Chapter 4: Nanununggab Ako

“Shall we start?” I clicked the remote control to open the projector. The presentation flashed on the huge white screen.

Dad prepared the presentation himself, that’s how powerful this man in front of me is. I had some minutes to scan the project proposal and revise the presentation. I put some Anastasia’s little touch on it.

“Are you presenting it now? Here? Just the two of us?” Umikot siya paharap gamit ang swivel chair.

Pinag-cross ko ang mga braso sa d*bdib. “I was informed that you wanted me to present it to you, alone. Tapos ngayon nagrereklamo ka?”

“Hmm...” Nilapit niya ang kamay sa labi at tumingin sa kisame na animo’y nag-iisip. “Do you have a say with that?” aniya sabay balik sa ‘kin ng tingin.

Sandali akong natigilan sa sinabi niya. May kung anong humaplos sa sistema ko. Buong buhay ko ito ang unang pagkakataon na may taong kusang inaalam ang opinyon ko, ang nararamdaman ko. Maliit na bagay lang ‘to pero pinaparamdam nito ang halaga ko.

 “Does that even matter? Hindi naman ako nandito bilang empleyado ng SI. Nandito ako bilang anak kasi nakiusap si Dad. Hindi ko alam kung bakit gustong-gusto kang makuha ni Dad. Dahil ba CEO ka ng Mont De Corp? Bilyonaryo? Maraming koneksyon? Maimpluwensya? Ano’ng silbi ng mga ‘yon eh halata namang nakikipaglaro ka lang, nagpapahabol. Sigurado naman akong hindi mo pipiliin ang SI, ano naman ang laban namin sa naglalakihang construction companies sa labas ng syudad gaya ng Moon Empire, Gold builders at iba pa na gustong ipanalo ang bidding?” Hindi ko naiwasang paikutan siya ng mga mata.

“Then tell me what you think as an employee. By the way I am just playing hard to get and I have the right to do so because I am the client. You should please me.” Sumandal siya sa upuan at nagdekwatro pa.

“No...” Umiling-iling ako at nilapitan siya. “You’re not playing hard to get, you’re toying us. The presentation of the bidding should take place in your company in front of your members and not the other way around. You keep on breaking the norms, creating your own process, and demanding something irrelevant. You are right, we should please you because you’re the client but not in this cheap way. Para ka na ring nagpapabayad para makuha namin, ang kaso lang hindi mo kailangan ng pera kasi marami ka na no’n kaya maspinili mong pagkatuwaan kami.”

“Hmm...” tumango-tango siya.

“This is business on our side but in your eyes we are just mere entertainment. And if I were dad, I won’t stoop this low kasi alam ko ang kapasidad ng kompanya ko. Kampante akong makukuha ko ang loob niyo gamit ang kakayahan at magandang serbisyo ng kompanya and not with some stupid extra services!” Pabagsak kong ibinaba ang mga kamay sa magkabilang gilid niya sa mesang nasa likuran niya. Kinulong ko siya gamit ang mga braso ko. Yumuko ako at inilapit ang mukha para pantayan siya. “If you know what I mean... shall we start the real deal now?” dagdag ko nang hindi inaalis ang tingin sa kanya.

I froze when he leaned forward with eyes glued to mine. Halos magdikit na ang tungki ng mga ilong namin. Dahan-dahang gumalaw ang labi niya at bumuo ng ngisi.

“If I were you, I won’t stay this close any longer. Nanununggab ako. If you know what I mean,” sabi niya sabay angat-baba ng kaliwang kilay at ngumiti nang nakakaloko.

Is he challenging me?

Umismid ako at benalewala ang babala niya. “Nanunggab ka, nanununtok ako. That’s quiet fair.” Inangatan at binabaan ko rin siya ng isang kilay nang nakangisi.

Nagkanda-plato sa laki ang mga mata ko nang hapitin niya ang batok ko at marahang inilapat ang labi sa labi ko. I wasn’t able to react quickly due to shock. Ang tanging nagawa ko lang ay tumayo nang tuwid at napahawak sa labi habang pinamulahan ng mga pisnge when he broke the kiss.

