LOGINPagkabalik sa inuupahang kuwarto, kaagad kumuha si Lianne ng tubig upang inumin ang pills na binili niya kanina.
Pagkatapos ay nag-shower siya at hinugasan nang sobra ang sarili, mula ulo hanggang paa.
Napansin niya ang balat na punong-puno ng marka galing sa lalaki. Maging ang hita niya ay hindi pinalampas nito.
Namula ang pisngi ni Lianne nang maalala ang mga nangyari. Hindi niya maiwasang isipin na aso ang lalaki dahil sa ginawa nitong pagkagat at pagsipsip sa balat niya.
‘Siguro nga ay aso talaga siya… Kasi hindi naman siya mag-iiwan ng ganitong mga marka kung hindi…’
Matapos maligo ay nagluto si Lianne ng instant noodles. Kinain niya iyon, at pagkatapos ay humiga na siya hanggang sa makatulog dahil sa sobrang kapaguran.
Gusto niya lang matulog nang mahimbing.
Baka sakaling paggising niya, mapagtanto niyang panaginip lang ang lahat ng iyon.
“Sana nga… Panaginip lang ang lahat…” bulong ni Lianne bago muling ipinikit ang mga mata at nagpalamon sa antok.
—
Nakatulog nang mahimbing si Rozen, at hindi niya na maalala kung kailan ang huling beses na ganito kasarap ang tulog niya.
Siguro ay dahil napagod siya sa patuloy na paggalaw kagabi, o baka dahil sa katabi niyang babae na sobrang nakakaadik ang presensiya.
Ngunit nang magising siya, wala na ang babae sa tabi. Hindi na niya ito makita sa bawat sulok ng kuwarto.
‘Tumakas siya habang natutulog ako?’ hindi makapaniwalang tanong ni Rozen sa sarili. ‘Wala siyang hininging kapalit? Hindi niya hiniling na panagutan ko siya?’
‘May ganoong klase ba talaga ng babae?’
Kinuha ni Rozen ang cellphone niya at tinawagan ang kan’yang assistant.
“William, dalhan mo ako ng malinis na damit dito sa room 921,” utos niya.
“Masusunod po, President.”
Pagkapatay ng tawag, tumayo na siya at pupunta na sana ng banyo para mag-shower, pero napatigil siya nang may mapansin sa kama.
Dugo…
Dumilim ang paningin ni Rozen. ‘First time niya ito…’
—
Samantala, dumating din kaagad sa presidential suit si William dala-dala ang malinis na damit.
Nakita niya ang damit ni Rozen na nakakalat sa sahig. Magulo rin ang kama, at ang kakaibang amoy ng hangin… Alam na alam niya ang amoy na iyon.
Napanganga si William. ‘Ang president na wala pang nagiging girlfriend sa loob ng twenty-eight years… ay may naka-sex na?’
‘Sinong babae ang may kakayahang sirain ang panata niya?’
Bigla na lang bumukas ang pinto ng banyo, at lumabas ang lalaking nakatapis lang.
Basa pa ang itim nitong buhok, at tumutulo pa ang tubig sa matikas nitong dibdib, sa kan’yang eight-pack abs, hanggang sa V-line nito na natatakpan na ng tuwalya.
Punong-puno ang dibdib at abs nito ng mga marka at love bites.
Pinamulahan ng pisngi si William bago tumikhim at nag-iwas ng tingin. “I-Ito na ang damit ninyo, President…”
Tumango lang si Rozen bago kinuha ang paper bag.
“I-check mo ang surveillance footage. Alam mo kung sino ‘yong babaeng pumasok sa kuwarto ko kagabi.”
Napanganga si William. “President, hindi n’yo kilala kung sino ‘yong babae?”
“Kung kilala ko, sa tingin mo ay ipapa-check ko pa sa iyo?” Kumunot ang noo ng binata.
Ang suspetsa niya ay ipinadala ang babae ng isa sa business partners niya.
Pero wala siyang ebidensiya.
“Naiintindihan ko. I-che-check ko rin kaagad.”
Mabilis na tumawag si William sa manager ng hotel at nag-request ng camera footage.
Ngunit ayon sa manager, sira ang CCTV cameras sa floor kung nasaan ang presidential suite, at hindi pa rin ito napapaayos.
Dahil doon, impossible nang malaman kung sino ang pumasok sa kuwarto ni Rozen noong gabing iyon.
