LOGINไคขับรถพาฉันมาถึงที่คอนโดของเขา พอฉันก้าวขาเข้าไปด้านใน ไคก็ดึงมือฉันเข้าไปในห้องนอนของเขาทันที และเป็นอย่างที่เขาพูด บราเซียร์ของฉันได้ถูกวางไว้อยู่บนเตียงใกล้ ๆ กับหมอน ไคนั่งลงที่บนปลายเตียงแล้วดึงฉันไปตักแกร่งของเขา
ฉันก็หลวมตัวมากับเขาเฉย ฉันแพ้เด็กบ้านี้อีกแล้ว ไคกอดรัดฉันแล้วเอียงคอมาหอมที่แก้มฉันทั้งซ้ายและขวา
"พอแล้ว.."ฉันพูดปรามเมื่อเขายังหอมฉันไม่หยุด
"จะพอได้ไง..ก็ผมคิดถึงพี่นี้ครับ"เวลาไคพูดจาสุภาพแบบนี้ มันทำให้มีผลต่อหัวใจของฉันมาก เพราะมันสั่นระริก ๆ อยู่ตลอด
ไม่แค่หอม ไคล้วงมือเข้าไปในสาปเสื้อแล้วบีบเค้นหน้าอกฉันด้วย ทำให้ขนฉันลุกไปทั้งตัว
"ไค..อย่า"ฉันพยายามดึงมือเขาออกมา แต่ก็ไม่เป็นผล มากกว่านั้นเขาได้ปลดตะขอบราเซียร์ฉันออกไปแล้ว
"ผมอยากทำกับพี่ให้ผมทำนะ"ไคพูดด้วยน้ำเสียงแหบเพร่าก็ที่จะยกตัวฉันลงจากตักเขาแล้วผลักฉันนอนราบลง เขายกขามาคร่อมร่างฉัน ก่อนที่จะเอามือเขามาประสานกับมือฉันทั้งสองข้าง
"ผมสัญญาว่าผมจะเป็นสามี และพ่อของลูกพี่ที่ดี"
"ดะ เดี๋ยวนะ...ฉันยังไม่บอกเลยว่าฉันจะแต่งงานกับนาย.."ฉันพูดแย้งขึ้นทันที ในขณะที่ไคคร่อมร่างฉันอยู่
"ผมว่ายังไงพี่ก็ต้องแต่งงาน..และต้องแต่งกับผมแค่คนเดียว"ว่าจบ ไคก็โน้มหน้าลงมาแล้วดูดดุนที่ริมฝีปากฉันก่อนที่จะสอดสิ้นเข้าไปในช่องปากฉัน เขาใช้ลิ้นวนกวนอยู่ด้านใน ทำให้ฉันคล้อยตามไปกับเขา ลิ้นทั้งสองพันเกี่ยวกันริมฝีปากเปียกแฉะไปหมด
ไคถอดจูบ แล้วปลดกระดุมเสื้อตัวเองแล้วถอดออกโยนมันลงอย่างไม่ใยดี ก่อนที่จะหันมาถอดเสื้อ และบราเซียร์ของฉัน ซึ่งฉันเองก็ให้ความร่วมมือไม่ขันขืนอะไรเลย บ้าจริง
ตอนนี้ช่วงบนของฉันไม่มีเสื้อผ้าปกปิดอีกแล้ว ไคก้มหน้าลงแล้วใช้ลิ้นแตะ ๆ ไปที่ยอดปทุมถันก่อนที่จะใช้ปากครอบมัน ส่วนเต้าอกอีกข้าง ก็ถูกมือหนาบีบเค้นไปด้วย
"อื้อ.."ฉันเผลอครางออกมาด้วยความเสียว ไคสลับข้างดูดยอดอกทั้งสองจนเปียกแฉะไปหมด ฉันได้แต่นอนส่งเสียงครางออกมาอย่างต่อเนื่อง
ไคละจากเต้าอกเงยหน้าขึ้นมองฉันด้วยสายตาที่หยาดเยิ้ม
"รู้ไหมว่าผมรักพี่ตั้งแต่ตอนไหน"เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระเส่า แล้วคลี่ยิ้มออกมา
