Chapter 2

NANG maramdaman ni Addie na naging mabigat na ang paghinga ng lalaking nasa tabi niya ay dahan-dahan siyang bumangon mula sa kama. Sinamsam niya ang kanyang damit na nagkalat sa sahig at nagbihis.

Kahit na sobrang sakit ng katawan niya ay pinilit niyang maglakad paalis doon. Pinanatili niyang nakayuko ang kanyang ulo dahil hindi na niya suot ng mga oras na iyon ang kanyang maskara. Ayaw niya namang malantad ang kanyang mukha.

Mabilis ang tibok ng puso niya habang naglalakad patungo sa elevator. Isang gabi lang naman ang nasa kasunduan nila. Ilang beses siya nitong inangkin at halos magmakaawa siya na tigila na niya ang ginagawa ngunit habang iniisip ang kalagayan ng kanyang ina habang nag-aagaw buhay ay tiniis niya ang sakit ng pagkababae niya.

Halos paika-ika siya sa paglakakad at mabuti na lang ay nagawa niyang makarating sa elevator. Nang magsara ito ay doon pa lang siya nakahinga ng maluwag dahil sa takot niya na baka magising ang lalaki at sundan siya nito. Hindi na niya kaya itong pagbigyan pa sa estado ng katawan niya.

Napakagat labi na lang siya nang muling maalala ang pagkawala ng bagay na pinaka-iniingatan niya, ang pagkabirhen niya. Alam niya na sa henerasyon ngayon ay hindi na mahalaga pa ang pagkabirhen sa kanila pero para sa kaniya ay napakahalaga nito ngunit ngayon ay tuluyan na itong nakuha ng lalaking ni hindi niya man lang kilala.

Wala siyang sinayang na sandali paglabas niya ng elevator. Kaagad siyang bumalik sa lugar kung saan naganap ang auction at doon ay hinihintay na siya ng nakausap niya. 

“Mabuti naman at nandito ka na.” sabi nito at inabot na sa kaniya ang isang brown envelop. Ngumiti ito sa kaniya. “Katulad ng napagkasunduan ay sayo ang 25% ng kita kaya ayan, meron kang 2.5 million pesos.” 

Hindi siya makapaniwala sa narinig. Kinuha niya ang envelop at pagkatapos ay binuksan. Halos manlaki ang kanyang mga mata nang makita ang pera sa loob. Hindi niya akalain na totoo nga ang lahat. Sa isang gabi ay ganun kalaking pera ang kinita niya.

“Ikaw pa lang ang babaeng nabili ng ganyan kamahal, alam mo ba?” sabi nito pagkalipas ng ilang sandali. Napahigpit ang hawak niya sa envelop. Wala siya sa mood para pag-usapan ang bagay na iyon. Ang mahalaga sa kaniya ngayon ay may pera na siya na pwede niyang ipangbayad sa ospital kung nasaan ang kanyang ina.

Tumayo siya mula sa kinauupuan. Wala na siyang balak pa na magtagal dahil tiyak na inaantay na siya ng kanyang ina. “Salamat po sa inyo. Mauuna na po ako.” magalang na sabi niya rito dahil kahit papano ay malaki ang utang na loob niya rito. Kung hindi dahil dito ay hindi siya magkakapera ng ganun kalaki.

Tumango ito sa kaniya. Tinalikuran na niya ito at naglakad patungo sa pinto ngunit bago pa man niya mabuksan ang pinto ay muli niyang narinig ang tinig nito. “Kung may balak kang maghanap ng trabaho ay pwede ka rito, mukhang may potential ka.” sabi nito sa kaniya.

Hindi na lamang siya sumagot at tuluyan nang lumabas. Paglabas niya ay kaagad siyang pumara ng taxi patungo sa ospital. Mabuti na lang at may dala siyang damit kanina na bihisan niya doon. Mukha siyang katawa-tawa kung naka-gown pa siyang magpupunta sa ospital.

