LOGINร่างบางแทบจะหมดลมหายใจ เพราะเขาใช้ริมฝีปากหนาปิดปากเธอเอาไว้นานหลายนาที ลูกศรยังไม่เคยมีประสบการณ์ที่โชกโชนเธอยังไม่รู้วิธีหายใจขณะโดนจูบ หมอหนุ่มพยายามแทรกลิ้นร้อนให้เข้าไปฉกชิมน้ำหวานจากปากบาง แต่ลูกศรก็เม้มริมฝีปากเอาไว้แน่นไม่ยอมให้ถูกรุกราน ตฤณจึงต้องใช้วิธีกัดปากของเธอเบาๆจนเธอเผลอ
“อ๊ะ…จ๊วบบ” ทันทีที่หญิงสาวเผลอปาก ตฤณไม่รอช้าที่จะส่งลิ้นร้อนๆเข้าไปในช่องปากของเธอทันที
คนตัวเล็กพยายามดันลิ้นของเขาออก แต่กลับกลายเป็นว่าช่วยทำให้ตฤณเล่นบทจูบได้อย่างเมามัน
เมื่อเห็นว่าเธอคาสายอยู่นานและตอนนี้คนในสายก็น่าจะได้ยินอะไรไปเยอะพอสมควร ชายหนุ่มจึงดึงมือถือของคนตัวเล็กออกและกดวางสายไป แต่ริมฝีปากก็ยังคงไม่ผละออกมา มือบางที่ตอนนี้เป็นอิสระเธอทั้งทุบทั้งตีเขาเพื่อให้ออกไป และพยายามบอกเขาว่าเธอไม่ไหวแล้วเหมือนอากาศกำลังจะหมด
หมอหนุ่มรู้สึกได้ว่าคนตัวเล็กเริ่มอ่อนแรง ร่างของเธอกำลังจะร่วงเขาเลยรีบรับเอาไว้เสียก่อนพร้อมกับผละริมฝีปากออกมา หญิงสาวที่ต้องการออกซิเจนจึงได้แต่สูดลมหายใจเข้าเหมือนคนใกล้ตาย
น้ำตาแห่งการโดนย่ำยีไหลออกมาที่หางตาอีกครั้ง คราวนี้เธอช้อนสายตามองคนตัวโตด้วยความโกรธและความขยะแขยง
“ทำบ้าอะไรของคุณ” มือบางยกขึ้นมาปาดเอาคราบสกปรกออกอย่างแรง
“เจอกันอีกครั้งเธอก็ยังคงเด็กเมื่อวานซืนอยู่ดี อายุแค่นี้ถึงขั้นผู้ชายชวนไปร้านเหล้า พี่ชายเธอมันไม่รู้จักดูแลน้องมันบ้างเลยหรือยังไง อย่างว่าขนาดน้องสาวมันยังไม่ดูแล สงสารคุณเพลงที่ต้องไปแต่งงานกับคนเลวๆ”
เพี้ยะ…!!
“หยุดด่าพี่ชายหนูสักที คุณมันก็ไม่ได้ดีไปกว่าเฮียศินักหรอก” ลูกศรว่าจบก็คว้ากระเป๋าที่ตกอยู่ที่พื้นแล้วรีบเดินออกจากคลินิกตฤณทันที แต่ยังไม่พื้นประตูหมอหนุ่มกลับเดินมารั้งข้อมือเธอเอาไว้เสียก่อน
ร่างบางหันกลับไปกระแทกเข้าที่อกของเขาอย่างแรงจนเธอปวดร้าวที่ไหล่ซ้าย ไม่ว่าความเจ็บนี้มันจะอยู่ในระดับไหนแต่ก็ยังคงไม่เท่ากับระดับความโกรธและความขยะแขยงของเธอที่มันมีต่อเขาอีกแล้ว
“จะไปไหนขึ้นรถอย่าดื้อให้มากได้ไหม คุณเพลงฝากให้ฉันไปส่งเธอ” พูดพลางกับลากคนตัวเล็กอ้อมมาที่ฝั่งที่นั่งข้างคนขับ แต่หญิงสาวก็ยังคงดิ้นและไม่ยอมจนหมอตฤณต้องขู่
“เงียบ!ถ้าเธอยังดิ้นอยู่แบบนี้ ฉันสามารถทำเธอในรถได้เลยนะ”
“ทุเรศ!”
