LOGINPALAKAD-LAKAD si Jav pabalik-balik. Panay ang suklay niya sa kanyang buhok.
"I want to know about the woman I slept last night. Her personal information, where she lives, how old she is, and her family..." utos niya sa kanyang kausap sa kabilang linya. Kanina pa siya hindi mapakali. Tinotorete na ang utak niya sa pag-iisip sa babaeng nakasayaw niya kagabi. Ang aga niya ring nagising dahil sa babaeng 'yon at hindi nakakaramdam ng gutom. Kagabi pa kaya siya walang kain. "Pare, you called me because of that." Sagot ng kaibigan ni Jav na halatang-halata sa boses ang pagkairita sa kanya. "Why?" Angil niya. Rinig ni Jav ang malalim na buntong-hininga ni Kevin. "It's seven in the morning. And I didn't sleep last night because we're on the bar. Gusto ko munang matulog dahil pagod na pagod ako." "I don't care, Kevin. Ikaw ang tinawagan ko dahil alam kong ikaw lang ang makakatulong sa akin na mahanap ko ang babaeng 'yon," tugon ni Jav. Desidido siyang hanapin ang babaeng nakaniig niya kagabi. Bigla na lang kasi siyang nilayasan nito na hindi man lang nakukuha ang pangalan. May sariling security agency ang kaibigan niyang si Kevin Arambulo. Malakas ang tiwala niyang malaki ang maitutulong nito sa kanya sa paghahanap sa babaeng nakaniig niya kagabi. "Puwede mo naman akong tawagan mamaya. Pare, it's just a random woman. Marami ka nang nakasiping sa kama na mga babae. Kaya kalimutan mo na s'ya. And it's just a f^cking dare! Kami ang nagbigay sa'yo sa kanya, baka nakakalimutan mo. Kami rin ang dahilan kaya nakuha mo s'ya." Napatigil si Jav. Because of the drinks that he gave to that woman. Ang bilis nga umupekto ng gamot sa babaeng 'yon. Hindi na tuloy siya nakapagpigil nang i-offer nito ang sarili sa kanya dahil sa gamog na ininom. "How could I forget her? Virgin siya... wala akong alam na virgin pa pala siya. May pananagutan na ako sa kanya ngayon dahil ako ang kumuha ng virginity niya. Ako ang una, and the only man na nakasama niya sa kama. Di ba, nakakabigla 'yun?" Hindi niya basta makakalimutan ang nangyati kagabi. Damay na ang buong sistema... ang isip niya. 'Di lang niya alam kung bakit siya nagkakaganito sa isang ganoong klaseng babae. "D^mn! She's not the only virgin woman in the world. Marami pang birhen ngayon sa mundo. Makakahanap ka rin ng isa pang birhen. I bet may nakuha ka na rin noon na katulad ng babaeng 'yon," inis na inis na sabi ni Kevin. Umiling-iling si Jav. "No! I haven't slept with a virgin woman. Kaya gusto ko siyang makilala. I want to know her more. And I want to marry her..." seryosong saad niya. "What?! Are you crazy? Pare, kumain ka na muna. Baka gutom lang 'yan." Hindi man niya nakikita ang mukha ng kaibigan, nakikinita na niya ang pagbukas-sara ng bibig nito sa pagkabigla. "I'm f^cking serious! I really want to marry her. Kahit sino pa siya o saang lupalop pa siya galing. Basta pakakasalan ko siya," may diing sabi ni Jav sa kabilang linya. Pinal na ang desisyon niya at 'di na niya mababago. Humagalpak ng malakas na tawa si Kevin. "You're unbelievable! Dahil lang sa isang babae nagkakaganyan ka na. Isang birhen na babae na hindi mo kilala?" "Just do what I say, Kevin. I want to know her details as soon as possible." May pagmamadali niyang utos. Pinatay na ni Jav ang tawag. Dahil wala namang naging matinong sagot si Kevin sa kanya kundi ang hagalpak nitong tawa at pang-aalaska. Anong masama sa sinabi niya? He wants to marry her. He has the right to own her. Dahil siya ang nakauna sa babaeng 'yun. Sobrang ang sama niya para hindi isipin na pakasalan kaagad ang misteryosang babaeng 'yon. He is in big trouble. Naiinis siya na hindi pinatulog ng babaeng 'yong. Pero ang tang^ niya, nakausap na niya at nakaharap. 