LOGINลูกศรรีบวิ่งเข้ามาภายในมหาวิทยาลัยเมื่อเธอมองดูเวลาแล้วว่ามันเริ่มสาย วันนี้เธอมีเรียนในช่วงเช้าพอดี ชีวิตศิลปินที่ทำงานเยอะทั้งตอนกลางคืนและตอนกลางวันมันเป็นอะไรที่ท้าทายกับชีวิตเธอมากๆ แต่เอาเข้าจริงก็เหนื่อยอยู่ไม่น้อย
ลูกศรไม่อยากขับรถมาเรียนเองและไม่ต้องการขับรถเป็น เธอเลยต้องมีคนคอยรับคอยส่งตลอด เมื่อก่อนเคยติดรถศิลาระหว่างที่เข้าบริษัททุกวัน แต่พักหลังๆมานี้ พี่ชายตัวดีของเธอไม่ค่อยยอมกลับบ้าน ทำให้เธอต้องให้คนที่บ้านคอยพาไป
“ลูกศรทางนี้” เมทัลเพื่อนสาวตัวเล็กยกมือเรียกเมื่อเห็นว่าเธอเปิดประตูเข้ามาในห้องเรียน
“อาจารย์ยังไม่เข้าใช่ไหม วิ่งมาเหนื่อยแทบแย่” ทันทีที่นั่งลงลูกศรก็บ่นออกมาพร้อมกับหายใจเหนื่อยหอบ เมทัลเป็นเพื่อนคนเดียวของเธอ และเมทัลเป็นคนเดียวที่หญิงสาวกล้าที่จะคุยกับเธอได้ทุกเรื่อง
เมื่อถึงเวลาเลิกคลาสสองสาวก็หอบหิ้วพาตัวเองมาหาที่นั่งในโรงอาหารของมหาวิทยาลัย เนื่องจากมหาวิทยาลัยนี้เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนและมีเหล่าบรรดาบุคคลมีชื่อเสียงเรียนกันเยอะ หญิงสาวเลยไม่ได้เป็นที่น่าจับตามองสักเท่าไหร่ อาจจะมีบ้างโดยเฉพาะเหล่าเด็กปีหนึ่งที่พึ่งเข้ามาเป็นเฟรชชี่ ตอนนี้ลูกศรเรียนอยู่ปีสามแล้วอีกไม่นานเธอก็จะเรียนจบ และคงจะได้เข้าไปนั่งทำงานอยู่ในบริษัทเดียวกับพี่ชายของเธอเอง
“งานเยอะเหรอศร หน้าตาเหมือนไม่ได้นอน” เมทัลสังเกตใบหน้าของเพื่อนดูไม่ค่อยสดใสแม้จะมีเครื่องสำอางปกปิดบางๆก็ตาม
“เมื่อคืนมันมีเรื่องให้นอนไม่ค่อยหลับนิดหน่อยน่ะ แต่วันนี้ไม่มีงานว่าจะนอนให้ถึงเย็นพรุ่งนี้เลย” เมื่อคืนเธอนอนไม่หลับเพราะทุกครั้งที่หลับตา ภาพที่โดนลุงหมอจูบที่คลินิกก็ลอยเข้ามาให้เธอฝันร้ายทุกครั้ง ก็เลยต้องถ่างตารอจนเช้า แต่ก็ดันเผลอหลับไปตอนใกล้สว่างจนทำให้เธอมาเรียนสายในวันนี้
“พักผ่อนบ้างนะแก งานเยอะจนไม่มีเวลาหาแฟนแล้ว” เมทัลพูดพลางยิ้มไป เธอรู้ว่ามีหนุ่มๆหลายคนที่เข้ามาหาเพื่อนสาว แต่เพื่อนสาวไม่เคยสนใจเลย แต่ช่วงนี้ก็เห็นมีอยู่คนหนึ่งเหมือนจะเป็นเพื่อนกับพี่ชายของเธอเองนั่นแหละ ที่เข้ามารับแล้วก็คอยดูแลเวลาไปเที่ยวที่คลับบ่อยๆ
