Se connecter
“Congratulations, you are pregnant!”
Hindi pa rin mawala sa isip ni Ysabela ang balitang iyon galing sa doktor. Napapatulala na lamang siya sa tuwing sumasagi iyon sa kaniyang isip.
Napakurap siya nang maramdaman ang mahinang pagkurot sa kaniya ni Greig.
“What are you thinking about?”
Muli siyang napakurap, hindi niya alam na malalim na naman ang kaniyang iniisip. Ngunit bago pa man siya makasagot ay hanawakan na ng lalaki ang kaniyang batok at siniil siya ng mariing h*l*k.
Pagkatapos ng h*l*k na iyon ay tumayo ang lalaki at naiwan siya roon habang sinusundan ito ng tingin papuntang banyo. Paano nito nagagawang maglakad palayo pagkatapos siyang lunurin sa h*l*k?
Nanghihina siyang napahiga sa kama. Pakiramdam niya'y naubos ang kaniyang lakas, basa rin ang kaniyang buhok dahil sa pawis at kitang-kita ang pagod sa kaniyang mukha.
Pagkaraan ay napagdesisyunan niyang tumayo para kunin ang pregnancy report sa kaniyang drawer.
It was all unexpected, kaninang hapon ay pumunta siya sa ospital para magpacheck-up dahil madalas sumakit ang kaniyang tiyan.
Nang lumabas ang resulta ay mas lalo lamang siyang nabigla. She's almost five weeks pregnant.
Hindi niya kailanman naisip ang posibilidad na mabuntis.
Alam niyang naging maingat siya sa bagay na ito.
Kinagat niya ang ibabang labi nang may maalalang insidente na maaaring naging dahilan ng kaniyang pagbubuntis.
Noong nakaraang buwan ay isang malaking selebrasyon ang nakaganap sa kompanya, pagkatapos ng pagtitipon ay ihinatid siya ni Greig sa bahay.
Akala niya'y babalik din ang lalaki sa kompanya pero nang nasa may pintuan na sila ay marahan itong bumulong.
“Is it a safe period?” Napapaos nitong bulong.
Nasapo niya ang kaniyang noo. Safe period isn't safe at all!
Naibaling niyang muli ang mga mata sa pintuan ng banyo, naririnig niya ang lagaslas ng tubig galing doon. Nasa loob ang kanyang asawa, na lihim na kasal sa kaniya sa loob ng dalawang taon, at ang kanyang agarang amo, si Greig Rain Ramos, ang CEO ng Ramos Group of Company.
Bago pa lamang siya sa kompanya ng lalaki nang may mangyari sa kanila dahil din sa kalasingan.
Pagkaraan ay nagkaroon ng malubhang sakit ang Lolo ni Greig, dahilan para ayain siya nito ng pekeng kasal upang matupad ang hiling ng matanda na makita siya nitong maikasal at bumuo ng pamilya bago mawala.
Ang dalawa ay pumirma ng prenuptial agreement, dokumento para sa sekretong kasal, na maaari ring mapawalang-bisa sa anumang oras.
Kailanman ay hindi niya naisip na maaari niyang pakasalan ang lalaki maging sa panaginip man. Sa walong taon na lihim niya itong minahal ay hindi na siya nag-alangan pang pumayag sa inaalok nito.
Pagkatapos ng kanilang kasal ay mas lalo lamang naging abala si Greig, at halos buong buwan itong hindi nagpakita.
Ganoon pa man, walang naging ibang babae ang kaniyang asawa. Sa loob ng dalawang taon nilang pagsasama ay walang nangyaring eskandalo.
Maliban sa pagiging malamig ni Greig, ay talagang perpekto na itong asawa.
Kagat ang ibabang labi ay pinagmasdan niya ang pregnancy test sa kaniyang kamay. Hindi pa rin siya mapakali.
Kailangan malaman ni Greig ang kaniyang pagbubuntis.
Bumuntong-hininga siya. Ngayon ay buo na ang kaniyang loob, aaminin niya sa lalaki ang kaniyang pagdadalang-tao ganoon din ang katotohanan na hindi noong nakaraang dalawang taon ang una nilang pagkikita.
