ชนะใจ..(64)

ทุกคนตามแม่ไปที่ห้องพักฟื้น..แต่น้องยังไม่ออกมาจากห้องเด็กแรกเกิดเพราะคุณหมอต้องตรวจเช็คร่างกายอีกหลายอย่าง ลุงไทน์ขอบอกขอบใจไคยกใหญ่ ที่ช่วยให้ลูกของเขาปลอดภัย รวมถึงแม่ของฉันด้วยที่ไม่ลืมขอบใจไค ท่านพูดกับไคดีกว่าเดิม ดูเป็นมิตรมากขึ้น เพราะก่อนหน้านี้แม่จะคอยไล่เขาและพูดจาเสียงแข็ง. ฉันคิดว่าแม่คงจะเริ่มใจอ่อนแล้วล่ะ

สักพักใหญ่คุณพยาบาลก็พาน้องชายฉันเข้ามาพอได้เห็น 'ออสติน'ฉันตื่นเต้นมาก ใช่แล้วน้องชายฉันชื่อ ออสติน ไคจ้องมองน้องชายด้วยแววตาที่ดูปลื้มปริม และเอ็นดู เขาดูอบอุ่นมาก เมื่อแม่ให้เขาอุ้มน้อง อาจจะดูเก้ ๆ กัง ๆ อยู่บ้าง เขาหอมน้องชายด้วยความรักใคร่ แล้วยิ้มไม่หุบเลย ฉันกับแม่หันมายิ้มให้กันเมื่อเห็นท่าทางไคที่ดูรักเด็กมาก

ถ้าลูกฉันยังอยู่ก็คง...เฮ้อจะว่าไปฉันเองก็ไม่ได้อยากจะมีลูกหรอก พอมารู้อีกทีว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์แต่ลูกก็ไม่อยู่แล้ว มันน่าเศร้าที่สุด

"แล้ววันนี้ไม่ไปเรียนเหรอไค"ลุงไทน์เอ่ยถามไค

"เอ่อ..."

"จริง ๆ แล้ว ไคต้องไปสอบแต่.."ฉันยังพูดไม่จบไคก็เข้าสะกิดฉัน

"ตายจริง..ยังงี้ก็ไปสอบไม่ทันแล้วนะสิ"

"ครับ..แต่ไม่เป็นอะไรครับ เดี๋ยวค่อยไปสอบใหม่ได้"แม่ผงกหัวรับแล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ

"ยังไงก็ขอบใจนะที่พาน้ากับลูกมาถึงโรงพยาบาลอย่างปลอดภัย"

"ครับ.."ไคตอบรับแล้วคลี่ยิ้มจนเห็นลักยิ้มเจ้าเสน่ห์ของเขา

ออสตินเริ่มร้องเพราะคงจะหิวนม..ฉันกับไคจึงขอตัวกลับก่อน เพื่อให้แม่กับน้องได้พักผ่อน ส่วนลุงไทน์ยังอยู่เพราะต้องช่วยดูแลแม่กับน้อง

ไคอมยิ้มไม่หยุด ในขณะที่เขากำลังขับรถไปที่คอนโดของเขา ดูท่าทางเขามีความสุขมาก จับมือฉันไว้ตลอด แล้วยกขึ้นมาหอมบ่อย ๆ

"ผมใกล้จะทำสำเร็จแล้ว ผมต้องชนะใจน้าอุ่นได้แน่ เพราะท่านคุยกับผม ยิ้มให้ผมแล้ว"เขาเอ่ยพร้อมหันมาฉีกยิ้มกว้างให้ฉัน

"นายเก่งที่สุด"ฉันพูดแล้วยิ้มหวานส่งไป

"ผมเก่งหลายอย่างพี่ไอไม่รู้เหรอ..โดยเฉพาะเรื่องเสกเด็กเข้าท้อง"กำลังจะดีแล้วเชียว ไคไม่ได้แค่พูดสายตาเขาจ้องมาที่กลางกายของฉัน ก่อนที่จะปล่อยมือฉันแล้วเอื้อมไปลูบที่ต้นขา