“ไม่อ่ะแก ฉันเห็นแกมีแล้วต้องมานั่งร้องไห้เวลาที่จับได้ว่าแฟนมีคนอื่น คิดแล้วเหนื่อย” หญิงสาวยกไหล่ทั้งสองข้างขึ้นพร้อมกับสั่นไหวทำเหมือนกลัวการมีความรัก
“จ๊ะ แต่จะบอกไว้เลยว่านี่แหละที่เขาเรียกว่ารสชาติของความรัก เอาไว้แกลองมีแล้วจะติดใจ” เมทัลยังคงยุให้เพื่อนมีแฟนไม่เลิก ลูกศรเป็นคนสวย น่ารักแถมเก่งอีก เธอเองก็อยากจะรู้เหมือนว่าคนที่จะเข้ามาทำให้หัวใจด้านชาของเพื่อนสาวคนนี้จะเป็นใคร
“แกๆนั่นใครอ่ะ รุ่นพี่เราป่ะ หล่อมากอ่ะ อยากได้เป็นผัว” ลูกศรที่ฟุบหน้าหลับกับโต๊ะอยู่ต้องเงยขึ้นมามองตามเสียงวี้ดว้ายของบรรดานักศึกษาหญิง ใบหน้าเรียวสวยมีรอยยับตรงข้างแก้มเพราะเธอพึ่งนอนทับมาเมื่อกี้ แต่ก็ไม่ได้สนใจสักเท่าไหร่ ตอนนี้เธอกลับสนใจคนที่ทำให้ผู้หญิงในโรงอาหารนี้ต้องกรี๊ดมากกว่า เธอกำลังนอนหลับลึกแต่ว่าต้องตื่นเพราะความตกใจนี้ก่อน ถ้ารู้ว่าเป็นใครจะมองแรงให้ทีโทษฐานที่ทำให้เธอสะดุ้ง
“ลูกศรนั่นพี่ไฟปะ ฉันเหมือนเห็นเขาเดินมาทางนี้ เขามาหาแกแน่ๆเลย” เมทัลรู้ดีว่าช่วงนี้ไฟกำลังตามจีบเพื่อนสาวแสนสวยของเธออยู่ ถ้าเป็นคนอื่นไม่รู้แต่ถ้าเป็นไฟเธอก็ขอเชียร์ อย่างน้อยไฟก็ดีสุดในกลุ่มของพี่ชายเพื่อนแล้ว
ไฟเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าทั้งคู่ แล้วส่งยิ้มพราวเสน่ห์ให้กับน้องสาวเพื่อนเพราะวันนี้เขาตั้งใจเข้ามารับหญิงสาวไปทานข้าวเย็นด้วยกัน เนื่องจากวันนี้เขาไม่อยากเข้าไปที่คลับก็เลยกะว่าจะเข้ามาชวนหญิงสาวไปดินเนอร์ด้วยกันสองคน
“สวัสดีครับสาวๆพี่มาได้ถูกเวลาใช่ไหม” ความจริงเขาทักไปหาลูกศรก่อนแล้วว่าจะเข้ามารับไปทานข้าว แต่คนตัวเล็กกลับไม่ยอมตอบแชทจนเขาต้องเข้ามาหาเธอที่นี่เองเพราะว่าเขารู้ตารางเรียนของเธอดีอยู่แล้ว
“ถูกมากๆเลยค่ะแล้วนี่พี่ไฟมารับยัยศรเหรอคะ” เมทัลตอบแทนเพื่อน เพราะตอนนี้ยัยเพื่อนสาวของเธอก้มหน้าลงไปฟุบหลับอีกรอบแล้ว
“ใช่ครับ แล้วนี่น้องศรง่วงเหรอคะ พี่เห็นเราไม่ตอบแชท พี่เลยใจร้อนเข้ามาหาน้องศรเองเลย” ไฟพูดพร้อมกับย้ายร่างกายไปนั่งลงข้างๆหญิงสาว
“หนูเห็นแล้วล่ะค่ะ แต่หนูขี้เกียจหยิบขึ้นมา”
