โชคชะตา..ENDnc++

ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถของไค ซึ่งแน่นอนว่าเขากำลังขับพาฉันไปที่คอนโด ระหว่างนี้เขาจับมือฉันไปหอมราวกับคนโรคจิต

"จะหอมอะไรนักหนาเนี่ย"ฉันทักท้วงเพราะรู้สึกว่ามือฉันจะติดจมูกเขาไปแล้ว

"ก็ผมรักพี่อ่ะ"เดี๋ยวนี้ฉันได้ยินคำว่ารักจากเขาบ่อยมาก มันชื่นชุ่มหัวใจดีจัง

"แล้วทำไมไม่รักตั้งแต่ตอนแรก"ฉันแสร้งถาม

"นั้นสินะ...ป่านนี้เราคงมีความสุขกันไปตั้งนานแล้ว"ไคพูดพลางยกมือลูบครางตัวเองสีหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

"...."ฉันรู้ว่าเพราะอะไร

"ความแค้น!"สุดท้ายแล้วไคก็พูดขึ้นมาเอง

"...."ฉันจึงได้หันขวับไปที่เขา

"พี่รู้ไหมทำไมผมถึงแค้นพี่มาก..ที่ทำให้ไอ้ไฟฟ์ต้องฆ่าตัวตาย"

"...."

"ไอ้ไฟฟ์มันไม่ใช่แค่เพื่อน..มันเป็นเหมือนพี่ เหมือนน้องของผม ผมกับมันสนิทกันตั้งแต่เด็ก ๆ ผมมีพี่คีย์เป็นพี่ชาย และมีมันนี้แหละที่ผมนับว่ามันเป็นน้องชายผมอีกคน..เพราะแบบนี้ผมถึงได้แค้นพี่ไงที่ทำให้มันต้องคิดสั้น"ไคพูดจบแล้วหันหน้ามาที่ฉันเขาคลี่ยิ้มออกมา แล้วจับมือฉันกุมไว้

"จะโทษพี่ฝ่ายเดียวก็ไม่ได้..มันเองก็อ่อนแอเกินไป..อีกอย่างมันควรจะนึกถึงคนที่รักมันบ้าง..ไม่ควรที่จะนึกถึงแต่ตัวเองตัดช่องน้อยแต่พอตัว...ทำให้คนที่ยังอยู่ต้อง.."

"อย่าพูดถึงเรื่องที่มันผ่านไปแล้วเลย ปล่อยให้ไฟฟ์ไปสู่สุคติเถอะนะ"ฉันพูดแทรกขึ้นเพราะไม่อยากให้เสียบรรยากาศ

"อืม.."ไคตอบรับแล้วผงกหัวให้

พอไคขับมาถึงที่คอนโด ฉันเดินจับมือเขาเข้ามาในห้อง ไคให้ฉันนั่งตักเขาที่บนโซฟา แล้วโอบกอดฉันไว้

"พี่ไอ.."น้ำเสียงแหบเพร่าดังเข้ามาข้าง ๆ หู จากนั้นชายหนุ่มรุ่นน้องก็เริ่มใช้จมูกไซร้ตามซอกคอขาวของฉันทันที

"ไค..พรุ่งนี้มีสอบไม่ใช่เหรอ"ฉันพูดขึ้นเพื่อปรามเขา

"ก่อนที่จะสอบ..ผมอยากปลดปล่อยได้ไหม สมองมันจะได้โล่ง ๆ"ฉันเอียงคนมองชายหนุ่มรุ่นน้องที่กำลังยิ้มกรุ่มกริ่มอยู่

"เฮ้อ..."ฉันพ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ เพราะคิดว่าคงจะห้ามเข้าไม่ได้แน่ จากนั้นไคก็จับร่างฉันอุ้มขึ้นเป็นท่าเจ้าสาวแล้วเดินเข้ามาในห้องนอน

ไควางฉันนอนราบที่บนเตียง ก่อนที่จะยืนเต็มความสูงปลดกระดุมเสื้อออกที่ละเม็ดแล้วจ้องมองฉันด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

