FAZER LOGINHakuna Miran’s Point of View. "Hala mare," gulat na sabi rin ni Crizel. "Gago 'yon ah." Hindi makapaniwalang sabi ni Crizel at pinanood rin kung paano ang magiging tugon ni Laze. "Nakakaastig ba sa'yo?" Nangunot ang noo ko sa galit na sigaw ng lalakeng gumawa no'n sa kaniya. "Nakakaastig ba sa'yong hindi magpakita ng emosyon!?" Nakagat ko ang ibabang labi ng mabanggit ang kalagayan ni Laze. "Tangina mong robot ka! Sumagot ka! Harapin mo ako!" Sigaw muli ng lalake ngunit si Laze at nanatiling hawak ang kutsara niya ngunit nang panoorin ko kung gaano karumi ang hitsura niya ngayon ay gusto kong magalit. "Sino ka ba para bastusin ako! Patas tayo rito! Nag babayad ang magulang ko tapos bawal ka kutsain kung kailan namin gusto!?" Hindi ko alam ang nangyari ngunit hindi tama na ganyan ang gawin sa kaniya. Nang ibaba ni Laze ang utensils ay tumunog 'yon at 'yon pa lamang ay pinakakabog na ng todo ang puso ko. "L-Laze." Mahinang sambit ko sa pangalan niya, "Mare anong gagawin natin?
Hakuna Miran’s Point of View. Mabilis naman na dumaan ang araw at habang tumatagal ay mas nalulungkot ako, lalo na para kay Janella. Habang naglalakad sa hallway ay nagulat ako ng may mukhang bumulaga sa harapan ko. "Y-Yuno." Gulat kong sambit sa pangalan niya. "Hi." Nakangiting bati niya. "Bakit?" Kwestyon ko kaagad, kinekwestyon ang presensya niya. "Wala, wala kang kasama parati eh." Nakangiting sabi niya, natigilan ako ng akbayan niya not until I noticed that Laze was walking in front of us, napalunok ako. "I know what you're planning to do," bulong ni Yuno at mas hinapit ako dahilan para manuyo ang lalamunan ko dahil sa blangkong titig ni Laze. Ngunit bago pa man namin siya lampasan ay pinigil niya ako matapos hawakan sa pulsuhan. "I can't stand this," mahinang sabi niya ngunit mabilis na inalis ni Yuno ang pagkakahawak ni Laze sa akin. "Mind if you don't touch my girl?" Napatitig ako kay Yuno ngunit pabor ako sa ginagawa niya. "Your girl?" Sumbat ni Laze. "Yeah, her." Yu
Hakuna Miran's Point of View. Nang makarating sa condo ko ay si Crizel pa lang ang nandoon, malamang sa malamang ay magpapahangin muna si Janella, magpapakita sa amin na masaya siya kahit na ang totoo ay hindi. Napaupo ako sa sofa at pumikit. "Napano ka?" Crizel asked, huminga ako ng malalim at nagkibit balikat. "Hanapin natin yung lalake sa ball." Pabulong na sabi ko. "Mare—" "Siya na lang ang pag-asa ko, nalingat lang si Laze. Nasanay lang siya na ako yung nakakaunawa sa kaniya." Inabot ni Crizel ang pakwan at inabot sa akin. "Sigurado ka diyan?" "Oo," mahinahon kong sagot. "Sure ka—" "Crizel hanapin na lang natin 'yon, makikilala ko siya pag nagkaroon ulit ng masquerade party. Pag nangyari 'yon magpapakilala na ako," huminga ng malalim si Crizel sa gusto kong mangyari. "Kailangan mo pang ipakulong yung stepfather mo, hindi na tama ang death threats na binibigay niya papaano kung totohanin niya?" Tanong ni Crizel. "Hindi ko pa alam." Mahinang sabi ko. "Sige, gagawa ako
Hakuna Miran’s Point of View.Isang linggo na mula ng mapansin kong naging malayo ang loob ni Janella, sa gabi ay naririnig ko siyang nagpipigil ng iyak sa banyo bagay na hindi ko makayanang marinig.Mahal ko siya na parang tunay kong kapatid at hindi ko inaasahan na ako ang makakapanakit sa kaniya, hindi ko naman sinasadya. Hindi ko alam ang ginawa ko, hindi ko alam kung papaano ako hihingi ng sorry dahil hindi niya binabanggit sa akin 'yon.Si Tito Jubal ay hindi pa rin umuuwi, dahil paniguradong alam niya ang ginawa niya. Makalipas ang ilang araw ay pumasok na ako dahil may exam kami, hindi rin ako maka-focus sa pagrereview dahil sa nangyari.Nang makita ako ni Crizel ay humawak siya kaagad sa braso ko. "S-Si Janella kumusta?" Mahinang tanong ko, natigilan siya at napailing iling."Hindi rin nag-open sa akin mare eh." Nanlulumo niyang sagot."Wala akong ideya sa nararamdaman niya," mahinang bulong ko at nasapo ang noo, "Hindi ko rin ba alam kung dapat pa akong matawag na kaibigan."