Dahil sampung taon na niyang lihim na minamahal ang lalaki.
Unti-unting humina ang buhos ng tubig galing sa banyo. At kagaya ng kaniyang inaasahan, lumabas si Greig.
Ngunit tanging ang puting tuwalya lamang ang tamad na nakapulupot sa bewang nito. Pagkalabas pa lamang ng lalaki ay tumunog na ang cellphone nito. Kumunot ang kaniyang noo nang makitang tumuloy ito sa balkonahe para roon sagutin ang tawag.
Wala sa sariling sinulyapan niya ang oras at nakitang maghahating-gabi na.
Mas lalo lamang siyang nagtaka. Sino ang pangahas na tatawag sa ganitong oras?
Pagkatapos ng tawag ay bumalik muli si Greig. Walang pag-aalangan nitong tinanggal ang nakapulupot na tuwalya sa bewang.
Tahimik na napasinghap si Ysabel. Noon pa man ay napakaganda na ng katawan ng lalaki, may malinaw na mga umbok ng kalamnan sa tiyan, matigas at malalakas na kalamnan, mahahabang binti at balakang, at sobrang sexy tingnan.
Kahit pa ilang beses niya nang nakita ang katawan ng lalaki ay hindi pa rin natitigil ang puso niya sa paghuhurimintado. Namumula pa rin ang kaniyang pisngi at umiinit ang kaniyang tainga.
Tumuloy ang lalaki sa tukador para kumuha ng bagong damit. Ngunit laking pagtataka niya nang makitang puting long sleeve at itim na trousers ang kinuha nito.
Kahit sa simpleng kilos ay para bang napaka-eleganteng tingnan ni Greig. Walang kapintasan dahil sa mala Greek god nitong anyo.
"Go to bed early."
Ibig bang sabihin nito ay aalis siya?
Nakaramdam ng kaonting pagtatampo si Ysabel. Unti-unti niyang tinago sa kaniyang palad ang hawak na pregnancy test report.
Pagkatapos ng ilang sandaling pag-iisip ay hindi niya napigilang hindi tumutol.
“Gabi na masyado, aalis ka?”
Saglit na natigilan si Greig habang inaayos ang puti nitong long sleeve. Nilingon siya ng lalaki.
Sa paghakbang pa lamang nito palapit ay muli na naman siyang kinabahan. Mas lalo lamang nagwala ang kaniyang puso nang haplusin nito ang kaniyang pisngi.
“Ayaw mo bang makapagpahinga ngayong gabi?”
Dahil sa sinabi nito ay mabilis siyang pinamulahan. Ngunit bago pa man siya makasagot ay tumalikod na ito para kunin ang susi ng sasakyan.
“Be good, I have something else to do, don't wait for me."
Pagkatapos nito ay tuluyang naglakad palayo ang lalaki.
“Greig.”
Sinubukan niya pa itong habulin. Humarap ito sa kaniya at ang matalim nitong mga mata ang siyang bumungad sa kaniya.
“What's wrong?” Malamig nitong tanong.
Pakiramdam niya ay may bumara sa kaniyang puso kaya mahina niyang naisatinig ang tanong.
“M-maaari mo ba akong samahan bukas sa pagbisita kay Lola?”
Matagal nang may sakit ang kaniyang Lola, at may pakiramdam siyang magiging maayos kahit paano ang kalagayan nito kung sakaling ipakilala niya si Greig sa matanda.
"Let's talk about it tomorrow." Sagot ng lalaki.
Tiningnan niya ang blangko nitong ekspresyon. Hindi niya makita ang pagtutol sa mukha nito, pero wala rin ang pagsang-ayon rito.
Ikinuyom niya na lamang ang palad at marahan na tumango.
Tuluyang umalis si Greig at naiwan siyang mag-isa sa bahay. Naroon pa rin ang bigat sa kaniyang dibdib kaya napagpasyahan niyang maligo para maibsan iyon.
Ngunit hindi man lamang siya dinalaw ng antok.
Pagod siyang tumayo para magtungo sa kusina. Kailangan niya ng gatas, baka makatulung iyon para dalawin siya ng antok.