'Di man lang niya tinanong ang pangalan. Ni hindi niya nga inayang kumain. Tiyak na masakit ang buong katawan ng kawawang babae dahil sa magdamag nilang pagniniig. Ginulo ni Jav ang kanyang buhok. Sobrang frustrated siya na nagawang palampasin ang babae. Marami na siyang random woman na nakasiping. Inaamin niyang playboy siya at walang pakundangan pagdating sa mga babae. Ngayon, naisip niya kung gaano siya ka-g^go bilang lalaki. That woman is so precious. At pinalampas niya pa sa kanyang mga kamay. Paano kung siya na lang ang nag-iisang virgin na babae sa buong mundo? "You're so stup^d, Jav! Ang laki mong t^nga!" Malakas na bulalas niya. Marahas siyang napabuntong-hininga at pabagsak na naupo sa gilid ng kama. NAKALIGO na si Elorda, nakaginhawa ang malamig na tubig sa kanya. Pakiramdam niya ang gaan-gaan lahat sa kanya. Pero bigla siyang nalungkot dahil bumalik ang nangyari sa kanya. Napaluha na naman siya nang maalala na wala na ang maipagmamalaki niyang pagka-birhen. Kapag nalaman ng magulang niya na natulog siya kasama ng isang estranghero, tiyak siya sampal at sabunot ang aabutin niya. Biglang bumukas ang pinto at pumasok sa loob ng suite nila si Tess. Napaiwas ng tingin si Elorda at mabilis na pinunasan ang mga luha. "Itinatago pa... nakita ko na naman. Hay naku! Huwag mo nang isipin ang nawala sa'yo. Ano pa bang magagawa mo? E, nakuha! Ang maganda niyan, move forward. Move on, kapatid." Nangangaral na sabi ni Tess habang inaayos ang kanilang almusal sa ibaba ng lamesa. "Ang hirap na magkunwaring okay lang. Siyempre, malaki ang nawala sa akin. Virginity ko 'yon. Tapos hindi ko pa kilala ang lalaki." Napa-tsk si Tess habang umiiling-iling. "Ang lala. I-celebrate mo 'yan. Isang ganap na babae ka na. Salamat doon sa estrangherong lalaki 'yon, kung sinuman siya." Napamangot si Velora. "Parang hindi ka kaibigan. Imbes damayan mo ako sa nangyari sa akin. Tuwang-tuwa ka pa!" "Mag-almusal ka na. Pagkatapos uminom ka ng gamot at matulog ka ulit. Matulog ka para mabawi ang lakas mo." Sabi ni Tess na tila nanunukso pa ang ngiti. "Heh! Wala ka talagang awa sa 'kin..." Naasar talaga siya sa kaibigan niya na gusto pang natulog siya kasama ang hindi niya kilalang lalaki. Palibhasa ay birhen pa ito at 'di pa nagkakaroon ng boyfriend.ANG bilis ng tibok ng puso ni Jav habang nasa loob ng eroplano. Tinawagan siya ng kanyang ina. Pinapauwi siya. Importante raw pero ayaw nilang sabihin sa kanya kung bakit. Agad siyang nagpabook ng flight pauwi ng Pilipinas. Kanina pa siya hindi mapakali sa kanyang kinauupuan. Nasa tabi siya ng bintana at nakatingin sa mga ulap. Parang gusto na niyang hilahin ang eroplano para makauwi na kaagad sa kanilang mansyon. Habang sa nasa biyahe si Jav, nakahiga na si Elorda. Hindi siya dalawin ng antok. Naiiyak pa rin siya na malamang hindi galit ang magulang ni Jav sa kanya. Tinanggap sila ng mga ito. Hinihintay niya si Jav na dumating. Gusto niyang umasa na uuwi ang asawa para sa kanila. Muli silang mabubuo. Umaga, pinapa-breast ni Elorda ang kanyang bunsong anak, nakaupo sa sopa. Habang sina Dos at Uno ay nakaupo sa sahig, nagkukulay sa kanilang coloring book. "Magmeryrenda muna kayo ng mga bata," sabi ni Honeylet nang makalapit sa mag-iina. Napaangat ang tingin ni Elorda sa biyenang b
NAGULAT si Honeylet nang makita ang manugang at mga apo. "Elorda..." mangiyak-ngiyak niyang sambit at napatingin sa mga apo. "Mom, puwede po bang makausap kayo?" Pakiusap ni Elorda sa ginang. "Oo naman. Pumasok kayo." Pinunasan ni Honeylet ang kanyang mga luha at nilapitan si Elorda. "Ito na ba ang apo ko?" Tumango si Elorda bilang sagot. "Puwede ko ba siyang makarga?" Hingi ng permiso na sabi ni Honeylet. Hindi na nagsalita si Elorda at ibinigay si Joy sa biyenang babae. "Pasok na kayo. Tiyak na matutuwa si Jason kapag nakita kayo..." sabi pa ni Honeylet. "Lola..." tawag ni Dos. Napabaling ang tingin ni Honeylet sa kambal. "Ang lalaki na ninyo ni Uno. Babawi si Lola." Wika niya Napangiti ang magkapatid sa sinabi ng ginang. Bahagyang yumakap si Honeylet sa kanila kahit karga pa si Joy, wari’y ayaw pakawalan ang sandaling matagal niyang ipinagdasal. “Pasok na kayo,” ulit niya, masuyo ang tinig. Tahimik na pumasok si Elorda kasama ang mga bata. Pagdating nila sa sala ay suma