Napabuntonghininga na lang si Rozen dahil sa disappointment.
Ganoon pa man, hindi na siya nagpatuloy sa imbestigasyon.
‘Isa lang siyang babaeng nakasama ko nang isang gabi. Hindi ko kailangang maglaan ng maraming oras para lang imbestigahan siya.’
Hindi inakala ni Rozen na mai-involve siya nang husto sa isang babaeng nakikipag-sex lang sa lalaking hindi niya kilala.
—
Mahaba ang naging tulog ni Lianne, at nang magising kinabukasan ay masakit ang ulo niya.
Hinilot niya ito nang bahagya at napangiwi na lang sa sakit.
Pero may isang parte ng katawan niya ang sobrang sakit, at iyon ay ang gitnang bahagi ng hita niya. Paika-ika na rin ang paglalakad niya.
Dapat ay papasok siya ng trabaho, pero ano na lang ang iisipin ng mga katrabaho niya kapag nakita siyang ganito?
Matapos magmuni-muni, tumawag si Lianne sa kan’yang supervisor upang magpaalam na magda-day off muna siya.
Nagluto na rin siya ng simpleng breakfast at uminom ng gamot para sa lagnat, at pagkatapos ay nagtungo na sa ospital para sa check-up.
Bigla kasi siyang nakaramdam ng takot. Paano kung may sakit ang lalaking nakatalik niya, at nahawaan siya nito?
‘Hay, hindi na talaga ulit ako iinom ng alak,’ saad niya sa isip. ‘Kapag talaga nahawaan ako ng sakit… yari ako!’
Napa-search pa tuloy siya ng tungkol sa genital warts, syphilis, at HIV.
At sa bawat research ni Lianne, mas lalo lang siyang nakaramdam ng takot. Mas lalo tuloy nanaig ang kagustuhan niyang makapagpatingin na sa doktor.
—
Nang makarating sa ospital, pumila na si Lianne para sa kan’yang appointment.
Nag-book siya ng appointment sa isang babaeng gynecologist, mas matanda at mas maraming experience. Alam kasi siyang awkward kung lalaking doktor ang titingin sa kan’ya.
Kung kakailanganin niyang hubarin ang pantalon para sa examination, alam niyang hindi naman maiilang ang lalaking doktor dahil trabaho nila iyon.
Pero si Lianne… Mahihiya siya nang sobra at hihilingin na sana lamunin na lang siya ng lupa.
Pagkatapos ng trenta minuto, sa wakas ay natawag na rin ang pangalan niya.
“Lianne Corporal… Kayo na po ang kasunod.”
“Okay po.”
Nakangiting pumasok si Lianne sa loob ng kuwarto, pero kumunot ang noo niya nang hindi makita ang babaeng doktor.
Imbes ay napansin niya ang anino sa likod ng puting kurtina.
‘Nagtatago ba roon si Doc?’ nagtatakang tanong ni Lianne sa sarili.
Dahan-dahang humakbang si Lianne papasok. “Doc?”
Ngunit hindi ito sumagot. Imbes ay naglakad ito hanggang sa hindi na siya nahaharangan ng kurtina.
Puting t-shirt, itim na pantalon, matangkad at matipunong katawan… Isa itong lalaki.
At hindi lang basta-basta lalaki. Nakasama na ni Lianne ang taong iyon kahapon lang.
‘Siya… Siya ba iyon? Ang lalaking nasa presidential suite kagabi?’
Dumako rin ang tingin ni Rozen sa dalaga, at kita rin ang pagkagulat sa mga mata nito.
Bigla na lang kinabahan si Lianne. Pinaglaruan nito ang mga daliri bago nagsalita, “Ako… Ikaw…”
Namula ang pisngi niya.
Napakaliit nga naman ng mundo. Paano nangyari na nakasalubong niya ulit ang lalaking nakasama niya noong gabing iyon?
‘Anong gagawin ko? Nakilala na ba niya ako? Tatakbo na ba ako o ano?’
Nagpa-panic na si Lianne at kung anu-ano na ang iniisip niya, pero pinilit niya pa rin magmukhang kalmado.
“Ah… sorry. Nag-book kasi ako ng appointment kay Doktora Jillian Montemayor. Nagkamali yata ako ng room na napasukan…”
Nakatitig lang si Rozen sa babaeng nasa harapan niya, pagkatapos ay gumalaw ang labi nito.