“งั้นถือว่าที่พี่พิมพ์ไปในแชท น้องศรตกลงแล้วนะคะ” ร่างสูงทึกทักไปเองว่าเธอตอบรับการชวนไปทานข้าวด้วยกันเรียบร้อยแล้ว แต่ถึงเขาจะคิดไปเองคนตัวเล็กก็ไม่ได้ค้านอะไรเขากลับ เพียงแค่ส่งยิ้มบางๆมาให้ก็เพียงเท่านั้น “ไปค่ะพี่ช่วยถือของ”
“ขอบคุณค่ะ…ฉันไปก่อนนะแกเองก็กลับบ้านดีๆด้วย นี่อยู่รอพี่บอลใช่ไหม”
“อื้ม แกไปเถอะอีพี่บอลมันบอกว่ากำลังมาแล้วแหละ เมฝากดูแลเพื่อนเมด้วยนะคะ”
ไฟยิ้มตอบพร้อมกับพยักหน้าให้กับเพื่อนของลูกศรอย่างสนิทสนมกัน อาจจะเป็นเพราะเมทัลสนิทกับลูกศรมานาน แถมเวลาไปคลับเมทัลกับลูกศรก็จะไปด้วยกันประจำ จึงไม่แปลกที่เมทัลจะไว้ใจให้เขาดูแลเพื่อนแทน
ทันทีที่ลูกศรขึ้นมาบนรถ ไฟก็ออกตัวไปยังสถานะที่ที่จองเอาไว้ทันที การขับรถของร่างสูงเป็นไปได้ด้วยดี ความจริงเรื่องการขับรถ ไฟเองก็ไม่เป็นที่สองรองใครถ้าจะให้แข่งเขาก็พร้อมท้าชน เพราะไฟเองก็ชื่นชอบการแข่งรถอยู่ไม่น้อย เขามีโอกาสเคยลงแข่งมาแล้วหลายสนาม จนถ้วยแทบจะล้นบ้านจนไม่มีที่เก็บเพราะเหตุนี้ทำให้เขาเลิกลงสนามไป ไฟคอยหันไปมองร่างบางที่นอนหลับคอห้อยอยู่ข้างๆ ภาพแบบนี้เขาเองก็เริ่มชินกับมันแล้วเหมือนกัน ทุกครั้งที่เขามารับคนตัวเล็กจากมหาวิทยาลัยทีไรภาพการนั่งรถของเธอก็จะเป็นแบบนี้ทุกครั้ง
รถหรูสีแดงของไฟวิ่งเข้ามาจอดภายในลานจอดรถของร้านอาหารญี่ปุ่นสุดหรู เป็นร้านอาหารแนวโอมากาเสะที่นิยมของเหล่าคนรวย เขาคงอยากทำให้ลูกศรพอใจจึงได้พาไปกินแต่ร้านอาหารหรูๆทุกครั้ง
“น้องลูกศรคะ ถึงร้านแล้วค่ะแต่ดูเหมือนตอนนี้น้องลูกศรจะง่วงนอนมากกว่าหิวอีกนะคะ พี่พาหนูมาทรมานหรือเปล่า” ไฟพูดเชิงหยอกล้อไปให้หญิงสาวที่พึ่งตื่นแล้วทำท่าบิดขี้เกียจ
“ขอโทษค่ะพี่ไฟ หนูหลับทุกครั้งที่พี่ไปรับหนูเลย”
“ฮ่าๆ ไม่เป็นไรเลยค่ะ หิวหรือยังคะไปกันเลยไหม” ไฟยื่นมือเข้าไปลูบศีรษะเธอป้อยๆ พลางเปลี่ยนเรื่องเพื่อไม่ให้หญิงสาวต้องคิดมาก ถึงหญิงสาวจะไม่ได้คิดอะไรเลยก็ตาม เธอเพียงแค่เฟรนลี่และสนิทใจกับเพื่อนพี่ชายคนนี้ก็เท่านั้น
ไฟเดินอ้อมไปด้านฝั่งคนนั่งก่อนจะเปิดประตูรถและเอามือกันขอบประตูให้คนตัวเล็กตอนลงจากรถเอาไว้ เขากลัวว่าเธอจะเซ่อนอนจนไม่ทันระวัง