"...."ฉันนอนมองหน้าเขาด้วยความอยากรู้
"ก็ตั้งแต่ผมได้กินพี่ครั้งแรก.."ว่าจบเขาก็กระตุกยิ้มร้าย แล้วขยับกายลงมาที่ช่วงล่างของฉัน เขาถอดกระโปรงพร้อมกับกางเกงชั้นในฉันออก
"แต่เพราะความที่ผมแค้นพี่ที่ทำให้ไอ้ไฟฟ์มันต้อง...."ไคหยุดพูดแล้วโยนกระโปรงกับกางเกงชั้นในฉันลงไปข้างเตียง
"ผมพยายามห้ามใจตัวเองมาตลอด แต่สุดท้ายผมก็แพ้อย่างราบคาบ..เพราะผมรักพี่มากครับ"หัวใจฉันแทบจะหยุดเต้นเมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่มรุ่นน้อง เขาบอกรักฉัน ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วย
"พี่ยังรักผมอยู่ใช่ไหมครับ"ไคพูดพร้อมกับอ้าขาฉันชันชึ้นก่อนที่มุดหน้าลงไปที่ตรงเนินสวาท แล้วใช้จมูกดอมดมไปทั่วเนินอวบ ก่อนที่เขาจะแหวกกลีบทั้งสองแยกจากกัน แล้วลิ้นร้ายก็แตะไปที่ติ่งเสียวแล้วลากไล่ไปตามร่อง
"อ้า...ไค"ไคกระดกลิ้นดูดเลียบริเวณร่องและติ่งเสียว ทำให้ฉันเกร็งไปหมดมือจิกหมอนที่หนุน ส่วนนิ้วเท้าก็งุ้มเข้าหากัน
"อ๊ะ อะ.."ฉันสะดุ้งขึ้นเมื่อถูกนิ้วร้ายสอดใส่เข้าไปในร่อง ไคสอดเข้าสอดออก พร้อมกับใช้ลิ้นตวัดดูด และเลียที่ติ่งเสียวไปด้วย มันทำให้มีน้ำไหลออกมา พร้อมกับเสียงน่าอดสู แจ๊ะ แจ๊ะ ฉันเด้งสะโพกขึ้นลงไปตามอารมณ์ และไม่นานฉันก็ได้ไปแตะขอบสวรรค์ สมองขาวโพน ในหัวว่างเปล่า ไคก็ยังดูดเลียน้ำจนหมด ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นแล้วเอาลิ้นกระพุ้งริมฝีปากมองมาที่ฉัน
ไคถอดกางเกงตัวเองออกจนหมด ท่อนเอ็นจึงได้ออกมาผงาด และตั้งชูชันต่อสายตาฉันที่มองอยู่เขาจับมันแล้วรูดเข้ารูดออก ท่อนเอ็นของเขามีขนาดใหญ่เกินมาตรฐาน เกินเด็กอย่างเขามาก เส้นเลือดปูนโปนไปรอบลำ ที่ปลายหัวหยักมีสีแดงก่ำแล้วยังมีน้ำใสไหลออกมาจากปลายรูทำให้ตรงส่วนหัวเป็นเงาวาว
ไคคุกเข่าที่ระหว่างขาแล้วยกขาฉันขึ้นพาดบ่า เขาจับท่อนเอ็นสอดใส่เข้ามาที่ละนิด ทีละนิด เขาค่อย ๆ ขยับสะโพกนิด ๆ จนท่อนเอ็นได้เข้าไปจนสุดลำ
"อ่า...รู้ไหมว่าผมคิดถึงร่องพี่มาก"ไคพูดจบก็เริ่มกระแทกเอวสอบเข้ามาเนิบ ๆ ช้า ๆ ปึก ปึก
"อ๊ะ อ๊ะ.."ไคจับขาฉันอีกข้างขึ้นพาดบ่า ตอนนี้ขาของฉันสองได้อยู่บนบ่าเขา ปึก ปึก ปึก ไคกระแทกกระทั้นเข้ามาถี่ และเร็วขึ้น จนทำให้ร่างฉันโยกคลอนไปตามแรง หน้าอกก็เด้งขึ้นเด้งลงไปด้วย