"อย่ามาทะลึ่ง"ฉันจับมือเขาออกจากต้นขาทันที

"ผมเห็นออสตินแล้ว ก็นึกถึงลูกของเรา ถ้าเขามีโอกาสได้เกิดมา ผมจะดูแลเขาอย่างดี"ไคพูดเสียงเศร้า ๆ

"นายได้มีโอกาสดูแลลูกนายแน่ ๆ"ไคหันขวับมาที่ฉัน

"พี่พร้อมจะมีลูกกับผมแล้วใช่ไหม"

"ใครบอก ฉันหมายถึงลูกนายกับคนอื่นต่างหาก"ฉันพูดแก้เขินไป จริง ๆ แล้วฉันก็อยากมีลูกกับเขานั้นแหละ ก็ฉันรักเขาหนิ จะไปมีลูกกับใครได้

"แน่ใจนะว่าจะให้ผมไปมีลูกกับคนอื่น"ไคพูดพร้อมกับยกยิ้มมุมปากอย่างกวน ๆ

"ก็แล้วแต่นะ"ฉันตอบกลับแล้วยกมือกอดอก แล้วเบือนหน้าไปมองที่ข้างทาง..เด็กบ้าลองไปดูสิ ฉันจะฆ่าให้ตาย!

"หึ"ไคหัวเราะในลำคอแล้วก็หันหน้าไปขับรถ จนกระทั่งมาถึงคอนโดของเขา

ไคจับมือฉันเดินเข้าห้อง ที่มาก็เพราะเขามาเปลี่ยนเสื้อผ้า และจะพากันไปทำบุญให้ลูก เราสองคนไม่ได้ไปทำบุญให้ลูกด้วยกันเลยสักครั้ง เมื่อไคเอ่ยปากชวน ฉันก็เลยตกลงที่จะไปกับเขาทันที

ฉันกับไคตั้งใจแผ่บุญกุศลไปให้ลูกที่อยู่บนฟ้า ถึงแม้ว่าตอนที่ลูกจากไป เขายังไม่เป็นรูปร่าง แต่เขาก็เป็นก้อนเนื้อที่ฉันกับไคร่วมกันสร้างเขาขึ้นมา

หลังจากทำบุญเสร็จเราสองคนก็หาข้าวกินกัน ระหว่างที่ไคกำลังหาที่จอดรถ สายตาฉันก็เห็นพี่กัชลงมาจากรถพร้อมกับผู้หญิงคนนึง แต่ไม่ใช่เอมเพื่อนของฉัน ท่าทางทั้งสองดูเหมือนกับคู่รัก ฉันรู้สึกไม่ชอบใจเลย ที่เขาทำแบบนี้เพื่อนฉันได้ยังไง เอาเพื่อนฉันไปไว้ไหน ฉันเพ่งมองทั้งคู่อยู่นานจนไคดับรถเรียบร้อยแล้ว

"โกรธแทนเพื่อน?"ไคโน้มหน้ามากระซิบข้าง ๆ หู มือยังกำอยู่ที่พวงมาลัย แล้วตวัดสายตาไปที่สองคนนั้น

"พี่กัชทำแบบนี้กับเอมได้ไง นายดูสิโอบเอวผู้หญิงคนนั้นไม่ปล่อยเลย"

"ก็เพื่อนพี่กับไอ้กัชตกลงกันเป็นแค่คู่นอนแล้วหนิ พี่จะไปโกรธกับมันทำไม ถ้ามันจะควงผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่เพื่อนพี่"พอสิ้นเสียงฉันหันขวับไปที่ไคทันที

"นายรู้"ไคพยักหน้าเมื่อฉันเอ่ยถามไป

"ใครบอกนาย"

"เหอะ...รีบเข้าไปเถอะ ผมหิวจะแย่แล้ว"

"หิวข้าว?"