“สวัสดีค่ะ จองไว้แล้วใช่ไหมคะ ทางนี้ได้เลยค่ะ”
พนักงานพาเดินเข้าไปยังห้องด้านใน โดยห้องอาหารจะแบ่งเป็นรอบๆเพราะต้องใช้การทำสดจากเชฟผู้มากความสามารถ แต่ละรอบจะสามารถรับคิวได้รอบละ 4 คน สำหรับคิวที่ไฟจองได้ตอนนี้ก็ได้คิวว่าง 2 คนพอดีโดยที่ไม่รู้ว่าอีกสองคนจะเป็นใคร ความจริงเขาอยากได้ความเป็นส่วนตัวทว่ารอบที่เขาต้องการดันเหลือว่างแค่คิวนี้คิวเดียวเท่านั้น ส่วนรอบอื่นๆเต็มหมด
“เชิญทางนี้เลยค่ะ สำหรับลูกค้าเป็นคิวสำหรับ 2 ท่านนะคะ ห้องนี้รับคิวได้ 4 ท่านค่ะ ตอนนี้ลูกค้าอีกสองท่านมาถึงก่อนลูกค้าเรียบร้อยแล้วค่ะ พอลูกค้าเข้าไปเชฟจะเริ่มปรุงอาหารให้เลยทันทีนะคะ”
ไฟเดินนำคนตัวเล็กเข้ามายังด้านในห้องอาหารที่แยกที่นั่งฝั่งละสองที่เรียบร้อย เมื่อคนตัวเล็กเดินตามเข้าไปแล้วเงยหน้าเพื่อจะมองบรรยากาศรอบๆห้อง สายตาดันไปชะงักกับคู่แรกที่มาถึงก่อนอย่างเกิดคำถาม
ตาจ้องตาเมื่อมีแววตาที่คุ้นเคยของคนสองคนที่เคยมองจ้องกันในระยะประชิด คิ้วบางขมวดเข้าหากันพลางเบนสายตาไปหาคนที่นั่งอยู่ข้างๆหมอหนุ่ม โดยผู้หญิงคนนั้นพยักหน้ากล่าวทักทายเธอตามมารยาทเพราะเห็นเธอมองนาน แต่สำหรับหมอหนุ่มกลับมองไปทางไฟพร้อมกับกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างคิดไม่ถึงเช่นกัน
“มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“คะ เอ่อเปล่าค่ะ” ลูกศรตอบไฟอย่างกับคนติดอ่าง ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เธอแค่กำลังงงกับผู้ชายอีกคนที่ปากก็บอกว่าตั้งใจจะแย่งพี่สะใภ้ของเธอมาจากพี่ชายเธอ แต่ไหนวันนี้เธอกลับเห็นเขามากับผู้หญิงบุคลิกดีอีกคน
ตอนพิเศษ 5 “ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้พี่ตฤณ หนูไม่อยากอยู่กับคนใจร้ายแบบพี่แล้ว พี่เลือกที่จะทิ้งหนูไว้เกือบเดือน พอวันนี้พี่กลับมา แค่พูดว่าขอโทษงั้นเหรอ” พูดขณะที่ใบหน้ายังซุกอยู่ที่อก คราบน้ำตาเลอะเต็มเสื้อเชิ้ตสีขาวที่อีกคนใส่มาจนเป็นทางยาว “ลูกศรอยากให้พี่ทำอะไร พี่จะทำให้ลูกศรทุกอย่างเลย ขอแค่อย่าไล่พี่ไปไหนเลยนะ ถ้าพี่ไม่มีลูกศรกับลูก