"ไค...อ้างงง"ปึก ปึก ปึก ปึก มันเสียวมาก ทำให้ฉันต้องเอาเล็บจิกหมอนแทบขาด
"เสียว...อึ้ม.."ปึก ปึก ปึก ไคยังคงกระแทกมาอย่างต่อเนื่องและหนักหน่วงขึ้น
จนกระทั่งเขาหยุดชะงักแล้วจับร่างฉันนอนตะแคงในขณะที่ช่วงล่างยังคงเชื่อมต่อกัน เขาจับขาฉันยกขึ้นข้างนึง แล้วคร่อมขาข้างนึงไว้ จากนั้นก็กระเด้าเข้ามาสุดลำและถอยออกเกือบสุด สลับกันรัว ๆ
"อ๊าสสส์..จะแตกว่ะ"ไม่ใช่แค่เขา ฉันเองก็เช่นกันมันใกล้จะไปถึงฝั่งฝัน ปึก ปึก ปึก
"พร้อมกันนะครับ อ่า.."ฉันผงกหัวรับด้วยหน้าตาเหยเก จากนั้นไคก็ถาโถมเอวสอบเข้ามา ถี่ ๆ รัว ๆ และรุนแรง แต่ทำไมฉันชอบ จนสุดท้าย
.
"อ๊ะ..อร้ายยย"
"อื้อ..ซี๊ดดด"เราทั้งสองก็ได้ไปแตะขอบสวรรค์พร้อมกัน สายธารน้ำรักได้พ่นเข้าในกายฉันทุกหยาดหยด ไคคาลำใหญ่ไว้อยู่สักพักแล้วเงยหน้ายิ้มให้ฉันอย่างพึงพอใจ ก่อนที่จะถอดท่อนเอ็นออก แล้วฟุบร่างลงนอนข้าง ๆ เขาดึงฉันเข้าไปกอดไว้แน่น ใบหน้าฉันได้ชิดกับหน้าอกแกร่งของเขาจนได้ยินเสียงหัวใจเขาที่เต้นแรงมาก
"พรุ่งนี้ผมจะไปบ้านพี่ แล้วสารภาพทุกอย่างที่ผมเคยทำร้ายพี่ให้น้าอุ่นฟัง และผมจะขอคบกับพี่ต่อหน้าท่าน ผมจะสัญญากับท่านหากว่าผมทำพี่ร้องไห้ หรือเสียใจอีก ขอให้ผมตายภายในสา...."ไคยังพูดไม่จบฉันก็รีบยกมือปิดปากเขา
"พูดบ้าอะไรเนี่ย..ฉันไม่อยากเห็นใครตายอีกแล้วนะ"ไคจับมือฉันออก
"ผมไม่ตายง่าย ๆ หรอกครับ ผมจะอยู่กับพี่ไปตลอดชีวิต"เด็กบ้านี้สรรหาคำพูดมาให้หัวใจฉันเหลวไปหมด ..
ตอนเช้าไคก็ทำอย่างที่เขาพูด ขับรถพาฉันกลับมาที่บ้าน และขอพบแม่ฉันกับลุงไทน์ จากนั้นเขาก็สารภาพทุกอย่าง ที่เขาทำอะไรกับฉันบ้าง ตั้งแต่ข่มขืนฉัน และแอบถ่ายคลิปไว้มาข่มขู่ฉัน แม่กับลุงไทน์ต่างนั่งฟังนิ่ง ๆ พอไคพูดจบ เขาก็คุกเข่ากราบเท้าขอโทษแม่ และลุงไทน์ จริง ๆ ฉันไม่อยากให้แม่รู้หรอกกลัวท่านจะคิดมาก แต่สักวันนึงแม่ก็คงต้องรู้
"โปรดให้อภัยผมด้วย..ผมผิดไปแล้ว ผมสัญญาว่า.."
"น้าให้อภัย.."แม่พูดแทรกขึ้น พอพูดจบไคก็หันมายิ้มกับฉัน
"ขอบคุณครับ..งั้นผมขอคบกับไอ แล้วพอเรียนจบผมจะมาขอไอแต่งงานทันที"
"แต่น้าคงให้ไอคบกับไคไม่ได้.."