“No. Lumabas muna siya saglit. Ako muna ang pumalit sa kan’ya.”
Hindi nakasagot kaagad si Lianne. Nalintikan na.
Samantala, umupo na si Rozen sa swivel chair.
Kumuha ito ng papel at ballpen bago muling sumulyap sa dalaga. “Umupo ka.”
Tumitig lang si Lianne sa lalaki. ‘Nakilala niya ba ako?’
Masyadong lasing si Lianne noong gabing iyon, at hindi niya alam kung paano nagsimula ang lahat. Natitigan lang niya nang mabuti ang mukha nito nang magising kinabukasan.
Hindi sigurado si Lianne, pero dahil sa cold treatment nito sa kan’ya, sa tingin niya ay hindi siya nakilala nito…
Napabuntonghininga na lang siya bago umupo sa harap ni Rozen.
“Pangalan at edad,” saad ni Rozen nang sumulyap ulit sa babae.
“L-Lianne Corporal, twenty-two years old…”
Tahimik lang itong sinulat ni Rozen, pero sa loob nito ay kumakabog na rin ang puso niya.
‘Twenty-two… Nasa tamang edad na pala ito.’
Naaalala pa rin ni Rozen ang lahat, lalo na ang sobrang lambot na balat ng dalaga, maging ang baby face nito. Akala niya tuloy ay menor de edad pa ang nakaniig niya.
“At anong dahilan kung bakit ka magpapa-check-up?” tanong ng binata pagkatapos magsulat.
Nagdadalawang isip si Lianne. Lalaki ang kaharap na doktor. Naiilang tuloy siyang sabihin ang problema niya rito.
Pero dahil sa tingin ni Rozen na may malamig na ekspresiyon, nagsalita na siya.
“M-May masakit kasi sa pagitan ng hita ko…” Namula ang mukha niya.
Napahigpit ang hawak ni Rozen sa kan’yang ballpen, pero nanatili siyang kalmado.
“Which part, specifically?”
Napakagat ang dalaga sa labi. ‘Paano ko ba ide-describe iyon?’
“Ano… Ano kasi…”
Kiniskis niya ang magkabilang hita, na para bang binibigyan ang lalaki ang hint.
Tinitigan lang ni Rozen ang namumulang pisngi ng dalaga bago napalunok ng laway. Tila nag-init ulit ang katawan niya katulad ng gabing iyon.
Tumikhim siya at pinigilan ang nararamdamang emosyon bago pa ito tuluyang sumabog.
“Anong dahilan kung bakit iyan masakit?”
“A-Ano…” nautal na naman ang dalaga.
Kapag patuloy pa siyang nautal, mas lalo lang niyang nilalagay ang sarili sa kahihiyan.
“Sexual life?” tanong ni Rozen nang makitang hirap ang dalaga magsalita.
Hindi sumagot ang dalaga. Imbes ay tumango lang ito.
“Are you married?”
Umiling si Lianne. “Hindi…”
“How about a boyfriend?”
“Hindi rin…”
Napangisi si Rozen. ‘Hindi kasal at wala ring boyfriend.’
Isa lang ang ibig sabihin no’n. Siya ang dahilan kung bakit masakit ang pagkababae ni Lianne.
Noong gabing iyon, inangkin niya ang dalaga nang paulit-ulit. Sa tingin niya ay anim na beses iyon.
Napasobra siguro siya kaya nasaktan ito.
Nag-init na naman ang katawan ni Rozen nang maalala ang gabing pinagsamahan nila.
Dumilim ang paningin nito bago nagsalita sa husky na boses, “Humiga ka riyan sa kama at hubarin mo ang pantalon mo. Kailangan kong i-check.”