เขาทิ้งเสื้อกองลงไปที่พื้น แล้วคลานขึ้นมาบนเตียง คร่อมร่างฉัน โดยที่แขนของฉันก็คล้องคอเขาอย่างอัตโนมัติ ไคก้มหน้าลงมาเอาปากประกบกับริมฝีปากฉัน ก่อนที่จะสอดใส่เข้าไปในช่องปาก ลิ้นทั้งสองตวัดพันกันเป็นเกลียว ไคดูดริมฝีปากบนล่างสลับกันจนเปียกแฉะไม่ด้วยน้ำลาย แล้วจึงถอนจูบออก เขาดึงมือฉันให้ลุกนั่ง ก่อนที่จะล้วงมือไปที่ด้านหลัง แล้วปลดตะขอบราฉันออก โดยมีฉันให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

ทั้งบราแล้วเสื้อของฉันถูกโยนไปที่ข้างเตียงเรียบร้อย ไคผลักฉันนอนลง เขาใช้มือทั้งสองบีบเค้นที่หน้าอกฉัน

"ของผม แต่ถ้ามีลูกผมจะเสียสละยกให้ลูกข้างนึงละกัน"เขาพูดกับเต้าอกของฉัน มีความเสียสละบ้าบอ ถ้าเกิดมีลูกก็ต้องให้ลูกทั้งหมดนั้นแหละ ยังจะมาแย่งลูกอีกนะ แต่..ลูก?

"ฉันยังไม่อยากมีลูก"ฉันนึกขึ้นได้ว่าไคพูดถึงลูก ซึ่งตอนนี้ฉันยังไม่อยากมีลูกเลย

"แต่ผมอยากมีแล้วอ่า"

"นายอายุแค่นี้เอง อยากจะมีลูกแล้วเหรอ"ตอนนี้เขายังอายุไม่ถึง ยี่สิบห้าเลย อยากมีลูกแล้วหรือไงกัน

"เห็นหลาน เห็นน้องชายพี่ ผมอยากมีบ้างอ่า"ไคตอบกลับขณะที่มือยังบีบเค้นหน้าอกฉันอยู่

"ให้พร้อมกว่านี้ก่อนไหม"ฉันยังคงหาเหตุผลเพื่อให้เขาได้คิด

"...."ไคนิ่งจ้องมองหน้าฉันราวกับคิดอะไรบางอย่าง

"พอนายเรียนจบ นายอาจจะได้ทำอะไรที่ไม่เคยได้ทำ..แต่ถ้านายเกิดมีลูกนายอาจจะไม่ได้ทำก็ได้นะ"

"....."เขายังคงจ้องหน้าฉัน ส่วนมือก็ยังบีบเค้นหน้าอกฉันไม่ปล่อย

"ไหนบอกว่าถ้าเรียนจบจะปรับปรุงผับให้ใหญ่ขึ้นแล้วจะขยายสาขาด้วยไง ถ้านายมีลูกนายอาจจะ...."

"ถ้าพี่ยังไม่อยากมี ผมก็จะตามใจพี่ แต่ผมไม่ป้องกันให้นะ ผมใส่สดและจะปล่อยในตลอด"ว่าจบ ไคก็ก้มหน้าลงแล้วใช้ลิ้นแตะที่ปลายยอดปทุมถัน แล้วกระดกลิ้นรัว ๆ ทำให้ฉันเสียวซ่านไปทั้งตัว เขาทำแบบนั้นสลับกันทั้งสองข้าง ก่อนที่จะครอบมันเข้าไป ไคทั้งตวัด ดูด ดุน ราวกับเด็กยังไม่หย่านม เขาทำให้ฉันขนลุกไปหมด เอามือจิกหมอนแน่นแล้วเผลอครางขึ้นมา

"อ่ร้ายยย อื้อออ"เต้าอกฉันเปียกแฉะไปด้วยน้ำลาย มือหนาลูบไล้เรือนร่างฉัน แล้วปลอดตะขอกางเกงฉันอย่างรวดเร็ว

ไคละจากเต้านมฉันแล้วขยับกายมาตรงปลายเท้า เขาถอดกางเกงฉันออกจนหมด ตอนนี้สภาพฉันนอนเปลือยเปล่า ไร้เสื้อผ้าปกปิด ไคขยับมาตรงกลางระหว่างขา เขาจับขาฉันอ้าออกกว้าง แล้วกระตุกยิ้ม

"จำครั้งแรกได้ไหมครับ"

"ครั้งแรก?"เขาหมายถึงครั้งไหน ครั้งแรกของฉันก็คือการที่ฉันโดยเขาข่มขืน?