"ทำไมล่ะครับ ในเมื่อผมกับไอ..."
"น้าขอสั่งห้ามไคมายุ่งกับลูกสาวน้า รวมถึงแกด้วยยัยไอ ห้ามไปเจอกับไคเด็ดขาด"แม่หันมาที่ฉันน้ำเสียงเข้มมาก สีหน้านิ่งเรียบ เดาได้เลยว่าแม่ต้องโกรธ
"แต่แม่.."
"เงียบ!"
"แต่น้าอุ่นครับ.."
"จบสิ้นแล้วใช่ไหมเรื่องแก้แค้น ..ถ้ามันจบแล้วก็อย่ามายุ่งเกี่ยวกับลูกน้าอีก เชิญกลับไปได้แล้ว"แม่พูดจบก็ค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้นโดยมีลุงไทน์คอยประคองเพราะท้องแม่ใหญ่ขึ้นมาก
"ยัยไอขึ้นห้อง ฉันมีเรื่องจะต้องเคลียร์กับแกด้วย"ฉันได้แต่ก้มหน้าแล้วผงกหัว พอลุงไทน์พาแม่เดินออกไป ฉันก็เงยหน้ามองไคที่ดูหน้าเสียมาก ฉันจึงเอื้อมมือไปกุมมือเขา
"เดี๋ยวฉันจะคุยกับแม่เอง"
"น้าอุ่นคงจะเกลียดผม.."เขาพูดจบก็ก้มหน้าถอนหายใจเบา ๆ
"ยัยไอ..."เสียงแม่ตะโกนเข้ามา
"ค่า.."ฉันหันไปส่งเสียง
"นายกลับไปก่อนนะ เดี๋ยวทางนี้ฉันเคลียร์เอง"ไคจับมือฉันทั้งสอง
"ทั้งชีวิตผมไม่เคยกลัวอะไรเลย แต่ตอนนี้ผมรู้สึกว่าผมกลัวมาก..กลัวว่าผมจะไม่ได้อยู่กับพี่"ไคเข้าสวมกอดฉันแน่น
"ยัยไอ"แม่เรียกฉันอีกครั้ง ฉันกับไคจึงต้องผละออกจากกัน
"เดี๋ยวฉันโทรหา"ว่าจบ ฉันก็ลุกขึ้นแต่มือฉันยังถูกไคจับไว้แน่น ต้องสุดแขนเขาถึงปล่อย รู้สึกสะเทิอนใจจัง เฮ้อ...
🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥
งานแต่งของฉันมันค่อนข้างหรูหรามาก คือคุณนายแม่ไคทุ่มทุนสร้างมากค่ะ คงอยากได้ฉันเป็นสะใภ้มาก ใช่สิ ฉันทั้งสวย รวย เก่งและฉลาด เอ่อ..ฉลาดมั้ง ฉลาดแหละฉันมือไม้เย็นไปหมดในขณะที่แม่อุ่นพาฉันลงไปหาว่าที่สามีเด็กของฉัน พอถึงบันไดขั้นสุดท้าย ฉันก็ได้เห็นเจ้าบ่าวสุดหล่อของฉันยืนรออยู่ หัวใจฉันแทบจะละลาย เด็กน้อยฉันที่ไอ้นั้นไม่น้อย คือเขามันบอกว่าของเขาไม่น้อย เขาหล่อมากค่ะ แล้วเมื่อเขายิ้มโชว์ลักยิ้มเจ้าเสน่ห์ให้ฉันนะ ฉันจะวูบ มันน่ารักมากแม่อุ่นส่งมือฉันให้กับไค"ฝากดูแลลูกสาวน้าด้วยนะตาไค ไม่ใช่สิ ลูกสาวแม่สินะ"แม่พูดจบแล้วหันมายิ้มให้ฉัน"ครับแม่"ไคตอบกลับแล้วจับมือฉันไปคล้องแขนแกร่งเขาก่อนที่จะพาฉันขึ้นไปบนเวทีตอนนี้เป็นพิธีฉลอง ซึ่งเรามีพิธีในช่วงเช้าไปแล้วแหละ พอไคพาฉันขึ้นมาที่บนเวที หัวใจฉันก็เต้นแรงแทบจะหลุดออกมาจากอก ตื่นเต้นมาก ๆ แขกผู้มีเกียรติก็มากมายซะเหลือเกิน"ช่วยปรบมือให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวด้วยค่ะ"พิธีกรสาวเอ่ยขึ้น ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน นั้นก็คือเพื่อนของฉันเอง ฉันขอให้เธอมาเป็นพิธีกรเฉพาะกิจให้ หลังจากที่ทำหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวแล้ว จริง ๆ แล้วฉันก็เกรงใจเพื่อนนะ เพราะเพื่อ
ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถของไค ซึ่งแน่นอนว่าเขากำลังขับพาฉันไปที่คอนโด ระหว่างนี้เขาจับมือฉันไปหอมราวกับคนโรคจิต"จะหอมอะไรนักหนาเนี่ย"ฉันทักท้วงเพราะรู้สึกว่ามือฉันจะติดจมูกเขาไปแล้ว"ก็ผมรักพี่อ่ะ"เดี๋ยวนี้ฉันได้ยินคำว่ารักจากเขาบ่อยมาก มันชื่นชุ่มหัวใจดีจัง"แล้วทำไมไม่รักตั้งแต่ตอนแรก"ฉันแสร้งถาม"นั้นสินะ...ป่านนี้เราคงมีความสุขกันไปตั้งนานแล้ว"ไคพูดพลางยกมือลูบครางตัวเองสีหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่าง"...."ฉันรู้ว่าเพราะอะไร"ความแค้น!"สุดท้ายแล้วไคก็พูดขึ้นมาเอง"...."ฉันจึงได้หันขวับไปที่เขา"พี่รู้ไหมทำไมผมถึงแค้นพี่มาก..ที่ทำให้ไอ้ไฟฟ์ต้องฆ่าตัวตาย""....""ไอ้ไฟฟ์มันไม่ใช่แค่เพื่อน..มันเป็นเหมือนพี่ เหมือนน้องของผม ผมกับมันสนิทกันตั้งแต่เด็ก ๆ ผมมีพี่คีย์เป็นพี่ชาย และมีมันนี้แหละที่ผมนับว่ามันเป็นน้องชายผมอีกคน..เพราะแบบนี้ผมถึงได้แค้นพี่ไงที่ทำให้มันต้องคิดสั้น"ไคพูดจบแล้วหันหน้ามาที่ฉันเขาคลี่ยิ้มออกมา แล้วจับมือฉันกุมไว้"จะโทษพี่ฝ่ายเดียวก็ไม่ได้..มันเองก็อ่อนแอเกินไป..อีกอย่างมันควรจะนึกถึงคนที่รักมันบ้าง..ไม่ควรที่จะนึกถึงแต่ตัวเองตัดช่องน้อยแต่พอตัว...ทำให้คนที่ยังอยู่ต้อง.