“I told you... nanununggab ako.” Tumayo siya at dinampot ang coat na nakapatong sa sandalan ng silya niya. “Let’s go. Mont De Corp board of members and investors are waiting for us,” he said and turned his back. In the corner of my eyes I saw his dreamy smile.

Mariin at mabilis kong pinahiran ang bibig gamit ang likuran ng palad ko.

“Mr. Monteverde...” tawag ko gamit ang pinakamalambing na boses na meron ako.

Paglumingon ka... sapul ka.

“Yes, Mrs. Monteverde?” sagot niya sabay lingon sa direksyon ko.

Pagkalingon na pagkalingon niya ay agad kong sinalubong ng suntok ang pisnge niya. D*maing siya sa sakit sabay himas sa pisnge. Tiim-bagang niya akong tinaliman ng tingin. Agad namang bumukas ang pinto at tumatakbong tinungo ng mga guwardya niya ang direksyon namin.

“I told you... nanununtok ako.” Inirapan ko siya at naunang naglakad palabas. I heard his men went after me.

“Let her be,” utos niya sa mga ito.

Umikot na naman ang mga mata ko. Nang makalabas sa conference room ay agad kong winasiwas ang kamay at hinipan ang namumula kong kamao. Kanina ko pa tinitiis ang sakit nito, parang sumuntok ako sa pader.

“What did you do?!” Dinakma ni Dad ang magkabilang braso ko. Nanggagalaiti siya sa galit at sobrang higpit ng pagkakahawak niya.

“I didn’t do anything,” tanggi ko. “Dad, nasasaktan ako.” Nagpupumiglas ako pero ni katiting ay hindi lumuwag ang hawak niya.

“Rinig na rinig ko mula sa opisina ko ang d*ing ni Mr. Monteverde.” Niyugyog niya ako. Dumidiin ang mga kuko niya sa laman ko. Nanlilisik ang mga mata niya na para bang ang laki ng kasalanan ko. Na para bang milyones ang mawawala sakanya dahil sa ginawa ko.

Gaano man kalaki ang kasalanang nagawa ko ay hindi niya ako pinagbubuhatan ng kamay. Maliban na lang kung may sangkot na malaking halaga ng pera. The last time he hurt me was three years ago and it wasn’t really my fault. Pinagtimpla ako no’n ng kape dahil absent ang secretary ni Dad. Nagalit ang kliyente dahil napaso ang dila niya sa tinimpla ko. Kung hindi ba naman siya tatanga-tanga, malamang kape ‘yon kaya mainit.

Ininsulto ako ng babae, minura, at dinuro-duro pa. I defended myself pero sinabunutan niya ako. I did the same and we turned the conference room into chaos. Tinanggihan niya ang offer ng SI. Imbes na ipagtanggol ako ni Dad ay sampal lang ang inabot ko at sapilitan pa akong pinaluhod sa harapan ng babae. Tumagal pa ng ilang araw sa pahayagan ang nangyari.

Hindi lang pala milyones kundi bilyones ang mawawala kay Dad if ever I dissatisfied Xeonne. Gano’n kalaki ang halaga ng isang Monteverde.

“Whatever she did to me, I deserved it. I kissed her without her consent,” Xeonne nonchalantly confessed from behind.

Dad’s grasped loosened. Siya pa mismo nag-ayos ng damit ko. He looked at me like he was sorry. I just beamed him a small smile.

“Let’s go, Mrs. Monteverde.” Nilampasan kami ni Xeonne at sumunod naman ang dalawang guwardya niya.

“Saan kayo pupunta?” Biglang pag-alala ni Dad, not for my safety around someone I just met but for the fact that I might do something stupid and loss his treasured client.

“Don’t worry, Mr. Sullivan. Your daughter is safer around me than anyone else in this building.” Binigyan niya ng malamig na tingin si Dad bago nagpatuloy sa paglalakad.