Muli niyang tiningnan ang cellphone para makita ang oras, pero ang unang bumungad doon ay balita galing sa isang website.
Hindi naman siya intresado sa bagay na iyon at plano na sanang baliwalain na lamang iyon ngunit nahagip ng kaniyang mga mata ang isang pamilyar na pangalan kaya wala sa sariling pinindot niya ang link.
Famous celebrity Natasha Entrata, returned to Philippines and appeared at the airport with her mysterious boyfriend.
Sa litrato ay makikitang pilit na tinatago ni Natasha ang kaniyang mukha sa suot nitong itim na hoodie, at ang kasama nitong lalaki ay kapansin-pansin kahit sa malabong kuha ng litrato.
Tila sinipa ang kaniyang puso nang makita ang matikas na anyo ng lalaking katabi
ni Natasha.
Mas lalo niyang pinalaki ang litrato at pinakatitigan ang lalaki.
Hinding-hindi siya magkakakamali.... Si Greig iyon.
Limang araw ang lumipas na wala pa rin ang mga tauhan. Silang dalawa lamang ni Archie sa isla at ganoon pa rin ang kanilang routine mula umaga hanggang sa gabi. Dahil hindi makatulog ng maayos sa gabi, palaging puyat si Yvonne kaya tanghali na kung gumising. Bumaba siya sa kusina at nagluluto ng sarili niyang almusal pagkatapos masigurado na nasa dalampasigan si Archie at abala sa pagmumuni-muni nito. Bandang alas dos naman sa hapon ay dinadala ni Archie sa kaniyang kuwarto ang kaniyang pagkain habang nagkukunwari naman siyang tulog. Hindi sila kailanman nagsabay na kumain. Sa hapon, ala singko ng hapon ay nagtutungo siya sa dalampasigan para maglakad-lakad. Hanggang sa lumubog ang araw ay nasa dalampasigan siya at mag-isang ini-enjoy ang hangin, ang dagat, at mga bituin. Saka lamang siya pumapasok sa bahay kapag magpapahinga na siya. Naunang dinadala ni Archie ang kaniyang hapunan kaya pagkarating niya sa kaniyang silid ay naroon na ang kaniyang pagkain. Kahit paano’y nagi
She has all the energy she needs. Nakakain na siya at talagang nabusog sa dinalang pagkain sa kaniya. At dahil nakatulog siya noong hapon, may lakas pa rin siya at gising pa rin ang kaniyang diwa kahit noong lumalim na ang gabi. Inaasahan na niya na pupuntahan siya ni Archie sa kaniyang kuwarto lalo pa’t silang dalawa lamang sa malaking bahay. Alam na niya kung ano ang kailangan nito sa kaniya at kung ano ang posible nitong gawin, kaya para mapigilan ito na makapasok, inilipat niya lahat ng mabibigat na bagay sa loob ng kaniyang silid papunta sa pinto. Para kung sakaling tangkain ni Archie na pumasok, hindi ito makakapasok dahil sa mga nakaharang sa pinto. Ngunit kahit na may harang na, hindi pa rin siya mapakali. Kabado pa rin siya kaya nagbantay rin siya. Itinabi niya ang tinidor sa kaniyang bedside table. Kahit paano’y maaari niya iyong gamitin laban kay Archie kung makapasok nga ito sa kaniyang silid. Lumalim pa ang gabi at naririnig na niya ang huni ng kuwago, kuliglig at mga
Ilang oras nang nakaupo sa dalampasigan si Yvonne at nakatingin sa dagat, tila naghihintay na may makitang bangka sa malayo para mapanatag na ang kaniyang loob. Ngunit naalala niya palagi ang sinabi ni Archie, na ilang araw na wala muna silang kasama dahil nasa bayan pa ang mga tauhan. Bwiset. Tuwing nililingon niya ang bahay ay kumukulo agad ang kaniyang dugo. Nasa loob pa rin si Archie. Mabuti at hindi siya nito sinundan, dahil kung sumunod ito ay tatakbo na siya papunta sa dagat at lalanguyin na ang karagatan para lang makalayo siya rito. Tiningala niya ang araw at napansin na tirik na tirik na ito. Tanghaling tapat na kaya mainit na rin ang sikat ng araw kahit pa nasa lilim siya ng isang puno. Ayaw niya pang bumalik sa loob ng bahay. Ayaw niyang magkita na naman sila ni Archie. Mukhang ayos lang naman sa lalaki na nasa labas siya kaya dito na lang muna siya. Saka na lang siya babalik kapag gusto na niya. Ilang oras pa ang lumipas at talagang hindi na makayanan ni Yvonne a
