LOGINBubúka pa lang ang bibig ni William nang biglang— “Sir, pakisamahan naman po si Ma’am Leona na lumakad sa red carpet.” Hinihingal na sabi ng event coordinator. “Sure.” Agad niyang inalok ng braso si Leona. “Let’s go, Ma!” nakangiting bulong ni William. “Grabe, nakakanerbyos pala ’to!” natatawang sagot nito. Paglakad nila sa red carpet, sunod-sunod agad ang flash ng camera. “Ma’am Leona! Dito po!” “Ma’am, one more shot!” “Ma’am Leona!” Halos hindi na huminto ang mga photographer sa pagkuha ng litrato. Sa magkabilang gilid naman ay nagkukumpulan ang mga guest at supporters ng brand. “Grabe no? Ang galing talaga ni Miss Leona.” “Oo nga! Sikat na sikat na ang L&R sa buong mundo.” “Bet na bet ko nga ’yung bagong necklace collection nila. Mukhang pangmayaman pero affordable.” “True!” Hindi napigilan ni Leona na mapangiti. “Ang galing mo, Ma. Proud na proud ako sa ’yo.” Nakangiting sabi ni William. “Sus! Hindi ko naman maa-achieve ’to kung hindi dahil sa tulong niyo ni Reig
Tahimik ang buong mansyon. Ilang araw na ang lumipas mula nang isinugod nila sa hospital si Regie, pero kahit na gumaling na ito, mas naging tutok si Reign sa pag-aalaga sa kambal. “Matulog lang kayo diyan ha, mag-wo-work out lang si Mommy…” nakangiting bulong niya habang dahan-dahan niyang inayos ang kumot ni Regie at ni Williane. “Grabe, ang bilis-bilis niyong lumaki!” nangingilid ang luhang bulong niya. “Parang kailan lang nasa tiyan ko pa kayo!” Tuluyan nang bumagsak ang luha niya. “Anak?” Bigla siyang nagpahid ng luha nang pumasok si Leona. “M-may problema ka ba?” kunot-noong tanong nito habang papalapit sa kanya. “Masaya lang ako, Ma,” pilit ang ngiti nito. “Yung totoo, anak? Pwede ka naman magsabi sa ’kin kung may problema ka ’di ba.” Saglit na natigilan si Reign. “Naalala mo ba, Ma, ’yung time na isinugod natin sa hospital si Regie?” “Ahh ’yung pawis na pawis kayo ni William?” nakangising sagot ni Leona. “Bakit? Magkaka-apo na ba ulit ako?” “Ma! Hindi.” namumulang s
Mahigpit na hinawakan ni Reign ang kamay ni William. “Bakit nasali na naman siya sa usapan?” may diing tanong ni Reign. “What if lang.” tipid na sagot nito. Napabuntong hininga si Reign… “Daddy…” marahang hinaplos ni Reign ang mukha niya. “Kahit bumalik pa siya… wala rin namang magbabago, we're married, mahal kita, kayo ng mga anak natin at hinding-hindi ako gagawa ng bagay na makakasira sa pamilya natin… at sana ikaw din.” Bahagyang tumalikod si Reign. “Sweetheart, galit ka ulit?” “Tsk! Ikaw naman kasi, burado na nga siya sa isip ko, at dito” sabay turo niya sa tapat ng puso niya. “Tapos binabanggit mo pa! Nakakainis ka na!” Bahagya namang napangiti si William. Dahan-dahan siyang lumapit kay Reign saka ito niyakap. “Gusto mo ba…” bulong nito sa tainga niya. “Alisin natin ‘yung inis mo?” Hindi pa nagpa-process sa isip ni Reign ang sinabi nito ng biglang sinakop ni William ang labi niya. “Wil, baka may makakita!” kinakabahang bulong ni Reign. “Shhh...” mahinang sagot ni Wil
Saglit na natigilan si William. “Sweetheart, let’s go outside. Doon tayo mag-usap—” “Bakit kailangan pang lumabas kung pwede naman nating pag-usapan dito sa loob?” Napabuga ng hangin si William. Ngayon lang niya nakitang magalit si Reign, at hindi rin niya alam kung ano ang ikinagalit nito sa kanya. “Now answer me! Saan ka ba galing?” matigas na tanong ni Reign. “Reign anak—” “Ma, please, iwan mo muna kami.” Napatingin si Leona sa kanilang dalawa. Kitang-kita niya ang panginginig ng balikat ni Reign at ang namumutlang mukha ni William. Wala siyang sinabi. Tahimik siyang tumango bago marahang lumabas ng silid. Naiwan silang dalawa. “Uulitin ko...” mariing sabi ni Reign. “Saan ka ba galing?” Napabuntong-hininga si William. “Sa condominium. Pinuntahan namin si Lorraine.” Parang may kung anong sumàksák sa dibdib ni Reign. “Akala ko ba—” “It’s not what you’re thinking, Sweetheart.” Agad niyang inilabas ang cellphone. “Nagpunta ako doon kasama ko si Jack at ang ambulansya
