Special...ลูกชาย

งานแต่งของฉันมันค่อนข้างหรูหรามาก คือคุณนายแม่ไคทุ่มทุนสร้างมากค่ะ คงอยากได้ฉันเป็นสะใภ้มาก ใช่สิ ฉันทั้งสวย รวย เก่งและฉลาด เอ่อ..ฉลาดมั้ง ฉลาดแหละ

ฉันมือไม้เย็นไปหมดในขณะที่แม่อุ่นพาฉันลงไปหาว่าที่สามีเด็กของฉัน พอถึงบันไดขั้นสุดท้าย ฉันก็ได้เห็นเจ้าบ่าวสุดหล่อของฉันยืนรออยู่ หัวใจฉันแทบจะละลาย เด็กน้อยฉันที่ไอ้นั้นไม่น้อย คือเขามันบอกว่าของเขาไม่น้อย เขาหล่อมากค่ะ แล้วเมื่อเขายิ้มโชว์ลักยิ้มเจ้าเสน่ห์ให้ฉันนะ ฉันจะวูบ มันน่ารักมาก

แม่อุ่นส่งมือฉันให้กับไค

"ฝากดูแลลูกสาวน้าด้วยนะตาไค ไม่ใช่สิ ลูกสาวแม่สินะ"แม่พูดจบแล้วหันมายิ้มให้ฉัน

"ครับแม่"ไคตอบกลับแล้วจับมือฉันไปคล้องแขนแกร่งเขาก่อนที่จะพาฉันขึ้นไปบนเวที

ตอนนี้เป็นพิธีฉลอง ซึ่งเรามีพิธีในช่วงเช้าไปแล้วแหละ พอไคพาฉันขึ้นมาที่บนเวที หัวใจฉันก็เต้นแรงแทบจะหลุดออกมาจากอก ตื่นเต้นมาก ๆ แขกผู้มีเกียรติก็มากมายซะเหลือเกิน

"ช่วยปรบมือให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวด้วยค่ะ"พิธีกรสาวเอ่ยขึ้น ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน นั้นก็คือเพื่อนของฉันเอง ฉันขอให้เธอมาเป็นพิธีกรเฉพาะกิจให้ หลังจากที่ทำหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวแล้ว จริง ๆ แล้วฉันก็เกรงใจเพื่อนนะ เพราะเพื่อนอาจจะอยากรับช่อดอกไม้ก็ได้ แต่ฉันคิดผิด เอมไม่ต้องการไปแย่งช่อดอกไม้กับใคร เธอจึงตกลงทันที

สิ้นเสียงเอมที่ประกาศใส่ไมค์ แขกทุกคนก็ต่างพากันปรบมือจนดังกึกก้อง

"ขอถามเจ้าบ่าวก่อนเลยนะคะ"เอมพูดแล้วส่งยิ้มมาให้ไค ที่มือจับฉันแน่น

"รักเจ้าสาว หรือเพื่อนฉันตอนไหนคะ"เอมถามจบก็ยื่นไมค์ให้กับไค

ไครับมาแล้วลอบถอนหายใจเบา ๆ แล้วหันมามองที่ฉัน ก่อนที่จะโน้มหน้าเข้ามาพูดข้าง ๆ หูฉัน

"พูดได้เหรอ"ฉันได้ฟังแบบนั้น บอกเลยหัวใจแทบจะตกไปที่ตาตุ่ม เพราะไคเคยบอกฉันว่าเขารักฉันตอนที่เขาข่มขืนฉันครั้งแรก บ้าน่าอยากพูดไปนะ อายเขา

"อย่านะ"ฉันกระซิบกลับไปเบา ๆ ไคกระตุกยิ้ม ฉันละหัวใจจะวาย ไม่นะอย่าพูด !

"ผมเจอไอตั้งแต่ผมยังอยู่ปีหนึ่ง แต่ตอนนั้นผมเห็นเธอเผิน ๆ ไม่ได้ทำความรู้จักกัน จนกระทั่งผมได้เจอเธออีกครั้งที่ผับของผม..."ไคหยุดพูดแล้วหันมามองหน้าฉัน คงเป็นคืนนั้น คืนที่ฉันนั่งร้องไห้

"ผมเจอไอนั่งร้องไห้อยู่...ในขณะที่ผมก็กำลังเสียใจ..มันคงเป็นโชคชะตาที่ทำให้เราสองคนต้องมานั่งเสียใจในเรื่องเดียวกัน.."ฉันก้มหน้าลงแล้วเม้มปากทั้งสอง