“Where are the maids?” Mahina niyang tanong. Nakatagilid ito at kalahati lamang ng katawan ang kaniyang nakikita. Nakaharang din ang pinto ng refrigerator dahil may kinukuha ito sa loob. Napalingon sa kaniya ang lalaki at maliit na ngumiti. Kumunot ang kaniyang noo. Kasabay ng pagtibok ng malakas ng kaniyang puso dahil sa pamilyar na kaba. “Nasaan sila Jenna? Si Arca? Ang ibang katulong?” Sunod-sunod niyang tanong. Unti-unting isinara ni Archie ang pinto ng refrigerator. Napansin niyang may hawak itong karton ng orange juice sa isang kamay. “Gising ka na pala.” Ani Archie. Naglakad ito papunta sa island counter. Binuksan nito ang karton ng orange juice saka nagsalin sa baso. “Where are the maids?” Ulit niya, ngayon ay iritado na dahil hindi siya sinasagot ni Archie. Lumingon ulit ito sa kaniya. “Nasa bayan sila… binibisita ang pamilya nila.” Unti-unting nagsalubong ang kaniyang kilay. Nag-iwas ng tingin si Archie. Kinuha nito ang platong may lamang pancake at
It was Archie. Sigurado siya na si Archie nga iyong pinagkaguluhan sa baba. Nasa kuwarto na siya noong may dumating, iniisip niya kung bababa siya para tingnan ang kung sino-sino iyon o maghihintay na lang rito sa kaniyang silid. Pakiramdam niya pupuntahan siya ni Archie sa kaniyang silid kung sakaling ito nga ang dumating. She was on her bed already. Nakapako ang kaniyang tingin sa pinto; naghihintay kung bubukas ba iyon. Pero ilang oras na rin ang lumipas, wala pa ring pumapasok. Then, a knock came.Yvonne could feel her heart beating wildly. “Miss? Gusto niyo po ba magpatimpla ng gatas?” Kinabahan siya noong may kumatok, pero dahil nagsalita rin naman agad si Jenna ay nakilala niya ang boses nito. Unti-unting bumukas ang pinto at sumilip si Jenna. “Akala ko natutulog na kayo.” Sabi nito, dahil hindi siya sumagot. “Okay ka lang, Miss?” Pumasok nang tuluyan si Jenna at marahang naglakad palapit sa kaniya. “Kung hindi ka na naman makatulog, pwede kitang ipagtimpla ng gatas
Lumubog ang araw, naayos na ng mga kasambahay ang mesa, at mga upuan. Inilabas na rin ang kaniyang pagkain. “Nag-iihaw po ng pusit sila Solomon, gusto niyo po ba, Miss?” Nakangiting tanong ni Arca. Marahan siyang umiling. “Hindi, marami naman ditong pagkain.” Aniya sa babae. Nagluto ng maraming putahe ang kusinera at mag-isa lamang niyang kakainin lahat. Nasanay na rin naman siya na mag-isang kumakain kaya kahit na wala si Jenna ngayon ay na-eenjoy niya ang mga niluto. Nililingon niya ang bahay at napansin na mukhang nagkakasiyahan nga sa labas ng bahay sila Solomon. Marami ang mga tauhan doon, nag-iinuman at nagkakatuwaan. May nagbabantay pa rin naman sa dalampasigan, pero iilan na lang. Hindi na rin kasi nagiging mahigpit sila Solomon sa seguridad dito sa isla dahil isang buwan mahigit na rin na wala namang nangyayari. Hindi rin siya tumatakas kaya hindi na rin siya kailangan bantayan. Narealize niya rin naman kasi na walang ibang paraan para makatakas rito kung w