“หึ”
ปัง!…
หมอตฤณเดินอ้อมเข้ามานั่งฝั่งคนขับ พลางมองไปทางคนตัวเล็กที่เอาแต่กอดอกนั่งหน้ามุ่ยไม่ยอมคาดเข็มขัด และเขาเองก็พึ่งนึกได้ว่าเมื่อกี้หัวของเธอกระแทกมา พอมองหน้าผากเธอชัดๆเพราะตอนนี้ไม่มีหน้าม้าปิดก็เห็นว่ามันยังโนอยู่
หมอหนุ่มขับรถเบนซ์หรูไปตามทางที่หญิงสาวเปิดนำเอาไว้ตั้งแต่แรก ระยะทางจากคลินิกของเขาไปบ้านของเธอใช้เวลาประมาณ 45 นาที ตฤณขับรถหรูไปตามทางเรื่อย ๆ เมื่อใช้เวลาจริงๆเพียงแค่ไม่ถึงสามสิบนาทีเท่านั้น อาจจะเพราะตอนนี้ดึกแล้วและไม่ค่อยมีรถระยะเวลาเลยอาจจะลดลงมากกว่าเดิม
ชายหนุ่มส่งคนตัวเล็กเสร็จเรียบร้อย ก็รีบขับรถกลับคอนโดทันที เพราะวันนี้เขาเองก็ทำอะไรตั้งแต่เช้า แถมยังต้องมาสู้รบตบมือกับยัยแสบที่คอยจ้องจะกัดกับเขาตลอดเวลา
รถเบนซ์หรูแล่นเข้ามาจอดภายในลานจอดรถของคอนโดหรูใจกลางเมือง ขาเรียวยาวลงจากรถเพื่อเดินไปหยุดอยู่หน้าลิฟต์ หมอหนุ่มรูปร่างดีอย่างเขาไม่ว่าใครเห็นต่างก็หลงเสน่ห์ ทว่ามีเพียงแค่คีตีกาเท่านั้นที่หมอหนุ่มคนนี้มอบหัวใจที่มันด้านชาให้ แต่เหมือนกับเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเพราะเธอดันกำลังจะแต่งงานกับคนที่ไม่คู่ควรเอาเสียเลย
ตฤณยืนพิงผนังลิฟต์พลางหลับตาใช้ความคิดว่าจะทำยังไงดีที่จะได้ใจของผู้หญิงที่ทั้งสวยและโปรไฟล์ดีๆแบบคีตีกามาครอบครอง ความจริงมันจะไม่ยากถ้าเกิดว่าเขาแค่รอให้ทั้งคู่หย่ากันหากหมดสัญญาที่ทำร่วมกันไว้ แต่ถ้าเกิดว่าระหว่างที่ทั้งคู่แต่งงานใช้คำว่าสามีภรรยากันแล้วมันเกิดมีความรักก่อตัวขึ้นมา เท่ากับว่าเขาแทบจะหมดสิทธิ์ทุกอย่างแล้ว
ติ๊งง...!!