Kung kanina ay humahaplos lang ang isang kamay ni Rozen, ngayon ay niyakap niya na si Lianne gamit ang magkabila niyang kamay.Maya maya rin ay muli niyang hinaplos ang buhok ng dalaga, at mas hinila pa ito papalapit sa kan’ya para mas mayakap niya pa ito nang mahigpit.Nang maramdaman naman ni Lianne ang kamay ni Rozen, na para bang kino-comfort siya nito, unti-unti siyang nakaramdam ng kapayapaan.“Lianne… bakit?” muling tanong sa kan’ya ng binata. Mahina ang boses nito pero sapat na para marinig niya. “May umaway ba sa ‘yo? Sino?”“W-Wala…” Huminga nang malalim si Lianne habang pilit pinapakalma ang sarili. “Gusto ko lang hawakan ka at yakapin nang ganito…”Nang marinig niya ang boses ni Rozen kanina noong nakatalikod siya, bigla na lang siyang nawala sa kontrol.Bago pa nga niya tuluyang mapag-isipan ang susunod niyang gagawin, sinunggaban niya ang lalaki at niyakap ito.Kahit sa ganitong paraan lang ay kumakalma na kaagad ang pakiramdam ni Lianne. Isa ito sa mga skill na kinailan
Hindi sumagot si Lianne. Imbes ay dumako ang tingin niya sa kan’yang balikat bago kumunot ang kan’yang noo.‘Si Rain ang nakahawak sa akin… Pero bakit sa paningin niya, ako pa rin ang mali?’ isip ng dalaga habang masama ang kan’yang loob.‘Hanggang ngayon ba, hindi niya nakikitang ako ang dehado rito?’Ngunit imbes na magreklamo at ipagtanggol pa ang sarili, sinulat na lang ni Lianne ang oportunidad na ‘yon upang alisin ang pagkakahawak sa kan’ya ni Rain.Kumunot naman ang noo ng lalaki dahil doon. Bumaling ang atensiyon niya kay Roxanne at pinagsabihan ito.“Tumigil ka na nga, Roxanne!”Biglang namutla ang babae sa narinig. Halata ang takot sa ekspresiyon ng kan’yang mukha habang nakatingin kay Rain, tila hindi makapaniwala sa ginawa nito.“Ayan ka na naman, kuya! Sinisigawan mo na naman ako!” sigaw niya sa medyo nanginginig na boses. “Ginaganyan mo ulit ako dahil sa babae na ‘yan? Ako ang kapatid mo, kuya! Ako!”Sa limang taon na nawala si Lianne sa kanilang buhay, pakiramdam ni Rox
Hindi kaagad nakasagot si Roxanne. Nanubig ang kan’yang mga mata habang nakatitig sa kapatid. Natakot kasi siya sa tono ng boses ni Rain kaya naiyak siya kaagad.“P-Pati ba naman ikaw ay kampi rin sa babaeng ‘yan?!” hindi makapaniwalang tanong ng babae bago dinuro-duro si Liane. “Sige! Magkampihan kayong lahat at iwan n’yo ako mag-isa!”“Tutal, diyan ka naman magaling, eh! Palagi naman akong masama sa paningin mo kaya sige, panindigan na natin! Ako na ang masama! Ako na!”Humahagulgol si Roxanne nang umalis, kaya naman naiwan na si Lianne at Rain doon sa may eskinita.Noong tuluyan nang makahinga ang babae ay bumigay na nang tuluyan ang mga tuhod niya. Napaupo siya sa sahig, at kaagad namang umalalay sa kan’ya si Rain.“Ayos na ang lahat… Nandito na ako.” Puno ng sinseridad ang boses ng lalaki. “Hangga’t nandito ako, wala silang masamang gagawin sa ‘yo.”Inangat ni Lianne ang ulo, at tila ba nagniningning si Rain sa kan’yang paningin ngayon. Sa mga oras na ‘yon, nakangiti ang lalaki
Hindi pa man din nagsasalita ulit si Roxanne, ngunit ramdam ni Lianne ang mabigat na presensiya nito.Gusto man niyang alisin ang pagkakahawak ng kamay ni Rain, pero mas tumindi lang ang kapit ng lalaki sa kan’ya.Kumunot ang noo ni Roxanne dahil magkasama si Lianne at ang kapatid niya, pero mas dumilim ang ekspresiyon ng kan’yang mukha nang makita ang kamay ni Rain na nakakapit sa dalaga.“Kuya, sino siya?” tanong ni Roxanne sa malalim at tila nanghahamak na tono. “At bakit hawak-hawak mo ang babaeng ‘yan?”Sa paraan pa lang ng pananalita ng babae, alam na kaagad ni Lianne na wala man lang pinagbago si Roxanne kahit ilang taon na silang hindi nagkikita.O kung mayroon man, malamang ay mas naging maporma, at mas maldita ito.Sa totoo lang, hindi alam ng dalaga kung ano ang kan’yang mararamdaman ngayon. Napakurap siya nang mabilis bago ibinaba ng tingin.Ayaw niya man maalala ang nakaraan, pero tila nag-flashback sa kan’ya kung paano siya b-in-ully ni Roxanne noong junior high, at hang
