บทที่ 3

กลับมา ณ ปัจจุบัน

          ร่างบางรีบลุกขึ้นเดินหนี แต่ทว่าภูบดินทร์กลับรวบร่างของเธอเข้ามากอดไว้แน่น แผ่นหลังแนบชิดอกแกร่งที่ยังมีหยดน้ำเกาะพราว ซึมลงบนเสื้อของเธอ อีกทั้งสะโพกผายของเธอยังเสียดสีเข้ากับเจ้าท่อนเอ็นที่ตั้งตระหง่านรับสัมผัสอย่างไว

          "ปล่อยมินเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้ภู!"

          มินตราพยายามดิ้นสุดแรง แต่ยิ่งเธอดิ้นรนมากเท่าไหร่ สิ่งที่ดุนดันอยู่ตรงก้นกลับยิ่งตั้งตระหง่านขึ้น จนเธอรู้สึกถึงความร้อนที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง

          "มินไม่ต้องการภูเหรอ... แต่ภูต้องการมินมากนะ"

          แค่คำพูดหวานหยดที่หลุดออกมาจากริมฝีปากของเขา ก็ทำเธออ่อนระทวยลงทันที ภูบดินทร์ยิ้มในหน้าเมื่อร่างบางในอ้อมแขนหยุดดิ้น

          "ภูอาบน้ำให้นะ"

          เขาไม่พูดเปล่า แต่กลับช้อนร่างของเธอขึ้นมาไว้ในวงแขน ใครจะว่าเขาเย็นชาหรือหยิ่งผยองแค่ไหน แต่ผู้หญิงคนเดียวที่เขาแคร์ก็มีเพียงแค่เธอคนเดียวเท่านั้น

          มินตราจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ไม่แน่ใจ แต่แล้วเธอก็รีบหลุบเปลือกตามองแค่แผงอกแกร่ง เพื่อปกปิดบางอย่างที่อยู่ในใจมาโดยตลอด

          ภูบดินทร์ค่อย ๆ แกะกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอออกอย่างเชื่องช้า ตามด้วยบราเซียร์และแพนตี้ตัวจิ๋วเข้าชุดกัน เขาพ่นลมหายใจอย่างแรงเมื่อสายตาปะทะกับเจ้าดอกบัวตูมคู่งามที่เขาโหยหามาโดยตลอด เขาจับร่างของเธอให้หันหน้าเข้าหากระจกบานใหญ่ พร้อมกับร่างเปลือยเปล่าของเขาที่ยืนซ้อนอยู่ทางด้านหลัง ดวงตาของคนทั้งคู่สบกันผ่านกระจกที่ส่องร่างของคนทั้งคู่ ราวกับฉากอีโรติกในภาพยนตร์ก็ไม่ปาน

          ชายหนุ่มยกมือข้างหนึ่งบีบขยำเคล้นคลึงเต้านมทั้งสองข้าง ส่วนอีกข้างก็เคล้นคลึงเจ้าติ่งเกสรที่เขารู้ว่าเป็นจุดอ่อนไหวที่สุดของเธอ แค่เพียงเขาแตะต้องสัมผัสเพียงไม่นาน น้ำสีใสของเธอก็ไหลลงมาชโลมนิ้วของเขาเอาไว้

          "ร้องออกมาสิมิน... อย่ากลั้นเอาไว้" เขาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเธอกัดริมฝีปากตัวเองจนห้อเลือด เขารู้ว่าเธอเสียวขนาดไหน เพราะเขาเองก็ปวดหนึบอยากจะปลดปล่อยเช่นกัน

          ชายหนุ่มจับเธอนั่งลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อนใกล้อ่างล้างหน้า พร้อมกับจับเรียวขาของเธอให้เกาะเกี่ยวสะโพกของเขาเอาไว้ โดยที่มือกว้างยังคงกอดเอวบางไว้แน่น ริมฝีปากอุ่นร้อนของเขายังคงทำหน้าที่ดูดดุนเจ้าดอกบัวตูมคู่งามอย่างหิวกระหาย ในขณะที่นิ้วอุ่นของเขายังคงสอดแทรกใจกลางความเป็นสาวของเธอเอาไว้ จากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสามนิ้ว ที่ผลุบหายเข้าไปและออกมาอย่างเนิบนาบ        

          "ภู... มินเสียว"

          เพราะความเสียวกระสันที่เขาสร้างขึ้น ทำให้เธอลืมอายสิ้นเชิง ภูบดินทร์จึงเร่งนิ้วทั้งสามเข้าออกด้วยความรัวเร็ว โดยมีเธอส่งเสียงครางระงมด้วยความลืมตัว ก่อนที่ร่างเล็กสั่นกระตุกเกร็งเมื่อเธอเกือบจะถึงฝั่งฝัน แต่เขากลับดึงมือออกทันที และนั่นมำทำให้ใบหน้าของหญิงสาวแสดงออกถึงความผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด แต่เขาก็ไม่ได้ปล่อยให้เธอต้องรอนาน

          ชายหนุ่มค่อย ๆ ชักเจ้าแก่นกายเข้าออกจนมันพร้อมใช้งาน ก่อนจะค่อยเสียบแทงเข้าไปยังร่องสวาทที่มีน้ำใส ๆ ไหลเอ่อนองออกมาอย่างเตรียมพร้อม

          "อือม์...ภู..."

          "อ่าส์..มันดีมากเลยมิน ภูขอนะ"

          ความคับแน่นของเธอทำให้เขาถึงกับขบเม้มริมฝีปากไว้แน่น จนมินตราต้องเอามือเกาะไหล่ของเขาไว้เมื่อสะโพกผายเริ่มค่อย ๆ ขยับเข้าและออกเป็นจังหวะ ก่อนจะเร่งความเร็วและแรงขึ้นเป็นลำดับ จนเกิดเสียงลามกที่ดังกึกก้องไปทั้งห้องน้ำ

          ภูบดินทร์จับยกร่างของเธอเข้าหาผนังห้องน้ำที่ถูกตกแต่งเป็นกระจกใสอยู่รายล้อม ทำให้เห็นท่าทางร่วมรักที่ดูดุดันเผ็ดร้อน จนเขาเองแทบไม่เชื่อสายตาว่าเธอจะร้อนแรงได้ขนาดนี้ แผ่นหลังเนียนที่ทาบกระจกใส รวมถึงท่อนขาเรียวที่เกาะเกี่ยวสะโพกของเขาไว้แน่น ทำให้เขาจำต้องเร่งซอยถี่ยิบเมื่อเริ่มเห็นปลายทางของขอบสวรรค์ที่อยู่ตรงหน้า ใช้เวลาเพียงไม่นาน ร่างของเธอและเขาก็สั่นกระตุกไปพร้อม ๆ กัน พร้อมกับสายธารขาวขุ่นที่ถูกปลดปล่อยออกมาในห้วงสุดท้ายของความสุขสม

          วินาทีนั้นเองที่เขาพลันนึกขึ้นได้ว่าลืมป้องกันเสียแล้ว แต่ช่างมันเถอะ! ยังไงต่อจากนี้เขาจะเอาเธอแค่คนเดียวเท่านั้น...

          คำว่า "เพื่อน" ที่เคยเป็นข้อตกลงสำคัญ ดูเหมือนจะเลือนหายไปจากความทรงจำของภูบดินทร์แล้วอย่างสิ้นเชิง