"พี่คงไม่รู้ตัว เพราะผมผสมยาเสียสาวให้พี่ดื่มกับเหล้า"พูดจบไคก็หัวเราะในลำคอ

"เหอะ!"ฉันแค่นหัวเราะออกมา แล้วเบือนหน้าหนีเขาดูสะใจมาก จนน่าถีบ

"เดี๋ยวผมจะทบทวนให้.."ไคพูดจบก็ก้มหน้าลงที่กลางกายฉัน ก่อนที่จะใช้นิ้วแหวกกลีบทั้งสองแยกจากกัน เขาใช้ลิ้นตวัดเลียไปตามร่อง ทำเอาฉันเกร็งไปทั้งตัวมือจิกไปที่หมอน นิ้วเท้าต่างพากันงุ้มเข้า

"อ๊ะ อ๊ะ ไค..เสียว"เขาดูดเลียอยู่แบบนั้นจนทำให้ร่องฉันเปียกแฉะไปด้วยน้ำหล่อลื่น

"อร้ายยย .."ฉันครางเสียงดังเมื่อไคดูดติ่งเสียวแล้วใช้กระดกลิ้นหยอกล้อกับมัน ฉันเริ่มจะไม่ไหวกับความเสียวที่เขาเป็นคนทำให้ฉันรู้สึก

"จะแตกอ่า ไค..."เขาได้ยินแบบนั้นก็รีบสอดนิ้วร้ายเข้าไป แล้วงอนิ้วชักเข้าชักออก โดยที่หัวแม่มือยังคงคลึง ๆ ไปที่ติ่งเสียว.

"อ๊ะ อ๊ะ อึ้มมม"ในที่สุดฉันก็ได้ปล่อยน้ำใสออกมา ไคชักนิ้วออกแล้ว เงยหน้ายิ้มให้ฉันอย่างพอพอใจ เขาใช้ฝ่ามือกลึงๆไปที่เนินสวาท ส่วนมืออีกข้างก็รีบปลดกางเกงตัวเองออก

ไคถอดกางเกงออกอย่างไว แล้วมาคุกเข่าอยู่กลางระหว่างขาฉัน เขาจับท่อนเอ็นที่มีขนาดใหญ่ รูดเข้ารูดออก แล้วมาจ่อที่ร่องสวาทของฉัน ก่อนที่จะสอดใส่มันเข้าไปทีละนิด ๆ ไคเงยหน้าขึ้นมองเพดานแล้วกระแทกสะโพกเข้ามาช้า ๆ จนลำแข็งของเขาเข้ามาจนสุด

"หึ้ม.."เขาคำรามออกมาเบา ๆ แล้วเอามือทั้งสองค้ำไว้ข้าง ๆ กายฉันทั้งสอง ก่อนที่จะเริ่มขยับสะโพกสอบ เนิบ ๆ

"แน่น ฉิบ.."ปึก ปึก ปึก ปึก เขาทำแบบเนิบ ๆ ช้า ๆ แล้วใช้สายตาแสนจะหยาดเยิ้มจ้องมองฉัน

ไคกัดฟันขณะที่เอวยังคงกระแทกเข้า กระแทกออก จนทำให้เห็นเส้นเลือดปูดโปนเต็มตามลำคอ ปึก ปึก ปึก เขาเริ่มขยับหนักหน่วงขึ้น ทำเอาฉันเสียวกระสันไปหมด แขนทั้งสองได้คล้องคอเขาไว้แน่น