Hakuna Miran’s Point of View.Napatitig siya sa akin ng matagal bago niya kinagat ang ibabang labi at tumango. "How I wish I've never had the chance to feel this," mahinang sabi niya at tsaka tinalikuran ako at lumabas ng condo.Mangiyak ngiyak kong sinapo ang mukha, hindi makapaniwala na ganoon karami ang nangyari ngayong gabi. Kanina lang ay kasama ko pa si Yuno ngunit ngayon ay hindi ko na alam kung papaano nauwi sa gan'to. Inayos ko na ang sarili ko at nang makabalik na sila Crizel ay hinarap ko kaagad si Janella ngunit hindi niya ako magawang tignan at harapin. "J-Janella." Pagtawag ko sa pangalan niya, punong puno ng kaba."J-Janella," hinawakan ko ang kamay niya dahilan para pilit niyang sinalubong ang tingin ko, namumugto ang mga mata niya at kinakain ako ng konsensya."S-Sorry, h-hindi ko sinasadyang mangyari 'yon. Hindi ko alam na 'yon ang mangyayari." I explained but then she smiled and tapped my shoulders and tried to held her tears."O-Okay lang." Mahinang sagot niya."T
Hakuna Miran's Point of View.Nang bitiwan niya ako ay naguguluhan akong humakbang paatras at hindi siya makapaniwalang tinignan. "B-Bakit?" Litong lito ko na tanong ngunit hindi nagbago ang titig niya sa akin."I don't own you, but it feels like I'm losing you." Nangunot ang noo kong tinitigan ang mga mata niyang biglang nagpakita ng emosyon."H-Ha?" Naguguluhan kong tanong."I know I don't feel anything, but why do I feel your pain?" Bahagyang umawang ang labi ko dahil kahit pa hindi siya nakakapasok ng tuluyan sa condo ay pakiramdam ko na-corner ako kahit kayang kaya kong lumabas sa pagkaka-trap."Ano bang sinasabi mo?" "I am tired talking, can I explain it in different way?" Natitigan ko siya sa mga mata."Paano? Sige." Hamon ko ngunit halos mahigit ko ang sariling hininga ng yumuko siya at napanood ko pa kung papaano gumilid ang ulo niya hanggang sa manlaki ang mata ko ng maglapat ang labi naming dal'wa."Laze!" Gulat na sabi ko at pakiramdam ko ay nag-init ng todo ang mukha ko,
Hakuna Miran’s Point of ViewMula noong araw na ’yon, takot at pangamba ang naramdaman ko dahil naulit nang naulit ang panghihipo niya sa akin, lalo na kapag wala sila mama. Minsan, ayaw ko nang umuwi dahil sa takot ko. Nagkaroon rin ako ng mga pasa at sugat sa mga nakatagong parte ng katawan ko.A
PROLOGUE:Tahimik at mapayapa akong naghuhugas ng mga plato sa kusina namin na hindi ganoon kalaki. Ang sementong pader na walang pintura ay aking tinititigan. Kailangan ko nga talagang mag-aral nang mabuti para mai-angat ang buhay namin nila Mama at ng bunsong kapatid ko.Habang naghuhugas, naling
Nang matapos ko ang 8 hours ko, nagpaalam na ako sa kanilang lahat. May mga kasabay rin ako, kaya sumakay na lang ako ng bus papauwi sa amin dahil mahirap humanap ng jeep sa lugar na ’to—halos bus at taxi lang ang dumadaan.“Miss, suhestyon ko lang, sa susunod gumamit ka na lang ng e-load card para
Hakuna Miran’s Point of View“Bullet, stop,” sinita niya ang sariling aso dahil dinidilaan nito ang kamay kong may hawak na tray.“This is your order, Sir,” maayos kong sabi at ibinaba sa table niya. Hindi niya ako tinugon at nag-focus sa librong binabasa niya.“Anything you need, Sir?” maayos na t