Tumigil ang mga guwardiya niya at tiningnan ako. Napabuntong hininga ako saka sumunod sa kanya at sinabayan siya sa paglakad. Nanatili namang nakasunod sa ‘min ang dalawa. Pagkarating namin sa parking lot ay huminto siya sa harapan ng pulang Ferrari 458 Italia. Pinagbuksan niya ako ng pinto sa passenger’s seat na may malapad na ngiti. Halatang nagmamayabang.

“May sarili akong kotse,” katuwiran ko at tinalikuran siya.

“They won’t let you in without my permission,” wika niya na ikinahinto ko.

Hinarap ko siya at binigyan ng blangkong ekpresyon. “Then give me your permission. As simple as that.”

“Not unless you come with me.” Pinag-cross niya ang mga braso sa d*bdib at sumandal sa kotse. Tinulak niya ang pinto ng kotse para bumukas lalo saka ako tinaas-babaan ng dalawang kilay.

Napangiwi ako at lumapit sa kanya. Napangiti siya sa ginawa ko na agad ding naglaho nang mabilis akong pumasok sa backseat. Wala siyang nagawa kundi isara ang pinto at umikot papuntang driver’s seat.

“At ginawa mo pa akong driver ha,” reklamo niya pagkapasok na pagkapasok ng kotse. Pinaandar niya ang kotse nang umiiling-iling. Sumunod naman ang dalawa niyang guwardya gamit ang isa pang sasakyan. Hindi ko siya pinansin at tumingin-tingin na lang sa labas ng bintana.

Nawiwili akong pinagmamasdan ang dinadaanan namin nang biglang huminto ang kotse. Mabilis akong napahawak sa upuan. Wala pa namang seatbelt dito. Tiningnan ko siya gamit ang rear view mirror ngunit nagpatuloy lang siya sa pagmamaneho.

Maya-maya pa ay bigla na naman siyang huminto. Tiningnan ko siya nang masama.

“Okay ka lang ba dyan? May tumawid kasing pusa,” rason niya at panakanakang sumulyap sa ‘kin sa salamin. Inirapan ko siya at tinuon ulit sa labas ang atensyon.

Mabilis akong napahawak sa upuan nang huminto na naman siya nang walang pasabi.

“Nananadya ka ba?!” singhal ko.

“Pasensya na po, ma’am. ‘Yong aso kasi biglang tumawid,” magalang na usal niya na parang driver ko talaga.

Sinamaan ko siya ng tingin. Pangiti-ngiti siyang nagpatuloy sa pagmaneho. Hindi nagtagal ay bigla na naman siyang prumeno. This time it was so sudden and I was almost thrown out of the car through the windshield.

“F*ck! Are you alright?!” He promptly checked on me. His eyes were enveloped with worry. “I’m sorry. A goat showed up from nowhere,” he reasoned out. He looked so sincere but he won’t fool me.

“Gago ka ba?! We’re in the middle of the city tapos may kambing?!” I grabbed his earlobe and pulled it making him groan.

“Wait, wait, wait!” He growled. “I swear there was a goat!”

“Hindi mo ako maloloko. Kanina ka pa eh. Nananadya ka eh! Papatayin mo ba ako ha!” Pinikot ko ang tenga niya at ang nagawa niya lang ay umaray. Natigilan ako nang biglang may nag meee sa unahan.

Dahan-dahan kong tinuon ang mukha sa harap at may kambing nga! Mabilis kong binitawan ang tenga niya at bumalik sa pagkakaupo. Pinatunog niya ang dila sabay himas ng namumulang tenga. He dialed someone’s number in the navigation system.

“Prepare ice packs. I’ll be there in a minute,” utos niya at agad pinatay ang tawag. He was driving with one hand while massaging his reddened earlobe.

Napakagat ako sa ilalim na labi at sumulyap sa rearview mirror. Nakasimangot ang mukha niya. I think I went too far this time.