MasukShare
บทที่4
Terakhir Diperbarui:
2026-01-03 15:11:55บทที่4
ผมเดินตามพี่แป้งมาภายในโรงพยาบาลที่คุณปอนด์พักอยู่ พี่แป้งจะพาผมมาทิ้งไว้กับชายกลาง ก่อนที่พี่แป้งจะไปงานเลี้ยงต่อ ผมกับพี่แป้งเข้ามายังห้องพักผู้ป่วยที่คุณปอนด์พักอยู่ แต่มันเงียบชอบกล เห็นเพียงด้านหลังของคนที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้
ก่อนที่จะเข้ามาผมได้ยินพี่แป้งคุยกับคุณหมอที่เป็นเจ้าของไข้ ว่าเพิ่งให้ยานอนหลับคุณปอนด์ไป ถึงสงบลงได้ ไม่อย่างนั้นก็อาละวาดจนวุ่นวายกันไปหมด จึงเป็นเหตุให้ภายในห้องเงียบสงบเหมือนไม่มีใครอยู่แบบนี้
“นิวเยียร์อยู่ได้ใช่ไหมจ๊ะ” ถามเพื่ออะไรครับพี่แป้ง มาถึงขนาดนี้แล้ว
“ครับ ผมอยู่ได้” แน่ล่ะ ก็อยู่ที่โรงพยาบาลแล้วนี่ ก็ต้องตอบว่าอยู่ได้อยู่แล้วล่ะ
“ประมาณสี่ทุ่มพี่จะมารับนะ ตาปอนด์น่าจะหลับยาวเลยล่ะ” พี่แป้งว่า มองไปยังคนที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง
ผมก็ขอให้เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน เพราะผมยังไม่พร้อมจะเผชิญกับคนแปลกหน้าตัวต่อตัว ยิ่งได้ฟังพฤติกรรมของคุณปอนด์ที่พี่แป้งเล่าให้ฟังระหว่างที่นั่งรถมา ยิ่งไม่อยากเข้าใกล้เกินความจำเป็นบอกเลย
พี่แป้งกลับไปแล้ว หลังจากที่สั่งเสียและฝากฝังผู้ชายที่นอนหลับเพราะฤทธิ์ยานอนหลับที่คุณหมอฉีดเข้าที่สายน้ำเกลือให้ เสียยืดยาว ก็ไม่รู้ว่าจะฝากอะไรผมนักหนาเพราะกว่าพี่แป้งจะมารับผมที่โรงพยาบาล คุณปอนด์ก็ยังคงไม่ตื่นง่าย ๆ อยู่ดี ผมคงไม่ต้องเสียเวลาหาวิธีรับมือกับชายกลางผู้เย็นชาหรอกนะ จริงมั้ย?
ผมลืมบอกคุณไป ว่าคุณปอนด์เขาประสบอุบัติเหตุจากบิ๊กไบท์คันโปรดจนแขนข้างขวาหักต้องเข้าเฝือก มันเป็นเหตุให้จะหยิบจับอะไรก็ไม่สะดวก ยิ่งถ้าได้คนดูแลที่ไม่ถูกใจด้วยแล้ว ชายกลางก็จะอาละวาดเสียจนวุ่นวายทั้งโรงพยาบาล แถมเจ้าของโรงพยาบาลก็ยังเป็นเพื่อนกับคุณลุงด้วย คุณปอนด์ยิ่งใช้อภิสิทธิ์เต็มที่
แบบนี้ไง ผมถึงยังไม่อยากเผชิญหน้ากับคุณปอนด์แบบตัวต่อตัว นี่ผมไม่ได้กลัวนะอย่าเข้าใจผิด ผมแค่ยังไม่พร้อมเฉย ๆ ไม่พร้อมที่จะรองรับอารมณ์ของคุณปอนด์จริง ๆ
ผมยืนพิจารณาผู้ชายที่นอนหลับอยู่บนเตียงเงียบ ๆ ยอมรับเลยว่าคุณปอนด์เป็นผู้ชายที่หล่อมาก นี่ขนาดหลับยังหล่อเลย ผมชักจะอยากเห็นแววตาที่แสนจะนิ่งและเย็นชาแล้ว ว่าตัวจริงจะเหมือนกับในรูปที่แขวนอยู่ที่บ้านหรือเปล่า แต่ก็ช่างเถอะ! เอาไว้วันหลังก็แล้วกัน เอาไว้ค่อยเจอกันตอนที่แม่มาเยี่ยมจะดีกว่า