ชีวิตพี่มันก็คงไม่มีความหมาย” “พี่ก็ทำพูดดีแบบนี้ทุกครั้ง” “เชื่อใจพี่อีกครั้งได้ไหม พี่ได้คุยกับคุณไฟแล้วนะ” ร่างบางค่อยๆขยับ วงแขนของตฤณคลายออกช้าๆ ดวงตากลมโตช้อนแววตามองประสานกับคนสูงกว่า ตาหวานที่ยังคงมีน้ำใสๆคลออยู่รอบๆ เธอจ้องเขาอยู่อย่างนั้นอย่างไม่คิดจะหลบ ริมฝีปากล่างขบเม้มเข้าไปให้ฟันบนกัดเบาๆด้านใน “เขามาบอกกับพี่ว่า ลูกศรรักพี่มากๆ ลูกศรไม่ยอมกินข้าว ไม่ยอมนอนคอยนั่งเฝ้าประตูทุกวัน คอยคิดถึงแต่พี่ ร้องไห้หาพี่ตลอดเวลา” “ไม่จริงอ่ะ พี่ไฟเขาไม่มีทางพูดแบบนั้นแน่ พี่ตฤณโกหก” คนอย่างไฟเนี่ยนะ ให้ตายก็ไม่มีทางเชื่อ มีแต่เขานั่นแหละที่แต่งเติมมาเอง “ก็แล
ตอนพิเศษ 4 ไฟและตฤณย้ายเข้ามานั่งด้านใน ภายในห้องรับแขกมีโซฟาหนังยาวสองฝั่ง ชายหนุ่มทั้งสองคนนั่งจ้องหน้ากัน เลือกที่นั่งตรงข้ามกันเพื่อที่จะได้เห็นหน้ากันได้ชัดเจน “ผมมาอธิบาย” “หึ! ออกตัวแทนกันขนาดนี้ ไม่ลากมานั่งคุยด้วยกันเลยล่ะ” สัตวแพทย์หนุ่มแค่นเสียงหัวเราะ กระตุกยิ้มมุมปากเยาะเย้ยกรอกตาไปมา “ผมขอโทษถ้าต้นเหตุมันมาจากผม ผมยอมรับว่าผมคิดน้อยไป และผมก็ยอมรับ…ว่าผมยังรู้สึกกับลูกศรเหมือนเดิม” คำพูดนี้ทำเอาคนได้ยินหูผึ่ง กัดฟันกรอดอยากจะพุ่งเข้าไปซัดหน้าสักที “ แต่ผมยอมถอยแล้ว ผมไม่อยากทำร้ายคนที่ผมรัก เธอเลือกคุณแล้วคุณตฤณ” ไฟรู้เรื่องหลังจากที่ได้เจอกับศิลาไปเพียงไม่กี่วัน ศิลาเดินเข้ามาที่คลับ พร้อมกับขอให้คนของไฟช่วยออกตามหาสามีของน้องสาว ชายหนุ่มที่คิดว่าตัวเองเป็นต้นเหตุไม่รอช้า ได้เข้าไปคุยกับน้องสาวเพื่อน พอเห็นสภาพเหนื่อยๆของลูกศร เขาก็ยิ่งรู้สึกเสียใจ วันรุ่งขึ้นเขาสั่งให้คนออกตามหาสัตวแพทย์หนุ่มทุกๆพื้นที่ จนได้มาเจอว่าเขามาหลบอยู่ที่วิลล่าส่วนตัวแห่งหนึ่งในหัวหิน “หรือว่าที่คุณหนีเธอออกมาแบบนี้ เพราะ
ตอนพิเศษ 3 ตฤณคว้าเอากุญแจรถแล้วขับออกไปโดยไม่สนใจอะไร แม้ฝนจะตกแรงขนาดไหน เท้าที่เหยียบคันเร่งไม่เคยคิดที่จะผ่อนลง รถสปอร์ตหรูสีแดงวิ่งไปบนทางด่วนที่เปิดโล่ง ไม่มีรถขวางเลยทำให้ตฤณยิ่งเหยียบมัน ความเร็วของรถแข่งกับอารมณ์ที่ร้อนดั่งไฟ สายฝนที่โปรยลงมาไม่ได้ช่วยดับชโลมจิตใจให้ตฤณใจเย็นลงได้เลย