"ผมรู้สึกเห็นใจไอ ทั้งที่ไม่รู้ว่าเสียใจเรื่องอะไร ผมมองไอโดยที่ละสายตาไม่ได้เลย ไอคือผู้หญิงคนแรกที่ทำให้หัวใจผมสั่น.."ไคหันมามองฉันแล้วจับมือฉันแน่น

"เรียกว่าเป็นรักแรกก็ว่าได้"ไคพูดจบ แขกในงานต่างพากันกรี๊ดกร๊าด..และปรบมือกันเสียงดัง ส่วนฉันรู้สึกใบหน้าเห่อร้อนลามไปถึงใบหู ไคชอบฉันตั้งแต่แรกเห็นเลยเหรอเนี่ย เขินจัง..ไคส่งไมค์คืนให้เอม

"ว้าว โรแมนติกจังเลยนะคะ"ที่ไคไม่พูดอะไรต่อ เพราะมันคงเป็นเรื่องราวที่ไม่ดี และไม่ควรจะพูดในงานแบบนี้

"แล้วแกล่ะยัยไอ ..อุ้ยเจ้าสาว..รักเจ้าบ่าวตั้งแต่เมื่อไหร่"คราวนี้คงเป็นทีของฉันแล้วสินะ เอมยื่นไมค์มาให้ฉัน

พอฉันรับไมค์มาก็จับมันไว้แน่น รู้สึกตื่นเต้นมาก มือชุ่มไปด้วยเหงื่อ ไคเข้ามากระซิบข้างหูฉันอีกครั้ง

"บอกไปสิ ว่าตั้งแต่โดนของเด็กน้อยเข้าไปครั้งแรก"พูดจบก็หัวเราะในลำคออกมาเบา ๆ ฉันจึงเผลอยกมือฟาดที่แขนเขาทันที

"ไอ้บ้า"แล้วถึงกลับมารวบรวมสติ ก่อนที่จะพูดขึ้น

"ไอ ไม่แน่ใจว่ารักไคตั้งแต่ตอนไหน แต่บอกได้คำเดียวว่า ไอรักไคมาก และจะรักแค่เขาคนเดียวค่ะ" ว่าจบ เสียงกรั๊ดเสียงปรบมือดังมาก ดังกว่าของไคเสียงอีก ฉันหนิเขินแทบตาย บ้าจริง พูดไปได้ยังไง เอมรีบมาคว้าไมค์จากมือฉัน ในขณะที่ไคก็จับร่างฉันเข้าไปกอดไว้แน่น

"ขอบคุณครับ..ที่รักผม ให้อภัยผม ให้โอกาสผม พี่ก็จะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมจะรัก"

.

งานแต่งจบลงอย่างสวยงาม ฉันย้ายมาอยู่ที่คอนโดไคอย่างถาวร อันที่จริง คุณนายแม่เขาได้ซื้อบ้านเป็นของขวัญแต่งงานให้แล้วนะ แต่ฉันกับไคสะดวกแบบนี้ค่ะ อีกอย่างคอนโดนี้ใกล้กับผับเขา และยังใกล้บริษัทฉันอีกต่างหาก ก็เลยตกลงกันว่าจะอยู่คอนโดไปก่อน แต่ถ้าฉันเกิดมีลูกถึงจะย้ายเข้าไปอยู่

ไคติดออสตินมาก และออสตินก็ติดไคเหมือนกัน เพราะไคแวะไปหา ไปเล่นกับออสตินบ่อยมาก บางครั้งก็แวะไปรับน้องคิณมาเล่นกับน้องด้วย ไคเป็นผู้ชายรักเด็กค่ะ แม่ยังแซว ๆ เลยว่าไคฝึกเลี้ยงออสตินเผื่ออนาคตอาจจะต้องเลี้ยงลูกตัวเอง

สองปีผ่านไป ตอนนี้ผับไคใหญ่โตมาก และแขกก็เยอะตาม ๆ กัน เรื่องที่จะเปิดสาขาใหม่นั้น ไคล้มเลิกไป เพราะเขาต้องเข้าไปช่วยธุรกิจพ่อเขาด้วย เพราะพี่หมอคีย์ ไม่ค่อยสันทัดกับงานพวกนั้น ก็เขาจบแพทย์ ไคจบบริหารอ่ะนะ ไคจึงรู้เรื่องงานบริหารมากกว่า

ออสตินได้สองขวบแล้ว ไคจึงขอแม่พาออสตินมานอนด้วย แต่ไม่ได้มาทุกวันหรอก แม่ก็อนุญาตนะ พอได้ออสตินมานอนด้วยไคไม่สนใจฉันเลยจ้า สนใจแต่ออสติน เขาดูมีความสุขมากที่ได้ออสตินมานอนด้วย จนกระทั่ง...

