Kabanata 4

Alina’s POV

Ang mayor ang nagkasal sa amin. It was a civil wedding. No guests, no extra party, no exaggerated decorations, no extravagance at all.

It was not my dream wedding. Ni hindi ko nga naisip na ikakasal ako sa ganitong edad. I'm more focused on loving myself, on things that make me happy. Pero nandito na ‘to kaya wala ng atrasan.

We exchanged ‘I dos’, put on each other's rings and finally we kissed… again. 

Ang tanging nandito lang ay ang mga magulang ko, at isang lalake at isang babae na sa tingin ko ay tauhan ni Adamon. After the ceremony, my parents approached me and congratulated us. Ganu'n din ang ginawa ng dalawang tauhan niya.

I smiled but I am halfway happy. Ginagaslight ko na lang ang sarili ko na mas maayos din na si Adamon ang pinakasalan ko dahil bukod sa mayaman, ay ubod pa ng gwapo. Hindi masama kesa mapunta ako sa kung sino lang.

“As I've promised, your business will be saved from bankruptcy. Inayos na ng tauhan ko ang lahat para hindi kayo mapahiya,” anunsyo niya nang makalapit kami sa dalawa.

My Father nodded and relief brushed all over his face. Maging ako ay tila nabunutan din ng tinik.

“May iba pa ba kayong hiling? I can make it happen, just say it,” he said calmly.

Ngunit umiling lang ang mga magulang ko.

“Malaking pabor na ang ibinigay mo sa amin. Thank you for saving our business, Mr. Salvatore…” my mother said softly. “But I still have one request,” 

“Please take care of my daughter.” 

Kumirot naman ang dibdib ko nang madinig iyon. I reached for my mother's hand with a single tear on the corner of my eyes.

“Don’t worry,” Adamon replied confidently. “Your daughter is in safe hands. I will make sure that she'll be the happiest wife in the world.” 

Nabaling din ang tingin ko sa kanya. 

In material things, there's no doubt that he can spoil me just like my parents did for me o mas hihigitan pa yata niya iyon. Pero sa bagay na ninanais ng lahat, kaya niya ba iyong ibigay?

Iba na ang daang tinahak ng mga magulang ko nang magpasya si Adamon na aalis na kami sa hotel niya. Hindi naman ito ang unang beses na mawawalay ako ng matagal sa kanila pero iba na ‘to ngayon, permanente na ang paglisan ko. At magkakaroon na ako ng bagong buhay bilang asawa ni Adamon Salvatore.

Asawa.

Hindi ako makapaniwala. Hindi naman siya ang taong pinangarap ko habang buhay. Oo at attracted ako sa kanya sa tuwing nakikita ko ang mukha niya sa mga magazine o di kaya sa TV, pero hindi umabot na magpantasya akong maghahalikan o ikakasal kami. 

Pero sa kabila no’n, I feel proud. The title of being his wife is a luxury that everyone is dying to aim for, and yet it was handed to me easily.

With his hands on my waist, slightly pinching it, we made our way out of his hotel. Kasunod pa din namin ang dalawa niyang tauhan sa likod. Sa entrance ng hotel ay nandoon ang isang black limousine na naghihintay. 

Ang tauhan niya ang nagbukas sa pintuan ng passenger seat habang inilipat naman ni Adamon ang kamay niya sa aking kamay para alalayan akong makapasok. 

I smiled at his gesture. Adamon is secretly a gentleman. Nag-expect nga ako na iiwan niya ako pagkatapos ng kasal namin. But it turns out the opposite.

“Saan tayo?” tanong ko nang makaupo na din siya. 

The bouquet is still in my hand, and the silver ring perfectly suited my finger na para bang ginawa talaga iyon para sa akin. 

“We’re going to Hawaii, darling. For our honeymoon,” sagot niya at dinala ang likod ng palad ko sa kanyang labi.

“The plane is ready, boss. May iba pa ba kayong dadaanan bago tayo pumunta doon?” the girl in the front asked, interrupting him.

“We’re going straight to the plane..” he simply answered, his gaze locked on my lips.

Alam ko na ang gusto niyang mangyari sa mga titig niyang iyon. Kaya this time, hindi na ako umiwas. Kasal na kami, mag-asawa na kaya may karapatang na kaming gawin ang gusto namin sa isa’t-isa. 

I badly want to taste his lips again, kung wala lang ang dalawa niyang tauhan ay ginawa ko na iyon.

“Ilang araw tayo doon?” tanong ko. Hindi ko pinahalatang excited ako sa honeymoon namin.

“We’ll stay there as long as you want. Hanggang sa magsawa tayo sa isa’t-isa na sa tingin ko ay hindi yata mangyayari,” sagot niya at mabilis akong ginawaran ng halik sa labi. Balak pa sana niyang patagalin iyon ngunit ako na ang kusang umiwas dahil mayroong nanonood sa amin, kahit na mukhang wala naman silang pakialam.

“Oh, I can't wait to devour your lips again. I want to taste every inch of you, hanggang sa makalimutan mo na ang mga lalakeng nagdaan sa’yo. I want to own you, darling…” 

Suminghap ako sa bulgar niyang pananalita. Ni hindi ba siya nahihiya sa pinagsasabi niya gayong nandito ang dalawa niyang tauhan?

“Adamon, stop…” I warned him again ngunit matigas yata ang ulo ng isang ‘to, dahil pinagpatuloy pa din niya ang sinasabi niya.

“I want to take you over… and over again.” 

Pinasadahan niya ng haplos ang makinis kong balikat. Dahil naka-bun ang buhok ko ay malaya niya iyong nahahawakan. His finger trailed my bare shoulder up to my neck and I tilted my head to make him know that I love what he's doing to me.

Iyon pa lang ay kakaiba na ang dulot sa akin. At dahil doon ay mas lalo akong nakaramdam ng pananabik sa kanya. 

I can't imagine Adamon driving me crazy while he's on the top. 

With that imagination, I already feel myself getting wet. 

Pwede bang paalisin muna ang mga tauhan niya? Because I can't hold myself back anymore.

And it frustrates me that I can't even touch the part of his body that I want to touch.

Dammit.