หากไม่รักก็อย่ารั้ง

หากไม่รักก็อย่ารั้ง

last updateLast Updated : 2026-01-29
By:  Always Together Ongoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
12Chapters
180views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะขีวิตเลือกเกิดไม่ได้แม้แต่คู่ครองยังไม่สามารถเลือกได้แล้วต้องมาทนแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รักตนแถมยังรังเกียจตนอีกแล้วเธอจะต้องทนไปถึงเมื่อไร

View More

Chapter 1

บทที่ 1 เกลียด

เรื่อง "หากไม่รักก็อย่ารั้ง"

...//เพี้ย//เสียงมือที่ตบไปที่ใบหน้าสวยของมุนินจนหน้าสวยหมุนตามแรงตบ

ธันย์~มึงไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่ายชีวิตกูมุนินเป็นแค่เมียในนามอย่ามายุ่งเรืองส่วนตัวกูหากพี่ชายกูไม่ฝากให้กูดูแลมึงก่อนตายกูรับรองแม้แต่หน้ามึงกูก็ไม่อยากเห็น

มุนิน~ร้องให้หนักมองหน้าคนที่ขึ้นชื่อว่าสามี(ในนาม)ที่เขาจำต้องจดทะเบียนสมรสเพราะพี่ชายฝาแฝดเขาฝากให้ดูแลมุนินเพราะมุนินเป็นเด็กกำพร้าในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่พี่ชายธันย์เป็นผู้ปกครองส่งเสียดูแลตั้งแต่มุนินยังเด็กที่มุนินต้องแต่งงานกับธันย์เพราะพี่ธรอยากให้ธันย์เป็นคนดูแลมุนินต่อจากเขาพี่ธรตายเพราะมะเร็งในตับและธันย์จำเป็นต้องรับปากพี่ชายเพราะเห็นแก่คนใกล้ตายให้จากไปโดยสงบ

มุนิน~พี่ธันย์เกลียดนินมากใช่ไหม

ธันย์~มึงรุ้ตัวก็ดีละกุเกลียดมึงมากจากนี้ห้ามก้าวก่ายชีวิตกูแม้แต่จะโทรหากูมึงห้ามโทรกุรังเกียจเสียงมึง

ุมุนิน~ได้คับจากนี้นินจะไม่โทรหาพี่

ธันย์~ดีหากมึงยังอยากยุที่นี่ให้เจียมตัวว่ามึงเป็นแค่คนอาศัยอย่าสะเออะเป็นนายบ้านหลังนี้อ่อ..หากกุพาแฟนกุมาให้มึงยุแต่ในครัวมีหน้าที่ทำอาหารแและเสริฟเท่านั้นอ่อและเวลาุยุกับแฟนกุอย่าเสนอหน้ามาใกล้หากกุไม่เรียก

มุนิน~มองผู้ขายตรงหน้านี่หรือน้องชายพี่ธรนี่หรือผู้ชายหน้าตาดีแต่ใจดำเยี่ยงอีกา

มุนิน~คับมุนินจะทำตาม

ธันย์~ดีมึงไปได้ละกุไม่อยากเห็นหน้ามึงเดวกุจะไปข้างนอกไม่ต้องทำกับข้าวเผื่อกุไม่แน่กุอาจจะไม่กลับหรืออาจจะกลับดึก

มุนินครับ//เดินออกมาพร้อมน้ำตาทำไมมุนินต้องมาเจอกับคนใจร้ายใจดำคนนี้ด้วย

มุนินโพสลงไอจี//อดทนนะมุนินอีกไม่นานหรอก😔😔เรียกคนมากดไลค์และให้กำลังใจเพียบ

มารค์~มึงกุติดตามไอจีน้องคนนี้เว้ยกุเห็นน้องน่ารักดีมียอดฟอลเป็นหลายหมื่น

แฟรงค์~กุก็ติดตามโคตรน่ารัก

ธันย์~พวกมึงไร้สาระอะไรอีกสัสเอาเวลาไปจีบหญิงไม่ดีกว่าเหรอ//หึ

มารค์~สัสมึงมาดูก่อนแล้วมึงจะบอกว่าสวยกว่าหญิงอีก

แฟรงค์~จริง//ให้ดูรูป

ธันย์~นี่มันมุนินนี่//คิดในใจ

มาร์ค~เป็นไงละมึงน่ารักใช่ป่าว

ธันย์~งั้นๆ

แฟรงค์~เห้ยมึงดูรูปนี้น่ารักสัสโคตรขาวเลยว่าคนกดไลค์เเกือบสามหมื่นคนเม้นหลายร้อยมีแต่หนุ่มๆวะมึง