Makalipas ang halos kalahating oras ay tuluyan na siyang nakarating sa ospital. Nagmamadali siyang nagtungo sa silid ng kanyang ina at halos tumigil ang tibok ng puso niya nang makitang pinalilibutan ito ng mga nurse at doktor. Ang makina sa tabi nito ay tumutunog at hindi siya tanga para hindi malaman ang nangyayari. Nanginginig ang tuhod niyang lumapit sa nagkakagulong mga doktor at nurse.

“Dok, ito na po ang perang kailangan niyo. Dala ko na po ang perang kailangan niyo para sa operasyon ng nanay ko. Please, iligtas niyo po siya…” napahikbi na siya at dahan-dahang napaluhod. Halos isang oras pa lang siyang wala pero ganito na ang lagay ng kanyang ina.

Tiningnan siya ng Doktor. “Okay, isalang siya sa operating room ngayon din.” sabi ng Doktor. Mabuti na lang at bumalik din naman kaagad ang pagtibok ng puso ng kanyang ina dahilan para mapatayo para sumunod sa operating room.

Sa labas ay tahimik siyang nakaupo, naghihintay ng lalabas na doktor. Ang kanyang mga mata ay magang-maga na dahil sa kanyang pag-iyak. Halos ilang araw na siyang walang tulog at kain dahil sa pag-iisip kung saan siya pwedeng kumuha ng ipangpapa-opera sa kanyang ina na may sakit sa puso.

May butas ang puso niya simula pa noong dalaga siya. Binawalan na pala ito noon ng doktor na magkaroon ng anak dahil sa kondisyon ngunit nagmatigas ito at nagpumilit na magkaanak kaya nabuo siya. Halos mag-agaw buhay din ito noon sa panganganak sa kaniya, mabuti na lang at hindi naman ito nalagay sa alanganin. Pero nitong mga nakaraan ay bigla na lang itong nahihirapang huminga basta.

Wala na ang kanyang ama, bata pa lang siya nang maulila siya sa ama dahil na hit and run ito ng isang hindi kilalang tao. Walang nakakita sa nangyari kaya hindi nila nakamit ang hustisya. Matanda na rin at mahina ang kanyang ina kaya siya na lang ang nagtatrabaho para sa kanilang dalawa.

Isa siyang call center agent, ngunit dahil nga sa kinailangan niyang bantayan ang kanyang ina sa ospital ay hindi siya nakapasok ng ilang araw at gumising na lang siya isang araw na tanggal na siya sa kanyang trabaho.

Ilang linggo na rin sila sa ospital at naubos na ang ipon niya. Nagkautang pa nga siya ngunit hindi pa rin iyong naging sapat para sa pagpapagamot ng kanyang ina kaya kinailangan  niyang ibenta ang sarili niya madugtungan lang ang buhay ng kanyang ina, kahit na ang kapalit nun ay ang pagkawala ng dignidad niya,

Oras pa ang dumaan bago tuluyang bumukas ang pinto. Kaagad siyang napatayo at sinalubong ang doktor na lumabas mula rito. “Kumusta na po ang nanay ko Dok?” puno ng pag-asa niyang tanong sa doktor.

Isang buntong hininga ang pinakawalan nito. “Success naman ang operasyon ngunit hindi ko alam kung kailan siya magigising.” sabi nito sa kaniya.

Nagsalubong ang kanyang mga kilay. “Ano pong ibig niyong sabihin?”  halos manginig ang boses niya.

“Kailangan pa ng ilang mga test at ia-update na lang kita okay? Nagbayad ka na ba sa billing?” tanong nito sa kaniya dahilan para magtagis ang mga bagang niya.

Talagang bago nila gamutin ang tao ay kailangang magbayad muna at magpakita ng halagang gusto nila. Tagapagligtas sila ng buhay hindi ba? Pero bakit parang iba ang nakikita niya sa mga ito, nagmumukha silang pera. Paano na lang kung hindi siya nakadiskarte ng pera? Paano na ang buhay ng kanyang ina?

Tumango siya at pilit na pinigilan ang galit na dahan-dahan nang umuusbong sa dibdib niya. “Ililipat na sa kwarto ang nanay mo, hintayin mo na lang siya doon.” sabi nito at ngumiti sa kaniya.

Naiwan siyang nakatayo doon habang nakakuyom ang mga kamay niya.

…