Chapter 3

Balak pa sanang makipag-agawan ng iba—

ngunit nang makitang si Ismael ang nakasalo, isa-isa silang umatras.

“Cassie!” nilapitan siya ng excited na bride. “Alam mo ba ang paniniwala? Kung sino man ang pares na nakasalo ng bouquet at garter, sila ang magkakatuluyan!”

Hindi pa nakakapag-react si Cassandra nang hilahin siya ng kaibigan—at pinaupo sa bride chair.

“Abby!” pabulong na saway niya.

Kinindatan lang siya nito.

“It’s your turn, Ismael!” kinikilig na sabi ni Abby.

Lumapit si Ismael, seryoso at tahimik lang—tila alam na alam ang gagawin.

“Relax,” mababang sabi nito, marahil napansin ang bahagyang panginginig niya.

Napakapit si Cassandra sa upuan nang yumuko ito, at maramdaman ang mainit na hininga ni Ismael sa binti niya.

Nagtayuan ang mga balahibo niya sa batok.

Akala niya’y isusuot ang garter gamit ang bibig gaya ng ginawa ni Marvin.

Pero hindi.

Maingat lang nitong inilagay iyon gamit ang kamay.

Pero pakiramdam ni Cassandra—may kakaiba.

Tahimik lang si Ismael… pero parang mas lalo siyang kinakabahan.

Pagkasuot—agad na tumayo si Cassandra.

“O-okay na,” sabi niya, pilit na kinakalma ang boses.

Hindi na siya tumingin.

Pero ramdam niya—nakatitig pa rin ito sa kanya.

Tumayo rin si Ismael.

At sandaling kumibot ang sulok ng labi nito.

Nagpatuloy ang selebrasyon.

Nakaupo si Cassandra sa isang bilog na mesa kasama ang ilang kamag-anak ni Marvin.

Maya-maya—may lumapit na isa sa mga groomsmen.

“Boyet Lagro,” pakilala nito. Anak umano ng mayor sa kabilang bayan.

Ngumiti si Cassandra—magalang.

Pero nang makipagkamay siya—

napansin niyang humigpit ang hawak nito.

May kahulugan.

Pagkatapos akma pang hahalikan ang likod ng kamay niya.

Agad niyang binawi.

May kakaiba sa kilos ng lalaki.

Mayabang. Presko.

Umupo ito sa tabi niya—masyadong malapit.

Inusog niya ang upuan palayo, inusog rin palapit sa kanya.

“Mr. Lagro, may problema ba?” mariin niyang tanong, matalim ang tingin.

Pero tila hindi iyon pansin ni Boyet.

Nakatitig lang ito sa kanya, nakangisi.

Tumingin siya sa mga kasama sa mesa, pero abala ang lahat sa panonood sa bagong kasal na sumasayaw.

Ilang sandali pa, isa-isa silang tumayo upang magkabit ng pera para sa money dance—

kasabay ng paglapit ni Ismael sa mesa nila.

Blangko ang ekspresyon nito at mabigat ang presensya.

Tumayo si Cassandra. Hindi siya komportable sa dalawang lalakeng kasama niya sa mesa.

Magalang siyang magpapaalam sana, pero bago pa siya makahakbang—hinawakan at hinaplos nang bastos na si Boyet ang braso niya!

Umigkas ang kamay ni Cassandra para sampalin ito.

Ngunit bago pa dumapo ang palad niya—

SHHHHK!

may kumislap na bakal.

Isang bread knife—

nakaamba sa lalamunan ni Boyet.

Kagagawan ni Ismael!

Mabilis itong nakalapit, nagtatagisan ang mga ngipin.

Isang maling galaw lang ni Boyet, tiyak na malalaslas ang lalamunan nito.

“T-teka, Ismael!” natatakot na sabi nito, pinagpawisan ng malamig.

Inawat si Ismael ni Don Marcial, ama ni Marvin.

Lumapit din si Marvin kaya nahinto ang money dance ng bagong kasal.

“Okay ka lang?” nilapitan siya ni Abby.

Tumango si Cassandra, pero halata pa rin ang gulat at takot sa sistema niya.

“Buti nga sa maniac na ‘yan! Kung ako kay Ismael, tinuluyan ko na ‘yan!” sambit ni Abby.

“Abby!” saway niya.

Naawat din kalaunan si Ismael at binitawan si Boyet.

Sandaling kinausap ito ni Don Marcial—at maya-maya, tila maamong tupa na lumapit si Boyet upang humingi ng paumanhin kay Cassandra.

Tinapik-tapik ni Marvin ang balikat ni Ismael para pakalmahin.

Nang tuluyan itong humarap—

saglit na nagtama ang mga mata nila.

Pero agad ding umiwas ng tingin si Cassandra.

Naiinis siya kay Boyet. Pero mas natakot siya at nagulat sa ginawa ni Ismael.

Kaya pala takot ang lahat dito.

Agresibo ito. Bayolente. Mapanganib.

Ipinahatid si Boyet ni Don Marcial pauwi. Pagkatapos nag-abiso na ituloy ang kasiyahan.

Nagbalik ang kasiyahan—parang walang nangyaring komosyon.

Kinabukasan, pabalik na ng Maynila si Cassandra. Ihahatid siya ni Mang Paeng, isa sa mga tauhan ni Don Marcial.

Isinasakay na nito ang mga gamit niya sa sasakyan habang nagpapaalam siya sa kaibigan.

Nakita ni Abby si Ismael na paalis na rin, papasok na sa isang itim na Suzuki Jimny.

“Cassie! Paluwas din pala ng Maynila si Ismael! Gusto mo bang sumabay na lang sa kanya?” malakas na sigaw ni Abby, sadyang ipinarinig iyon sa lalaki.

Napahinto si Ismael sa pagsampa at hinintay ang sagot niya.

Todo iling si Cassandra.

Naningkit ang mga mata ni Abby sa panunukso.

Habang si Ismael, bahagyang napailing.

Bago ito tuluyang makapasok ng sasakyan—

saglit silang nagkatitigan.

At sa sandaling iyon—

may kung anong nagsabi sa kanya…

hindi pa tapos ang lahat sa pagitan nila.