ธันย์~เออกุไปห้องน้ำแปป

แฟรงค์~เออไปนานๆเลยกุกับไอ่มาร์คจะขื่นขมน้องมุนินต่อถ้ากุได้น้องเป็นแฟนนะเว้ยต่อให้กุหมดตัวกุยอมวะทำไงจะได้ใกล้น้องมันวะ

ธันย์~เดินไปห้องน้ำด้วยอารมณ์หงุดหงิดแม่งว่างมากใช่ไหมมุนินโพสไอจีอ่อยผู้ชายไปทั่วแม่งกุเกลียดมันจะตายทำไมกุต้องหงุดหงิดวะ

ธันย์~เดินมาที่โต๊ะจะแดกกันไหมเหล้าไม่แดกกุกลับ

มาร์ค~อะไรวะเออเเดกก็ได้วะไว้คืนนี้กุค่อยไปขื่นชมน้องต่อที่บ้านกุก็ได้จริงไหมไอ่แฟรงค์

แฟรงค์~จริงมึงคนแถวนี้มันใจน้ำแข็งวะมีแต่น้องการ์ตูนที่มันจะอ่อนโยนด้วย

ธันย์~จะแซะอีกนานไหมรำคาญ

แฟรงค์~เออกุไม่แซะละพ่อแม่ง>>

23.00น.

หลังจากแยกย้ายจากพวกไอ่แฟรงค์ไอ่มาร์คธันย์โทรหาการ์ตูนว่าจะไปหาที่คอนโด

ธันย์~การ์ตูนยุห้องไหมคะเดวพี่ไปหานะ

การ์ตูน~(ยุกับผู้ชายอีกคน)เออ..การ์ตูนมาค้างห้องพี่เนยคะพี่เนยไม่สบายคะขอโทดด้วยนะคะพี่ธันย์ไว้พรุ่งนี้นะคะพี่ค่อยมามาหาการ์ตูน

ธันย์~อ่ออเออ..ก็ได้ครับไว้เจอกันพรุ่งนี้นะครับพี่รักการ์ตูนนะครับ

การ์ตูน~ก็รักพี่ธันย์คะฝันดีนะคะจุ๊บๆ//เห้อเกือบไปไหมละหากเกิดพี่ธันย์ไม่โทรมาแล้วจู่ๆมาถึงห้องเลยเราต้องซวยแน่

โดม~การ์ตูนคุยกับใครอะ

การ์ตูน~คุยกับเพื่อนนะคะบอกทะเลาะกับแฟนจะมาค้างกับการ์ตูนแต่การ์ตูนปฎิเสธไปละคะ

โดม~ดีมากครับน่ารักจัง

//จากนั้นโดมกับการ์ตูนก็ทำกิจกรรมกันหลายยก//

01.00น.

ธันย์จำเป็นต้องกลับไปนอนบ้านเปิดประตูบ้านเข้าไปแต่ไม่เปิดไฟเขากำลังจะเดินขึ้นห้องก็ได้ยินเสียงเปิดประตูและปิดตามมา/จึงแอบอยู่ข้างห้องรับแขก//มุนินเปิดไฟทางเดิน//พร้อมกับร่างบางของมุนินที่เดินลงบันไดมาแต่ชุดนอนที่มุนินใส่แม่งบางและสั้นมากเผยให้เห็นขาเรียวที่ขาวมากจนธันย์แอบกลืนน้ำลาย//ขาวชิบหาย

มุนินเดินมาที่ห้องครัวและเปิดตู้เย็นเพื่อดื่มน้ำแต่มุนินดื่มน้ำหกลงบนขุดนอนนั้น

มุนินอื้ออ้าวเปียกหมด//ไม่พูดป่าวแต่มุนินถอดเสื้อคลุมบางๆนั้นออกจนเหลือแต่บราตัวเล็กๆที่รัดหน้าอกนั้น

ธันย์~แม่ง//นับ1-100ในใจอย่ามองๆๆ

แต่สายตาเจ้ากรรมดันมองไปเต็มๆ

มุนินกำลังจะเดินขึ้นห้องธันย์จึงเดินไปขวางมุนิน//อุ้ยใคร//ตกใจจนจะล้มธันย์คว้าเอวบางนั้นไว้

มุนิน~พี่ๆๆธันย์นินตกใจหมด

ธันย์~ตอนนี้ที่กอดเอวบางนั้นจนลืมตัวจึงได้สติจึงปล่อยและผลักมุนินออก

ธันย์~กุเพิ่งกลับมานึกว่าขโมยเข้าบ้านไม่คิดว่าจะเป็นมึงลงมาทำอะไรดึกๆดื่นๆ

มุนิน~นินหิวน้ำคะเลยมาหาน้ำกิน

ธันย์มองไปที่ร่างบางตอนนี้มีแต่บราตัวเล็กที่รัดหน้าอกไว้เผยให้เห็นไหล่กว้างขาวเนียนและยังได้กลิ่นหอมจากร่างบางนั้นด้วยหอมมาก