หมอตฤณล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงพร้อมกับหยิบสมาร์ทการ์ดขึ้นมาเพื่อจะปลดล็อคประตู ห้องของตฤณเป็นเหมือนเพนต์เฮาส์เพราะเป็นห้องชั้นบนสุดและยังเป็นห้องที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในตึกนี้อีกด้วย
ทันทีที่เขาเดินเข้ามาในห้องของตัวเอง เสื้อเชิ้ตที่ใส่มาทั้งวันก็ถูกปลดกระดุมออกจนเผยให้เห็นทรวงอกที่มีกล้ามเป็นมัดๆ
ตฤณหยิบบุหรี่ราคาแพงมาหนึ่งมวนพร้อมกับเดินออกไปยืนสูบตรงระเบียง บรรยากาศตอนกลางคืนแม้จะไม่ได้ดีมากเท่าไหร่ แต่ลมเย็นๆจากที่สูงก็ทำให้ทุกอย่างแลดูสงบได้ เส้นผมบางสั้นรองทรงปลิวไหวไปกับแรงลมในยามค่ำคืน ตฤณสูดควันที่เป็นสารก่อมะเร็งในร่างกายเข้าไปพร้อมกับค้างมันเอาไว้ประมาณสามวินาที ถึงได้พ่นมันออกมาเป็นควันสีขาว อาชีพหมออย่างเขารวมทั้งมีสถานะการเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้าของกิจการโรงแรมที่ใหญ่และหรูที่สุดในจังหวัดขอนแก่น
Rrrr…
ร่างสูงเดินกลับเข้ามายังโต๊ะกลางห้อง เพราะเสียงโทรศัพท์ดังขัดจังหวะทำให้หมอหนุ่มถึงขั้นหงุดหงิด มือหนาคว้าเอาเครื่องมือสื่อสารรูปทรงสี่เหลี่ยมขึ้นมาดูว่าใครที่เป็นคนโทรเข้ามา แต่เมื่อยิ่งเห็นว่าเป็นใครที่โทรเข้ามือหนารีบวางโทรศัพท์หน้าคว่ำลงทันที จะเป็นใครไปไม่ได้ที่ตฤณรู้สึกไม่อยากคุย นอกเสียจากคุณหญิงพรรณทิรา มารดาของเขาเอง ระยะนี้รู้สึกว่าแม่ของเขานั้นจะพยายามยัดเยียดตัวเขาเองให้เป็นคู่เดตกับลูกสาวบ้านอื่นๆไม่เว้นวัน และนี่ก็คงไม่พ้นเรื่องจะให้เขาไปนัดบอดดูตัวอีกตามเคย
ร่างหนานอนแผ่หราอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ที่ตั้งสง่าอยู่ตรงกลางห้องนั่งเล่น แขนแกร่งถูกยกขึ้นมาวางทาบไว้บนหน้าผากนูน พลางคิดถึงหญิงสาวร่างเล็กที่กำลังนั่งวาดรูปด้วยความสุข ไม่ว่ากี่ครั้งต่อกี่ครั้งตฤณไม่เคยมองคีตีกาเป็นผู้หญิงที่กำลังจะแต่งงานเลยสักครั้ง หลายครั้งที่ตัวเขาเองคอยเข้าไปเป็นที่ปรึกษาให้กับเธอ แต่สุดท้ายผลมันก็รู้อยู่แก่ใจคือเขาไม่สามารถครอบครองเธอได้ หรือว่าเขาอาจจะต้องกลายเป็นผู้ชายที่อยู่ในสถานะพี่ชายกันนะ
เปลือกตาหนาปิดลงด้วยความเหนื่อยล้า และคืนนี้ก็เป็นอีกคืนที่ตฤณหลับไปโดยที่ไม่ได้นอนบนเตียงและไม่ได้อาบน้ำ ก็ผู้ชายโสดนี่เนอะอยู่คนเดียวจะไปดูแลตัวเองมันทำไมนัก แต่ร่างสูงก็ไม่ได้นอนแบบนี้ไปทั้งคืนหรอกนะ เขาชอบสะดุ้งตื่นขึ้นมาช่วงเวลาตีหนึ่งตีสองทุกวัน เวลานั้นก็จะถือว่าเป็นเวลาที่เขาจะลุกไปอาบน้ำแล้วล้มตัวลงนอนที่เตียงอีกที แต่ที่ชอบที่สุดเห็นจะเป็นการนอนที่โซฟาตัวยาวตัวนี้มากกว่า