"หิวพี่..เดี๋ยวพอกินข้าวเสร็จผมจะกินพี่ต่อ"ไคพูดจบ ก็กระตุกยิ้มร้าย ก่อนที่จะเปิดประตูลงจากรถ

พอเดินเข้าไปในร้านก็เหลือบเห็นพี่กัชกับหญิงสาวนั้งอยู่ที่โต๊ะวีไอพี ซึ่งฉันยังเคือง ๆ อยู่จึงไม่อยากจะเดินเข้าไปทัก และที่สำคัญเขาก็ไม่เห็นฉันกับไคด้วย

เราสั่งอาหารกินกันไม่มาก เพราะฉันเองไม่ค่อยหิว มีแตไคนั้นแหละดูหิวมาก ไปเสียงพลังงานมาจากไหนของเขาก็ไม่รู้ พอกินข้าวเสร็จเราสองคนก็พากันมาที่โรงพยาบาล เห็นแม่ ลุงไทน์ ที่อุ้มออสตินอยู่ ทั้งสองหยอกล้อกับเด็กอ่อนกันดูอย่างมีความสุขมาก พอฉันกับไคเข้าไป ทั้งคู่ก็ต่างหันมามองเราสองคนเป็นตาเดียว

"มากันแล้วเหรอ"ลุงไทน์พูดขึ้นแล้วหันไปผงกหัวให้แม่ ราวกับว่าทั้งสองมีอะไรจะพูดกับพวกเรา

ไครีบเดินเข้าไปหยอกออสตินที่ถูกลุงไทน์อุ้มอยู่ทันที

"ไค.."แม่เอ่ยเรียกชื่อเขา ไคเงยหน้าขึ้นมองไปที่แม่ท่านนั่งเอาหลังพิงหัวเตียงอยู่

"ครับ"ไคตอบรับอย่างสุภาพ

"ไครักยัยไอจริง ๆ ใช่ไหม"แม่เอ่ยถามแล้วหันมามองที่ฉัน

"ครับ ผมรักไอจริง ๆ และรักมากด้วย"เขาตอบแม่ก่อนที่จะคว้ามือฉันไปจับ

"ให้พวกเราคบกันเถอะนะครับ"

"แค่คบ?"แม่ถามขึ้นพร้อมกับคลี่ยิ้มบาง ๆ

"ไม่ใช่แค่คบ ผมจะขอไอมาเป็นเมียผมด้วย"โอ๊ย! ไอ้เด็กบ้าตรงไปไหม แม่อุ่นกับลุงไทน์หันหน้ามองกันแล้วหัวเราะออกมาเบา ๆ ฉันเขินอายมากยกมือตีแขนไคทันที

"พูดอ้อม ๆ อ่ะเป็นไหม"ฉันพูดจบแล้วเบือนหน้าไปทางอื่นเพราะเขิน

"น้ายกให้"พอสิ้นเสียง ไคก็หันไปที่แม่ด้วยสีหน้าที่ดีใจ

"จริงนะครับ"แม่พยักหน้าให้

"ขอบคุณน้าอุ่นนะครับ ที่รับผมเป็นลูกเขย"แต่ละคำ ฉันแทบอยากจะมุดดินหนี อาย..

"มั่นใจว่าเลื้ยงยัยไอได้ใช่ไหม"แม่ถามแล้วหันมาทางฉัน

"เลี้ยงได้แน่นอนครับ..ต่อให้มีลูกอีกสักโหลผมก็เอาอยู่"พูดจบก็หันมาฉีกยิ้มให้ฉัน ไอ้บ้าจะให้ฉันมีลูกเป็นโหลเลยเหรอ บ้าบอ

ไคดีใจหนักมากค่ะ เอาใจแม่หนักมากด้วย ทำตัวเป็นลูกเขยขึ้นมาทันที ช่วยหยิบนั้นหยิบนี้ให้ทุกอย่าง แถมยังจะเอาผ้าอ้อมออสตินไปซักให้ด้วย แต่โดนห้ามไว้เสียก่อน รางวัลลูกเขยดีเด่นต้องมาแล้วแหละ

ช่วงเย็น ญาติพี่น้องก็ทยอยต่างพากันแห่มาดูหลาน คนแรกก็เป็นคุณป้าศศิ ท่านอุ้มออสตินไม่วางเลย ดูท่าทางรักหลานมาก ต่อมาก็เป็น พี่พั้นซ์ น้าปุณ พาน้องพริกป่นมาด้วย ขานี้แสบไปเบา