ธันย์~ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าที่มันดีกว่านี้ที่นี่มันไม่มีผู้ชายให้มึงยั่วเหมือนในไอจีหรอกอย่าคิดจะยั่วกูเพราะกูไม่หวั่นไหวกับร่างกายมึงหรอกออกจะขยะแขยงด้วยซ้ำไม่อยากแม้จะแตะต้องตัวมึง

มุนิน~หึไม่อยากจะแตะต้องเมื่อกี้พี่ธันย์ช่วยนินไว้ทำไม

ธันย์~ไม่รุ้ว่าเป็นมึงถ้ารุ้เป็นมึงอย่าหวังว่ากุจะแตะต้องกุรังเกียจ

มุนิน~พี่ธันย์จำคำที่พี่ธันย์พูดไว้นะคับสักวันพี่ธันย์จะเสียใจ//มุนินร้องให้วิ่งขึ้นห้อง

ธันย์มองตามร่างบางที่วิ่งร้องให้ขึ้นห้อง

แม่งทำไมมึงต้องมากวนใจกูวะมุนิน

ธันย์~เดินขึ้นห้องเพื่ออาบน้ำและจะนอนก็ได้รับแชทไลน์จากใครไม่รุ้และส่งให้พร้อมรูปของการ์ตูนที่คลอเคลียกัยผู้ชายคนหนึ่งใต้คอนโดการ์ตูน

👉//แชทคนแปลกหน้า//

คนแปลกหน้า~กุแค่อยากให้มึงรุ้ว่าคนที่มึงรักนักรักหนากำลังสวมเขาให้มึงกุเตือนเพราะหวังดีแต่กุจะบอกว่าหากมึงยังโง่อีกกุจะไปเอาตัวมุนินคืนมาอย่าทำร้ายมุนินให้เจ็บอีก

ธันย์~มึงเป็นใครแล้วรุ้จักมุนินได้ไง

คนแปลกหน้า~มึงไม่ต้องรุ้กุเป็นใครจำคำที่กุเตือนไว้ก็พอมุนินคือสิ่งที่มีค่าที่สุด

จากนั้นมันก็ไม่อ่านแชทผมอีก

07.00//มุนินตื่นมาทำข้าวต้มให้ธันย์

ธันย์~เดินลงมาที่โต๊ะอาหาร

ธันย์~มึงทำไรกิน

มุนิน~ข้าวต้มกุ้งที่พี่ชอบครับ..เสร็จพอดีเลยครับพี่จะทานเลยไหมครับ

ธันย์~เออกินเลยกุสายแล้วเดวจะไปทำงานไม่ทัน

มุนิน~ครับ//ยกข้าวต้มมาให้ธันย์

ธันย์~จากนี้ห้ามโพสรูปที่ใส่เสื้อบางๆลงไอจีอีกหากกุเห็นมึงโพสอีกมึงได้เจ็บตัวแน่

มุนิน~แต่มันแค่ไอจีพี่จะอะไรนินก็แค่อยากโพสเพื่อระบายแค่นั้น

ธันย์~มึงกล้าเถียงกูเหรอ//กุสั่งมึงต้องทำตาม

มุนิน~ไม่นินจะลง..พี่ธันย์บอกให้นินทำเรืองอะไรๆนินทำตามได้แต่ไอจีคือพื้นที่ส่วนตัวนินคือความสุขนินพี่ไม่ต้องมายุ่ง

ธันย์~ลุกเดินตามร่างบางเข้าไปในครัวกระชากแขนเล็กเข้าหาตัวและบีบปากบางนั้น

มุนิน~โอ้ยย>พี่ธันย์นินเจ็บปล่อย

ธันย์~กุบอกทำไมไม่ทำตามแถมยังเถียงกุมึงอยากเจ็บตัวใข่ไหมมุนิน//ธันย์จูบไปที่ปากบางนั้นบดขยี้อย่างหนักและแรงจนร่างบางหายใจไม่ออก

ธันย์~ผลักมุนินออกอย่างแรงพร้อมกับเช็ดปากตัวเอง//ถุย..มองอย่างรังเกียจ

และเดินออกบ้านไปพร้อมกับขับรถออกไปอย่างเร็ว

มุนิน~ทรุดลงกับพื้นพร้อมกับกุมหน้าตนและร้องให้ออกมาอย่างสะอึกสะอื้นแทบขาดใจฮื้อออ..ไอ่พี่ธันย์คนใจร้ายนินเกลียดพี่

👉😭อื้ออมาตอนแรกก้อเรียกน้ำตานัองมุนินขนาดนี่สู้ๆนะคะน้องมุนิน😔😔👇

เป็นไงบ้างคะชอบไม่ชอบคอมเม้นมานะคะ

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
12 Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status