ตอนพิเศษ 5 “ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้พี่ตฤณ หนูไม่อยากอยู่กับคนใจร้ายแบบพี่แล้ว พี่เลือกที่จะทิ้งหนูไว้เกือบเดือน พอวันนี้พี่กลับมา แค่พูดว่าขอโทษงั้นเหรอ” พูดขณะที่ใบหน้ายังซุกอยู่ที่อก คราบน้ำตาเลอะเต็มเสื้อเชิ้ตสีขาวที่อีกคนใส่มาจนเป็นทางยาว “ลูกศรอยากให้พี่ทำอะไร พี่จะทำให้ลูกศรทุกอย่างเลย ขอแค่อย่าไล่พี่ไปไหนเลยนะ ถ้าพี่ไม่มีลูกศรกับลูก ชีวิตพี่มันก็คงไม่มีความหมาย” “พี่ก็ทำพูดดีแบบนี้ทุกครั้ง” “เชื่อใจพี่อีกครั้งได้ไหม พี่ได้คุยกับคุณไฟแล้วนะ” ร่างบางค่อยๆขยับ วงแขนของตฤณคลายออกช้าๆ ดวงตากลมโตช้อนแววตามองประสานกับคนสูงกว่า ตาหวานที่ยังคงมีน้ำใสๆคลออยู่รอบๆ เธอจ้องเขาอยู่อย่างนั้นอย่างไม่คิดจะหลบ ริมฝีปากล่างขบเม้มเข้าไปให้ฟันบนกัดเบาๆด้านใน “เขามาบอกกับพี่ว่า ลูกศรรักพี่มากๆ ลูกศรไม่ยอมกินข้าว ไม่ยอมนอนคอยนั่งเฝ้าประตูทุกวัน คอยคิดถึงแต่พี่ ร้องไห้หาพี่ตลอดเวลา” “ไม่จริงอ่ะ พี่ไฟเขาไม่มีทางพูดแบบนั้นแน่ พี่ตฤณโกหก” คนอย่างไฟเนี่ยนะ ให้ตายก็ไม่มีทางเชื่อ มีแต่เขานั่นแหละที่แต่งเติมมาเอง “ก็แล
ตอนพิเศษ 4 ไฟและตฤณย้ายเข้ามานั่งด้านใน ภายในห้องรับแขกมีโซฟาหนังยาวสองฝั่ง ชายหนุ่มทั้งสองคนนั่งจ้องหน้ากัน เลือกที่นั่งตรงข้ามกันเพื่อที่จะได้เห็นหน้ากันได้ชัดเจน “ผมมาอธิบาย” “หึ! ออกตัวแทนกันขนาดนี้ ไม่ลากมานั่งคุยด้วยกันเลยล่ะ” สัตวแพทย์หนุ่มแค่นเสียงหัวเราะ กระตุกยิ้มมุมปากเยาะเย้ยกรอกตาไปมา “ผมขอโทษถ้าต้นเหตุมันมาจากผม ผมยอมรับว่าผมคิดน้อยไป และผมก็ยอมรับ…ว่าผมยังรู้สึกกับลูกศรเหมือนเดิม” คำพูดนี้ทำเอาคนได้ยินหูผึ่ง กัดฟันกรอดอยากจะพุ่งเข้าไปซัดหน้าสักที “ แต่ผมยอมถอยแล้ว ผมไม่อยากทำร้ายคนที่ผมรัก เธอเลือกคุณแล้วคุณตฤณ” ไฟรู้เรื่องหลังจากที่ได้เจอกับศิลาไปเพียงไม่กี่วัน ศิลาเดินเข้ามาที่คลับ พร้อมกับขอให้คนของไฟช่วยออกตามหาสามีของน้องสาว ชายหนุ่มที่คิดว่าตัวเองเป็นต้นเหตุไม่รอช้า ได้เข้าไปคุยกับน้องสาวเพื่อน พอเห็นสภาพเหนื่อยๆของลูกศร เขาก็ยิ่งรู้สึกเสียใจ วันรุ่งขึ้นเขาสั่งให้คนออกตามหาสัตวแพทย์หนุ่มทุกๆพื้นที่ จนได้มาเจอว่าเขามาหลบอยู่ที่วิลล่าส่วนตัวแห่งหนึ่งในหัวหิน “หรือว่าที่คุณหนีเธอออกมาแบบนี้ เพราะ