"JAV, kung kailangan mo ang tulong namin. Tawagan mo lang kami ng mommy mo at susunod kami agad sa'yo," bilin ni Jason sa anak. Pilit na ngumiti si Jav. "I'm okay. Kaya ko po 'yon. Huwag kayong mag-alala sa akin. Saka, kasama ko naman po ang buong team." "Pero, anak, magpapaiwan ka raw pagkatapos ng business trip mo sa US. Totoo ba 'yon?" tanong ni Honeylet. Tumango-tang ng ulo si Jav. "Honey, hayaan mo na muna ang anak mo. Gusto lang niyang mag-enjoy. Alam mo ang pinagdaanan niya. Deserve niya na gawin ang gusto niyang gawin," sabi ni Jason sa asawa. Napahawak si Honeylet sa braso ng asawa. "Iniisip ko lang wala siyang kasama roon. Sinong mag-aasikaso sa kanya? Malayo ang America para makapunta tayo agad doon..." nag-aalalang sabi niya. Marahang huminga si Jason bago muling nagsalita. “Anak na natin si Jav, Honey. Matanda na siya. At kung sakaling kailanganin niya tayo, alam mo namang hindi siya magdadalawang-isip na tumawag.” Sandaling tumahimik si Honeylet. Kita sa mg
NAPATITIG sa kawalan si Jav. Hanggang ngayon ay naiwan pa rin ang isip at puso sa San Carlos, kay Elorda at mga anak niya. Isang linggo na mula nang makabalik siya ng Manila. Pilit niyang binubuo ang lahat para sa kanya. Pakiramdam niya nawalan na siya ng buhay. Hindi ka niya kayang magsaya. "Sir Jav, may meeting po kayo after thirty minutes. I will ready the conference room. Papunta na po ang mga board of directors," sabi ni Ann, ang sekretarya niya. Tumango si Jav pero hindi niya agad narinig ang sinabi ng sekretarya. Nakatuon pa rin ang mga mata niya sa bintana ng opisina, tanaw ang magulong takbo ng lungsod, tila sumasalamin sa gulo ng isip niya. “Sir Jav?” muling tawag ni Ann, mas mahinahon. Napakurap siya at bahagyang tumango. “Ah… oo. Salamat, Ann. Ikaw na muna ang bahala.” Pagkaalis ng sekretarya ay napaupo siya nang mas malalim sa kanyang silya. Isang linggo na, pero parang kahapon lang nang iwan niya ang San Carlos. Ang mukha ni Elorda, ang mga mata ng mga anak niya.
NAPATIKHIM si Jav nang tuluyan na siyang makatayo sa tapat ng bahay nina Elorda. Saglit siyang huminga nang malalim, pilit pinatatatag ang loob. Ito na siguro ang huling pagkakataon. Dahan-dahan siyang lumapit sa pinto at kumatok. Maya-maya’y bumukas iyon at bumungad si Elorda. Natigilan ang babae nang makita siya. May hawak na bulaklak at dalawang supot ng pasalubong. “Jav…” mahinang sambit ni Elorda, halatang hindi inaasahan ang pagdating niya. “Hindi ako magtatagal,” agad niyang sabi, pilit na kalmado ang boses. “Gusto ko lang makita ang mga anak natin bago ako umalis.” Sumilip ang dalawang bata mula sa likuran ni Elorda. Nang makilala si Jav, sabay silang tumakbo palapit. “Daddy!” sigaw ni Uno, mahigpit na niyakap ang kanyang binti. Napayuko si Jav at lumuhod, yakap ang kambal. “May pasalubong ako sa inyo,” aniya sabay abot ng dala niyang supot. “Maging mababait kayo, ha? Makinig kayo kay Mommy.” Nang tumayo si Jav, napansin ni Elorda ang panginginig ng kamay ng asawa na
"GOOD morning, Elorda," bati ni Manuel, sabay abot ng bulaklak. "Para saan ang bulaklak, Manuel?" "Wala lang gusto lang kitang bigyan. Masama ba?" Umiling si Elorda. "Hindi naman pero malinaw naman ang sinabi ko na ayoko munang pumasok sa relasyon at ayoko na masaktan kita," diretsong sabi ni Elorda. Ngumiti si Manuel, hindi nabura ang kabaitan sa mga mata niya kahit malinaw ang pagtanggi. “Alam ko,” mahinahon niyang sagot. “Hindi ko naman hinihingi na sagutin mo ako. Gusto ko lang ipaalala na may taong handang umintindi sa’yo, kahit hanggang dito lang muna.” Saglit na natigilan si Elorda. Hindi niya inabot ang bulaklak pero hindi rin niya tuluyang tinanggihan ang lalaki. “Manuel… ayokong magbigay ng kahit anong pag-asa,” mariin niyang sabi. “May mga sugat pa akong inaayos. May pamilya akong iniisip.” Tumango si Manuel. “At nirerespeto ko ‘yon. Hindi ako lalampas sa kung anong kaya mong ibigay.” Bahagya niyang ibinaba ang kamay na may hawak ng bulaklak. “Kaibigan lang. Wala







