-harass sa kan’ya ng manage
Tumigil ang kotse sa harap ng isang mumurahing apartment.Hindi na hinayaan ni Lianne na ipag-drive pa siya ni Rozen hanggang sa parking lot. Baka kasi may makakita sa kanila na kakilala niya.“Okay na ako rito. Dito na ako bababa,” aniya.Pinagmasdan ni Rozen ang paligid. Kumunot ang noo niya. “Di