"อิจฉาไอจังได้แฟนเด็กด้วย แถมยังหล่อ เก่ง เพอร์เฟคสุด ๆ อยากมีแฟนเด็กบ้างจัง"พี่พั้นซ์เอ่ยแซวฉันแล้วปรายตาไปมองสามีตัวเอง ที่นั่งอุ้มลูกอยู่

"คิกคิก"ฉันยกมือปิดปากหัวเราะเบา ๆ เพราะน้าปุณทำท่าทางไม่พอใจภรรยา

"พริกป่นไม่ให้คุณแม่มีแฟนเด็กนะ"เป็นลูกสาวพี่พั้นซ์ที่พูดขึ้น แล้วยกมือทำท่าจะตีแม่ตัวเอง

"ทำไมล่ะคะ"พี่พั้นซ์ก้มหน้าถามลูกที่ยังนั่งตักน้าปุณอยู่

"ก็คุณแม่มีป๊ะอยู่แล้ว ถึงป๊ะจะแก่ แต่ป๊ะก็รักพริกป่น รักคุณแม่นะคะ"พอสิ้นเสียง ทุกคนต่างพากันกลั้นขำ มีแต่พี่พั้นซ์ที่ขำออกมาเสียงดัง

"ป๊ะยังไม่แก่นะครับ พั้นซ์หยุดหัวเราะเดี๋ยวนี้"น้าปุณเอ่ยกับลูกสาวเสียงหวาน ก่อนที่จะหันมาตวาดใส่ภรรยาตัวเอง

"จริงครับ น้าปุณยังไม่แก่สักหน่อย แถมยังดูหล่ออยู่เลย ถ้าพี่พั้นซ์ไม่โอเค ผมพาน้าปุณไปหาสาว ๆ นะ"ไคพูดขึ้นแล้วหันไปพยักหน้ากับน้าปุณที่ดูชอบใจที่ไคพูด

"เหอะ...กล้าไปเหรอพี่ปุณ"พี่พั้นซ์แค่นหัวเราะออกมา แล้วเอ่นถามสามีตัวเอง

"ไม่กล้าไปครับ.."น้าปุณตอบกลับเสียงออดอ้อน ท่าทางน่าจะกลัวเมียแหละ

ส่วนพี่คีย์ พี่ฝ้ายก็พาน้องคิณมาด้วย ทั้งหมดต่างทักทายกับพี่พั้นซ์อย่างสนิทสนม ส่วนไคก็เอาหลานตัวเองมาอุ้มเล่น

"พี่คิณ.."พริกป่นเอ่ยเรียกหลานไค เด็กน้อยทั้งสองเคยเจอกัน เพราะพ่อกับแม่ทั้งสองไปมาหาสู่กันบ่อย ๆ แล้วไคก็ปล่อยให้เด็กทั้งสองเล่นกัน เอมเพื่อนสาวฉันติดธุระจึงไม่ได้มา แต่เห็นว่าจะมาในวันพรุ่งนี้ พวกผู้ใหญ่ก็ต่างพูดคุยถามสารทุกข์สุกดิบกันไป

พอถึงเวลาทุกคนต่างพากันกลับ เหลือฉันไค และลุงไทน์ที่ยังอยู่

"กลับไปพักผ่อนกันเถอะ..พรุ่งนี้มีสอบอีกไม่ใช่เหรอตาไค"แม่ฉันพูดขึ้น

"ครับ ..เอ่อ น้าอุ่นครับ"

"ว่าไงตาไค"

"ผมขออนุญาตพาไอไปนอนที่คอนโดกับผมด้วยได้ไหม"เพียะ! ฉันยกมือตีแขนไคทันที บ้าน่า..จะพาฉันไปนอนด้วย ไม่ต้องขอแม่ก็ได้ ยังไงฉันก็จะแอบไปอยู่แล้ว ..

"อือ.."แม่ผงกหัวแล้วหันไปยิ้มกับลุงไทน์

"สงสัยออสตินจะได้หลานเร็ว ๆ นี้แหละมั้ง"ลุงไทน์พูดพลางลูบหัวลูกชายที่นอนหลับอยู่ ...

❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