Napaigtad si William sa gulat ng biglang mag-vibrate ang phone niya. “Hello, Ma—” “My goodness, hijo! Nasaan ka ba? Kailangan ka ng anak mo dito sa hospital. Pumunta ka na dito ASAP!” putol sa kanya ni Leona. Agad na napatuwid si William sa kinauupuan. “Ma? Bakit? Anong nangyari?” Pero naputol na ang tawag. “Ma?” Saglit siyang natigilan. Napatitig siya sa cellphone. Ilang segundo lang ay may pumasok na mensahe. “St. Augustine Private Hospital.” Napahawak sa dibdib si William, parang may malakas na tambol sa dibdib niya. “Jack.” Napalingon agad ang binata. “Boss?” “Sa hospital tayo. Drive as fast as you can.” —— Halos paliparin ni Jack ang sasakyan. Tahimik lang si William habang paulit-ulit niyang tinatawagan si Reign pero hindi ito sumasagot. “Shít!” Mariing mura niya sabay sapo ng sariling mukha. “Kung alam ko lang na magkakaganito… sana… sana hindi na ko umalis ng mansyon.” Mariing sigaw niya. “Boss kalma, hindi ito ang oras para sisihin mo ’yung sarili mo. Kail
Kusang napaurong si William nang dahan-dahang buksan ni Lorraine ang suot nitong robe.Nanigas ang panga niya.Agad siyang umiwas ng tingin.“Anong ginagawa mo?” malamig na tanong niya.Pero imbes na sumagot, dahan-dahang lumapit si Lorraine.“William...” basag ang boses nito. “Pagbigyan mo na ’ko... tayo lang naman ang nandito.”“Putangína!” mariing mura ni William.Mabilis niyang dinampot ang robe na nalaglag sa sahig at agad iyong itinakip sa katawan ni Lorraine.“Ganyan ka ba ka-desperada?!”Napaatras si Lorraine.Ngunit ilang segundo lang ay muli itong lumapit.“Hindi mo ba talaga naiintindihan?” nanginginig na sabi nito. “Mahal kita, William. At handa na ’kong talikuran ang lahat para sa ’yo.”“Enough!”Napaatras ito nang bahagya dahil sa tigas ng boses ni William.“Hindi ito ang pinunta ko rito!”“Talaga ba?” mapait na tanong ni Lorraine.Natahimik si William.“Don't tell me, naniwala ka sa acting ko?”Humigpit ang pagkakakuyom ng kamao niya.Biglang sumagi sa isip niya ang lit
Pababa pa lang ng sasakyan, hindi na mapigilan sa paglaláplápán sina Michael at Sylvia.“Naku po! Diyos ko!” gulat na napa-sign of the cross pa ang matandang babaeng kapitbahay ni Sylvia na nakakita sa kanila. “Ay talaga nga namang dito pa sa kalsada nagláplápan ang mga ’to,” inis na sabi niya. “Ho
“Ma…” mahinang tawag niya. “Ang sabi ko… sino ang kausap mo?” Dahan-dahang ibinaba ni Leona ang tawag. Lumapit siya kay Reign at iginaya ito paupo sa kama. “S-si… Josef. ‘Yung sa event, naalala mo pa ba?” Dahan-dahang tumango si Reign. “B-bakit niya tinatanong kung nasaan ka?” Sandaling natahi
Tahimik lang si Michael habang pinagmamasdan silang dalawa.“You know what?” napangisi siya. “Hindi na masaya sa bahay na ’to.”Unti-unting nagdilim ang mukha niya.“Wala na si Mommy… wala na si Reign… puro masasamang alaala na lang ang nandito.”Mariin niyang hinawakan ang lighter sa kamay.“At ka
Walang nagawa si Sylvia kundi ang sumunod kay Michael papuntang airport. Dahan-dahan siyang lumapit dito at umupo sa tabi niya. Nilingon siya nito pero hindi nagsalita si Michael. Habang papasok sila sa boarding area, ilang beses na gustong huminto ni Sylvia. Gusto niyang magtanong. Gusto niyan