Bahagyang kumunot ang noo ni Lianne sa narinig, pero nanatili lang siyang tahimik.Hindi kasi totoo na susunduin siya ni Rozen ngayon sa kumpanya. Dahil humingi siya ng pabor sa lalaki kanina tungkol kay Cherry at Chocolate, alam niyang baka matagalan bago ito makapunta sa Pristine Corporation.Nang makita ang katahimikan ni Lianne, hindi mapigilan ni Rain ang mapangisi. Dahil kasi roon, mas nanaig lang ang iniisip niya kanina na nagsisinungaling lang ang dalaga.‘Sinasabi ko na nga ba. Peke lang ang boyfriend na binabanggit niya dahil wala talaga siya no’n,’ wika niya sa isip. ‘Dahil kahit anong mangyari, ako pa rin ang gusto niya.’Nagmuni-muni si Lianne saglit bago muling tiningnan ang kan’yang phone at nag-send ng mensahe kay Rozen.[Ayos lang ba sa ‘yo na sunduin ako ngayong gabi?]Mas mabilis pa sa alas kuwatro na nag-reply ang lalaki.[Of course. I’m your boyfriend.][I’m on my way. Hintayin mo ako riyan.]Nang marinig ‘yon ay tila nakahinga nang maluwag si Lianne. Ayaw niya
“Tsk… Mabuti nga at pinakain ko na kayo saka nilinis ang pet room ninyo,” bulong lang ni Rozen bago lumabas ng unit at ni-lock ‘yon.Kinuha niya na ang kan’yang phone pagkatapos upang mag-send ng message kay Lianne.[Tapos ko na ang pinagagawa mo sa akin. Siguro naman, may reward ako pagkakita natin mamaya?]Dahil naging sunod-sunod din ang pag-o-overtime ni Lianne nitong mga nakaraan, naging considerate si Rozen at hinayaan niyang magpahinga lang muna ito.Ayaw rin naman niyang bigla na lang mahimatay ang dalaga habang ginagawa nila ang bagay na ‘yon.Pero ngayon… hindi na niya kaya pang magtiis. Ilang araw na silang walang se.x, at ngayon na habang iniisip niya pa lang ang dalaga ay tumitigas na kaagad ang kan’yang pagka.lalaki.‘I need to touch her tonight, because damn it. Hindi ko na kakayanin pa kapag wala pa rin!’—Namula naman ang pisngi ni Lianne nang mabasa niya ang reply ni Rozen. Sa tagal na nilang magkakilala ni Rozen, imposibleng hindi niya pa malaman kung ano ang ibig
Totoo naman ang sinabi ni Lianne. May plano talaga siya ngayong gabi.Niyaya siya ni Eunice sa isang dinner para makapag-catch up sa isa’t-isa. Matagal na rin kasi noong huli silang magkita.Nagkita sila sa isang restaurant.Habang kumakain, kinuwento ni Lianne ang pangha-harass sa kan’ya ng manage
Tumigil ang kotse sa harap ng isang mumurahing apartment.Hindi na hinayaan ni Lianne na ipag-drive pa siya ni Rozen hanggang sa parking lot. Baka kasi may makakita sa kanila na kakilala niya.“Okay na ako rito. Dito na ako bababa,” aniya.Pinagmasdan ni Rozen ang paligid. Kumunot ang noo niya. “Di
Nanlaki ang mga mata ni Lianne dahil sa narinig.“Saglit… bakit naging ikaw ‘yong agrabyado rito? First time ko iyon…”“At ako rin,” sagot naman ng binata sa malalim na boses. “Sa babae lang ba mahalaga ang first time nila? Sa tingin mo ay agrabyado ka, pero ako, hindi?”Nakakunot ang noo ni Rozen,
Pagkatapos bumili ng mga gamot, umalis na si Lianne sa clinic.Maganda naman ang panahon. Maaraw at maaliwalas ang hangin, pero bakit parang hinahabol siya ng kamalasan?Hindi lang niya nakasalubong ulit ang lalaki. Nagpanggap pa itong doktor at pinahubad pa ang pantalon niya para sa examination!K