ทุกคนตามแม่ไปที่ห้องพักฟื้น..แต่น้องยังไม่ออกมาจากห้องเด็กแรกเกิดเพราะคุณหมอต้องตรวจเช็คร่างกายอีกหลายอย่าง ลุงไทน์ขอบอกขอบใจไคยกใหญ่ ที่ช่วยให้ลูกของเขาปลอดภัย รวมถึงแม่ของฉันด้วยที่ไม่ลืมขอบใจไค ท่านพูดกับไคดีกว่าเดิม ดูเป็นมิตรมากขึ้น เพราะก่อนหน้านี้แม่จะคอยไล่เขาและพูดจาเสียงแข็ง. ฉันคิดว่าแม่คงจะเริ่มใจอ่อนแล้วล่ะสักพักใหญ่คุณพยาบาลก็พาน้องชายฉันเข้ามาพอได้เห็น 'ออสติน'ฉันตื่นเต้นมาก ใช่แล้วน้องชายฉันชื่อ ออสติน ไคจ้องมองน้องชายด้วยแววตาที่ดูปลื้มปริม และเอ็นดู เขาดูอบอุ่นมาก เมื่อแม่ให้เขาอุ้มน้อง อาจจะดูเก้ ๆ กัง ๆ อยู่บ้าง เขาหอมน้องชายด้วยความรักใคร่ แล้วยิ้มไม่หุบเลย ฉันกับแม่หันมายิ้มให้กันเมื่อเห็นท่าทางไคที่ดูรักเด็กมากถ้าลูกฉันยังอยู่ก็คง...เฮ้อจะว่าไปฉันเองก็ไม่ได้อยากจะมีลูกหรอก พอมารู้อีกทีว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์แต่ลูกก็ไม่อยู่แล้ว มันน่าเศร้าที่สุด"แล้ววันนี้ไม่ไปเรียนเหรอไค"ลุงไทน์เอ่ยถามไค"เอ่อ...""จริง ๆ แล้ว ไคต้องไปสอบแต่.."ฉันยังพูดไม่จบไคก็เข้าสะกิดฉัน"ตายจริง..ยังงี้ก็ไปสอบไม่ทันแล้วนะสิ""ครับ..แต่ไม่เป็นอะไรครับ เดี๋ยวค่อยไปสอบใหม่ได้"แม่ผงกหัวรับแล้
ไคจับมือฉันเดินออกมาจากห้อง ก็เห็นหวานที่ยืนโวยวายอยู่ที่หน้าห้อง พอเธอเห็นไคก็รีบปรี่เข้ามา"มาทำไม.."ไคเอ่ยน้ำเสียงแข็ง มือหนาของเขายังจับมือฉันแน่น"หวานมาหาไค"เธอพูดเสียงอ่อย ๆ ทำน่าสงสาร"ที่พูดไปวันนั้นยังไม่เข้าใจ?"ไคพูดพร้อมกับขบกรามแน่น"หวาน..""กลับไปซะ!"หวานยังพูดไม่จบประโยคไคก็ตวาดไส่เธอซะก่อน"ไค..ทำไมทำกับหวานแบบนี้..หวานรักไคนะ""แต่ฉันไม่ได้รักเธอ..เลิกยุ่งกับฉันสักที"ไคกดน้ำเสียงทุ้มต่ำ ท่าทางเขาดูรำคาญผู้หญิงตรงหน้าไม่ใช่น้อย"ไค.."เธอเอ่ยน้ำเสียงสั่นเทา"กลับไป...อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทน"น้ำเสียงของไคที่พูดกับหญิงสาวช่างดูดุดันและจริงจังมาก ฉันเห็นสีหน้าหวานรู้สึกกลัวไคมาก"หวาน..กลับก็ได้"สุดท้ายเธอก็ต้องยอมแพ้ไปเมื่อเห็นสีหน้าแววตาไคที่ดูน่ากลัว ว่าจบหวานก็เดินออกไปโดยง่ายดาย เวลาไคมันดุ มันก็น่ากลัวเหมือนกันนะ ฉันเจอมาแล้วหลังจากหวานกลับไป และคิดว่าคงไม่มีใครมาวุ่นวาย และทำให้รำคาญใจ ไคพาฉันกลับเข้ามาในห้อง ที่พี่นัสนั่งอยู่"เรียบร้อยแล้วใช่ไหม"พี่นัสเอ่ยถามแล้วยกแก้วไวน์กระดกลงคอ"ครับ"ไคตอบกลับแล้วจับฉันนั่งลงข้าง ๆ เขา"แล้วเรื่องน้าอุ่น ..แม่ไอนายจะทำยังไ