ตอนพิเศษ 3 ตฤณคว้าเอากุญแจรถแล้วขับออกไปโดยไม่สนใจอะไร แม้ฝนจะตกแรงขนาดไหน เท้าที่เหยียบคันเร่งไม่เคยคิดที่จะผ่อนลง รถสปอร์ตหรูสีแดงวิ่งไปบนทางด่วนที่เปิดโล่ง ไม่มีรถขวางเลยทำให้ตฤณยิ่งเหยียบมัน ความเร็วของรถแข่งกับอารมณ์ที่ร้อนดั่งไฟ สายฝนที่โปรยลงมาไม่ได้ช่วยดับชโลมจิตใจให้ตฤณใจเย็นลงได้เลย ตั้งแต่ที่สามีออกจากบ้านไปเมื่อคืน หญิงสาวก็ไม่ได้นอนเพราะเอาแต่นั่งมองประตูรอร่างสูงกลับมา แต่รอจนแล้วจนเล่าก็ไม่มีวี่แววของตฤณโผล่มาให้เห็น ลูกศรรู้สึกร้อนใจอยู่ไม่น้อย นึกเป็นห่วงสามีไม่รู้ว่าป่านนี้จะไปอยู่ที่ไหน จะเกิดอันตรายอะไรกับเขาอีกครั้งหรือเปล่า เธอกลัวเหลือเกิน กลัวว่าหากเป็นเหมือนอย่างตอนนั้นอีก ชายหนุ่มอาจจะไม่มีโอกาสกลับมาเป็นรอบที่สองแล้วก็ได้ “คุณแม่ วันนี้ยังไม่ไปทำงานเหรอคะ” ลูกศรยกหลังมือเช็ดคราบน้ำตาออกจากใบหน้า หมุนตัวหันกลับไปทำสีหน้าปกติ พร้อมส่งรอยยิ้มให้ลูกสาวที่กำลังเตรียมตัวจะไปโรงเรียน “วันนี้คุณแม่ไม่มีงานเช้าค่ะ ลูกหว้าเตรียมตัวไปโรงเรียนเรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ” แม้ใจจะเห็นหน้าลูกแล้วนึกถึงหน้าคนรักมากแค่ไหน
ตอนพิเศษ 2 คีตีกานั่งมองลูกๆของเธอเล่นกันที่สวนหลังบ้านอย่างสนุกสนาน ในมือยังคงจับดินสอสเก็ตซ์ภาพ วาดภาพตรงหน้าลงไปในกระดาษสีขาวขุ่น แต่นั่งวาดไปได้ไม่นาน ภาพที่เธอเห็นบ่อยจนชินก็เกิดขึ้นอีกครั้ง “ฮือออ คุณแม่ขาภาคินผลักหนู” พี่สาววัยแปดขวบวิ่งโล่เข้ามาฟ้องผู้เป็นแม่ หลังจากที่โดนน้องชายตัวแสบผลักจนหน้าทิ่ม “อีกแล้วนะภาคิน แม่บอกว่าห้ามเล่นแรงไงคะ วันนี้ภาคินต้องโดนแม่ทำโทษนะ” คีตีกาและศิลามีลูกด้วยกันสองคน คนแรกเป็นลูกสาววัยเทียบเท่าลูกหว้า ลูกสาวของลูกศรและตฤณ ส่วนอีกคนเป็นลูกชายอายุหกขวบ เธอตั้งใจตั้งชื่อให้คล้ายๆกัน ภาริน กับ ภาคิน ศิลาเองก็ไม่เคยขัด เมียอยากทำอะไรอยากได้อะไร เขามีหน้าที่แค่ตามใจ “คินไม่ได้ผลักแรงเลย พี่รินแหละเวอร์ ล้มไปเอง” ภาคินเองก็ไม่น้อยหน้า เถียงกลับทันควันเมื่อแม่บอกว่าจะทำโทษ ความวุ่นวายของลูกสาวและลูกชายของเธอนั้น เล่นเอาเธอปวดหัวได้ทุกวัน เรื่องทะเลาะกระท่อนกระแท่นกันนี่ เธอเองก็ไม่รู้ว่าจะแก้อย่างไรดี “ไม่จริง! คินนั่นแหละผลักพี่แรงจนพี่ล้ม” “ไม่! พี่รินโกหก