ผมมองดูนาฬิกาที่ฝาผนังบอกเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว อีกสองชั่วโมงพี่แป้งก็จะมารับ ระหว่างที่รอของีบสักหน่อยก็แล้วกัน ผมยังเพลียกับการเดินทางเมื่อตอนเช้าอยู่เลย ทีแรกกะว่ามาถึงจะขอนอนเอาแรงสักหน่อย แต่ก็ดันถูกลากมาที่โรงพยาบาลเพื่อเฝ้าคนป่วย จนเวลาล่วงเลยมาถึงตอนนี้ร่างกายมันร้องบอกว่าเหนื่อยล้าเต็มที ผมจัดการวางสัมภาระไว้ที่โต๊ะใกล้ ๆ กับโซฟา ก่อนจะล้มตัวลงนอนอย่างสบายใจ ขอนอนเอาแรงก่อนแล้วกัน…
Bab terbaru
Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก บทที่62
บทที่62คุณอาจจะสงสัยว่าทำไมพี่ปอนด์มันบอก Happy birth day New yearก็วันที่1มกราคม วันปีใหม่เนี่ยมันเป็นวันเกิดของผมด้วยยังไงล่ะ พี่ปอนด์มันเลยบอกทีเดียวสองอย่างเลยไง“สุขสันต์วันเกิดนะครับนิวเยียร์ ขอให้ลูกแม่มีแต่ความสุขมาก ๆ นะครับ” คราวนี้เป็นแม่ที่อวยพรวันเกิดให้ผมบ้าง และก็ตามด้วยคุณลุงกับพี่แป้ง ที่พากันอวยพรวันเกิดให้ผมกันยกใหญ่“ขอบคุณครับ วันเกิดปีนี้นิวมีความสุขที่สุดเลยที่ได้ฉลองกับแม่แล้วก็ทุกคน” ผมเดินเข้าไปกอดแม่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม วันนี้ผมมีความสุขมากจริง ๆ“แม่ก็มีความสุขจ้ะที่ได้ฉลองวันเกิดให้นิวเยียร์ปีนี้”“เรามาดื่มฉลองวันเกิดให้นิวเยียร์ไปพร้อมกับฉลองวันขึ้นปีใหม่กันเถอะค่ะ” เป็นพี่แป้งที่เป็นคนเอ่ยผมจึงเดินกลับไปนั่งประจำที่ตัวเองที่อยู่ข้าง ๆ กับพี่ปอนด์ แล้วพวกเราก็ดื่มฉลองให้กับค่ำคืนที่มีความสุขกันอย่างสุขสุด ๆ โดยเฉพาะผม บอกเลยว่าความสุขมันล้นออกมาจนเก็บเอาไว้ไม่อยู่แล้วเวลาล่วงเลยมาจนเกือบตีหนึ่ง แม่ คุณลุงแล้วก็พี่แป้งต่างก็พากันขึ้นไปพักผ่อนเพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว เหลือเพียงผมกับพี่ปอนด์สองคนที่ยังคงนอนเล่นกันอยู่ที่ตรงม้านั่งตรงที่เราจัดปาร์ตี้กัน“ง
Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก บทที่61
