006

NAKAPIKIT ang mga mata ni Jav habang nakatingala, ini-imagine na naman ang babaeng naka-one night stand niya noong isang gabi.

Hindi niya mapigilan ang sariling mapangiti habang tulalang nakaupo sa kanyang swivel chair.

Nagbalik sa ulirat si Jav nang biglang may bumagsak sa ibabaw ng lamesa niya.

"This is all the files that you need to sign, Mr. Monasterio," sabi ni Lani, ang kanyang sekretarya na dalawang taon na ring nagtatrabaho sa kompanya niya.

Napaigtad si Jav. Mabilis siyang napatingin kay Lani at tumalim ang mga mata.

"Did you really just throw that on my table?" madiin ang boses niya. "Parang ikaw ang boss dito, ah!" Asik ni Jav

Mariin ang pagkakakuyom ng kanyang panga habang unti-unting tumayo. Kumunot ang noo, saka itinukod ang mga kamay sa mesa.

Napalunok si Lani, halatang natigilan. "Sorry po, Sir… peace po," paumanhin niya habang pilit na ngumiti at nag-sign ng peace sa amo.

Humugot ng malalim na hinga si Jav, ngunit halatang pigil na pigil ang sarili na bulyawan si Lani.

Sirang-sira na nga ang araw niya, mas lalo pang sinisira sa pang-aasar.

"Get out of my office now!" malamig pero matalim niyang sambit.

Hindi na nagdalawang-isip si Lani. Mabilis siyang tumalikod at halos matapilok sa pagmamadaling lumabas ng opisina ng kanyang amo.

Pagkaalis nito, mariing napapikit si Jav. Napahawak sa kanyang sintido. Kasunod ang malakas na hampas sa lamesa.

"Tsk. Pinaiinit talaga niya ang ulo ko," bulong niya sa sarili, nanginginig pa ang kamao sa galit.

Pero kanino ba talaga siya nagagalit? Kay Lani? O sa frustration niya na wala pa ring balita mula sa ipinagagawa sa kaibigan?

Mainit ang ulo niya dahil hanggang ngayon, ginugulo pa rin siya ng alaala ng babaeng nakasama niya buong gabing. Para na siyang nasisiraan ng bait sa kaiisip. Ni hindi na siya makatulog ng maayos.

Walang sabi-sabi na pumasok sina Lindrick, Kevin, at Patrick sa loob ng opisina niya. Ngingiti ang mga kaibigan niya habang naglalakad palapit.

Napaayos ng upo si Jav nang isa-isang umupo ang mga kaibigan. Sinusundan niya ng tingin ang mga ito habang ang lapad ng ngiti. Tila siya ata ang pinagtatawanan ng mga ito.

"Ang aga-aga n’yo sa opisina ko. Anong masamang hangin at napadpad kayong lahat dito?" kunot-noong tanong niya. Napatingin si Jav isa-isa sa kanyang mga kaibigan.

"We heard something from Kevin. Kaya andito kami para i-confirm kung totoo nga," nakangising sagot ni Patrick.

Nagsalubong ang kilay ni Jav at masamang tiningnan si Kevin. Mukhang nai-kwento na ng kaibigan ang napag-usapan nila sa telepono kahapon.

"Yow, pare! Huwag mo akong tignan ng ganyan," natatawang sabi ni Kevin, parang sumusuko na. Para kasing titimbuwang na lang siya sa sobrang sama ng tingin ni Jav.

"It’s just the two of us! Bakit mo sinabi sa kanila?" galit na tanong ni Jav sa kaibigan. Wala na ngang magandang naibalita sa kany, ikinalat pa ang napag-usapan nila.

Parang nagulat naman ang tatlo sa biglaang pagtaas ng boses niya.

"Cool down, dude. Masyado kang mainit," sabi ni Lindrick na lumapit at tinapik ng tatlong beses ang balikat niya.

"It’s too early, and I’m not even starting my work. Binu-buwisit n’yo na ako," iritadong sagot ni Jav.

"We're here to support you. Alam naming heartbroken ka at hinahanap mo pa rin ang princess mo na nalaglag ang sapatos sa loob ng kuwarto mo," pang-aasar ni Patrick.

Mas lalong umusok ang ilong ni Jav. "Umalis na lang kayo kung aasarin n’yo lang ako. Hindi n’yo alam lahat ng pinagdadaanan ko ngayon. Batong-bato na ako dito sa opisina at gusto ko nang lumabas para hanapin 'yung babaeng 'yon. Mangangantiyaw pa kayo!"

"Ang OA mo, Mr. Monasterio. Andito nga kami para ayain kang balikan ang hotel. Sasamahan ka namin na tanungin ang desk officer sa lobby, baka may impormasyon tayong makuha," sabi ni Kevin.

"May sarili kang agency. Kaya nga ibinigay ko sa'yo para ikaw ang tumrabaho, ‘di ba? Tapos ipapasa mo rin sa akin. Anong klase 'yan?" reklamo ni Jav.

Napailing na lang ang mga kaibigan niya sa kanya.

“Pare, relax ka lang. Gusto lang naman naming tumulong,” sabay sabing muli ni Kevin habang nagsandal sa upuan. “At saka, aminado ka naman, ‘di ba? You can’t get her off your mind.”

“Eh, paano ba naman? Hindi ko man lang nakuha ang pangalan niya. Wala akong kahit anong lead. Isang gabi lang 'yon pero para akong nabaliw,” inis na sagot ni Jav, sabay sabunot sa sariling buhok.

“May naalala ka ba kahit anong detalye?” tanong ni Lindrick. “Like accent niya, kung taga saan siya, kung may tattoo, kahit anong clue?”

Napaisip si Jav. Saglit siyang natahimik.

"I only remember is she told me she's 37 years old..."

Napatakip ng bibig si Kevin. "Pare, she older than you?"

Matalim na tingin na tinapunan ni Jav ang kaibigan. "And what's wrong with that? Age doesn't matter. Besides, I took her virginity. Ako, ang lalaking nakauna sa katawan niya. Napreseved niya ang sarili niya nang ganoon. She's indeed a good woman. Bibihira lamang ang ganoong babae sa panahon ngayon."

"Baka naman wala nang naging boyfriend dahil hindi maganda or maybe because she's really not attractive at all," giit naman ni Lindrick.

Mabilis na umiling si Jav. "That's not true. She's pretty. Maputi at sexy. I don't think she's 37, para ngang nasa 20's lang siya," pagtatanggol na sabi ni Jav, parang ini-imagine pa ang mukha at katawan ng babaeng nakaniig niya sa hotel.

"Okay. We believe you. Ikaw pa na maselan pagdating sa mga babae," ismid ni Kevin. Kilala nila si Jav na sobrang mapili kahit na womanizer at marami nang babaeng nakarelasyon ang kaibigan nila.

"Kaya nga hindi na makatulog, e. Nabaliw na ng babaeng 'yon!" Kantiyaw ni Lindrick kay Jav.

Kumunot ang noo ng binata. "Maingat lang ako sa mga babae at hindi basta-basta pumapatol kahit kanino. Hindi ako katulad n'yo na basta nakapalda pinapatulan..."

Nagkatinginan ang tatlo. "Sobra kang makapanghusga... sa tingin mo ganoon kami? Matagal na tayong magkakaibigan, parang sa ating apat ikaw ang maraming babae. Kaya nga panay ang reklamo ni Tita Honeylet," sabi ni Patrick.

Tumawa nang malakas sina Lindrick at Kevin, napapailing na lang si Jav.