ฉันขึ้นมาบนห้อง นั่งรอแม่ด้วยจิตใจที่กระวนกระวายไปหมด สงสารไคจัง ท่าทางเขาดูเสียใจมาก รู้งี้ห้ามไม่ให้เขาบอกแม่ซะก็ดี ยอมรับนะว่าฉันตกหลุมรักเขาอีกครั้งเข้าแล้ว ใจง่ายเสียจริงฉัน ก็ไคน่ารักอ่ะ ยิ่งตอนนี้เขาคำพูดคำจา ท่าทางดูน่ารักน่าเอ็นดูไปหมด ฉันนั่งนึกไปก็อมยิ้มอยู่คนเดียว จนแม่เปิดประตูเข้ามา ฉันจึงรีบลุกขึ้นไปประคองแม่ เพราะลุงไทน์ไม่ได้เข้ามาด้วยฉันพาแม่ไปนั่งที่โซฟา แล้วพาตัวเองไปนั่งฝั่งตรงกันข้าม."แม่ เรื่องไอกับไค.."ฉันเริ่มเปิดประเด็นก่อนทันที แต่ยังไม่ได้จะพูดอะไรแม่ก็เบรคฉันแทบหัวทิ่ม"ไม่ต้องมาพูดเลย..เกิดเรื่องขนาดนี้แกไม่คิดจะบอกแม่เลยเหรอ ยอมให้เขาทำร้ายอยู่ได้ แกโง่เกินไปไหมยัยไอ""แม่..""ยังไงฉันก็ไม่ให้แกคบกับตาไคเด็ดขาด"แม่พูดพร้อมกับทำสีหน้าจริงจังเอามาก ๆ ไม่เคยเห็นแม่จริงจังอะไรเบอร์นี้เลย"แต่ไอรักไคนะคะแม่..""รักได้ก็ต้องเลิกรักได้ ..ลืมไปแล้วหรือไงว่าเขาทำอะไรกับแกบ้าง แม่นั่งฟังไปกัดฟันไป ไม่คิดว่าตาไคจะทำร้ายลูกฉันขนาดนี้""เรื่องที่เกิดขึ้นไอก็มีส่วนผิดเหมือนกันนะแม่ ..""เฮ้อ..."แม่พ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ แล้วส่ายหน้า"เรื่องทุกอย่างมันจบแล้ว..เราสองคน
ไคขับรถพาฉันมาถึงที่คอนโดของเขา พอฉันก้าวขาเข้าไปด้านใน ไคก็ดึงมือฉันเข้าไปในห้องนอนของเขาทันที และเป็นอย่างที่เขาพูด บราเซียร์ของฉันได้ถูกวางไว้อยู่บนเตียงใกล้ ๆ กับหมอน ไคนั่งลงที่บนปลายเตียงแล้วดึงฉันไปตักแกร่งของเขาฉันก็หลวมตัวมากับเขาเฉย ฉันแพ้เด็กบ้านี้อีกแล้ว ไคกอดรัดฉันแล้วเอียงคอมาหอมที่แก้มฉันทั้งซ้ายและขวา"พอแล้ว.."ฉันพูดปรามเมื่อเขายังหอมฉันไม่หยุด"จะพอได้ไง..ก็ผมคิดถึงพี่นี้ครับ"เวลาไคพูดจาสุภาพแบบนี้ มันทำให้มีผลต่อหัวใจของฉันมาก เพราะมันสั่นระริก ๆ อยู่ตลอดไม่แค่หอม ไคล้วงมือเข้าไปในสาปเสื้อแล้วบีบเค้นหน้าอกฉันด้วย ทำให้ขนฉันลุกไปทั้งตัว"ไค..อย่า"ฉันพยายามดึงมือเขาออกมา แต่ก็ไม่เป็นผล มากกว่านั้นเขาได้ปลดตะขอบราเซียร์ฉันออกไปแล้ว"ผมอยากทำกับพี่ให้ผมทำนะ"ไคพูดด้วยน้ำเสียงแหบเพร่าก็ที่จะยกตัวฉันลงจากตักเขาแล้วผลักฉันนอนราบลง เขายกขามาคร่อมร่างฉัน ก่อนที่จะเอามือเขามาประสานกับมือฉันทั้งสองข้าง"ผมสัญญาว่าผมจะเป็นสามี และพ่อของลูกพี่ที่ดี""ดะ เดี๋ยวนะ...ฉันยังไม่บอกเลยว่าฉันจะแต่งงานกับนาย.."ฉันพูดแย้งขึ้นทันที ในขณะที่ไคคร่อมร่างฉันอยู่"ผมว่ายังไงพี่ก็ต้องแต่งงาน..