ตั้งแต่ที่สามีออกจากบ้านไปเมื่อคืน หญิงสาวก็ไม่ได้นอนเพราะเอาแต่นั่งมองประตูรอร่างสูงกลับมา แต่รอจนแล้วจนเล่าก็ไม่มีวี่แววของตฤณโผล่มาให้เห็น ลูกศรรู้สึกร้อนใจอยู่ไม่น้อย นึกเป็นห่วงสามีไม่รู้ว่าป่านนี้จะไปอยู่ที่ไหน จะเกิดอันตรายอะไรกับเขาอีกครั้งหรือเปล่า เธอกลัวเหลือเกิน กลัวว่าหากเป็นเหมือนอย่างตอนนั้นอีก ชายหนุ่มอาจจะไม่มีโอกาสกลับมาเป็นรอบที่สองแล้วก็ได้ “คุณแม่ วันนี้ยังไม่ไปทำงานเหรอคะ” ลูกศรยกหลังมือเช็ดคราบน้ำตาออกจากใบหน้า หมุนตัวหันกลับไปทำสีหน้าปกติ พร้อมส่งรอยยิ้มให้ลูกสาวที่กำลังเตรียมตัวจะไปโรงเรียน “วันนี้คุณแม่ไม่มีงานเช้าค่ะ ลูกหว้าเตรียมตัวไปโรงเรียนเรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ” แม้ใจจะเห็นหน้าลูกแล้วนึกถึงหน้าคนรักมากแค่ไหน
ตอนพิเศษ 2 คีตีกานั่งมองลูกๆของเธอเล่นกันที่สวนหลังบ้านอย่างสนุกสนาน ในมือยังคงจับดินสอสเก็ตซ์ภาพ วาดภาพตรงหน้าลงไปในกระดาษสีขาวขุ่น แต่นั่งวาดไปได้ไม่นาน ภาพที่เธอเห็นบ่อยจนชินก็เกิดขึ้นอีกครั้ง “ฮือออ คุณแม่ขาภาคินผลักหนู” พี่สาววัยแปดขวบวิ่งโล่เข้ามาฟ้องผู้เป็นแม่ หลังจากที่โดนน้องชายตัวแสบผลักจนหน้าทิ่ม “อีกแล้วนะภาคิน แม่บอกว่าห้ามเล่นแรงไงคะ วันนี้ภาคินต้องโดนแม่ทำโทษนะ” คีตีกาและศิลามีลูกด้วยกันสองคน คนแรกเป็นลูกสาววัยเทียบเท่าลูกหว้า ลูกสาวของลูกศรและตฤณ ส่วนอีกคนเป็นลูกชายอายุหกขวบ เธอตั้งใจตั้งชื่อให้คล้ายๆกัน ภาริน กับ ภาคิน ศิลาเองก็ไม่เคยขัด เมียอยากทำอะไรอยากได้อะไร เขามีหน้าที่แค่ตามใจ “คินไม่ได้ผลักแรงเลย พี่รินแหละเวอร์ ล้มไปเอง” ภาคินเองก็ไม่น้อยหน้า เถียงกลับทันควันเมื่อแม่บอกว่าจะทำโทษ ความวุ่นวายของลูกสาวและลูกชายของเธอนั้น เล่นเอาเธอปวดหัวได้ทุกวัน เรื่องทะเลาะกระท่อนกระแท่นกันนี่ เธอเองก็ไม่รู้ว่าจะแก้อย่างไรดี “ไม่จริง! คินนั่นแหละผลักพี่แรงจนพี่ล้ม” “ไม่! พี่รินโกหก