บทที่61วันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่31ธันวาคมตอนนี้ผมกับพี่ปอนด์เรามาปาร์ตี้เล็ก ๆ ที่บ้านใหญ่กัน พร้อมกับแม่ คุณลุง แล้วก็พี่แป้ง พวกเรามีความเห็นตรงกันว่าจะจัดงานเลี้ยงเคาท์ดาวน์กันเล็ก ๆ ที่บ้านก็พอ เพราะไม่อยากไปทานอาหารข้างนอก เพราะช่วงเทศกาลแบบนี้ผู้คนต้องเยอะแน่ ๆ แต่ผมก็ชอบนะที่เราจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ กันแบบนี้ เพราะผมไม่ชอบคนมาก ๆ อยู่แล้ว เลี้ยงฉลองเล็ก ๆ กันที่บ้านก็ดูอบอุ่นดี เพราะมีแต่คนในครอบครัว เสียอย่างเดียวที่ปีนี้พ่อไม่ได้มาร่วมฉลองกับพวกเราด้วย แต่ผมก็โทรไปหาท่านมาแล้วเมื่อตอนเย็น“นั่งคิดอะไรอยู่ครับ” อยู่ ๆ พี่ปอนด์มันก็มานั่งซ้อนผมจากทางด้านหลัง ทำเอาผมนี่ตกใจเลยเพราะกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่เชียว“กำลังคิดว่าถ้าพ่ออยู่ฉลองกับเราด้วยก็คงดี” ผมหันมาหาคนที่อยู่ด้านหลังที่นั่งซ้อนผมอยู่“เอาไว้เราค่อยขึ้นไปหาท่านหลังปีใหม่ไหม? แล้วก็ค่อยไปฉลองย้อนหลังที่นั่นด้วยเลย”“พี่ปอนด์จะพานิวไปจริง ๆ นะ?” ผมเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น ก็มันดีใจนี่ที่จะได้กลับไปหาพ่อ“จริงสิ พี่เคยโกหกนิวเหรอ?” ผมรีบส่ายหน้าทันที ก็พี่ปอนด์มันไม่เคยโกหกผมเลย อาจจะมีเจ้าเล่ห์บ้างนิดหน่อย แต่ก็ไม่เคยผิด
Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก บทที่60
บทที่60วันนี้เราทั้งคู่จึงตั้งใจที่จะมาค้างที่บ้าน มื้อเย็นแม่เลยลงมือเข้าครัวเพื่อทำอาหารให้เราทั้งคู่ทาน มีทั้งของชอบของพี่ปอนด์แล้วก็ของชอบของผมด้วยเป็นมื้อเย็นที่แสนจะอบอุ่น เพราะเราอยู่กันพร้อมหน้ากันทั้งครอบครัวหลังจบอาหารมื้อค่ำเราทั้งหมดจึงมานั่งรวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่น คุณลุงกับคุณแม่นั่งดูข่าวในทีวี ส่วนพี่แป้งก็เอางานมานั่งทำตรงนี้ด้วยผมกับพี่ปอนด์เห็นว่าเวลานี้น่าจะเหมาะที่จะบอกเรื่องของเรากับพวกท่าน“คุณพ่อกับคุณน้าครับ คือว่าผมกับนิวเยียร์มีเรื่องจะบอก” พี่ปอนด์เป็นคนเอ่ยขึ้น“มีอะไรหรือเจ้าปอนด์” เป็นคุณลุงที่ถาม“คือ ผมกับนิวเยียร์เราคบกันครับ” หลังจากที่พี่ปอนด์พูดจบ คุณลุงกับแม่ของผมต่างก็หันมองหน้ากัน ทั้งคู่นิ่งมาก ๆ ไม่มีคำพูดใด ๆ เอ่ยออกมาส่วนผมในตอนนี้ก็คือใจไปอยู่ที่ตาตุ่มแล้ว คุณลุงต้องไม่โอเคแน่ ๆ ที่ลูกชายเพียงคนเดียวอย่างพี่ปอนด์จะมาคบกับผู้ชายด้วยกันและผมก็คงต้องกลับไปอยู่กับพ่อตามเดิม เพราะท่านคงไม่อยากให้เราอยู่ใกล้กันอยู่แล้วคิดแค่นี้ผมก็อยากจะร้องออกมาแล้ว พี่ปอนด์เอื้อมมือมาบีมมือผมเบา ๆ หลังจากที่ท่านทั้งคู่เอาแต่เงียบ“ความจริงพ่อรู้เรื่องนี้
Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก บทที่59
บทที่592 อาทิตย์ต่อมาเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของพี่ปอนด์ที่ดังรัวในตอนเช้า ทำให้พี่ปอนด์มันหงุดหงิดเพราะพี่มันกำลังหลับสบายอยู่ แต่ตอนนี้ผมชักจะเริ่มหงุดหงิดเสียเองแล้ว ที่พี่ปอนด์ไม่ยอมหยิบมาดูเสียทีว่าใครส่งข้อความอะไรมาตั้งแต่เช้าแบบนี้ซึ่งพอพี่ปอนด์หยิบมาดู ปรากฏว่าเป็นข้อความจากพี่แป้งที่ส่งรูปอะไรมาก็ไม่รู้แต่พอเมื่อเปิดเข้าไปดูเท่านั้นแหละตายห่า!นี่มันรูปของผมกับพี่ปอนด์ตอนเราไปซื้อของด้วยกันที่ห้างนี่นา แถมยังมีรูปที่พี่ปอนด์มันขโมยหอมแก้มผมด้วย ซึ่งมันเป็นรูปแอบถ่ายประเด็นคือใครเป็นคนถ่ายรูปพวกนี้?“หมายความว่ายังไงปอนด์? เดี๋ยวเย็นนี้พี่เข้าไปหานะ” พี่แป้งส่งข้อความกลับมาเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว เราทั้งคู่จึงตกลงกันว่าจะบอกเรื่องนี้กับพี่แป้ง“เล่ามา!” พี่แป้งเอ่ยด้วยสีหน้าที่จริงจังกว่าทุกครั้ง ในช่วงเย็นของวันนี้“ก็อย่างที่พี่แป้งเห็นนั่นแหละ ผมกับนิวเยียร์เราคบกันอยู่”“แล้วคิดจะบอกเรื่องนี้ตอนไหน”“ก็คิดอยู่ว่าจะบอกนั่นแหละ แต่แค่รอเวลาที่เหมาะสม”“เวลาไหนล่ะปอนด์ นี่ถ้าบุ้งกี๋ไม่ส่งรูปมาให้พี่ พี่ก็คงไม่รู้”“บุ้งกี๋เหรอ?” ผมกับพี่ปอนด์หันมองหน้าหันแทบจะ
Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก บทที่58
บทที่58Part นิวเยียร์หลังจบอาหารมื้อเย็นฝีมือของพี่แป้ง ที่บอกเลยว่าอร่อยมากกก เราก็มานั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่นต่อ แต่แค่ไม่นานพี่แป้งก็ขอตัวกลับ เพราะอยากให้พี่ปอนด์ได้พักผ่อน เพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว แต่แทนที่พี่ปอนด์จะพักผ่อน กลับหาเรื่องแกล้งผมอยู่นั่นแหละแกล้งอะไรนะเหรอ? ก็แกล้งด้วยการจะไม่ยอมนอน จนกว่าผมจะยอมให้กอด ซึ่งมันเป็นอะไรที่ไร้สาระมาก เพราะปกติผมก็ยอมให้นอนกอดอยู่เป็นประจำอยู่แล้ว ทั้ง ๆ ที่ผมนี่โคตรจะเขินอะแต่เพราะวันนี้พี่ปอนด์เพิ่งจะถอดเฝือกออก ผมเลยไม่อยากจะโดนตัวพี่ปอนด์มาก เพราะกลัวจะเผลอไปนอนทับแขนที่เพิ่งถอดเฝือกเข้าแล้วจะยุ่งไปใหญ่ เกิดแขนพี่ปอนด์กระดูกเคลื่อนขึ้นมาผมคงรู้สึกผิดแน่ ๆ เพราะผมรู้ตัวดีว่าตัวเองนอนดิ้นแค่ไหนแต่พี่ปอนด์มันกลับไม่ยอมให้ความร่วมมือนี่สิผมเลยต้องมานั่งง้ออยู่แบบนี้ไง“นอนเถอะพี่ปอนด์ ดึกแล้วนะ”“นิวนอนก่อนเถอะ พี่ยังไม่ง่วง” พูดจบก็เดินหนีออกไปที่ระเบียงหน้าตาเฉยนี่มันกี่โมงกี่ยามกันแล้วเนี่ย ยังจะมีหน้ามาบอกว่าไม่ง่วงอีกผมเดินตามออกไปที่ระเบียง ซึ่งพี่ปอนด์มันนอนรับลมอยู่ ผมเลยนั่งลงข้าง ๆ กับพี่ปอนด์ แล้วโน้มตัวลงไปนอนทับกับตัวพี
Fake love รักหลอก ๆ อยากบอกว่ารัก บทที่57
บทที่57“ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ” คนแก้มแดงรีบปฏิเสธทันที“พี่พูดจริง ๆ นะปอนด์ขี้เบื่อจะตาย แถมเอาใจยากเป็นที่สุด พี่นับถือนิวเยียร์จริง ๆ” เอาใหญ่เลยนะพี่แป้ง ได้ทีเผาน้องเลยนะ“เว่อร์ไปและพี่แป้ง นี่หมดเรื่องจะคุยแล้วใช่ไหม” มีอย่างที่ไหนเอาน้องตัวเองมาประจานแบบนี้“พี่แป้งอยู่ทานข้าวเย็นกับเราก่อนนะครับแล้วค่อยกลับ” นิวเยียร์เป็นคนเอ่ยชวน“ได้สิ พี่ก็ไม่ได้มีงานต่อที่ไหนด้วย เอาเป็นว่าเดี๋ยวมื้อนี้พี่แสดงฝีมือเอง ปอนด์กับนิวเยียร์รอทานอย่างเดียวก็พอ” พี่แป้งบอกพร้อมทั้งส่งยิ้มหวานไปให้นิวเยียร์อย่างยินดีแต่ผมไม่ยินดีจริง ๆ ความหวังที่จะได้อยู่กับนิวเยียร์สองต่อสองหายวับไปกับตาในระหว่างที่พี่แป้งกำลังง่วนอยู่ในครัว ผมกับนิวเยียร์เลยออกมานั่งรับลมที่ระเบียงระหว่างรอมื้อเย็นที่พี่แป้งบอกว่าจะเป็นคนทำอาหารเอง โดยที่นิวเยียร์จะเข้าไปช่วยหลายครั้ง แต่ก็โดนพี่แป้งไล่ออกมาตลอด บอกให้มารอข้างนอกเพราะอยากจะแสดงฝีมือทำอาหารเอง และถือเป็นการตอบแทนที่นิวเยียร์คอยดูแลผมด้วย นิวเยียร์เลยออกมารอข้างนอกแต่โดยดีแต่ก็ยังแอบมองเข้าไปในครัวเป็นระยะ ๆ เพราะอยากจะเข้าไปช่วย จนผมต้องดุเข้าให้ เพราะระ
Anda juga akan menyukai
มาเฟียคลั่ง(แค้น)รัก
ริตต้า6195.9K DibacaBad Love คู่ร้าย
sammi'P2.3K Dibacaพาลินโดรม
จินต์พิชา1.1K Dibacaเปลี่ยนมึงเป็นเมีย
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง3.1K Dibacaหากไม่รักก็อย่ารั้ง
Always Together 62 Dibacaอร่อยที่สุดในร้านไม่ใช่จานนี้
anatta221 Dibacaพี่ติวเตอร์ครับ...ช่วยสอนผมหน่อยนะครับ[PWP]
ระมุณณ์ มิโกะ994 Dibacaลุ้นรักพี่ชายร่วมห้อง
เรติมา872 Dibaca