"เสียวไหมครับ.."เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระเส่า

"สะ เสียว.."ฉันตอบเสียงสั่น เพราะร่างฉันก็โยกคลอนไปตามจังหวะกระแทกที่เริ่มจะรุนแรง ไคหยัดกายขึ้น แล้วยกขาฉันพาดบ่าข้างนึง ก่อนที่จะถาโถมเข้ามาอย่างรัว ๆ เน้น ๆ ท่อนเอ็นได้เข้าไปจนสุด แล้วถอยออกมาจนแทบจะหลุดจากกัน จากนั่นก็เข้าไปจนสุดลำอีกครั้ง สลับกันจนทำให้ฉันใกล้จะถึงฝั่งแล้ว

"ไค..อ่าส์ จะแตก"

"อึ้มมม พร้อมกัน"ปึก ปึก ปึก ปึก ไคกระแทกเขามาสามสี่ที แบบเน้น ๆ ย้ำ ๆ แล้วสายธารน้ำรักก็ได้พ่นเข้ามาในกายฉัน รวมถึงฉันเองก็ได้แตะขอบสวรรค์เรียบร้อย

ไคยังไม่ถอนลำตัวเองออก ราวกับต้องการให้น้ำรักของเขาได้เข้าไปจนหมดทุกหยาดหยด

"เอาออกไปได้แล้ว.."เขายังคาไว้ แล้วสักแปบนึงก็ถอดออก

"ไปอาบน้ำกันครับ"เขาลงจากเตียงด้วยสภาพล่อนจ้อน ก่อนที่จะอุ้มฉันไปที่ห้องน้ำ

.

ตอนเช้าฉันขับรถมาส่งไคที่มหาลัย เรามารถคันเดียว เพราะเขาอยากให้ฉันมารับเขาเมื่อสอบเสร็จ

"ตั้งใจสอบนะเด็กน้อย"ฉันพูดขึ้นเมื่อขับรถมาถึง

"ใครเด็กน้อย"

"นายไง คิกคิก"

"เด็กน้อยอะไรกัน...เมื่อคืนพี่ครางแทบไม่มีเสียงเลยนะ..มันไม่น้อยแล้วครับ"

"ไอ้เด็กบ้า"ฉันสบถออกมาเบา ๆ แล้วเบือนหน้าหนีไปอมยิ้มด้วยความเขิน

"ผมไปแล้วนะ"พอไคพูดขึ้นฉันก็หันขวับ แต่ใครจะไปรู้ว่าเขานั่งรอเอาปากมาจุ๊บกับปากฉันอยู่ และมันก็พอดีมาก เราสองคนได้จุ๊บปากกัน แต่ไม่ใช่แค่นั้น ไคยังจับท้ายทอยฉันแล้วบดขยี้จูบฉันอย่างหนักหน่วงอีก ฉันต้องใข้กำปั้นทุบที่แขนเขา จึงได้ยอมถอนออก ปากฉันเปียกไปหมด รวมถึงปากเขาที่เปื้อนลิปสติกที่ฉันทาด้วย เขาเอามือเช็ดปากตัวเองแล้วกระตุกยิ้ม

"ปะ ไปได้แล้ว"

"ครับ..ผมรักพี่นะ"ว่าจบ ไคก็เปิดประตูลงจากรถไปไม่ลืมที่จะปิดประตูให้ฉัน

.

.

ฉันขับรถมาที่โรงพยาบาล เพื่อมาเปลี่ยนเวรกับลุงไทน์ เขาต้องไปเคลียร์งานที่บริษัท ส่วนบริษัทฉันไม่มีอะไรวุ่นวายในข่วงนี้ ฉันจึงไม่จำเป็นต้องเข้าก็ได้ จะว่าไปบริษัทพ่อศิวา คนเก่งเยอะมาก และแทบยังซื่อสัตย์ขยัน ตั้งใจทำงานกันอย่างดีด้วย จึงทำให้บริษัทฉันไม่มีปัญหาอะไร

วันนี้เอมก็ได้เข้ามาเยี่ยมแม่และน้องชายฉัน เธอตื่นเต้นกับเด็กน้อยมาก อยากจะอุ้มนะแต่ไม่กล้า

"ไม่ต้องกลัว มาฉันจะสอน"

"ไม่เอา ๆ ฉันกลัวทำลูกแม่แกตก ฉันไม่มีปัญญาทำใข้คืนนะ"นั้นแหละ เธอก็ได้แค่นั่งหยอกออสตินโดยที่คนอุ้มคือฉัน..