โอ้ก อ้าก ...ฉันลุกขึ้นมาอาเจียนในห้องน้ำแต่เช้า ไคได้ยินจึงรีบลุกตามมาลูบหลังให้ฉัน แล้วพูดด้วยความดีใจ

"ลูกพ่อมาแล้ว"ฉันหันขวับไปที่เขาด้วยความสงสัย

"นายหมายถึง..ลูกอะไร?"

"ผมว่าพี่ตั้งท้องแล้วนะ"

"บ้าน่า"

"หึ...รอบเดือนมาหรือยัง"ไคเอ่ยถาม ฉันชะงักนั้นสินะ รอบเดือนฉันยังไม่มา..เอ.สองเดือน! พอนึก ๆ ไปก็คิดขึ้นมาได้ว่ารอบเดือนฉันไม่มาสองเดือน บ้าจริง

"นะ นายรู้ได้ไงว่าฉันจะท้อง ฉันกินยาคุมตลอด"ว่าจบ ไคก็กระตุกยิ้มชั่วร้าย

"ทำไมจะไม่รู้ผมแอบทิ้งยาคุมพี่ที่ละเม็ด ๆ อยู่ตลอด..โดยไม่ให้พี่รู้ตัว"

"ไอ้เด็กบ้า!"อีไคเล่นฉันแล้ว ครั้งนี้มันไม่ได้เอามาแกะนับ แต่มันแกะทิ้งค่ะ

สุดท้ายฉันก็ต้องยอมรับความจริงว่าฉันท้องแหละ แต่พอไปตรวจจริง ๆ อายุครรภ์ฉันได้ หกสัปดาห์ พี่หมอคีย์เป็นหมอประจำตัวให้กับฉัน ไคพอรู้ว่าตัวเองจะได้เป็นพ่อ รีบพาฉันย้ายไปอยู่บ้านทันที แล้วยังตามฉันไปที่บริษัทแทบทุกวัน ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั้งที่มีงานที่เขาต้องรับผิดชอบตั้งเยอะ

"ผมตั้งใจให้เขาเกิด ผมก็ต้องยอมที่จะเหนื่อย ผมเต็มใจทำครับ"นั้นคือคำพูดของสามีเด็กฉัน

และวันที่รอคอยก็มาถึง ฉันได้กำเนิดลูกชายคนแรกให้กับไค เขาเห่อลูกมาก แต่ก็ไม่ได้ลดความรักที่มีต่อหลาน ๆ และออสตินเลยแม้แต่น้อย เขายังคงรักหลาน ๆ ทุกคน

"เคเดน โตขึ้นมาเล่นบอลกับน้านะ"อันนี้คือคำพูดของออสตินน้องชายฉัน

"มาเล่นตุ๊กตากับพี่ดีกว่า"และนี้เป็นคำพูดของพริกป่นลูกพี่พั้นซ์

"มากินเหล้ากับพี่ดีกว่า"ทุกคนต่างจ้องมองหน้ากันแล้วหันไปที่น้องคิณที่เป็นคนพูด

"กินเหล้าอะไรกัน..."ไคพูดขึ้น

"รอให้โตก่อนสิ..อาจะพาไป"

"ไอ้ไค!"

ตอนนี้ฉันมีครอบครัวที่แสนอบอุ่น ทีไคสามีที่รัก ถึงบางที่อาจจะกวนโอ๊ยไปบ้าง แต่เราสองคนก็ไม่เคยทะเลาะกันเลย ไคทำให้ฉันมีความสุขในทุก ๆ วัน เขาทำตามสัญญาที่เขาเคยพูด เขาไม่คยปล่อยมือฉันเลย แม้แต่กระทั่งตอนที่ฉันคลอด "เคเดน"

"ขอบคุณนะที่ทำตามสัญญา"

"มันไม่ได้ยากอะไรเลยนะครับ ทั้งหมดที่ผมทำ ก็เพราะผมรักพี่ยังไงล่ะ"ฉันมีความสุขจนแทบจะจุก ฉันรักเขา รักเด็กบ้าคนนี้ที่สุด

AI OON❤ KAI ..

❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