ตอนพิเศษ 1 รถตู้ VIP สีขาวจอดรออยู่ด้านหน้าโรงเรียนนานาชาติแห่งหนึ่ง ด้านในมีชายหนุ่มร่างสูงใหญ่เฝ้ามองหาลูกสาวออกมาทางหน้าประตูทางเข้า พักหลังมานี้สัตวแพทย์หนุ่มเลิกงานเร็วเพราะช่วงนี้เขาต้องการดูแลลูกสาวตัวน้อยด้วยตัวเอง และจะเป็นเขาเองทุกครั้งที่จะทำหน้าที่มารับลูก ส่วนแม่ของลูกช่วงนี้ก็ฮอตไม่หยุด เดี๋ยวรายการนู้น รายการนี้ดึงตัว ถึงแม้ว่าตฤณจะพยายามบอกให้ออกจากวงการเลยก็ตาม แต่ลูกศรก็คือลูกศรเคยดื้อหัวชนฝายังไงตอนนี้ก็ดื้ออย่างนั้น ชายหนุ่มเบนสายตาไปมองยังประตูด้านข้างที่เปิดออก จากนั้นก็มีสาวน้อยที่เขาเฝ้ารอกระโดดขึ้นรถมา แล้วพุ่งตัวเข้ามากอด อ้อนผู้เป็นพ่ออย่างมีแผน “สวัสดีค่ะคุณพ่อ วันนี้ลูกหว้ามีอะไรมาอวดคุณพ่อด้วยนะคะ” เจ้าตัวแสบปรับท่าลุกขึ้นมายืน มือบางคว้าเอากระดาษที่อยู่ด้านในกระเป๋าเป้ขึ้นมาโชว์ หวังจะได้รับคำชมจากผู้เป็นพ่อให้ชื่นใจ “อะไรคะ ไหนคุณพ่อดูสิ้…โอ้โห คะแนนทดสอบวิชาวิทยาศาตร์เต็มร้อยเลยเหรอคะ” เรื่องความแสบลูกหว้าถอดแบบแม่มาไม่ผิด แต่เรื่องความเก่งและฉลาดนี่ได้พ่ออย่างตฤณมาเต็มๆ “หนูได้คะแนนเต็มวิชานี
ตอนที่ 40 หึง วันนี้ศิลาและคีตีกาจัดงานวันเกิดให้กับลูกสาวตัวน้อยที่บ้านของเธอ โดยไม่ลืมที่จะเชิญเพื่อนมาร่วมงานจนครบ ลูกศรและตฤณเองก็ถูกเชิญให้ไปร่วมงานด้วยเช่นกัน “เป็นอะไรไปคะ ทำไมทำหน้าบูดขนาดนี้ ยิ้มหน่อยสิ” คนตัวเล็กหันไปพูดกับคนเป็นสามีที่ทำหน้าที่ขับรถพาเธอไปยังบ้านของพี่ชายและพี่สะใภ้ แต่ตั้งแต่ออกมาจากบ้าน ตฤณก็ไม่พูดไม่จา แถมยังขรึมจนคนเป็นเมียเองยังนึกแปลกใจ ตฤณไม่ได้ตอบแต่ยังหันหน้าหนี ลูกศรเลยต้องเปลี่ยนมานั่งเงียบๆเพราะกลัวว่ายิ่งเธอพูดจะยิ่งทำให้เขารำคาญ ตฤณใช้เวลาเกือบ 45 นาที ในการขับรถมาที่บ้านของคีตีกาและศิลา เมื่อมาถึงเขากลับมองเห็นคนคนหนึ่งที่เขาไม่ต้องการพบเจอ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากเจอหรอก เขาไม่อยากให้เมียของเขาได้เจอต่างหาก ลงจากรถได้ คนที่ทำหน้าที่ขับรถมาก็ขยับมาที่ประตูด้านหลัง ก่อนจะอุ้มลูกสาวที่นั่งอยู่ในคาร์ซีทขึ้นมาอยู่บนแขน เขาแอบชำเลืองมองไปที่เมียรักเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกหงุดหงิดใจกับชุดที่หญิงสาวสวมใส่มา ลูกศรใส่ชุดเดรสเปิดไหล่สั้นเหนือเข่าสีชมพูอ่อน เข้ากับสีผิวขาวเนียนข