แม่พักฟื้นที่โรงพยาบาลสามวัน แล้วก็ออกมาอยู่บ้าน จริง ๆ แล้วไคต้องสอบเสร็จเรียบร้อย แต่ทว่าเขาไม่ได้สอบในวันแรก จึงขออาจารย์สอบใหม่อีกรอบ เขาจึงต้องช้ากว่าคนอื่น

ขณะที่ฉันนั่งทำงานอยู่นั้น ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พอหยิบมาดูก็มีเบอร์ไคโชว์ที่หน้าจอ ฉันจึงกดสายรับ ด้วยความแปลกใจ เพราะเมื่อเช้าเราเพิ่งจะแยกกันเอง และตอนนี้ฉันได้ขนข้าวของไปอยู่กับเขาเรียบร้อยแล้วค่ะ

"ว่าไงคะเด็กน้อย"ฉันรีบกดรับสายแล้วเอ่ยขึ้น

(ลงมาข้างล่างหน่อย)

"มีอะไร?"

(ลงมาเถอะหน่า)

"เฮ้อ..."ฉันถอนหายใจเมื่อไคพูดจบเขาก็กดวางสาย ซึ่งฉันก็ต้องวางงานที่ทำแล้วลงไปหาเขา พอเดินลงมาที่หน้าบริษัท ก็เห็นพนักงานมุงดูอะไรกันเต็ม พวกเขาเห็นว่าฉันเดินเข้าไป ต่างก็แหวกทางให้ และพอฉันมองไปที่หน้าบริษัท ก็เห็นพนักงานเสิร์ฟที่ผับไคยืนเรียงกับเป็นแถวยาว ทั้งหมดถือกระดาษขนาดใหญ่ไว้ทุกคน พอไคเห็นฉันก็ทำสัญลักษณ์ ให้พนักงานเสิร์ฟกลางกระกระดาษ

[ผมเป็นโชคชะตาของพี่]นั้นคือข้อความในกระดาษคนแรก

[พี่เป็นโชคชะตาของผม]คนที่สอง ฉันเริ่มรู้สึกน้ำตาคลอเบ้า

[ผมขอจับมือพี่ไปตลอดชีวิตได้ไหม]คนที่สาม

[ผมสัญญาว่าผมจะไม่ปล่อยมือพี่ไปแน่]คนที่สี่

[ผมสัญญาว่าเราจะไม่มีวันแยกจากกัน]คนที่ห้า

[ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้พี่เสียใจ..]คนที่หก และแล้วหยดน้ำใสก็ไหลออกมาจากตา

[ผมสัญญาว่าผมจะทำให้พี่มีแต่ความสุข..]คนที่เจ็ด ฉันเอามือปาดน้ำตาที่ไหลออกมาลวก ๆ

[เด็กน้อยคนนี้จะขอดูแลพี่ทั้งชีวิต]

พอกระดาษหมด ไคก็เดินมาคุกเข่าตรงหน้าฉัน เขาหยิบแหวนจากกระเป๋าเสื้อขึ้นมา แล้วพูดว่า

"เรามาเป็นผัวเมียกันนะ"พอเขาพูดจบ พนักงานบริษัทฉัน และพนักงานเสิร์ฟของเขาก็กรี๊ดกร๊าดกันยกใหญ่ แต่เดี๋ยวนะ! มันใช่คำนี้เหรอ มันต้อง 'แต่งงานกันนะ'อะไรแบบนั้นไหมอ่า แต่ฉันก็ผงกหัวตอบตกลง ไคฉีกยิ้มกว้างแล้วรับสวมแหวนให้ฉันทันที

"ผมรักพี่จริง ๆ จริงนะ"ไคลุกขึ้นแล้วเข้ามาจูบที่หน้าผากฉัน

"ไม่มีรักจอมปลอมอะไรนั้นแล้ว"

"ฉันก็รักนาย.."ฉันพูดไปพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาด้วยความสุข ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่ฉันครอบครองหัวใจเด็กบ้าคนนี้ เด็กเถื่อน เด็กปากสุนัข คนนี้ได้ ...

.