FWB อย่ารักเกินเพื่อน

ร่างบางก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับของกินเต็มไม้เต็มมือ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันทันที เมื่อได้ยินเสียงน้ำไหลมาจากห้องน้ำ "ห้องตัวเองไม่มีน้ำอาบหรือไง? ทำไมต้องมาอาบห้องคนอื่น?"เสียงของเธอขาดห้วงไปดื้อ ๆ เมื่อจู่ๆร่างสูงก็เดินออกมาจากห้องน้ำ และมีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวที่พันกายท่อนล่างไว้อย่างหมิ่นเหม่ ชวนให้ลุ้นว่าจะหลุดร่วงลงมาเมื่อไหร่ มินตราแอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อสายตาพร่ามัวดันไปสะดุดกับส่วนกลางกายที่เผยอออกมาท้าทาย สายตาคมของภูบดินทร์เห็นปฏิกิริยาของเธอจึงแกล้งเดินเข้าไปหาหญิงสาวที่นั่งอยู่บนโซฟา "อยากจับไหม? ไม่ได้จับนานแล้วไม่ใช่เหรอ?" เสียงแหบพร่าของเขาทำให้ใบหน้าของเธอแดงซ่านขึ้นมาทันที ทั้งคู่เป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก บ้านใกล้กัน เรียนห้องเดียวกันมาตลอด กระทั่งม.ปลายปีสุดท้าย หลังเรียนจบ ภูบดินทร์กลับบ้านไปก่อนไม่ได้รอกลับพร้อมกันเหมือนอย่างเคย ทำให้เธอที่เตรียมของขวัญเรียนจบในฐานะเพื่อนสนิทไว้ให้ ตัดสินใจแวะไปหาเขาที่บ้าน ตอนนั้นพ่อกับแม่ของภูยังไม่กลับจากที่ทำงาน มินตราถือวิสาสะย่องขึ้นไปบนห้องที่เคยใช้ติวหนังสือด้วยกันบ่อย

ร่างทั้งสองยังคงโอบกอดกันอย่างแนบแน่น หลังจากที่เสร็จสิ้นภารกิจอันเร่าร้อนในห้องน้ำ ภูบดินทร์ก็ช้อนอุ้มร่างบอบบางออกมาในท่าอุ้มแตง โดยที่ส่วนกลางกายยังคงสอดใส่อยู่ภายในกายของเธอ ซึ่งมันสร้างความเสียวซ่านเกินกว่าที่เธอจะทานทนไหว "ภู...จุก เอาออกไปก่อน" "ไม่เอา...ภูจะเอามินต่อ" ภูบดินทร์กระซิบเสียงพร่า ใบหน้าคมคายซบลงบนไหล่มนของมินตรา ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดผิวเนื้อเนียน ความปรารถนาของเขายังคงลุกโชน ไม่มีทีท่าว่าจะมอดดับลงง่าย ๆ แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งพื้นสาดส่องลงมาบนโซฟาหนังตัวยาว สร้างบรรยากาศให้ดูเชื้อเชิญและมีอารมณ์มากยิ่งขึ้น เขา ค่อย ๆ วางมินตราลงบนโซฟาอย่างนุ่มนวล แต่ร่างของเขากลับยังคงทาบทับอยู่เหนือเธอ ไม่ยอมถอนกายออกไปแม้แต่น้อย "ภู..." มินตราครางแผ่วเบา เธอยังคงรู้สึกถึงความเต็มตื้นภายในกายที่เชื่อมโยงเธอกับเขาอย่างลึกซึ้ง ภูบดินทร์จูบซับลงบนซอกคอขาวเนียน สลับกับการขบเม้มเบา ๆ สร้างความซาบซ่านให้แก่เธออีกครั้ง ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ เริ่มขยับสะโพกอย่างช้า ๆ ราวกับจะทรมานเธอด้วยความเชื่องช้าที่แสนเร้าใจ พร้อมเสียงครวญครางของมินตราดังขึ้นเมื่อเ