ตอนพิเศษ 1 รถตู้ VIP สีขาวจอดรออยู่ด้านหน้าโรงเรียนนานาชาติแห่งหนึ่ง ด้านในมีชายหนุ่มร่างสูงใหญ่เฝ้ามองหาลูกสาวออกมาทางหน้าประตูทางเข้า พักหลังมานี้สัตวแพทย์หนุ่มเลิกงานเร็วเพราะช่วงนี้เขาต้องการดูแลลูกสาวตัวน้อยด้วยตัวเอง และจะเป็นเขาเองทุกครั้งที่จะทำหน้าที่มารับลูก ส่วนแม่ของลูกช่วงนี้ก็ฮอตไม่หยุด เดี๋ยวรายการนู้น รายการนี้ดึงตัว ถึงแม้ว่าตฤณจะพยายามบอกให้ออกจากวงการเลยก็ตาม แต่ลูกศรก็คือลูกศรเคยดื้อหัวชนฝายังไงตอนนี้ก็ดื้ออย่างนั้น ชายหนุ่มเบนสายตาไปมองยังประตูด้านข้างที่เปิดออก จากนั้นก็มีสาวน้อยที่เขาเฝ้ารอกระโดดขึ้นรถมา แล้วพุ่งตัวเข้ามากอด อ้อนผู้เป็นพ่ออย่างมีแผน “สวัสดีค่ะคุณพ่อ วันนี้ลูกหว้ามีอะไรมาอวดคุณพ่อด้วยนะคะ” เจ้าตัวแสบปรับท่าลุกขึ้นมายืน มือบางคว้าเอากระดาษที่อยู่ด้านในกระเป๋าเป้ขึ้นมาโชว์ หวังจะได้รับคำชมจากผู้เป็นพ่อให้ชื่นใจ “อะไรคะ ไหนคุณพ่อดูสิ้…โอ้โห คะแนนทดสอบวิชาวิทยาศาตร์เต็มร้อยเลยเหรอคะ” เรื่องความแสบลูกหว้าถอดแบบแม่มาไม่ผิด แต่เรื่องความเก่งและฉลาดนี่ได้พ่ออย่างตฤณมาเต็มๆ “หนูได้คะแนนเต็มวิชานี
ตอนที่ 40 หึง วันนี้ศิลาและคีตีกาจัดงานวันเกิดให้กับลูกสาวตัวน้อยที่บ้านของเธอ โดยไม่ลืมที่จะเชิญเพื่อนมาร่วมงานจนครบ ลูกศรและตฤณเองก็ถูกเชิญให้ไปร่วมงานด้วยเช่นกัน “เป็นอะไรไปคะ ทำไมทำหน้าบูดขนาดนี้ ยิ้มหน่อยสิ” คนตัวเล็กหันไปพูดกับคนเป็นสามีที่ทำหน้าที่ขับรถพาเธอไปยังบ้านของพี่ชายและพี่สะใภ้ แต่ตั้งแต่ออกมาจากบ้าน ตฤณก็ไม่พูดไม่จา แถมยังขรึมจนคนเป็นเมียเองยังนึกแปลกใจ ตฤณไม่ได้ตอบแต่ยังหันหน้าหนี ลูกศรเลยต้องเปลี่ยนมานั่งเงียบๆเพราะกลัวว่ายิ่งเธอพูดจะยิ่งทำให้เขารำคาญ ตฤณใช้เวลาเกือบ 45 นาที ในการขับรถมาที่บ้านของคีตีกาและศิลา เมื่อมาถึงเขากลับมองเห็นคนคนหนึ่งที่เขาไม่ต้องการพบเจอ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากเจอหรอก เขาไม่อยากให้เมียของเขาได้เจอต่างหาก ลงจากรถได้ คนที่ทำหน้าที่ขับรถมาก็ขยับมาที่ประตูด้านหลัง ก่อนจะอุ้มลูกสาวที่นั่งอยู่ในคาร์ซีทขึ้นมาอยู่บนแขน เขาแอบชำเลืองมองไปที่เมียรักเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกหงุดหงิดใจกับชุดที่หญิงสาวสวมใส่มา ลูกศรใส่ชุดเดรสเปิดไหล่สั้นเหนือเข่าสีชมพูอ่อน เข้ากับสีผิวขาวเนียนข







